Patapon

Wiele osób dostrzega oczywiste inspiracje twórczością Chambersa i The King in Yellow, ale bardzo niewielu wydaje się zauważać to, co uważam za jeszcze ważniejszą inspirację: Mahabharatę. Dla Saros jest ona tym, czym mitologia grecka była dla Returnala — a być może nawet czymś ważniejszym. W tym poście chcę wskazać bezpośrednie inspiracje oraz (co ciekawsze) fabularne paralele, które wychwyciłem podczas gry. Jest ich więcej, niż mogłoby się wydawać.

Najpierw to, co oczywiste:

Imiona Arjun i Nitya zostały bezpośrednio zaczerpnięte z Mahabharaty. Arjuna jest jednym z głównych protagonistów tej historii, a jego żona nazywa się Draupadi. Można pomyśleć, że Draupadi w ogóle nie brzmi jak Nitya — i byłaby to słuszna uwaga. Ale ma ona również inne imię: Nityayuvani. Albo prościej: po prostu Nitya.

Innym oczywistym powiązaniem jest fragment Mahabharaty, w którym pojawia się zaćmienie — wykorzystane przez Arjunę do zwabienia jego wroga Jayadrathy (KRÓLA Sindhu) na otwartą przestrzeń, by go zabić. Jest to bardzo podobne do tego, jak w Saros możemy pokonać bossów tylko poprzez wywołanie zaćmienia.

Teraz paralele (uwaga, spoilery!):

Jednym z powodów, dla których Arjuna chce zabić Jayadrathę, jest to, że ten próbuje porwać Draupadi. W Saros Nitya opuszcza Arjuna, by wyruszyć na ekspedycję z Delroyem. Można argumentować, że Arjun postrzega to jako coś w rodzaju porwania — Delroy odbiera mu Nityę (mimo że to jej własna decyzja).

W Mahabharacie zaćmienie nie jest prawdziwe; to iluzja stworzona przez Krisznę, by pomóc Arjunie. W Saros, poprzez teksty i nagrania audio, dowiadujemy się, że podobnie jak w Mahabharacie, zaćmienie w Saros również jest fałszywe — „nie ma księżyca”.

Imię Nityayuvani (Nitya) oznacza „ta, która jest wiecznie młoda”. Odnosi się to nie tylko do tego, że ludzie tacy jak Arjun nie starzeją się z powodu zaćmienia, ale także do scenek przedstawiających Arjuna i Nityę jako dzieci: jego miłość do niej wywodzi się z ich młodości, a powtarzana przez niego mantra „słońce jest wieczne” jako symbol ich miłości pokazuje, że uważa tę wersję ich relacji za wieczną. Dla Arjuna jego miłość do niej jest taka sama jak wtedy, gdy byli dziećmi — „wiecznie młoda”.

Nitya nie jest też jedyną żoną Arjuny w Mahabharacie — w rzeczywistości miał ich pięć. Można to łatwo zestawić z niewiernością Arjuna w Saros, ponieważ gra wyraźnie sugeruje, że nie był wobec niej całkowicie lojalny.

W angielskim tłumaczeniu Mahabharaty Jayadratha jest nazywany „Władcą brzegu rozbrzmiewającego Sindhu” i ogólnie określa się go jako Króla Sindhu. W Saros widzimy, że Król (Delroy, który ma być odpowiednikiem Jayadrathy) umieścił swój tron bezpośrednio na żółtym brzegu. Ten żółty brzeg jest również źródłem głosów „rozbrzmiewających” w głowach bohaterów, takich jak głos Nityi słyszany przez Arjuna.

Jestem pewien, że istnieje znacznie więcej powiązań między Saros a Mahabharatą, które przeoczyłem (nie znam Mahabharaty w pełni ani nie ukończyłem prawdziwego zakończenia Saros), ale mam nadzieję, że ten post zainspiruje innych do szukania kolejnych paraleli.

Ostatecznie zdecydowanie uznałbym Mahabharatę za lekturę kluczową dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć historię Saros.