Nie żeby była jakaś golizna, ale babeczka ma wszystko na swoim miejscu, co w dobie tworzenia babochłopów (patrz: serialowy Tomb Raider) jest miłym zaskoczeniem.

Naprawdę chciałbym wgnieść ten sezon w ziemię i w sumie na to się nastawiałem od momentu jak go zapowiedzieli, ale no kurde nie mogę :/ ostatni odcinek też mi się podobał, dziwna ale nawet ciekawa alternatywna wersja wydarzeń. Nie sądziłem że z takiej papki Bebiko da się coś jeszcze uformować, jednak widać, że ten Hindus ma jakiś plan na kontynuacje i chyba potrafi sobie brać do serca krytykę (a zjebany po 1 sezonie został niesamowicie ). Może 3 sezon w końcu będzie się dało nazwać dobrym.

Totalna Porażka... No ależ to jest dziw aż brak słów. Sezon 1, który skończyłem oglądać do pół roku temu, a teraz jestem po 6 odcinkach sezonu drugiego... cóż, okazał się mega satysfakcjonujący. Piszę ,,cóż", bo o IRONIO!, sezon drugi to dla mnie ,,totalna porażka", xD. Serial w ,,Planie Totalnej Porażki" gubi rytm, staje się jeszcze bardziej dziecinny i chaotyczny, chociaż nie aż tak przewidywalny jak sezon 1. ,,Kreska" bawi, a postaci Owena i DJa to dla mnie debeściaki a.k.a. GOAT!. Pierwsza część to ocena: 8/10, druga (jak na razie) co najwyżej: 5,5/10. No i dobrze, że ,,N" ma ten tytuł w swojej ofercie... co raz mniej popularny, a mimo wszystko szkoda.

22 godziny temu, Josh napisał(a):

Nie żeby była jakaś golizna, ale babeczka ma wszystko na swoim miejscu, co w dobie tworzenia babochłopów (patrz: serialowy Tomb Raider) jest miłym zaskoczeniem.

Kurde, spojrzałem, i Ci powiem, że mocno dopakował Spike'u ;]

Kasztanowy ludzik (sezon 2) / Zabawa w chowanego - nawet nie sądziłem, że będzie drugi sezon. Pierwszy był w miarę klimatyczny, odpowiednio skandynawsko-ciężki i zamykał się w sumie w jednej historii. Tymczasem tu mamy kontynuację po kilku latach gdzie ponownie spotykają się główni bohaterowie - policjantka Thulin i zblazowany śledczy Hess. Żeby nie spoilerować to śledztwo tym razem kręci się wokół morderstw powiązanych ze stalkowaniem i na światło wychodzi też stara sprawa sprzed lat, która może być z tym powiązana. Główna oś czyli sprawa morderstw jest dość ciekawa, nie odbiega za bardzo od skandynawskich szlagierów, jest trochę twistów, nawet wątek polski się przewija. Słabiej za to wypadają osobiste dramy pomiędzy bohaterami, ale może to skandynawski folklor, do którego nie jesteśmy przyzwyczajeni. Odcinków jest niewiele, więc można pochłonąć w 1-2 dni. Całościowo takie 7/10.

Nie wiem w sumie gdzie dać tego posta, ale skoro obejrzałem na Netfliksie, to dam tutaj.

The Remarkable Life of Ibelin

Dokument o życiu chłopaka, który chorował na chorobę genetyczną – dystrofię mięśniową Duchenne'a. Początek filmu to po prostu pokazanie, jak wyglądało życie Matsa Steene, od urodzenia, aż po jego śmierć, z perspektywy jego rodziny. Chłopak, który urodził się jako normalne dziecko i wyniszczająca go coraz bardziej choroba. Zamiast próbować czerpać cokolwiek z życia (według rodziców), on wolał zamykać się w pokoju i grać w gierki komputerowe, głównie w World of Warcraft. Po śmierci, rodzice piszą na jego blogu, że syn zmarł i podają maila, w razie gdyby ktoś chciał się skontaktować w tej sprawie. Ich skrzynka mailowa dosłownie wybucha. I w ten sposób odkrywają, że ich syn prowadził dosłownie drugie, nawet bardziej prawdziwe życie, w WoWie, na serwerze roleplay.

Druga część filmu to przedstawienie właśnie tego, jaki miał wpływ na innych graczy w WoWa na swoim serwerze, jego przyjaźnie, miłości, konflikty. Tu już nie będę spoilował, bo bardzo fajnie jest to zanimowane za pomocą modeli z WoWa. Serio łapie za serce i łzy poleciały mi same chyba z trzy razy w trakcie seansu, do tego ciągle czułem zaciśnięte gardło.

Ktoś na filmwebie napisał, że "boomerzy odkrywają, że w grach też można nawiązać relacje z innymi ludźmi", ale myślę, że nie o to w tym filmie chodzi. Na dodatek mam wrażenie, że pokazuje on MMO, których już nie ma, a szkoda.

Serdecznie polecam.

Był odcinek w My Name Is Earl dokładnie o tym.