Kiedy kilka tygodni temu czaiłem się na zakup DS'a przglądałem setki stron, co by się przekonać w które gry warto zagrać. "Slitherlink" (dev. Hudson) zwrócił moją uwagę, ponieważ na Eurogamer'ze dostał 'dyszkę' (recenzja). Po obczajeniu screenów lekko się roześmiałem (ignorancja to niedobra cecha...). Kiedy w końcu zagrałem w tą gierkę okazała się być produkcją, która wciąga coraz bardziej wraz z rozwiązywaniem kolejnych zadań. Zasady są bardzo proste: na diagramie mamy pola puste i pola oznaczone "0", "1", "2", "3" - liczby te oznaczają ile "ścianek" należy postawić wokół nich (dla pola "0" żadnej, dla "1" jedną itd.), tak aby stworzyć pętlę, która zawiera w sobie wszystkie liczby na danym diagramie. Diagramy są podzielone na 4 kategorie trudności (tablica 6x6 pól - 20 zadań; potem 10x10, 18x10 - po sto diagramów; 24x10 - 50 zadań). Pierwsze 20 plansz nie nastręcza żadnych problemów, ale schody zaczynają się bardzo szybko, ja jestem dopiero w diagramie #11 (wymiar 10x10). Najlepsze jest to, że podzczas gry ciągle uczymy się nowych podejść, sztuczek i schematów, bez których dalsza gra jest niemożliwa (no chyba, że ktoś jest bardziej niż geniuszem).

Czy ktoś z Was też próbował Slitherlink'a?

EDIT: już #13

no wlasnie skusilem sie na niego zachecony recenzja na Eurogamerze. gra przyszla do mnie jakies 2 tygodnie temu. pierwsza 20-tka to byl smiech na sali. puzzle 10x10 tez szybko mi sie znudzily - od 3 do 7 minut przecietnie, wiec niby w porzadku na gre do kibelka czy kolejki do kasy, ale...
wlasnie: jest jedna rzecz, ktora mnie wkurza w puzzlach powyzej 10x10 (w tych 10x10 tez, ale nieco mniej. czesto zdarza sie, ze zostajemy z trzema albo wiecej nitkami i nie ma logicznego rozwiazania problemu. pozostaje wyczucie (ktore mozna sobie "wyrobic" rozwiazujac kolejne problemy), lub na wyzszych poziomach lut szczescia (szczegolnie gdy mamy np. 7 nitek do polaczenia i plansze 36x20)
ogolnie moje wrazenie jest takie: poczatkowo jest zauroczenie (to poczucie "ale jestem madry, rozwiazalem 10x10 w 2 minuty"), ale po jakims czasie zadania robia sie rutynowe. i zamiast robic jedno za drugim, rozwiazuje sie jakis diagram raz dziennie.
ja bym na pewno 10/10 nie dal - ale moim zdaniem spokojnie na 8-mke zasluguje.

Trudno mi powiedzieć czy na planszach powyżej 10x10 nie ma logicznego rozwiązania, bo skończyłem dopiero #15 w II zestawie. Jeżeli jest tak jak mówisz, że później trzeba mieć wyczucie to trochę nie bardzo mi się to podoba, ale zobnaczymy... Tymczasem wcale nie idzie mi tak łatwo jak Tobie, bo jeden diagram "robię" w ok. 25 minut (na tym poziomie ofkoz).

EDIT: Właśnie przeszedłem #21 i to tylko w 6 minut (z kawałkiem), także faktycznie im dłużej sie gra tym szybciej się "pyka" te plansze.

wroc do tych pierwszych, to sie dopiero zdziwisz.
ktoras z tych poczatkowych rozwalilem ponizej minuty
po jakims czasie po prostu zamieniasz sie w automat - widzac 0 gdzies przy brzegu planszy i jakas cyfre obok wiesz jak bedzie szla linia. widzac niektore konfiguracje (niekoniecznie te, ktore pojawiaja sie na gornym ekranie jako podpowiedzi - jest sporo powtarzajacych sie kombinacji) automatycznie wiesz jak poprowadzic linie, ewentualnie gdzie jej na pewno nie bedzie. im dluzej grasz tym mniej sie zastanawiasz nad tym czy tu bedzie linia, a raczej kombinujesz w ktora strone ta linia skreci, bo miejsca gdzie ona moze byc i nie moze robia sie oczywiste.
gdyby nie ta losowosc - gra bylaby zbyt schematyczna moim zdaniem. i kolko sie zamyka. bo najwieksza (moim zdaniem) wada tej gry - wlasnie ta losowosc - ratuje przed rutyna i popadnieciem w schemat...

aha - slitherlinki byly tez w Bazarze w Swiecie Mlodych - tylko nie pamietam jak to sie wtedy nazywalo. moze stad (w sensie - dzieki temu, ze juz kiedys rozwiazywalem takie puzzle) tak dobrze mi idzie