ciwa22

Chyba jedyne do czego można się rzetelnie przyczepić to merytoryka tekstów (wiem, pewnie wałkowane multum razy) w Specjalach. Ale mnie to osobiście nic bo jara mnie sam fakt, że w dzisiejszych czasach wychodzi papierowa gazetka o Saturnie. Dziopka na okładce arcade to była słabizna, ale ja nie lubię mieszać tak odmiennych tematów. Gry to gry a ciśienie w spodniach czy sprawy matrymonialne to druga kwestia. Nie przychodzę w negliżu na rodzinny obiad bo to niesmaczne. Tak jak opcja strzelenia komuś gola przy automacie z ponadczasowym Sonic Fighters. Wszystko ma swoje miejsce i czas - szanujmy historię gamingu.

Jedynka CB najlepsza. Skoro pierwszy numer to 2/3 pierwsze lata Playstation to liczę na fullset recek - może poza milardami japońskiego pachinko. Swoją drogą ten okres żywota był magiczny - dużo demek, filmików z nadchodzących/wydanych gier, otoczka techno (muzycznie nie moje klimaty ale sam dałem się ponieść hypowi na nową kosmiczną technologię). W gierkach (także w 3D) czuć było jeszcze posmak poprzedniej, bardziej retro generacji. Powiedziałbym, że ten okres to też rok 97. Lata 98-2000 peak, następnie 2001-2002 zmierzch.

Możliwe że nie. Osobiście wychodzę z założenia, że nie chcę patrzeć na kiepski moim zdaniem obrazek z gry którą lubię. Więc biorę to co najfajniejsze, bez względu na gusta growe.

Fiu, fiu! Po raz pierwszy wszystkie mi się podobają. Najsłabszy chyba Loaded, najlepszy Tombik, Tekken, Gex, Soul Blade i RRR. Ciężki wybór

Ustawił aparat na 10 sekund.

Kurczę, jaka dbałość o szczegóły . Nie powiem, zainteresowałeś. PSX ma specjalne miejsce w moim sercu, więc bardzo możliwe, że się skuszę.

W końcu nie zagrałem. Naprawdę przejeżdzasz tam przez Poznań?

Verde lubię od czasu do czasu na smaka (i zapacha), choć wielu koneserów gardzi. Ruviche uwielbiam chyba wszystkie (chyba, że były też miętowe) - mam mega pozytywne wspomnienia. Z CBSów smakowałem chyba pomarańczę albo cytrynę - nie jestem pewien ale generalnie całkiem ok. Ten kebab pierwszy raz widzę.

Taragui Energia mocno kwaśna ale spoczko - jest znaczne pobudzenie (przed spożyciem ziewałem, a po już nie ziewam). Amandę kosztowałem raz ale nic nie pamiętam z degustacji, muszę sprawdzić w Pamiętniczku ze Spożywania Yerb czy podeszła.

Jeśli chodzi o bardziej ogólne preferencje - mięta to akurat jedyne czego unikam. Wszystko w mniejszym lub większym stopniu wchłonę - klasykę, kopiące, Verde czy smakowe ale nie mięte.

Wróćiłem po dwóch latach do Rosamonte. Wspomninenia miałem zimne, oschłe, raczej negatywne. Nie żeby było z nią coś bardzo strasznego ale ma taki przytłumiony smak (a nawet i zapach) - jest ok ale jakoś nie pieści moich kubków w równym stopniu jak np Pajarito. Mi nie polecam.

Tragedia ten kanciok - ciekawe czy istnieje na tym świecie osoba, której amerykaniec podoba się bardziej.

This is for the players.

Może porządnieję na starość albo dawno nie oglądałem tv ale jeden z typów w tym studiu to się mega buraczanie zachowywał - przekręcał nazwy drużyn itd - śmiechawa jak na domówce z kumplami. Sorki ale w TV wolałbym jednak trochę więcej kultury widzieć.

Najbardziej beznadziejnym pomysłem jest rozgrywanie baraży interkontynentalnych po losowaniu, bo to znacznie zmniejsza opcje (do grupy nie może trafić potencjalny zwycięzca baraży bo aktualnie jest traktowany jak drużyna z trzech stref jednocześnie czyli np Ameryka Południowa (Boliwia), Concacaf (Surinam) i Azja (Irak) podczas losowań i wydarzyła się taka sytuacja. W przypadku baraży europejskich to nie ma znaczenia, bo wtedy wiadomo, że na pewno ekipa z jednej, konkretnej strefy.