Nowa gra od twórców serii Shovel Knight, tym razem jednak nie dostajemy platformówki, a soulso-platformówko-zeldo(staro)-grę, która jest H O Ł D E M dla starych Zeld (he) i gier GBC. Bijemy potworki MINą7, zbieramy kości, eksplorujemy, znajdujemy sekrety. Jest dosyć wymagająco (póki co nie, ale jestem dopiero po niecałej godzinie gry), muzyka jest cudowna, tak samo grafika. Gracie, kurwa?

Dobrze, bo podobno studio jest w cienkiej sytuacji fiansowej.

Gram, choć z racji, że miałem kilka zaczętych gier, które planuję najpierw dociągnąć do końca Mina póki co nie otrzymała ode mnie tyle uwagi, ile chciałbym jej dać. 6-7 godzin za mną, pierwszy generator uruchomiony, w drodze do drugiego.

Początek najbardziej wymagający, bo gra daje dużo swobody w kwestii gdzie możemy pójść, ale nie wszędzie przeżyjemy więcej niż jeden czy dwa strzały od wroga. Nie mamy też żadnej mapy (mimo wszystko to mój największy zarzut na tę chwilę), jesteśmy dość słabi i przede wszystkim dopiero uczymy się na własnych błędach mechanik gry.

Jednak z każdą godziną jest nieco lżej. Odłożona waluta szybko pozwoli nam kupić kilka ulepszeń, kilka innych znajdziemy w trakcie eksploracji, czujemy się coraz pewniej w kwestii sterowania i mechanik, no jesteśmy coraz mocniejsi w każdym względzie, więc rozgrywka zaczyna iść płynniej, bo rzadziej giniemy.

Oprawa jak widać - stworzona raczej dla małego ekranika Switcha, ale ja gram na TV, bo coraz rzadziej mi się chce ślęczeć nad tym tabletem. Ogromne piksele kłują w oczy przez pierwsze 10-15 minut, potem się przyzwyczajam i w chuju to mam. Muzyka początkowo "tylko" dobra, ale jakoś mnie nie porwała do tańca, dopiero w drodze do drugiego generatora trafiły się jakieś bangery, że głowa zaczęła lekko chodzić.

Generalnie bardzo dobra gra, która ufa, że gracz sobie poradzi bez ciągłych wskazówek i popychania, ale też na ten moment nie widzę w niej tego ponad 90 metacritic. Aż tak to nie. Może jak pogram więcej?

Początek był ciężki, że miałem ochotę grę wyjebać. Zacząłem od nowa, bo za pierwszym razem wybrałem sztylety i chujowo mi się nimi grało, morgensztern dużo praktyczniejszy. Z początku też trochę problemów z perspektywą miałem, co można przeskoczyć a pod czym się podkopać. Tak jak Kmiot pisał, początek najgorszy, po pierwszym generatorze jak już trochę ulepszyłem statystyki i broń, znalazłem kilka trinketów, to zrobiło się dużo przyjemniej. Też mi tej mapy brakuje, bo jednak gra jest spora i się czasem kręcę jak gówno w przeręblu. Lustra służą jako fast travel, czego się dowiedziałem z jakiejś recenzji, gra nie tłumaczy zbyt dobrze mechanik.

*Gram na Tv bo na tablecie nie ma trophy

Wpis cegiełka do następnej strony

5 minut temu, Shen napisał(a):

gra nie tłumaczy zbyt dobrze mechanik.

A zaglądałeś do Manuala w opcjach?

Jestem po 4 generatorach(chyba za wczesnie zrobilem ten w lustrach, bo byl trudny fest z 3 fazowym bossem i przez to potem jak poszedlem na bagna to bossa rozwalilem tankujac dmg).

Gra jest super, jedynie czasem tak jak Shen miewam problemy z perspektywą w niektórych lokacjach, ale niestety taki urok tego pixel artu i perspektywy.

Mnie wkurza trochę, że przeciwnicy wykonują ataki po skosie, a ja nie mogę (gram Nightstar), ale to kwestia przyzwyczajenia i timingu. I nie powiem, te elementy soulsowe mnie wkurwiają, ale czytałem, że czym więcej Sparków, tym łatwiej. Za to projekt świata super, pełno sekretów i głowienia się, jak można się gdzieś dostać (np. parasolką).

Zrobiłem trzeci generator (idę za kolejnością podawaną w gazecie), i co mogę powiedzieć - kurwa no jest grubiutko, łoł. Świat jest skonstruowany PRZEGENIALNIE, mnogość sekretów, dróg, skrótów, smaczków, jest tego masa, drogi przeplatają się i jest ogromna satysfakcja z odkrycia czegoś, tak samo jest z Underlabami ("ogniskami") - są dobrze położone, bardzo zbalansowanie. Początek gry jest bardzo trudny i dopiero po eksploracji i rozwoju Miny robi się łatwiej - polecam iść w Sparki najpierw (chociaż mi ani razu nie udało się zginąć tak, żeby zgubić wszystkie Kostki), życie i miejsca na Trinkety. Nie wiem jak będzie pod koniec gry, ale póki co jest wymagająco, ale nie hardkorowo. Bossowie zazwyczaj padają za pierwszym, drugim razem (gram ulepszoną Nighstar obecnie), są ciekawi i różnorodni. Jest ta Soulsowa satysfakcja z ich pokonania, tak samo ze znalezienia Underlabu, kiedy brakuje nam flaszek. Nawaliłem już 15 godzin, a jestem w połowie gry, ale ani przez moment nie byłem znudzony; każdy obszar dodaje nową mechanikę i pułapki, których trzeba się nauczyć, mega.

ALE

No do końca nie jest moim zdaniem tak kolorowo. Co mnie wkurwia:

• latający wrogowie

• brak mapy (czasami, ale to bardziej żeby sobie przypomnieć o jakiejść drodze so sekretu, którą pominęliśmy; przemieszczanie się między miastem i obszarami da się zapamiętać)

• Hitboxy - w grze z taką perspektywą, gdzie poruszamy się i atakujemy w 4 kierunkach, a wrogowie w 8, czasami chuj strzela, jak sprite wroga rani nas np. głową, co prowadzi mnie do kolejnej chujozy...:

• Obrażenia kontaktowe - tak, wrogowie zawsze nas ranią dotykiem, a opanowanie skakania i zakopywania się w ziemii wymaga wprawy; w sekcjach platformowych można dostać do chuja, jak latający wróg nas wrzuca w przepaść - dodatkowo obrażenia od wroga i wpadnięcia w przepaść się stackują

• Leczenie - w Minie leczymy się flaszkami, które napełniamy Plazmą, którá dostajemy od bicia wrogów - coś jak w Bloodborne, agresja. Ale tutaj leczenie trwa około 3 sekund, flaszki mamy ograniczone jak Estusy, a jak podczas leczenia nas ktoś trafi, to tracimy flaszkę i nie leczymy się. Nie spowodowało mi to problemów większych (są fajne Trinkety pod to), ale może powodować wkurwienie

• Gubienie Subweapons po śmierci - dla mnie bardzo dziwne rozwiązanie, jak mamy np. rower i parasolkę, to po śmierci gubimy obie rzeczy i żeby je odzyskać, musimy je znaleźć w tym samym miejscu. IMO zbędna rzecz, dodająca niepotrzebne bieganie wte i we wte (ale może coś się zmieni pod tym względem, widziałem chyba jakieś ulepszenie pod to).

I to chyba tyle z takich rzeczy, które irytują mnie, ale nie są czymś, co sprawia, że nie da się grać. Tytuł jest tak zbalansowany, że to przechodzi ludzkie pojęcie. Dusza i pieprz tutaj się wylewa/wysypuje z każdego zakątka. A dla mniej sprawnych graczy są asysty, ale ja nie włączam ich, wolę zachować docelowy poziom trudności. No i sekcje platformowe w tej perspektywie mogą irytować, wszędzie jest ciasno wąsko, wrogowie nie pomagają. Paradoksalnie do tej pory ginąłem częściej na zwykłych mobkach, niż na bossach. Niektórych do tej pory nie potrafię dobrze unikać.

tl;dr DOKURWIONY TYTUŁ