11 wrzesień (US), 28 wrzesień (EUR) to daty wydań nowej gry muzycznej od Ubisoft (w Japoni wyszła pod nazwą Hiite Utaeru DS Guitar M-06). Jam Sessions to taki "upośledzony" symulator gitary akustycznej. Gameplay wygląda następująco: na górnym ekranie widocznych jest 8 akordów (z dostepnych 16), które zmieniać możemy za pomocą D-pad'a. Na ekranie dolnym za pomocą stylusa, palca szarpiemy w strunę - liczy się tu siła z jaką zadziałamy na strunę - im silniej tym dźwięk będzie wyższy. Ponadto oprócz dźwięków gitary akustycznej autorzy gry wyposażuyli ją w masę efektów (distortion, low cut, high cut, tremolo, flanger itp.), których uzywają prawdziwi muzycy. Gra jest nastawiona zarówno na improwizację (jeśli ktoś kuma zasady tworzenia muzyki, może zagrać każdą ), a także dla "prostaków z drewnianym uchem", dla których przygotowano wcale niezłą liste utworów dostępnych w JS:

Amy Winehouse - "You know I'm no good"
Avril Lavigne - "I'm With You" (no tego akurat mogło by nie być...)
Beck - "Jackass"
Blind Melon - "No rain"
Bob Marley - "No woman no cry"
Bob Dylan - "Like a rolling stone"
Cheap Trick - "Surrender"
Coldplay - "Yellow"
Death Cab for Cutie - "I will follow you into the dark"
Jackson 5 - "Never can say goodbye"
James Taylor - "How sweet it is to be loved by you"
Janis Joplin - "Me and Bobby McGee"
Johnny Cash - "I Forgot More Than You'll Ever Know"
Marvin Gaye - "What's going on?"
Nirvana - "The man who sold the world"
Rascal Flatts - "Life is a Highway"
The Fray - "Over my head"

Macie tu jakiś propagandowy filmik UbiSoft'u, gdzie pokazano jak to się "robi":


Tutaj jest nawet lepszy filmi prezentujący JS w akcji (na szczęście "organki" nie są dodawane do gry...)

Wiem, że nikt tego tematu nie czytał, ale jeśli by to kogoś interesowało to gra Jam Sessions mnie zawiodła, tzn. jeśli potraktujemy ją jako grę sensu stricte, bo tak naprawdę można by ją nazwać (pierd.olić szufladkowanie wszzytkiego do gatunku i rodzaju!) jedynie quasi-symulatorem gitary akustycznej. Wyszło w końcu na to, że ani z tego gra, ani "symulator". Mamy tam 20 songów, a raczej tylko melodii (tzn. 17, ale wklepiemy kod i jest ich już 20 - super! i wow!), które jednak zdają się być jedynie popłuczynami wersji oryginalnych (Cobain by się zawiódł, to pewne (Bob M. z resztą też)), a to dlatego, że kompletnie te brzdąkania (dosłownie) ich nie przypominają, co ważniejsze - przyjemnoość z ich tworzenia (czyli machania stylusem po dolnym ekranie i wklepywania przy okazji kierunków (dźwięków) na D-padzie)) jest umiarkowana, co by nie powiedzieć, że po godzinie ta zabawa staje się denna! I nawet jeśli ktos "zna się na muzyce" (a co to (pipi).a znaczy znać się na muzyce?!) i rozpoznaje poszczególne dźwięki po jednej nutce (co nie znaczy, że brał udział w 'przesymatycznym' teleturnieju "Jaka to melodia") to tytuł ten okaże się dla niego muzycznym gniotem... Tymczasem ja z powodu tego dzieła zacząłem się uczyć teorii muzyki. I bynajmniej (bynajwięcej?) nie dlatego, że chcę kiedyś wpólttworzyć takiego programu jak Jam Sessions.

A ja glownie dla tej gry chce kupic NDSa :F Nastepna czesc doda zapewne bass i gitare elektryczna + moze hi score itp i bedzie git.

Iii, moim zdaniem JS nie jest takie złe. Dźwięki brzmią wspaniale, w dodatku ich rodzajów jest naprawdę wiele. Ja bym ogólnie ocenił na 7-7+/10, choć faktycznie - piosenki ze "śpiewnika" odstają.