Suavek

Czytam piąty tom Transformers z Energon Universe i wprowadzają tam coraz więcej wątków, ale jak na razie nie do końca wiem, co o nich myśleć. Plus jedna z kluczowych cech całego komiksu, która go charakteryzowała od samego początku chyba idzie w zapomnienie. Wrzucam w spoiler: Mniejszy spoiler Większy Spoiler

Na Steam jest demko Warhammer Survivors dostępne.

Tartarus Ta gra naprawdę robi się coraz lepsza. Tartarus to prawdziwy tryb Roguelike. Gra w grze, można powiedzieć. Faktycznie, dotychczasowe osiągnięcia, bądź też braki z gachy, nie mają tu znaczenia. Można fajnie pograć i pokombinować tym, co da nam gra (w tym także postaciami, których nie posiadamy), ale zarazem w miarę postępów można odblokować trochę permanentnych ulepszeń mających wpływ na przyszłe podejścia (coś jak progress w Vampire Survivors). Jak dla mnie super sprawa. Plus jak najbardziej jest też fanservice'owa fabuła z crossoverem P3R oraz pomniejsze cut-scenki. No i są też nagrody (stałe i limitowane) za rozmaite osiągnięcia z Tartarusa. Myślę, że jest tu zabawy na wiele godzin, a sam fakt, że nie mamy wcale mocarnej drużyny sprawia, że i podczas walk trzeba trochę pokombinować na kolejnych piętrach. A żeby tego było mało, to pokuszono się o dodanie muzyki, lokacji, przeciwników, a nawet całego UI z P3R.

Nie powiem, lekki hajpik jest. Głównie/szczególnie na Tartarusa. Tu od 8:18 gość opisuje jak wygląda Tartarus.

Ja też, ale fakt, że te ~20 lat temu inaczej reagowałem i przeżywałem tak "istotne" kwestie świata gierkowego. ;) Teraz za stary na to jestem, więc pozostaje się pośmiać z samego siebie. Nawet bym dał kiedyś FFX kolejną szansę, choćby po to, żeby sprawdzić ten rzekomo ciekawszy X-2, ale szkoda mi czasu i energii póki co. Wolałbym sprawdzić zamiast tego resztę jRPGowego backlogu.

Nigdy nie uważałem FFX za najgorszego jRPG. Bynajmniej. Jak już, to najbardziej rozczarowującego, bądź przereklamowanego w tamtych latach. Była to jedna z pierwszych gier, którą dorwałem na wymarzone PS2 i po prostu po wszechobecnym hajpie, ocenach 10/10 i innych zachwalających opiniach ja czułem jedynie jedno wielkie WTF, bo poza faktycznie cudowną oprawą AV właściwie nic mnie tam nie porwało. Robiłem trzy podejścia na przestrzeni lat i ani razu nie udało mi się gry dokończyć. A nawet gdybym to zrobił, to bym się zmuszał, bo frajda była wątpliwa. Ale mimo tego wszystkiego daleki jestem od popadania w skrajność. Generalnie ja nawet nie nazwę FFX kiepską grą, a już na pewno nie najgorszą. Ale nie ukrywam, że to jedno z największych, jeśli nie największe rozczarowanie growe młodego Suavka. Mnie nawet system walki aż tak nie porwał. Zbyt duży nacisk na dobieranie konkretnej postaci do konkretnego przeciwnika i żonglerkę. Sphere Grid przereklamowany - zbędne klikanie w kółeczkach, żeby dodać +ileś do jakiegoś parametru. Przerost formy nad treścią. Przygoda liniowa, korytarzowa - obecnie w sumie nic złego, odkąd stało się to powszechne w gatunku, ale wtedy miało się nadzieje na bardziej otwarty świat. Co nie zmienia faktu, że dla zasady mogę reagować na pochlebne opinie dla dziesiątki. ;) To już nawet równie beznadziejna ósemka miała miejscami więcej uroku.

Nie ma to jak ignorancja... Zacząłem parę dni temu Subnautica (jedynkę) na PC i od razu mi się spodobało, do tego stopnia, że siedzę w robocie i myślę o grze po powrocie. A zainteresowałem się tytułem wyłącznie dlatego, że przypadkiem na YT obejrzałem gameplay z dwójki. Przez wszystkie te lata z jakiegoś powodu myślałem, że to jakaś prosta gierka o eksploracji oceanu bez większej... głębi... Ewidentnie pomyliło mi się z jakimś Abzu i innymi artystycznymi "walking" simami i mylnie wrzuciłem grę do nie tego wora co trzeba... A tu nie dość, że rozbudowany, to jeszcze piękny i klimatyczny survival w oceanie w klimatach sci-fi na obcej planecie, ze swobodą eksploracji i budowy. Nawet nie odbiega mocno od dwójki, co też mnie bardzo pozytywnie zaskoczyło. Cudowny OST, a widoczki nawet po tylu latach i pomimo wydania sequela wciąż robią wrażenie. I pomyśleć, że miałem to w bibliotece Sony od lat, jak rozdawali za darmo za czasów covida i nawet się nie zainteresowałem (pewnie dlatego, że dawali też wspomniane Abzu). Mimo tego kupiłem sobie jedynkę na Steam i po kilku godzinach dokupiłem jeszcze Below Zero. Coś czuję, że spędzę przy gierce wiele godzin, bo bardzo mi siadło.

https://www.pcgamer.com/hardware/steam-machines/valve-snuck-a-wilhelm-scream-easter-egg-into-the-new-steam-controller/ https://www.eurogamer.net/valve-steam-controller-scream

Bardzo fajny i przede wszystkim nostalgiczny filmik promujący serię Gundam przed 50 rocznicą. Świetna kreska.

Power Rangers: Battle for the Grid (PC) Nigdy nie wiem, czy można mówić o "ukończeniu" bijatyki, ale załóżmy, że przejście Story się kwalifikuje. Byliście kiedyś w takiej sytuacji: wpadacie do znajomego pograć na konsoli. Mówi on, że ma nową fajną bijatykę. Odpalacie, żeby pograć sobie niezobowiązujący VS, bo kolega "prawie nic w to nie grał ale na wszelki wypadek da nam fory". Wybieracie postać, zaczynacie walkę, po czym kolega niemal od razu odpala kilkunastosekundowego juggle'a. Nic nie idzie zrobić, nic nie idzie przerwać, nasza postać lata w powietrzu i traci ponad 3/4 paska życia. Chwila moment i przegrywamy, a znajomy tylko się śmieje, że "przypadkiem" mu wyszedł combos, po czym pyta, czy dobrze się bawiliśmy, zanim rzucamy mu w twarz padem... Tak wygląda zabawa przeciwko CPU w Battle for the Grid i zdecydowana większość aktualnych recenzji to potwierdzi. Nie wiem, co tu się odwaliło, ale nawet w trakcie Tutoriala przeciwnik odpala ciągnące się w nieskończoność combo, kiedy my jako gracz nawet nie wiemy czym i jak je skontrować. No ale co by się przesadnie nie rozpisywać, Power Rangers: Battle for the Grid to po prostu "spoko" bijatyka na podstawie komiksów Power Rangers, a konkretniej wątku o złym Tommym Oliverze, który jako Lord Drakkon próbuje zawładnąć wszechświatem, czy tam multiverse, czy whatever. Story jest krótkie, banalne i chyba nawet nie do końca wierne komiksom. Niski budżet produkcji da się odczuć niemal w każdym aspekcie, od grafiki, systemu, po voice-acting oraz muzykę. Wspomniane AI psuje jakąkolwiek frajdę do tego stopnia, że całość gry (tj. Story i Arcade) przechodziłem na Easy. A nawet i wtedy trafiały się walki, że przeciwnik odpalał juggle'a na 30 uderzeń niczym pro gracz turniejowy, zabierając większość paska życia. Tym samym nawet nie wiem, jak gierkę ocenić. Kupiłem ją w dużej promocji i po odpaleniu Easy nawet miło się mashuje przyciski. Postacie są fajne, zróżnicowane i mają ciekawy (acz bardzo prosty) wachlarz ruchów. Niestety zdecydowana ich większość to DLC. Jest efektownie, jak i mamy do dyspozycji kilka dość klasycznych dla bijatyk systemów. Z jakiegoś powodu gra jest mocno nastawiona na multi, ale nie wierzę, że ktokolwiek w to gra na poważnie. Na luzie zaś można spędzić przy tym kilka godzin podziwiając uda różowej Rangerki. Gierka w wersji podstawowej jest obecnie w promocji na PC i PS Store za kilkanaście złotych i za tyle jestem skłonny ją polecić. Dodatkowe DLC/postacie tylko, jeśli ktoś jest naprawdę zatwardziałym fanem Power Rangers. Ja kupiłem wersję rozszerzoną i w sumie żałuję - nie planuję w to tyle grać, żeby bawić się tymi wszystkimi postaciami, których nawet nie znam. Sam oglądałem w TV tylko oryginalnych PR, a komiksy są jeszcze przede mną. Ale co by nie było, potencjał gra miała ogromny. Odrobinę większy budżet i z czegoś, co chyba miało tylko promować komiksy mogła powstać całkiem przyzwoita bijatyka. Niestety, w obecnej postaci jest to co najwyżej ciekawostka dla (dawnych) fanów serialu. Za kilkanaście złotych można pograć, ale raczej nie więcej.

Dobry bundle z grami Capcom na GOG - https://www.fanatical.com/en/pick-and-mix/capcom-classics-bundle-gog-edition

DEL - przeniesiony post.

Chyba nikt nie wrzucał. Trochę polskiej klasyki za darmo dodali na GOG https://www.gog.com/pl/game/citadel_remonstered https://www.gog.com/pl/game/electro_man https://www.gog.com/pl/game/adventures_of_robbo https://www.gog.com/pl/game/heartlight https://www.gog.com/pl/game/robbo EDIT: A dobra, Robbo jednak nie do końca za darmo. Jest jeszcze https://www.gog.com/pl/game/maszyna

Z pierdół dla #nikogo: Relayer Digital Premium Edition (zawiera Season Pass 1) za 32zł (-90%) https://store.playstation.com/en-pl/product/EP8139-PPSA05876_00-RELAYERSET000000 Bazowa gra 26zł, też -90%. Nieskomplikowana animu-turówka z mechami.

Myślę, że nie w tym problem. Na reputację można mieć wywalone, ale kolega Rafał dał dobry przykład tego, jak potrzeba wewnętrznego dowartościowania się niektórych jednostek przekłada się na niepotrzebne treści. Oczywiście na to też można mieć wywalone, jak na zdjęcia zakupów średnio dwa razy dziennie, albo częste statusy dla klików, ale akurat te recenzje AI to był hit nad hity. Przeczytałem kilka tych tekstów na początku i była to dla mnie strata czasu, bo waliło to AI na kilometr a o właściwych grach pisane były same ogólniki. Były wyjątki trochę "spersonalizowane", ale chyba najlepszym przykładem był tekst o Mass Effect. Typowy przykład "rozpisać się i nic przy tym nie napisać". I potem ludzie się dziwią, że nikt nie chce czytać cudzych tekstów ("wypocin"), nad którymi spędzili mimo wszystko trochę czasu, bo chcieli od siebie o grze trochę przekazać. Generalnie powtórzę, z samych reakcji bym nie rezygnował, bo to jest praktyczne, pomocne i wymowne, ale sam licznik bym wywalił.

Dawno nic nie wrzucałem, a że odebrałem dziś kolejną paczkę, to przy okazji reorganizacji mogłem zrobić fotki. Problem polega na tym, że znowu się łapię na tym, że więcej kupuję, niż czytam. Trafiłem na YT na kilka filmików polecających serię Power Rangers od Boom! Studios. Jak zacząłem szukać od czego zacząć i znalazłem kilkuarkuszowego Excela z rozpiską, schematami, grafikami i porównaniami wydań, to się mocno zniechęciłem, ale i tak pokusiłem się na zbiór wątku o złym Tommym + parę samodzielnych historii. Generalnie wygląda to to obiecująco. Standardowo "dojrzalszy" reimagining PR. Zamówiłem sobie wersję Compact początku serii, bo wychodzi bardzo przystępnie cenowo, a ja lubię te mniejsze formaty komiksów za niewielką cenę - https://azylkomiksu.pl/p/83/698683/mighty-morphin-power-rangers-compact-comics-edition-vol-01-tp-9798217383801--tomy-boom-.html Star Treki to ja już kupuję niemalże jak leci (Oprócz Discovery. Yebać Discovery). Kilku będę chciał się pozbyć, bo się dublują w Omnibusach. Energon Universe. Transformersy super, aczkolwiek trochę zbyt cudaczne rzeczy się już dzieją dalej, a piąty tom tyle co przewertowałem, to już w ogóle Kirkman odpłynął. Ale nie chcę oceniać przedwcześnie. Na pewno stylistycznie seria jest super i jeśli plotki o ekranizacji okażą się prawdą, to będę oglądał tak czy inaczej. Trochę za ciosem po początkowym entuzjazmie EU poszły mimo wszystko GI Joe i Void Rivals, ale przyznam, że ich jeszcze nie czytałem. Kupuję poniekąd "na zaś", co nie jest do końca zdrowe, no ale trudno. Gundamowe cegły. Jeszcze jedna dojdzie za kilka miesięcy. Dedykowaną półkę musiałem na to przeznaczyć, która się nie załamie pod ciężarem (mam nadzieję...). I w sumie taka pierdoła w postaci przypadkiem ułożonego "kącika kociego/zwierzęcego".

Bekonowe Pringles są spoko, co już często powtarzałem w tym temacie. Niezależnie od tego, czy są to chipsy, chupki, prażynki, czy inna substancja rakotwórcza. Za pozostałymi nie przepadam, a te Cheeseburgerowe kupiłem pod wpływem impulsu i więcej tego błędu nie powtórzę.

Problemy pierwszego świata. ;) Tak więc dziś do piwa sobie wpierdolę CHRUPKI/PRAŻYNKI Fromage Snack Days z Lidla. Całkiem spoko są.

Ależ ja to wiem. Tak samo jak Doritos, Takis, czy inne tortilla, prażynki i snacki. Ale nie będę z tego powodu zakładał osobnego tematu w obskurnym dziale na forum o gierkach dla emerytów. Bardziej się dziwię, że Tobie się chce czepiać o takie rzeczy na 142 stronie tematu, gdzie takie przekąski były już omawiane dziesiątki razy.

Dobrze już, dobrze.

Postaram się krótko. Nowy pałac jak i wątek fabularny bardzo spoko. Od strony fabuły nadal stereotypowy bad-guy, ale wszystko wokół coraz bardziej rozwija potencjalną większą intrygę. Co prawda da się pewne motywy przewidzieć, bądź domyślić, ale faktycznie wszystko coraz bardziej przypomina klasyczną Personę, nie parodię w postaci początkowego Subway Slammera. Połączenie z główną P5 również wydają się mieć tu większe znaczenie. Okaże się, czy z P3 również, ale z tego co widziałem tak (wiadomo, multiverse). Gameplay'owo nowy pałac (tj. dostępna jego część) stosunkowo prosty, liniowy, nieprzekombinowany, w przeciwieństwie do poprzednich. Spokojnie skończyłem na 100% w dwa weekendy, tj. kilka godzin. Fajne elementy dodatkowe, jak tryb FPP z pistoletem. Ogólnie puzzle również dużo bardziej przystępne, niż w poprzednim pałacu, który chwilami stawał się labiryntem. Coraz bardziej lubię główną ekipę. Wiadomo, że bazują na określonych cechach charakteru, ale generalnie można ich polubić. Interakcje poza główną fabułą to w tym przypadku rozmaite Eventy z gry, prawdziwe święta (wakacje, walentynki, nowy rok itd.). Nie wiem tylko, czy w kolejnych latach będą one powtarzane, bo z tego co widziałem co roku robią coś nowego (np. drugi event letni to inne wydarzenia niż pierwszy). Nie żeby zaraz coś znaczącego dla fabuły, no ale jednak są to jakieś interakcje i cut-scenki, które zawsze lubiłem w głównych Personach. Na minus wciąż S-Linki. Czasem nawet jeśli lubię postać, to nie chce mi się śledzić jej wątku. Wszystko banalne, oklepane, monotonne i przewidywalne oraz przegadane nie mniej niż właściwa P5. Po prostu biorą jeden wątek i wałkują go przez serię cut-scenek + potencjalny nic nie znaczący romans albo przyjaźń. Na korzyść gry stwierdzę, że kiedy kończą mi się rzeczy do robienia (tj. mam zaliczone wszystkie eventy, cotygodniowych bossów, astrolabe itd.), to czuję pewien niedosyt, bo chciałbym pograć więcej/dłużej. Ogromne nadzieje pokładam w Tartarusie, który chyba już za tydzień się pojawi, albo krótko potem, bo to ma być prawdziwy tryb Roguelike z losową drużyną i bonusami niezależnymi od głównego konta (czyli będzie można pograć postaciami, których nie wyciągnęliśmy z gachy). Będzie można faktycznie pokombinować ze strategią podczas walk. Dla tych dwóch osób, które to czytają pewnie coś napiszę, gdy już wyjdzie patch. Pisałem już o tym, ale dodanie kilku mechanik takich jak Highlight, Shield, czy kontrolowalni Nawigatorzy to coś, co bym chętnie widział rozwinięte w P6. P5X jest tak zrobiona, że każdą postacią naprawdę gra się zupełnie inaczej, dzięki czemu walki bardziej przypominają swego rodzaju łamigłówki, niż oklepane buff/debuff/heal/attack weakness. Dlatego tak lubię tryb Astrolabe, bo super się kombinuje z dopasowaniem posiadanej drużyny i limitem postaci do danej "misji". Tj. nie wybieramy po prostu naszych "najmocniejszych" postaci, tylko trzeba nieco przemyśleć strategię. No i dupa, nie wyszło krótko. tl;dr P5X fajna i przystępna gierka, polecam.

Mało jem chipsów ostatnio, ale są momenty że mnie najdzie i tak spontanicznie kupiłem w promocji tubę Pringlesów o smaku Cheeseburgera. No i oczywiście, że coś, co kojarzy się z serem i mięsem ma tutaj smak OGÓRKA... Nigdy więcej. Tylko bekonowe.