Frantik

Nadrobione, goty sezon. Co najmniej tak dobry jak pierwszy, a może i lepszy. Jedynie po finale spodziewałem się czegoś więcej, a było w miarę spokojnie, no może poza Najbardziej w kolejnym sezonie czekam na jakiś sensowny "kontratak" wiadomej strony. Teraz Beeman i spółka zapunktowali, bo w sumie głupio byłoby, gdyby przez cały czas dawali się ogrywać jak dzieci, ale coś sensownego jeszcze musi się przez te dwa sezony dziać.

Anczarted, tylko że grasz babką.Trochę pif paf, cutscenek, wchodzenia po skałach itp. No, takie trochę brutalniejsze\bardziej dosadne Uncharted. Dopisz jeszcze zbieranie roślinek i innego badziewia ze skrzynek, polowanie na zwierzątka, no i crafting wraz z rozwojem postaci.

Po trzech odcinkach drugiego sezonu jestem skłonny twierdzić, że poziom serialu wyraźnie zwyżkuje. Jak na razie mniej jest jazdy po schematach z wszelkich innych tworów sci-fi, no i teoretycznie zniknęła jedna z bardziej denerwujących postaci, a trójka nowych wydaje się całkiem strawna. Oglądający wiedzą o kogo chodzi Melissa O'Neil powoduje, że jest na kim oko zawiesić, a i całość nie nudzi - lekki i przyjemny serial na lato.

No, Masorz, widzę że nie tylko mnie drugi sezon 12 małpiszonów pozytywnie zaskoczył. Przy pierwszym spodziewałem się crapa, ale w sumie dało się to oglądać, no a do tego Amanda Schull Głównie dla niej to męczyłem, bo reszta bohaterów dość nijaka niestety. W drugiej serii jednak faktycznie dorzucili do pieca i ogląda się to bardzo fajnie. Jestem dopiero po siódmym odcinku, bo dotychczas ten serial miał u mnie chyba mimo wszystko najniższy priorytet, ale wygrzebuję się powoli z innych, także niedługo pewnie dokończę ten. W sumie ten motyw wirusa i przedstawienia tamtejszego postapo w przyszłości kojarzył mi się mocno z The Division, no ale to w pierwszym sezonie.

http://naekranie.pl/aktualnosci/hbo-robi-serial-w-chinach-poznaj-szczegoly-the-psychic-947936 - HBO kręci w Chinach serial o nastolatce widzącej duchy. Zapowiada się ciekawy miks motywów.

Uff, dobrze słyszeć. W takim razie za jakiś czas ruszam z dwójeczką. Co do jedynki zaś, zapomniałem dodać, że mimo kilkunastu lat od premiery, tytuł ten nadal jest zaskakująco przyjemny w obyciu. Obawiałem się siermiężności, topornego sterowania i postaci poruszających się, jakby były zbudowane z kloców drewna. Na szczęście niczego takiego nie doświadczyłem - ogólnie więc giera zestarzała się lepiej niż dobrze.

Fatal Frame aka Project Zero (PS2) Wiecie co? Strasznie wymęczył mnie ten tytuł i gdy przychodzi do podsumowania, pojawia się gorycz. Świetna, klimatyczna opowieść, została jak dla mnie zarżnięta przez namolny backtracking i... długość gry, chyba. Nie wiem w sumie z czego to wynika, ale jakoś w połowie zacząłem odczuwać autentyczne zmęczenie - duchy zamiast straszyć i budować poczucie zagrożenia, zaczęły po prostu irytować. "No (pipi), znowu ty?" mruczałem często pod nosem, gdy po raz n-ty przeganiałem jedną z kilku powtarzających się przez całą grę zjaw, które na dodatek często lubią pojawiać się w losowych miejscach i momentach. Pstrykanie aparatem w przeciwników to nawet fajny patent i, jak nabierze się odrobiny wprawy, do czasu daje spory fun. Soundtrack to tutaj perełka - klimatyczny ambient w niektórych ciemnych korytarzach nadal potrafi zjeżyć włos, a i jęki duchów są niczego sobie. Mimo 15-stu lat, które pierwszy FF ma już na karku także i oprawa graficzna nie kłuje w oczy. To nadal dobry przedstawiciel staroszkolnego survival horroru z całym tego inwentarzem - przez wzgląd na sam ten fakt warto się z nim zapoznać, choć opisane przeze mnie wady pozostawiają spory niesmak. W tym przypadku powstrzymam się też od wystawienia oceny. Mam w planie ograć całą trylogię. Oby kolejne części poprawiły to, co tu mi nie odpowiada.

Drugi odcinek jakiś taki przyjemniejszy od pierwszego, aczkolwiek wiem, że oba należy traktować jako jedną całość. Jest iskierka nadziei, że będzie dało się to oglądać, o ile tylko trochę ograniczą psychodelę. Nawet dobrze, że pod koniec Strasznie mnie irytowała ta postać.

Pierwszy odcinek zadebiutuje 2. sierpnia. Ja chyba tradycyjnie zaczekam aż wyjdą wszystkie epizody i dopiero wówczas kupię i zrobię maraton.

Wyczuwam z tego trailera duże podobieństwo do Gone Girl, tylko jakby trochę mroczniej było. Czekam

Siódmy sezon zadebiutuje dopiero latem 2017 http://naekranie.pl/aktualnosci/gra-o-tron-oficjalnie-opozniona-przyblizona-data-premiery-i-liczba-odcinkow-943271

Pierwsze wrażenie po przegraniu ok. 6. godzin: http://www.gry-online.pl/S022.asp?ID=11384 Dawać mnie to

Trochę tak, choć mnie akurat schizowe przerywniki z Hannibala aż tak nie raziły. Były w większości mocno artystyczne, często ładne i czuć było, że próbują przekazać jakąś symbolikę. W Mr. Robocie natomiast tylko silą się na udawanie rzeczywistości, nadal małpując Fight Club do potęgi. Problem w tym, że jak dla mnie ta formuła wyczerpała się już gdzieś w połowie pierwszego sezonu i teraz samo obserwowanie pogłębiającej się psychozy u głównego bohatera nie wydaje się ani trochę interesujące.

Dałem szansę pierwszemu odcinkowi. I tak jak się obawiałem - to zrobiło się tak schizowe, że aż męczące. Bełkot Elliota w "analogowym świecie", wyimaginowane postrzały, no ja (pipi). Pewnie większość wydarzeń nie dzieje się naprawdę. Jedna wielka psychodela Jest tego o wiele za dużo, żeby było dla mnie strawne.

No ale przecież bad guy nigdy nie trenuje, bo po co? Jedna z niepisanych zasad Dragon Balla Tylko dobre postaci mogą nieść przykład, że warto nad sobą pracować i przekraczać kolejne granice - chyba taka idea tu przyświeca. Gdyby takiemu Cellowi chciało się dobrze przykoksić, to chyba nie byłoby na niego mocnych, ale gdzie tam. Buu to kolejna postać ze zmarnowanym potencjałem. Niby tak potężny, a sprowadzono go do roli zabawnego przerywnika.

Siódmy epek znowu spokojniejszy, aczkolwiek końcówka zapowiada grubą akcję w najnowszym odcinku. Patrząc na tego byznesmena w okularkach wychodzi na to, że

Przebrnąłem na razie przez 5 odcinków i jest bardzo nijako w każdym aspekcie. Brak większego napięcia, Jessica taka se z charakteru, z wyglądu też ani ładna, ani brzydka. Pod tym względem już lepsza blondyna, ale u niej to z kolei zupełnie płytka osobowość. Kilgrave chyba wypada obecnie najlepiej, niby ciekawy jako antagonista ze względu na "zdolności", ale motyw ma raczej kiepski - ot, zbzikowany, lekko ekscentryczny Angol z supermocą zbiera sobie fotki do fapfolderu i realizuje wszystkie swoje fetysze I właśnie - te nadludzkie moce\zdolności niezbyt mi tu grają. Klimat serialu stara się być bardzo surowy i realistyczny, a tu nagle drobniutka babka prawie rzuca samochodami, albo niezniszczalny Murzyn depiluje sobie kaloryfer szlifierką W takim Daredevilu supersłuch kompletnie mnie nie raził, ale to tutaj? Meeh, gryzie się to wszystko z resztą. Póki co słabe 6/10 z tendencją spadkową. Planuję obejrzeć sezon do końca, wtedy też pewnie zapodam całościową opinię.

52 ep znów niemal kompletnie fillerowy, pełny dziwowania się Trunksa nad tym, jaką pipą w okularkach stał się Gohan. Końcówka natomiast trochę zaskoczyła. Czyli więc chyba mamy potwierdzenie, że Jestem ciekaw, co będzie w tym 10. wszechświecie

Potwierdzam, sezon goty Wróciło napięcie i chęć oglądania znane z pierwszego sezonu i może jeszcze połówki drugiego. Potem niestety był dość mocny zjazd formy z punktem krytycznym w silnie przynudzającym 3. sezonie. Szczęśliwie teraz serial wrócił na właściwe tory i oby tak zostało. Przeszłość z pewnością prędzej czy później dopadnie Franka i Claire. Przewiduję iście makbetowy finał. Już teraz troszkę zaczynają przypominać małżeństwo bezwzględnych psychopatów.

Oj tam, od razu hejtować. Jako postać nie jest zły, bo już w drugim sezonie był bardzo spoko. Po prostu pierwszy był dla mnie w większości nudny, a najbardziej środek.

Hotline Miami 2: The Wrong Number (PS4) Sequel do jednego z moich ulubionych indyczków... i niestety muszę stwierdzić, że niestety sequel wypchnięty nieco na siłę. Próbowano zastosować się tu do schematu "bigger, better, more badass", acz udało się to co najwyżej połowicznie. Więcej postaci, większe poziomy z jeszcze większą ilością przeciwników. No i w pewnym momencie przesadzono z powiększaniem tego wszystkiego. Przepastnie szerokie "areny" skutkują nagminnym zbieraniem śmiertelnej kulki zza naszego pola widzenia, co w połączeniu z liczniejszymi tabunami wrogów sztucznie podkręca już i tak niemały poziom trudności. W wielu miejscach czułem się niemal zmuszony do używania noobskiej taktyki, polegającej na zwabianiu oponentów strzałami za róg lub otwarte drzwi. Zmniejszono również znaczenie masek. Ledwie w kilku misjach mamy wybór, jaką założymy. W innych są one z góry przypisane do postaci, którą akurat gramy. A tych jest... sporo. Mega pokręconej, tripowo-psychodelicznej fabuły nawet nie próbowałem zrozumieć - i tak niewiele pamiętam z części pierwszej, a podejrzewam, że i tak niewiele by to pomogło. Tym niemniej klimat został zachowany. Tak samo mistrzowski soundtrack (nie potrafię się zdecydować, ścieżka z której odsłony podoba mi się bardziej) Fun z gry również jest, przynajmniej dopóki, dopóty nie uaktywni się frustracja z powodu opisywanych wcześniej dziwnych zmian i "niby ulepszeń" Dla zagorzałych fanów poprzedniego HM warto zagrać, reszta może poprzestać na znakomit(sz)ej części pierwszej. Mimo wszystko dla mnie HM2 to trochę zawód. 6+/10

W końcu nadrobiłem drugi sezon. Jednak zaliczam się o osób, którym ten podobał się duużo bardziej niż pierwszy, którymi momentami mocno mnie przynudzał. Na plus: + Elektra - klasa sama w sobie Oglądając zwiastuny byłem przeświadczony, że pewnie ją tylko dokleili ot tak, żeby fajna laska w serialu była. I jakże pozytywnie się zdziwiłem. Postać pełna charakteru, charyzmy i seksapilu bez świecenia tyłkiem czy cyckami. Mocno ożywiła ten sezon. + Punisher - niestety tylko na początku, póki rysowano go jako antagonistę. Później niestety już słabiej, acz wystarczyło, bym mocno czekał na zapowiedziany solowy serial od Netfliksa. Jon Bernthal świetnie odnalazł się w tej roli. + Mało łysego grubasa, który wybitnie nie leżał mi jako główny zły pierwszego sezonu. + Rozwinięcie postaci Karen, choć zabrakło mi jakiejś ciekawej kulminacji + Miałem wrażenie, że ogólnie tempo akcji podskoczyło. Mniej dylematów, rozterek i innego (pipi)enia, a jak już były, to w sam raz. Na minus: - Głupotki w finale. Finałowa sekwencja na dachu, a tym bardziej wcześniejsza scena, gdy No meeh - Bądź co bądź słabo nakreślono organizację tych ninja i ich działania. Wprowadzili zaczątki jakiejś większej "mitologii", ale niedopowiedzeń ciągle jest masa. Boli to tym bardziej, że nie wiadomo kiedy i czy w ogóle zobaczymy trzeci sezon. A przynajmniej tak było jeszcze z miesiąc temu. Póki co słychać jedynie o The Defenders i drugim sezonie dla Jessiki Jones - Cała postać Sticka od początku jest dla mnie jakaś taka niesamowicie sztuczna i w ogóle meh. A teraz się jeszcze okazuje, że to jakiś wielki master i szef