Demko już do ogrania. Motocykl to wspaniała rzecz! Świetnie się tym steruje, bo pozostawiono odpowiedni poziom luzu, a uczucie prędkości wbija w fotel i idealnie pasuje do tej mocno skillowej zabawy.

Ostatnio ograłem pierwszą część i byłem zachwycony tym, że gra potrafiła mnie wprowadzić w pewnego rodzaju trans. Każda kolejny szalony fragment wyzwalał u mnie myśl "no chyba Was po…ało", a jednak za n-tym razem udawało się go pokonać. Do tego siedząc przed TV i wykonując te skoki po platformach czułem jak balansuje stopami po podłodze zmieniając odpowiednio ciężar ciała na fotelu, jakich wrażeń dawno nie miałem przy grze. 
 

Fajnie, że dodano blok strzałów. Niby ułatwienie w stosunku do G1, ale jednak miłe widziane i urozmaica on rozgrywkę. No jaram się.. 
 

 

Koniecznie do sprawdzenia. Z Ghostrunnerem uczysz się do perfekcji, bo nie ma miejsca na drobną pomyłkę. 

Gra ktoś?

Właśnie zaliczyłem etap z przejazdem po wnętrzu pewnego mecha i micha mi się cieszyła od ucha do ucha. Już jedynka była dla mnie ogromnym powiewem świeżości, a kontynuacja świetne dobudowuje tamten sprawdzony szkielet rozgrywki dodając kolejne bajery dające kupę radochy.

Przede wszystkim ta gra robi dobrze to, co powinny robić platformówki - bawi samym poruszaniem się postacią. Te zrywy, skakanie po ścianach i między wrogami wciąż mnie cieszą, a twórcy co chwila zaskakują pomysłami na zróżnicowanie zabawy, czy to nowymi wrogami, ciekawymi etapami czy znacznie lepszymi niż w pierwowzorze etapami w cyberprzestrzeni. Obawiałem się, że otwarcie gry na większe poziomy zniszczy jej arcade’owy character, ale te obawy były bezpodstawne, bo otwarty świat zwiedzany na pewnym etapie gry tak naprawdę nie ma nic wspólnego z otwartymi światami znanymi z innych gier: przede wszystkim nie ma tu rozpraszaczy, side-questów, masy znajdziek, ale jest zawsze prosty cel i to mi się podoba. Dodanie bloku to też był dobry pomysł - to niby ułatwienie, ale gra się w to teraz jeszcze fajniej.

Jaram się tym, że gry wciąż mnie mogą tak jarać jak ten tytuł. 

Zamierzam w plusie ograć. Do pierwszej części już nie zamierzam wracać. Znajomość poprzedniczki jest ważna? Fabularnie jest mocno powiązane?

Dwójka to bezpośrednia kontynuacja. Można grać bez jedynki, ale wtedy musisz wywalić fabułę do śmieci i pogodzić się z tym, że możesz jej nie zrozumieć.