ciwa22

Kurczę, jaka dbałość o szczegóły . Nie powiem, zainteresowałeś. PSX ma specjalne miejsce w moim sercu, więc bardzo możliwe, że się skuszę.

W końcu nie zagrałem. Naprawdę przejeżdzasz tam przez Poznań?

Verde lubię od czasu do czasu na smaka (i zapacha), choć wielu koneserów gardzi. Ruviche uwielbiam chyba wszystkie (chyba, że były też miętowe) - mam mega pozytywne wspomnienia. Z CBSów smakowałem chyba pomarańczę albo cytrynę - nie jestem pewien ale generalnie całkiem ok. Ten kebab pierwszy raz widzę.

Taragui Energia mocno kwaśna ale spoczko - jest znaczne pobudzenie (przed spożyciem ziewałem, a po już nie ziewam). Amandę kosztowałem raz ale nic nie pamiętam z degustacji, muszę sprawdzić w Pamiętniczku ze Spożywania Yerb czy podeszła.

Jeśli chodzi o bardziej ogólne preferencje - mięta to akurat jedyne czego unikam. Wszystko w mniejszym lub większym stopniu wchłonę - klasykę, kopiące, Verde czy smakowe ale nie mięte.

Wróćiłem po dwóch latach do Rosamonte. Wspomninenia miałem zimne, oschłe, raczej negatywne. Nie żeby było z nią coś bardzo strasznego ale ma taki przytłumiony smak (a nawet i zapach) - jest ok ale jakoś nie pieści moich kubków w równym stopniu jak np Pajarito. Mi nie polecam.

Tragedia ten kanciok - ciekawe czy istnieje na tym świecie osoba, której amerykaniec podoba się bardziej.

This is for the players.

Może porządnieję na starość albo dawno nie oglądałem tv ale jeden z typów w tym studiu to się mega buraczanie zachowywał - przekręcał nazwy drużyn itd - śmiechawa jak na domówce z kumplami. Sorki ale w TV wolałbym jednak trochę więcej kultury widzieć.

Najbardziej beznadziejnym pomysłem jest rozgrywanie baraży interkontynentalnych po losowaniu, bo to znacznie zmniejsza opcje (do grupy nie może trafić potencjalny zwycięzca baraży bo aktualnie jest traktowany jak drużyna z trzech stref jednocześnie czyli np Ameryka Południowa (Boliwia), Concacaf (Surinam) i Azja (Irak) podczas losowań i wydarzyła się taka sytuacja. W przypadku baraży europejskich to nie ma znaczenia, bo wtedy wiadomo, że na pewno ekipa z jednej, konkretnej strefy.

Medal dla Donalda i Village People

Mundial to bardziej profeska i wyczerpujące tematykę wydawnictwo czy lekka lektura napoczynająca zaledwie temat pisana na kolanie?

Jak jesteś fanem TP to moim zdaniem jeszcze większy sztos niż np Deadly Premonition ale jest jeden bajer. Ja w to grałem bez opisu i w sumie wiele straciłem. bo niektóre wydarzenia dzieją się o konkretnych godzinach, w którejś tam części miasteczka i ty niekoniecznie się o tym dowiesz z samej gry. Można się tam pogubić. Ja planuję drugie przejście z opisem, żeby wszystko zobaczyć i pewnie uzyskać jakieś konkretne zakończenie zamiast takiego z gatunku: "nie rozwiązałeś sprawy w trakcie tych kilku dni - game over, pozdrawiam". A klimat TP miazga. W ogóle fakt istnienia takiej gry na PS1 to pozytywny szok.

Jeszcze większa petarda niż Aconcagua. Widzę, żeś swojak i jakieś tam drewno coś tam coś tam cię nie rusza, więc te pytanka to chyba walisz czysto retorycznie.

Z pewnością polecam Maestro Jump in Music na NDS.