Suavek

Pojedyncze bym znalazł, ale nie śledzę całego tematu, bo za dużo tego. Raczej mam na myśli ogół podejścia w necie, gdzie krytyka gry zrobiła się zwyczajnie modna, a ci, którzy mają problemy często furiacko jadą po tych, którzy mówią, że gra im się ok. Wystarczy wejść na reddit, forum steam, gog, odpalić youtube, etc. I choć nie ma usprawiedliwienia na wypuszczanie niedorobionej gry, to osobiście uważam, że tragedii nie ma. Grałem w gorsze rzeczy na premierę i prawdę mówię, że naprawdę rażące bugi po 30h gry policzę na palcach jednej ręki. Reszta to pierdoły i drobne glitche graficzne. No przynajmniej w moim przypadku na PC, bo wierzę, że na konsolach mają tego więcej, plus zwiechy itp. Na ten moment największy zawód z mojego punktu widzenia jako osoby, która nie była jakoś nakręcona hajpem, to mimo wszystko to, że gra nie powala niczym szczególnym. Grając w CP mam wrażenie, że gram w nieco bardziej rozbudowanego Deus Ex w otwartym świecie, ale od strony mechaniki szału brak - wszystko już było w innych grach, często zrealizowane dużo lepiej. CP ma dużo fundamentalnych wad i to boli najbardziej, bo bugi to przynajmniej jeszcze naprawią. Ale poza tym gra mi się dobrze, mimo wszystko.

+Gogeta SSJ4

Do czego to doszło, że boisz się otwarcie powiedzieć, że gra ci się podoba, w obawie, że wszyscy wokół cię zjedzą... Albo, powiedzieć cokolwiek pozytywnego na jej temat, bo i tak ci nie uwierzą jeśli powiesz, że wcale nie doświadczyłeś wielu rażących błędów czy problemów. Ech, internet...

Będę nudny, ale PQ2 jest obecnie w promocji za 40zł. Naprawdę warto, jeśli ktoś jeszcze nie pozbył się 3DSa. Strange Journey Redux też jest w promo, 30zł.

Mam ponad 17h na liczniku (w rzeczywistości pewnie trochę ponad 10h faktycznej gry) a dopiero zacząłem drugi akt. Całość ocenię w ostateczności po przejściu, ale na ten moment muszę przyznać, że im dłużej gram, i im więcej czytam opinii niektórych osób w necie, tym bardziej żal mi CDPR... Ekipa wydała naprawdę obszerną grę, która jest zbugowana i niezoptymalizowana... Ale im dłużej gram, tym bardziej rozumiem, dlaczego zajęło im to tyle czasu i jestem w stanie zrozumieć pewne "niedociągnięcia". Przynajmniej niektóre. Ok, kiepskie wersje konsolowe i optymalizację PC ciężko usprawiedliwić w pełni. Tak jak niektóre bugi. Ale kurcze tu jest naprawdę dobra produkcja. Raz jeszcze, po chaotycznym i nieintuicyjnym początku, gra mocno wciąga. Mało tego, ja czytam, jakie to side-questy są beznadziejne, a sam zupełnie przypadkowo natykam się na całkiem fajne interakcje i zapełniacze fabularne, bogate w dialogi i dodatkową rozgrywkę. Wiele z nich może wydawać się zbędnych, ale mnie osobiście przekonały do gry mocno. Powtórzę - po pierwszych paru godzinach chciałem zrobić refund. Dopiero z czasem gra mnie przekonała. No zobaczymy, koniec końców. Jedni psioczą, że po 27h fabuła im się skończyła, a ja po kilkunastu godzinach mam wrażenie, że dopiero zaczynam.

Steam nie uznał mi refundu, bo za długo siedziałem w ustawieniach ("5 hours of playtime", tja...), więc "muszę" grać. No ale jeszcze trochę pokombinowałem w ustawieniach, przebrnąłem przez strasznie bolesny początek, i się jednak wciągnąłem. Na PC, który już kilka lat temu w momencie zakupu nie był z górnej póki gra chodzi na medium średnio w 45fps i wygląda ładnie. Nie zauważyłem spadku poniżej 30, a i żeby spadło poniżej 40 to rzadkość. 60 też się zdarza, w zależności od lokacji, więc jest ok, po początkowym przerażeniu "cinematic 24fps" na defaultowych ustawieniach... No i przyznam, że chyba miałem te szczęście, że nie uświadczyłem póki co jakichś rażących błędów. Parę bugów graficznych, które bardziej mnie rozbawiły, niż przeszkodziły. Raz musiałem wczytać save, bo postać się zablokowała, i tyle. Reszta przytłacza, ale wciąga z czasem. Więcej czasu spędziłem rozprawiając się z przypadkowymi bandziorami, niż pchając fabułę do przodu. Ludzie narzekają, że gra jest ponoć krótka, ale myślę, że się trochę pobawię w 'sandboxa'. Szkoda, że CDP wydał grę na konsole... Nie chcę wywoływać wojenki, ale wersje na "starą" generację powinni odwlec w czasie, bo to one psują grze opinię w pierwszej kolejności. Co prawda lata temu ludzie grali w chrupiące GTA:SA na PS2, czy GTA5, na PS3 i nie mieli problemu ze spadkami poniżej 20 FPS, ale widać czasy się zmieniły... No ale ten plus, że nawet jak ktoś kupił wersję na PS4, to nie dość, że odpali ją na PS5, to jeszcze będzie jakiś upgrade "next genowy" w przyszłości. A tak ogólnie, CDP zrobił dobrą grę, która będzie lepsza za kilka miesięcy/lat. Bo jednak zrobili naprawdę ambitny i rozbudowany tytuł. Może nawet za bardzo. A już na pewno za bardzo go przehajpowali (w sumie nie wiem, czy oni, czy media, nie śledziłem wszystkich newsów, a grę kupiłem spontanicznie). Krytyka jest zasłużona, ale bez skrajności. Na PC jest ok, o ile ktoś nie ma zabytkowego sprzętu. A jeśli ma, to można jeszcze się GeForce Now podobno wesprzeć.

Chciałem dać CDP zarobić za te lata roboty, ale koniec końców zrobiłem refund na Steam... Nie mam mocarnego PC, ale na ustawieniach między medium a high miałem między 30-50fps. 60fps w porywach, lub jak ustawiłem Dynamic FidelityFX CAS. Niemniej jednak miałem wrażenie, że sterowanie jest strasznie spowolnione... Jakby kamera ociągała się za ruchami myszy, choć ustawiłem czułość niemal na maks. Nie wiem, czy to kwestia sprzętu, czy tak po prostu gra ma. Graficznie bardzo ładnie, ale miałem pojedyncze artefakty, których żadne ustawienia nie usuwały, a które momentami trochę irytowały i psuły klimat gry (głównie sporadyczny flickering cieni na modelach). Całość jest ładna, nawet przy zmniejszonych detalach, ale odniosłem wrażenie, że strasznie... pusta. W sensie, lokacje są ogromne, ale nic w nich nie ma. Pochodziłem po sporym kawałku miasta zwiedzając i nie znalazłem kompletnie nic ciekawego. Żadnego questa, NPC z dialogiem, nic. Czasem jakiś losowy item do podniesienia i to wszystko. Może później się to zmienia, ale nie wiem. No i po kilku godzinach stwierdziłem nie tyle, że gra mi się nie podoba, tylko że NA TEN MOMENT nie będę w nią grał. Raz, że poczekam na kilka patchy, a dwa, że jednak jest to klimat, w który trzeba się wciągnąć i poświęcić więcej czasu. Dużo dialogów, pojęć, których nie znam, lore etc. Nie mam pojęcia o świecie CP2077 i prawdę mówiąc czułem się zagubiony, jakby mnie wrzucili w środek opowieści, nie początek. No dobra robota CDP, ale ja poczekam na lepszy moment i może jakiś upgrade. A tymczasem ogram coś innego z licznych zaległości.

Jest już pre-order na Steam, ale cena 'konsolowa' - https://store.steampowered.com/app/1382330/Persona_5_Strikers/

Jest gdzieś potwierdzone, ile gra dokładnie zajmuje na PC? Albo ile obecny prepatch wynosi, ktoś może napisać? Na Steam podali ~70GB w wymaganiach, ale z tego co czytam na konsolach rozmiar sięga powyżej 100GB. Pytam, bo mój SSD nie jest zbyt pojemny, a w dodatku jest trochę zapchany. Nie mam jakiegoś parcia, żeby brać grę na premierę, bo mam w co grać. Rozważam zakup mimo wszystko, tylko głupio by było kupować nie mając miejsca. A nie chce mi się póki co innych gier usuwać.

Oficjalny reveal 8 grudnia.

Nikt nie pisał, że Persona 5 Scramble: The Phantom Strikers wyjdzie w lutym na PS4, Switch i Steam? https://www.destructoid.com/stories/persona-5-strikers-coming-west-to-switch-ps4-and-steam-in-february-according-to-hastily-removed-trailer-612216.phtml Bierę na PC, oczywiście. Ale mam nadzieję, że i zwykłego P5R się doczekam. Nie chce mi się już grać na konsoli.

Ja o grze praktycznie nic nie słyszałem. Natknąłem się na nią przypadkiem i zaintrygowała mnie muzyką, klimatem i stylistyką. W końcu to Vanillaware, a mam bardzo dobre wspomnienia z Odin Sphere. Ale podobno to dość rozwleczone visual-novel, gdzie elementu strategicznego jest może raptem 1/4 gry. Dlatego wolę poczekać na jakieś promo, łudząc się, że może jednak gra trafi z czasem na PC. No i recenzje recenzjami, ale z ogromną ostrożnością podchodzę do nastolatków pilotujących mechy. Bo jeden powie, że głęboka i ambitna historyjka, a w rzeczywistości może okazać się komedia ze sztuczną dramą... Ale OST super:

Można oglądać klipy samodzielnie, bez gry. No i kątem oka zawsze się coś wyłapie. Poza tym niektóre utworki są na tyle charakterystyczne, że przekłada się to też na rytm rozgrywki. Jeden z moich ulubionych przykładów niżej. Nieźle mnie zaskoczył, jak go odpaliłem pierwszy raz.

Takiej techniawy tam nie ma za dużo. Muzyka jest różnorodna i oczywiście wszystko jest kwestią subiektywną. Ogólnie serię lubię, choć do wielu utworków przekonałem się dopiero z czasem, tudzież w miarę gry (tj. dobrze się gra, ale samodzielnie nigdy bym ich nie słuchał), ale są i takie, których nie cierpię. Jest wiele dziecinnych popików, które trzeba przeboleć, nie ukrywam. Tu masz szybki podgląd większości utworków obecnych w Megamix: Ale fajne w tym wszystkim jest to, że dużo utworków to nie zwykłe potańcówki, tylko całe teledyski, w których postacie odgrywają jakieś role. Nie tylko można posłuchać, ale pooglądać. Kiedyś zakładałem na forum temat o serii. Chcesz, to poczytaj, nie tylko moje zdanie - https://www.psxextreme.info/topic/112512-hatsune-miku-project-diva/

Bardzo dobra gra muzyczna, jeśli ktoś lubi japoński popik z sytezatora. Sam najpierw patrzyłem na serię jak na jakiś fanservice dla weeboo, a jak zagrałem za czasów PS3, to zacząłem kupować każdą kolejną odsłonę, świetnie się przy tym bawiąc. MegaMix to rozszerzona wersja Future Tone z automatów i PS4, baaaaardzo obszerna jeśli chodzi o content. Więc nic dziwnego, że nikt o tym nie pisze. Ważniejsze dla przeciętnego konsumenta są sezonowe fify i cody "dla prawdziwych menszczysn".

"A włączę na chwilę PQ2, zobaczę czy są jakieś większe zmiany względem jedynki..." ... I tak przeleciało już kilkanaście godzin. No wciąga mocno gierka, a dwójka zdecydowanie lepsza od jedynki w większości aspektów.

Ufffff... Persona Q skończona. Prawie 90h na liczniku. Dobra gra, ale zdecydowanie za długa. Pojedyncze przejście powinno się zamknąć w 40-60h maks, nie 80+. Fakt, że trochę grindowałem i robiłem wszelkie side-questy itp. ale i tak w wielu momentach szedłem na łatwiznę, wspomagając się poradnikami przy większych łamigłówkach, i stosując Mahamaon/Mamudoon w większości zwykłych walk. A to tylko pojedyncze przejście bohaterem P4. Teoretycznie można zacząć New Game + drugą postacią, odblokowując przy tym dodatkowe side-questy. Nope, nie tym razem... No ale mimo tego bawiłem się dobrze. Lepiej niż te 5 lat temu przy pierwszym podejściu. Jak już się gra rozkręci, dojdą nowe rozwiązania i zdolności, to można się wciągnąć, pomimo specyficznej monotonii. No po prostu w pewnych chwilach dungeony się zbyt dłużyły, a ostatnie dwa poziomy w pewnym momencie już męczyły i frustrowały. Ale i tak do gry wracałem często, a kombinowanie z ustawieniami drużyny satysfakcjonowało momentami bardziej, niż w innych megatenach (głównie za sprawą wielu nowych i specyficznych zdolności). Jeśli ktoś nie ma nic przeciwko wielogodzinnemu łażeniu po lochach z grindem, to polecam. W przeciwnym wypadku fanom P3 i P4 sugeruję znalezienie jakiejś wersji youtube'owej. Cut-scenki, dialogi i muzyka są fajne. Fabuła również się rozkręca (choć bardzo powoli). Plot-twist jest bardzo mocny i ciekawy, a końcówka dość poruszająca. Myślę, że warto się zapoznać. Jedynie Teddie irytował, bardziej niż zwykle. Na pewno sięgnę po Persona Q2 po przerwie. Tyle co pograłem może być znacznie ciekawiej od strony samego gameplay'u. Ale tymczasem chyba wrócę do SMT4, którego odstawiłem przez Q. EDIT: Kurcze, to może być fajniejsze, niż myślalem: W jedynce aż tak efektownie nie było. W ogóle trochę rozczarowany byłem tym, że postacie są strasznie niezbalansowane. Protagoniści są OP przez całą grę i praktycznie nie ma sensu ich wymieniać. Naoto jest świetna do grindu, z wysokim AG oraz swymi instakillami. Aigis też, mocarny tank ze sporą ofensywą. Do kompletu dorzuciłem Yukiko jako support/healer i praktycznie nie czułem potrzeby wymiany nikogo przez całą grę, oprócz pojedynczych momentów, gdzie wymagał tego side-quest, albo sam byłem ciekaw danej postaci. Niemniej jednak nie miało to większego sensu i jak już się zainwestowało w określony team, to jego zmiana wymagała nadrabiania grindu oraz inwestowania w kolejne zdolności dla Person i czasem ekwipunek. Mam nadzieję, że w Q2 jest nieco lepiej, ale z tego co czytałem, to niestety chyba niezbyt... Pewnie większość drużyny będą stanowić czterej protagoniści poszczególnych gier (P3, P3P, P4 i P5).

Rzygać się chce od tych dialogów w Discovery... Tu kurcze są dobre pomysły, ale realizacja jest tak pompatyczna i naciągana, że aż się odechciewa. Postacie nie zachowują się jak ludzie, tylko androidy mające na celu wygłoszenie jakiegoś wzniosłego monologu i przejście do następnej, z dupy wziętej sceny z nachalną dramą. I ta Burnham... Nienawidzę z całego serca.

Gdybym miał w najbliższym czasie kupić Switcha, to czym się kierować i jaką wersję lepiej wybrać? Interesuje mnie tylko granie w domu i raptem garstka gierek oraz potencjalne przyszłe exclusive'y. Lubię grać w łóżku, więc wersja Lite wydaje się kusząca, ale czy są jakieś minusy? Słyszałem, że Nintendo coś nawaliło, jeśli chodzi o analogi, a w Lite niczego się nie wymieni raczej. Czy są jakieś różnice, jeśli chodzi o wydajność w poszczególnych wersjach? Czy lepiej poczekać, aż ogłoszą nowy model, biorąc pod uwagę, że na ten moment nie ma w sumie jakiegoś "must have", którego nie miałbym na innych platformach?

Gdzie kucharek sześć... Przy dwudziestu-kilku executive producers nic dziwnego, że ten DSC to taki jeden wielki śmietnik... Losowy zlepek scen bez większej logiki i sensu. Widzę dopóki nie zmienią się ludzie odpowiedzialni za współczesnego Treka, to raczej nie ma co liczyć na nic porządnego. A Burnham jak denerwowała, tak denerwuje dalej. Okropna postać wiodąca. Skończyłem za to oglądać powtórnie Enterprise i choć nie jest to moim zdaniem dobry serial, to miał on dobre momenty, a trzeci i czwarty sezon znacznie podwyższyły poziom. Szczególnie czwarty był fajnie zrealizowany i na tym etapie szkoda, że nie pociągnęli dalej. Refit NX z dolnym deflektorem, który zaprojektowali, też fajnie by mógł wyglądać na ekranie. No ale największy minus produkcji, to beznadziejni i płytcy bohaterowie. Zero charyzmy. Najlepszy był Porthos.

Soundtracka mi się zachciało, a tu fajny pakiecik japońce miały z gierkami (czy tam odwrotnie), więc sobie przejdę drugi raz grając w wyrku lub wc...

Kończę trzeci dungeon PQ i trochę znów monotonia daje o sobie znać... Puzzle pomysłowe, ale poszedłem na łatwiznę i skorzystałem z walkthrough, bo nie mam już czasu i cierpliwości na rozkminianie łamigłówek tego pokroju. Tymczasem większość walk sprowadza się właściwie już tylko do Mahamaon/Mamudoon... Tylko walki z bossami i FOE są bardziej wymagające. O ile później nie pojawią się przeciwnicy, którzy całkowicie blokują insta-kille, to może być nudno. Z drugiej strony walki są tak częste i długie, że przechodzenie ich w standardowy sposób wydłuży całą grę dwukrotnie... Ale i tak dużo tu fajnych elementów, a same dungeony pomysłowe. Trochę trzeba pokombinować miejscami, a nie tylko iść przed siebie. A najlepsze i tak są interakcje między postaciami. Wciąż boli mnie fakt, że wszystkich sprowadzono i ograniczono do kilku cech charakteru, ale jest tu dużo ciekawych momentów i dialogów. Nawet sam opening fajnie to obrazuje: Żywiołowa Rise z nieśmiałą Fuuką, uśmiechnięty Shinji, Kanji molestujący Koromaru, Teddy i Aigis jako postacie z innych światów etc. Tu taka scenka przykładowa z początku gry, aczkolwiek animowanych nie ma aż tylu: Większość jest prosta, ale treść oddaje wystarczająco dobrze: Te dwie nowe postacie też niczego sobie. Myślałem, że ich nie polubię, ale fajnie się uzupełniają i otwierają furtkę na dodatkowe interakcje między głównymi drużynami. A skoro już wrzucam filmy, to opening PQ2 też niczego sobie:

Polecam Nie polecam Coś pomiędzy (mixed) Reszta to kwestia argumentacji "dlaczego" i/lub odpowiedniego opisu. Czy komuś się spodoba i jak bardzo, to już kwestia indywidualna. Cyferką można zobrazować co najwyżej "jak bardzo" komuś się podobało, ale nigdy nie będzie to miarodajne. Ja mam wielogodzinną radochę z jakichś popierdółkowatych gierek, które w "profesjonalnych" mediach zbierałyby średnie oceny, zaś często wielkie "megahity" przechodzę niewzruszony i zapominam na wieki. Ale ludzie to leniwi idioci i będą wojenki toczyć z byle powodu. Bo nikt inny nie ma prawa lubić tego, czego ja nie lubię, i vice versa.

Lepszego megatena nie ma moim zdaniem, więc raczej będzie. Tylko poziom trudności nie jest niski, gra ma ciężki klimat i sama w sobie jest takim liniowym dungeon crawlerem. No i wiele też zależy od tego, czy wprowadzą jakieś udogodnienia do systemu, czy zostawią wszystko jak było. Bo trochę archaizmów może zirytować kogoś, kto ma za sobą P4G czy P5.