mario10

No taki stan powinny tego typu gry wywoływać ale dla mnie nie wiedzieć czemu w ostatnim czasie źle to wpływa dlatego staram się dozować po trochu rozgrywkę :)

Na razie mnie atakują "bezkończynowe" manekiny, ale po prostu klimat ciągłego strachu na mnie ciężko działa. Kiedyś uwielbiałem teraz się boję

Tak wygląda przeciętny gracz niestety. Silent Hill czy Resident Evil nie były jakimiś rozbudowanymi grami ale trzeba było kojarzyć fakty. Tu znaleźć korbę żeby coś otworzyć, tam dopasować odpowiedni klucz, zwykły ciąg przyczynowo skutkowy. Jak się coś nowego znalazło to na pewno jest potrzebne i gdzieś pasuje. Ja teraz pykam w Silent Hilla 2 i jest sentyment do takiego właśnie łażenia tam i z powrotem i zbierania elementów. Jestem teraz w tym apartamentowcu właśnie po klejeniu płyty i dla mnie klasa grę zrobili, ale boję się w to grać

Niestety ja widzę zastój w sony i niestety mało się u nich dzieje, a dobrymi grami ex zawsze stali. Teraz w sumie nic ich nie goni choć konkurencja by się przydała bo za czasów X360 nie mieli tak kolorowo.

Widać u mnie brak umiejętności :)

Tak masz rację Nemesis. Miałem problem bo pluj strzela po łuku i jakoś nie mogłem sobie poradzić z nim żeby dobrze trafiać w cel. W pierwszej fazie jeszcze spoko ale później na ruchomych platformach i deszczu pocisków nie radziłem sobie za dobrze. Ale sam pluj ma fajne ulepszenia do odblokowania i co raz więcej nim sobie pykam.

Ale w 3 biomie plujem też? Ja miałem pluja na Nexusa i za cholere nie mogłem go trafić.

Tak to niestety prawda, ze jak się chce szybko to najczęściej się głupio zginie, ale dużo zależy od tego jak się nam układa run czy broń spoko czy przedmioty leczące mamy. W 3 biomie czuje to solidnie bo warto mieć astro klucze przed bossem bo jest dużo zamkniętych drzwi. Wczoraj miałem fajnego zgniłego pluja i przed bossem też pluj, a z plujem Nexus chyba nie do pokonania.

Ja pierwsze przejście koło 70 godzin i większość pobocznych zrobiona.

Na pewno nasze umiejętności tutaj dużo robią, ale teraz rozgrywam 3 biom i po prostu kilka podejść i mam tak długie runy, że dramat. Mimo, że fajnie szło bo miałem astronautę i dość długi pasek życia to trafiam na takie pokoje gdzie wyskakują mi po 2 te skaczące roboty plus chodzące robociki i jest jazda na całego Raz tylko się doczłapałem do bossa.

Standardowo siadłem na chwilę, a pyknę 1-2 biomy i spoko. No niestety lecę dalej

To zależy od wieku dziecka, jak już masz nastolatka to już o 20 nie zagrasz, ale da się to ogarnąć bo sam gram w takich godzinach co Ty, ale niestety na codzienne granie nie mam szans brakuje czasu, a jeszcze odrabianie lekcji często się przedłuża.

Krótka? to jaki miałeś czas?

Ta gra się świetnie starzeje, a raczej nie starzeje. Mega mi się podoba styl świata i kombinezon Selene. Wskoczyłem zrobiłem jeden run jakiś mega rozbudowany miałem ten pierwszy biom i za pierwszym razem pokonałem pierwszego bossa. Świetna jest ta gierka.

Akurat nie grałem, ale w Ghost jest to zepsute. Nie chciałem pewnych ulepszeń w ogóle aktywować jak np jakiś mocniejszy cios przy zmianie broni. No średnio ale na pewnym etapie, trochę późno, po prostu odnajdywałem kapliczki i zostawiałem nie kłaniając się przed nią. Ale to już miałem ponad połowę gry za sobą później jak zdobywałem broń to się do nich przenosiłem. Fajne jest też ładowanie gry, żadnych menusów, logo klikasz z poziomu konsoli na grę i po chwili jestem tam gdzie zapisałem stan gry.

Musiałem coś pominąć generalnie chyba jak sprawdziłem to jeszcze jakichś 2 kapliczek brakuje, ale mapy mam calusieńkie odsłonięte. Coś może jeszcze pogrzebię po mapie. Ogólnie jestem zadowolony z gierki bo jest lekka szkoda, że się przygoda skończyła.

Mam początek za sobą i jest całkiem nieźle, ale nie wiem czy mnie nie zmęczy ten klimat ciągłego napięcia, wiadomo, że to tego typu gra, ale już jestem stary.

Zapomniałbym o jeszcze jednej rzeczy, która mnie wkurzała. Mianowicie rozwój postaci. Nie mając wszystkich broni wydawałem punkty umiejętności na umiejętności, które mnie w ogóle nie interesowały ale jednak punkty trzeba rozdawać na bieżąco więc po prostu je rozdawałem na byle co. Na koniec gry z wszystkich drzewek rozwoju nie odblokowałem tylko dwóch. Ps. pośmigałem jeszcze po świecie gry i brakuje mi wykonanych zleceń na żadnej tablicy nie ma listów gończych więc może coś pominąłem.

Fajnie, że się tak poukładało

Szacun za ilość dostępnego czasu bo lista gier i ilość książek imponująca.

Zawsze byłem bardziej team Resident Evil niż Silent Hill, ale wszyscy chwalą to ogram po Yotei

Po 53 godzinach skończyłem Ghost of Yotei. Jako następca Tsushimy wypadła bardzo dobrze choć pewne rzeczy można by było poprawić. Historia jest bardzo fajnie odpowiedziana choć motyw zemsty jest dość mocno wyeksploatowany to tutaj jest to tutaj jest spoko i historia Atsu jako mścicielki jest poprowadzona w sposób interesujący. Technicznie podobnie jak historia Jina działa bez zarzutu przez całą rozgrywkę poza jakimiś drobnymi błędami typu włócznia przechodzi przez przedmioty to nic mi się nie przytrafiło. Co jest na plus to mniej aktywności związanych choćby z lisami to już w Tsushimie trochę nudziło. Miodna natomiast jest walka. Rozpocząłem od razu na trudnym bo chciałem sprawdzić czy nie będzie za łatwo i wydaje mi się, że do normalnej rozgrywki poziom trudny jest idealny. Jak się zleciało więcej wrogów to stanowili wyzwanie ale bez przesady. Natomiast bossowie na hardzie już byli wymagający. Najtrudniejsi to Oni, Pan Saito i jeszcze dość trudny był Pająk. Oczywiście ten z wyzwania Takezo też był hardcorowy. Eksplorowałem mapę stopniowo zaczynając od niziny Ishikawa i co mi się nie podobało to, że niektóre bronie znajdujemy pod koniec jak np kusarigamę. Powinni zrobić w pierwszej części mapy wszystkie bronie aby walka była różnorodna, a tak męczyłem się często z grupkami wrogów bo mieli np tarcze to mieczem było takie dzióbanie ich po trochu. Polecam komuś kto zaczyna najpierw zdobyć wszystkie bronie, a dopiero później dopiero eksplorować mapę. Broń palna jako dodatek w porządku ale mało praktyczna bo ładowanie zajmowało dużo czasu wolałem już korzystać z łuku. Robotę też robią zlecenia choć po zakończeniu gry mam ich chyba 5 nie zrobionych, ale przeszukałem wszystkie tablice i na żadnej nie ma ich więcej. Poza tym rozgrywka niewiele się różni odbijamy forty, wsie czasem trafiamy na jakiś patrol choć tych jest zdecydowanie mniej niż w Tsuhimie. W przygodzie Jina więcej bawiłem się talizmanami tutaj od początku kilka założyłem i przez całą grę z nich korzystałem. Podobnie sprawa z rozbijaniem obozu czasem rozbiłem ale przez całą grę przedmioty tworzyłem może ze 2 razy. W Tsushimie bardziej podobały mi się postacie poboczne pani Masako czy mistrz łucznictwa i jego wątek z podopieczną, mnich itd. tutaj ciekawych pobocznych bohaterów brakuje. Atsu jako główna bohaterka daje się lubić i mi bardzo pasowała, ja w sumie lubię grać bohaterkami. Jako całość solidna gra i fajny następca Jina (fajnie, że jego wątek też się w grze pojawia i wspomnienie o nim) można pewne rzeczy poprawić ale nie psuły one pozytywnych wrażeń z rozgrywki. Postawiłbym historię Jina nieco wyżej, ale Atsu robi robotę i przeszedłem z przyjemnością. Pewnie jeszcze kiedyś wrócę.

Po 53 godzinach skończyłem Ghost of Yotei. Jako następca Tsushimy wypadła bardzo dobrze choć pewne rzeczy można by było poprawić. Historia jest bardzo fajnie odpowiedziana choć motyw zemsty jest dość mocno wyeksploatowany to tutaj jest to tutaj jest spoko i historia Atsu jako mścicielki jest poprowadzona w sposób interesujący. Technicznie podobnie jak historia Jina działa bez zarzutu przez całą rozgrywkę poza jakimiś drobnymi błędami typu włócznia przechodzi przez przedmioty to nic mi się nie przytrafiło. Co jest na plus to mniej aktywności związanych choćby z lisami to już w Tsushimie trochę nudziło. Miodna natomiast jest walka. Rozpocząłem od razu na trudnym bo chciałem sprawdzić czy nie będzie za łatwo i wydaje mi się, że do normalnej rozgrywki poziom trudny jest idealny. Jak się zleciało więcej wrogów to stanowili wyzwanie ale bez przesady. Natomiast bossowie na hardzie już byli wymagający. Najtrudniejsi to Oni, Pan Saito i jeszcze dość trudny był Pająk. Oczywiście ten z wyzwania Takezo też był hardcorowy. Eksplorowałem mapę stopniowo zaczynając od niziny Ishikawa i co mi się nie podobało to, że niektóre bronie znajdujemy pod koniec jak np kusarigamę. Powinni zrobić w pierwszej części mapy wszystkie bronie aby walka była różnorodna, a tak męczyłem się często z grupkami wrogów bo mieli np tarcze to mieczem było takie dzióbanie ich po trochu. Polecam komuś kto zaczyna najpierw zdobyć wszystkie bronie, a dopiero później dopiero eksplorować mapę. Broń palna jako dodatek w porządku ale mało praktyczna bo ładowanie zajmowało dużo czasu wolałem już korzystać z łuku. Robotę też robią zlecenia choć po zakończeniu gry mam ich chyba 5 nie zrobionych, ale przeszukałem wszystkie tablice i na żadnej nie ma ich więcej. Poza tym rozgrywka niewiele się różni odbijamy forty, wsie czasem trafiamy na jakiś patrol choć tych jest zdecydowanie mniej niż w Tsuhimie. W przygodzie Jina więcej bawiłem się talizmanami tutaj od początku kilka założyłem i przez całą grę z nich korzystałem. Podobnie sprawa z rozbijaniem obozu czasem rozbiłem ale przez całą grę przedmioty tworzyłem może ze 2 razy. W Tsushimie bardziej podobały mi się postacie poboczne pani Masako czy mistrz łucznictwa i jego wątek z podopieczną, mnich itd. tutaj ciekawych pobocznych bohaterów brakuje. Atsu jako główna bohaterka daje się lubić i mi bardzo pasowała, ja w sumie lubię grać bohaterkami. Jako całość solidna gra i fajny następca Jina (fajnie, że jego wątek też się w grze pojawia i wspomnienie o nim) można pewne rzeczy poprawić ale nie psuły one pozytywnych wrażeń z rozgrywki. Postawiłbym historię Jina nieco wyżej, ale Atsu robi robotę i przeszedłem z przyjemnością. Pewnie jeszcze kiedyś wrócę.

Znów jest ochota pobiegać Selene może przez święta coś siądę.

Grałem w tego Punishera kiedyś na automatach, a ostatnio na tym sticku do telewizora wpinanym. Super gierka.