A sam DMC 4 w końcu udało mi się załatwić, jutro, ew. w poniedziałek będę miał w końcu tą grę ^^

http://www.youtube.com/watch?v=ilFwP2g8Vu4

na poczatku tego klipu do ktorego dalem link widac ten motyw o ktorym mowilem - czyli robienie ciosow wykonywanych na ziemi w powietrzu

nie mam pojecia jak ten gostek to robi to nie jest zaden jump cancel bo w 40srk klipu typ robi double jumpa a zaraz po nim LOCK+przod+slash i wychodzi cios taki jak na ziemi jak ktos wie jak to zrobic albo zna link do tutoriala to bylbym wdzieczny

EDIT:

ps. nie wiem czy juz bylo ale dam dwa liny konkretne:

http://www.youtube.com/watch?v=0BO1bXBFGnI - DMD Rape na berialu

http://www.youtube.com/watch?v=PhAKiechiio - DMD mega Rape na Credo (koncowka mnie zabila !!!)

Na urodziny od zony dostalem Burnout p. i wlasnie DMC4 ale jakos nie moge przywyknac do tej gry, nie wiem dlaczego ale ta gra wogole do mnie nie przemawia.Chyba nie moj styl, nie wiem czy ja sprzedac,wymienic czy dac jej szanse...Do was kieruje pytanie....Czy gra jest tego warta ?

Devil May Cry 4

Gry z serii Devil May Cry zawsze były cenione przez graczy na cały świecie. Pierwsza gra z serii wyszła jeszcze w czasach kiedy ps2 rozwijała skrzydła, gra okazała się bardzo dobra i zyskała uznanie graczy. Druga część nie sprostała oczekiwaniom graczy i do dziś jest uważana za najgorszą część serii. Wraz z trzecią częścią seria wróciła na dobre tory. Czwara część serii na którą przyszło nam długo czekać właśnie wylądowała w czytnikach ps3 i xboxów 360- czy gra spełniła oczekiwania graczy? Czy warto było czekać?

Nero- program do smażenia demonów
Grę rozpoczyna dosyć długie intro w którym widzimy nowego bohatera- Nero członka sekty czczącej rycerza Spardę biegnącego na występ swojej ukochanej Kyrie w operze, ciachającego po drodze demony. W tle słyszymy piękny śpiew Kyrie.
Kiedy Nero w końcu przybywa na miejsce zaczyna się msza a po chwili przez dach wskakuje Dante i bezceremonialnie wypłaca headshota w głowę prowadzącego. Członkowie sekty od razu dobywają mieczy i próbują wysłać białowłosego pół-demona na tamten świat ale w starciu z tak mocnym przeciwnikiem padają jak muchy. Na pomoc towarzyszom rusza Nero który również jest bezsilny w starciu z synem Spardy. Po walce Dante ucieka a Nero postanawia udać się w ślad za nim i tym razem powstrzymać go na dobre. Dlaczego Dante zabił bezbronnego człowieka? Kim tak na prawdę są wyznawcy Spardy? Co mają ze sobą wspólnego Nero i Dante?- tego wszystkiego dowiemy się grając w grę.
Jak widać fabuła nie jest zbyt skomplikowana ale do tego typu gry w zupełności wystarczy i daje powód do wyrżnięcia w pień całych zastępów demonów.

Jak się w to gra?
Jak już od dawna wiadomo w grze przyjdzie nam pokierować nową postacią. Nero z wyglądu jest bardzo podobny do Dante ale gra sie nim zupełnie inaczej. Największą różnicą z stosunku do syna Spardy jest demoniczne ramię które białowłosy młodzian wykorzystuje do przemieszczani się po platformach, chwytania demonów i walki. Oprócz tego Nero posiada specjalny miecz który po naładowaniu zadaje większe obrażenia oponentom oraz dwu-lufowy pistolet. Nero nie jest tak szybki jak Dante i nie ma tylu broni ale nadrabia to dzięki sile ataków i dzikiej furii w którą wpada podczas walki. W jego ciosach mieczem czuć moc a ramie rozrywa wrogów na kawałki.
Z kolei Dante którym przyjdzie nam pokierować w drugiej części gry prawie zupełnie sie nie zmienił w stosunku do części trzeciej- dalej ma cztery style walki + jeden nowy i bronie które zdobywa na przeciwnikach z których najlepsza jest walizka Pandory która potrafi zmieniać się w różne rodzaje broni a nawet pojazd wyposażony w rakiety samonaprowadzające. Największą nowością jest to, że tym razem style walki możemy zmieniać w locie co daje nam prawie nieograniczone możliwości w tworzeniu combosów.
System walki dalej jest skillowy i docenią go przede wszystkim hardcorowi gracze którzy zdecydują sie przejść grę na najwyższych poziomach trudności, dla nowicjuszy Capcom przygotował tryb Human
w którym możemy bezstresowo prać demony nie martwiąc sie o utratę choćby jednego życia (!). Osobiście polecam przejść grę za pierwszym razem na Hevil Hunter mode, żeby poczuć siłę przeciwników i pobawić się trochę dłużej.

Jak to wygląda?

Oprawa graficzna trzyma bardzo wysoki poziom ale nie wyciska siódmych potów z konsoli. Lokacje zostały zaprojektowane bardzo ładnie- mamy miasto, zamek, dżunglę oraz lodową krainę. Szczegółowość, oświetlenie i tekstury to pierwsza klasa i widać, że gra została zrobiona na zupełnie nowym silniku. Jedyne do czego można się przyczepić to mała interakcja z otoczeniem i gdzieniegdzie brzydkie cienie. Modele i animacja postaci też prezentuje się bardzo okazale- postacie są bardzo szczegółowe a ruchy są płynne i czuć ich siłę, chociaż Assassin's Creed to nie jest. Na największe brawa zasługuje fakt, że gra chodzi prawie cały czas w 60 klatkach na sekundę (podczas gry zdarzyły mi sie może ze dwie ledwo zauważalne przycinki).
Muzyka w grze to najwyższa liga- odgłosy w grze są bardzo dobre a soundtrack z doskonałym ' We Shall Never Surrender' idealnie zagrzewa do walki. Aktorzy podkładający głosy do postaci spisali się świetnie na czele z jąąąkającym sie Agnusem i wyszczekanym Nero.

A ma to w ogóle jakieś wady?

Niestety gra ma też kilka wad- największą z nich jest backtracking, kiedy w połowie gry zmieniamy postać przechodzimy przez te same lokacje co wcześniej tyle, że w odwrotnej kolejności i pokonujemy tych samych bossów. Kolejną wadą jest to, że walki z niektórymi przeciwnikami są zbyt łatwe a z innymi wręcz odwrotnie, na przykład walka ze znienawidzonym Blitz'em jest na wyższych poziomach trudności trudniejsza niż z niektórymi bossami. Przydałoby się też więcej zmian w gameplay'u. Za wadę można też uznać nieco 'poszarpaną' fabułę w której zostaje kilka niedokończonych wątków, ale myśl, że to celowy zabieg ze strony twórców i w następnej części poznamy odpowiedzi na postawione pytania.

To grać czy nie grać?

Devil May Cry 4 polecam przede wszystkim fanom serii i hardcorowym graczom którzy będą w stanie poświęcić czas na naukę systemu i odkrycie wszystkich sekretów. Niedzielni grać także mogą spróbować swoich sił ale gra może im nie przypaść do gustu. Najważniejsze to za pierwszym razem podejść do gry na najwyższym dostępnym poziomie trudności gdyż Human mode nie jest żadnym wyzwaniem, granie na tym poziomie nie dostarcza żadnych emocji a przez grę leci się jak przez masło.

Plusy:
+ oprawa audio-video
+ system walki
+ klimat

Minusy:
- backtracking
- mało nowości

Moja ocena: 9-