michu86-

Od Strikes się odbiłem, dlatego do innych spinoffów P5 nie podchodzę. Ale widzę, że atlus ciśnie mocno z tematem bo już tańczyliśmy, biliśmy się po mordzie, zabijaliśmy hordy przeciwników to teraz jeszcze dali strategiczne RPG. Wolałbym żeby pełną parą poszli na P6

Mario Party Superstars, jeszcze prostsze niż Wonder, dużo banalnych minigierek, które można osobno włączać. A jak jest więcej czasu można odpalić tryb gry planszowej, która też jest intuicyjna i prosta.

Siema, jaka gra o Pokemonach jest najprostsza i najbardziej przystępna pod względem sterowania dla 6latka? Chodzi jedynie o sterowanie i poziom trudności walk/łapania pokemonów, będę czytał synowi dialogi a on będzie grał z tym, że jest bardzo wiele tych gier z pokemonami więc nie wiem którą wybrać... Lets go Pikachu wygląda całkiem ok...

Dla mnie dziwne jest to, że przez 14h nie miałem ani jednej walki dłuższej niż minutę. A właściwie 90% przypadków to są walki do 10 sekund, bossowie czasami wytrzymują do 30-50 sekund. Nawet na normalnym poziomie trudności coś tu jest nie tak...

Ok, sierota nadal szuka rodziny jak coś

Czuć te czarne tła trochę ale wszystko w normie, bez przesady, za wygodnie nam graczom obecnie, kiedyś to było...

Climb to the beat. Już z 60 razy do tego podszedłem na razie bez sukcesu. Całą planszę znam na pamięć, przy samej końcówce zawsze mam problem gdzie są 4 pojedyncze kwadraty - chyba od tego, że już mam łapy spocone od reszty trasy to robię tam drobne błędy (za wysoki skok, spóźniony, nietrafiony, brak odbicia). Dla mnie masakryczna plansza. Ale pewnie kiedyś usiądę rześki i pójdzie.

Chętnie dołączę.

Po spędzeniu 30h w MGS1 jak włączyłem dwójkę to po prostu szok, future gen xD. Nie polecam nikomu grania w MGS1 jako ostatnią grę z kolekcji bo może doznać szoku. Gram teraz w 2 i wydaje mi się, że ta gra ma najlepsze sterowanie pod słońcem i graficznie wymiata. Taka podróż 30 godzinna do 1998 roku dużo jednak kosztuje nie tylko ze względów sentymentalnych jak się okazuje. Śmieszne uczucie, że grając w grę (MGS2) po tylu godzinach z MGS1 wydaje mi się, że gram w coś ultra nowego. Ale jak najbardziej pozytywne.

Obejrzałem recenzję i trochę gameplayu - kupię i to właśnie na switcha. Do ogrania pod kołderką. Trochę się na początku bałem po divine force... ale przecież to ponad 20 lat różnicy - zupełnie inne bajki, a widać, że się przyłożyli do tego.

Długi TTK, nie zawsze wygrywa ten co pierwszy zobaczy, brak cod adhd i tyle mi wystarczy, żeby sprawdzić gierkę.

Czy to działa jak kiedyś zakupy na pss za czasów PS3? Mamy jedno wspólne konto i stamtąd pobieramy gry. Potem logujemy się na własne konto i te gry działają u nas? Czy ocb? Bo ja zielony w sprawach Nintendo;)

No właśnie tyle innych gier a wydaje mi się, że 12h to i tak sporo czasu żeby się chociaż "zaprzyjaźnić" z grą.

To była pierwsza gra, którą kupiłem na NS. Uwielbiam jRPG, ma genialne oceny, wielu zachwala - więc brałem w ciemno. I powiem Wam, że mi nie siadła, sama historia jest ciekawa, fajne relacje między bohaterami itd. Natomiast walka mi totalnie nie podchodzi i ten autoattack no nie ma w tym dla mnie miodu. Dałem grze 12h z myślą, że może coś się zmieni przez ten czas... Ale nadal nie siadło Niby dużo mechanik, zdolności, mnóstwo klas, ataków, pozycjonowania ale mi to zupełnie przyjemności nie daje. Chyba odpuszczę.

Mi się podoba takie połączenie poważnej wojennej fabuły z "Kodżimizmami" jest to dość skrajna fuzja, odważna i wyjątkowa, nadająca pewien unikalny charakter. Za to właśnie lubię MGSa.

To co jest w TTS a człowiek pszczoła to jednak dla mnie 2 różne rodzaje krindżu. Pan pszczoła poza dość specyficzną mocą, która dysponuje jest ok, jak i cała scena walki z nim. W TTS w tych przerywnikach nic nie jest ok. Do jednego wora bym tego nie wrzucał.

Do całkiem niedawna myślałem, że TTW to jest MGS1 z po prostu lepsza grafika a reszta jest 1:1. Nie zagłębiałem się w temat bo wiedziałem, że gra jest niedostępna na konsole, które posiadam. Widziałem jedynie jak wygląda okładka gry no i tyle. Jakże się myliłem... Ktoś tu potem wrzucił filmik z TTS, obejrzałem i już nic nie jest takie same jak wcześniej... Tego nie da się odzobaczyć To jest krindż do kwadratu. A tyle lat udawało mi się żyć w tej pięknej niewiedzy.

Staram się unikać jak ognia czegokolwiek związanego z tą grą. No ale jednak relacja z gry była w nowym numerze, przeczytałem... Żałuję bo hype narasta

Przejść w max. 3h. Zabić nie więcej niż 25 żołnierzy. Max. 5 alarmów. Max. 1 użycie ration. Max. 80x save game. Bez continue. O ile dobrze pamiętam.

Wszystkie misje VR klepnięte, więc platyna wpadła :). Jest satysfakcja ale niektóre misje mnie wymęczyły. Z tym sterowaniem: rzucanie granatami, strzelanie snajperką czy stingerem w niektórych planszach jest bardzo upierdliwe i odczuwa się, że ta gra jest po prostu stara. Dałem już tipy na szybkie przejście fabuły, co do misji VR to: - rakiety stingera można puszczać z podkręconą trajektorią lotu, robisz chwilowy lock na targecie, kiedy już złapie cel przed odpaleniem wychylamy celownik w wybraną stronę i leci nam podkręcona rakieta (szczególnie przyda się w jednej misji) - C4 można montować również do pleców przeciwników i zrobić z nich chodzące bomby - paradoks ale czołganie nie zostawia śladów na śniegu;) Chyba tyle. Patrząc na trofki w MGS2 i 3 tam raczej nie rzucę się na platynę, tutaj (MGS1) wypadało;).

Metal Gear Solid Trudność 4/10 Gra legenda, trofki raczej zrobione na "odwal się" ale to Konami;). Większość wpada sama. Tak na prawdę są 2 wyzwania. Ranga fox/big boss i mnóstwo misji VR. Na szczęście rangę da się zrobić na japońskiej wersji z domyślnym poziomem trudności, bez tego trudność platyny znacząco by urosła (wersja EU woła na rangę fox przejścia na hardzie - i nie jest już kolorowo). Misje VR są męczące bo jest ich po prostu w cholerę dużo, jedynie kilka mocno upierdliwych. Funu z platynowania raczej nie ma bo gra posiada mocno archaiczne sterowanie (szczególnie przy niektórych misjach VR to doskwiera). Jednak czułem się w obowiązku zrobienia tej platyny, bo jest najłatwiejszą z całej kolekcji a sama gra jedną z moich ulubionych.

Z wszystkich personowatych dupeczek właśnie Mitsuru to u mnie numer jeden.

Fakty są takie, że niezależnie jaka jest jakość tej recenzji to ja dzięki Ofiemu o tej grze się dowiedziałem i w nią zagram

Jap integral ma to co piszesz. Zwykła japońska nie ma wyboru poziomu trudności. Są 2 japońskie wersje. W japońskiej (nie integral) ranga nie ma wymogu poziomu trudności bo nie ma w tej wersji wyboru poziomu trudności

Japońska nie ma wyboru poziomu trudności, można zdobyć range Fox/BB grając na domyślnym poziomie trudności - coś pomiędzy normal a easy i oczywiście z radarem. W EU żeby zdobyć Fox trzeba grać na hardzie, a ranga BB jest dopiero na extreme.