SlimShady

Może Rogera można wystawić na jakieś płatne randki, albo sesyjki z FF7(bez memorki, więc też nocki wchodzą w grę) i kanapkami z cebulą.

Nie do końca, to miałem na myśli. Moim zdaniem special raz na kwartał jest jeszcze ok(przy dwóch extra albumach zrobiło się już trochę ciasno), ale to tak powiedzmy do przeżycia, chociaż straszyłeś, że masz w planach coś jeszcze, to może będzie więcej niż 18 rocznie. Bardziej chodzi o unikanie powtórek, to się liczy. Nie mógłbym być mniej zainteresowany niż np. ostatnim Atari(nie muszę mieć sentymentu, to nie jest mój klucz w doborze), i wziąłem, ale się nie cieszę. Niemniej i tak jest to dla mnie ciekawsze niż zapchać się szarakiem po sam korek, z półroczną przerwą, bo nie wiem nic o E.T. poza tym, że jest chujowy, i leży zakopany na pustyni.

W świecie bez kompendium(którego nawet nie skończyłem, bo dawkuję), to jeszcze, ale ja już miałem problem, że to wyjdzie w tak krótkim odstępie od niego, a tu się okazuję, że to będzie składanka. Najgorsze, co można zrobić, to zajechać format i powtarzalność tematów. Książka o MGS-ie, w kompendium MGS, tutaj trzyczęściowy składak. Może za kilka lat jakby wjechało, ale też z drugiej strony, kompendium to osobne wydawnictwo i drogie chociaż warte swojej ceny mimo literówek i błędów merytorycznych, a tutaj może to jest kierowane do psxowców. No, ale jakoś nie potrafię się tym cieszyć, wolałbym żeby duchy o ZX spectrum pisały, co jest w moim przypadku nie do pomyślenia. Trzeba to jakoś lepiej ustawiać i urozmaicać, bo się w gazetkowy ubisoft zamieniacie.

W sumie o tym zapomniałem, ale z takich technicznych spraw, żeby kolorystycznie, czy jeśli chodzi o czcionkę nie wywoływać bólu oczu i łba. To jest klucz, żeby to nie była męka poza kwestiami merytorycznymi, czy korektą.

Z jednej strony jest to odbieranie sobie zaskoczenia, a bywa, że jest gra, która się wydaje, że może się skończyć ze dwa razy, a tu się okazuje, że dopiero za trzecim jest ten definitywny koniec(np. TLoU2), ale z drugiej, to czasami można się wjebać w jakąś grę na nieświadomce, która cię przyszpili za zbyt długo, a ten czas może niekoniecznie być jakościowy, więc tak średnio. Nie lubię zostawiać niedokończonych spraw, ale bywało, że się wyjebałem na ryj(głównie przy jrpgach(w które raczej nie gram), a mają tę zjebaną przywarę, że wymagają grindu plus losowe walki, co metr i gdzieś tam ostatniego bossa nie da się przez to ogarnąć. Trochę jak czwarte miejsce w zawodach sportowych, najgorsze co może być.

C64 ze śrubokrętem w wydaniu limitowanym. Zadanie dla duchów na kiedyś tam. Tak jak wcześniej było wspominane, Mega Drive'a można zespolić z Master System, albo i nawet z przenośniakiem od nich. Tak gdzieś na 3 lata powinien być spokój i może uda się ten cykl sprzętowy zamknąć jeśli życie nadal będzie się tliło. Z grubsza poza jakąś komputerkową prehistorią, czy konsolami, które są już stare( tj. ps4, xbox one, switch), ale nadal żyją, i są w produkcji, to będzie tyle. Ewentualnie wydania nr. 2 PS2, czy gdzie tam można jeszcze coś takiego upchnąć i skupienie się na tej drugiej lidze, która nie dostała swojej szansy i musiała ustąpić tym bardziej znanym tytułom i seriom. A na sam koniec rimejki wydań, które już zostały wydane, z jedną ekskluzywną stroną.

Z tymi hordami dobre jest to, że to jakby działa organicznie i one rzeczywiście przemierzają świat i często wynikają z tego ciekawe, bo nieoskryptowane potyczki(typu musisz walczyć jednocześnie z ludźmi, zwierzętami i świrusami), ale w samej fabule są może ze dwie takie ogromne, a później, po zakończeniu, to już różnie z tym bywa.

100 stron na PSP, 30 na Vitę i jakoś to będzie.

To co było najbardziej zaskakujące, to jedne z najnaturalniejszych postaci i dialogów w ostatnich latach. Zero fałszu i inżynierii społecznej.

Jedynka też miała oceny 30%, a była dobra i w sumie pierwsza liga w gierkowie, ale tutaj coś w to nie wierzę.

Jedno i drugie nie przystoi marce.

Podtytuł "Ogień w padzie".

"Otóż drodzy Panowie, będzie to album skupiający się na grach multiplayer, z serii RE".

Duchi jakie.