bountyhunter

Świetna zapowiedź. Jeśli to jest remake z N64, to dobrze, że jest po niższej cenie, bo dodatków wsadzili sporo, ale tak czy siak oryginalna gra była na jedno posiedzenie. Imo dobry ruch z tym, że wracają do dobrych części serii. Eksperymenty post-N64 były nie do końca udane, przez co marka trochę odeszła w zapomnienie. Ma być też obsługa myszki, niby oczywisty, ale dobrze pasujący bajer. Może się super sprawdzić w co-opie z mniej zagrajmerskimi towarzyszami

Are you me? My po Japonii lecimy teraz do Korei, a w zasadzie to już niedługo, bo w połowie maja. Tym razem nie mamy jakiegoś wielkiego planu na wycieczkę. Wszystkie noclegi mamy w Seulu. Myśleliśmy jeszcze o Busan, ale po ostatniej wyprawie, to budżet już nie jest ten Na pewno odwiedzimy DMZ, w sumie to wczoraj bukowałem toura.

Tzn. ja miałem bardziej na myśli, że na początku miałem problem skupić się np. na hakowaniu, strzelaniu i jednoczesnym nie dostawaniu w ryj A teraz gra mi się już naturalnie. Czy można zrobić dasha i jednocześnie np. hakować - nie wiem.

Pierwsze pudełka w tym roku. Dłuuugo się zastanawiałem, czy brać tę Pokopię na gej-karcie. Na szczęście udało się za wszystko zapłacić mybenefitem z pracy, więc dupa mnie jakby mniej bolała. Tak czy siak ta gra po zainstalowaniu ma jakieś 6-7gb, no mogli ją już naprawdę wrzucić normalnie na kartridż Do tego grzbiet okładki jest obrzydliwy, ale sama gierka spoko

Pograłem trochę, jestem przy końcu drugiej lokacji i to jest imo solidna gierka. Może nie materiał na goty, ale w wielu rankingach na pewno się znajdzie. Do tego nowe IP i normalna cena. Warto. Na początku hakowanie sprawiało mi nieco trudności, z czasem jest lepiej. Umiem już robić uniki, strzelać i hakować jednocześnie Poziom trudności jest nieźle wyważony, zginąłem do tej pory dwa razy. Trochę szybko robocik i amerykanin weszli na poziom "best buddies forever <3", więc nie jest to imo tak przekonujące jak np. Joel i lesba z TLoU, ale już same pogaduchy między nimi, jak i te dwie postacie same w sobie są bardzo spoko i ciężko jest tej pary nie polubić. Na minus, to brakuje mi trochę jakiejś normalnej mapy. Zaciąłem się Chyba gdzieś po drodze, przy hakowaniu 5 z 6 pierdołek do otworzenia tej wielkiej bramy, przeoczyłem jakieś zejście i teraz nie wiem, jak mam wejść do ostatniej strefy w levelu. Lim Recycling Facility się to nazywa, skanowanie pod kwadratem pokazuje mi, że mam wejść na ten drugi niezbudowany most, ale nigdzie nie widzę panelu do jego zbudowania Z jakim VA gracie? U mnie początkowo jap., jak przeważnie w grach od chińczyków, ale trochę mi to nie pasowało do chłopa o tak hamerykańskim imieniu. Przełączyłem na ang. i jest spoko

Super Mario Galaxy - niedawno skończyłem. Główną fabułkę tuż przed filmem, a zaraz po wyzbierałem resztę gwiazdek Marianem Teraz lecę to samo Luigim. Co za gra! Miałem styczność wcześniej przez emulatory, ale dopiero teraz udało się porządnie usiąść i ograć. Niby prawie 20 lat od premiery, ale Galaxy co rusz zaskakiwało mnie swoją pomysłowością, świeżością i czystym f-u-n-e-m tryskającym z ekranu. Kiedyś te niewielkie poziomy mnie nie przekonywały, dopiero teraz widzę, że dzięki temu nie ma tu nudnych przestojów, a gra cały czas atakuje nas czymś nowym. Pod kątem movement'u nie będzie to jednak moja ulubiona część serii. Odyseja jest imo niepokonana, ale chyba też w Sunshine fajniej mi się sterowało Marianem. Nie wiem na ile w tym winy gry, a na ile średniackiej gałki w joy-conie, ale tutaj miałem często wrażenie, że hydraulik porusza się nieprecyzyjnie. Za to udawanie wii-lota działa dobrze, zbieranie gwiazdek ma naturalny feeling (nie wiem jak to się przekłada na Yoshiego w SMG2, bo nie grałem jeszcze). Obawiałem się tych gwiazdek z fioletowych monet, ale nie było tak źleee. Może przy tej na planszy z retro Luigim poleciało trochę wyzwisk w stronę tv, ale ogółem to imo nie ma tu frustrujących wyzwań. Nawet te polegające na machaniu joyconem nie są jakieś trudne lub nieuczciwe. Odrobina skupienia, gamer mode on (te pochylenie się do przodu) i wyzwanie pęka. To jest idealna gierka, żeby się pokusić o zrobienie wszystkiego, bo np. w przeciwieństwie do Sunshine, nie ma się wrażenia marnowania czasu na "głupie" gwiazdki. Genialna gierka, jeśli ktoś ma możliwosć, to naprawdę polecam

Byliśmy wczoraj, nienajgorszy film, czas zleciał szybciutko Sporo było muzyki z gry, gdzie w pierwszej części było odrobinę za dużo licencjonowanych, nie-nintendowskich kawałków. Ta zmiana jest oczywiście na plus. Poza tym jest oczywiście wiele innych smaczków tarmoszących siusiaki. Ogółem można obejrzeć.

Przy pierwszym Switchu multiplatformy dużych gier były co najwyżej ciekawostką, wiadomo, ale teraz idea posiadania Switcha 2 jako jedynego sprzętu do grania nie jest taka głupia, imo.

GameObserverPlayStation Studios Removes Nearly All PC References From...PlayStation Studios removed PC references across most studio pages, adding credibility to the rumor that Sony may be changing its first-party PC release plans.Wcześniej były plotki i przecieki, teraz Sony wyraźnie zaczyna wykluczać PC ze swojej komunikacji.

Ciekawie się zapowiada, może w tym sezonie dwa samochody RB będą punktować. Ferrari świetne Q1 i to na midach, niestety potem zabrakło pary. Mam nadzieję, że wróci klątwa, bo gekona na P1 nie chcę oglądać

Ciekawe za ile przebije peak Highguarda (97k).

Cena: 179zł, niestety tylko digital

Dead or Alive jednak jeszcze żyje, let's goooo

Nie ma to jak zacząć prezentację od "d-dalej będziemy robić gry single player, przysięgamy!" Wiedzą już, że nikt w to nie będzie grał, ale chyba utopili już tyle kasy, że trzeba to dokończyć. Dziwi jedynie, że do rostera wpadły aż dwie w miarę ruchable postacie.

Wcale nie, bo WWE 2k26 ma mieć obsługę myszki

Skończyłem tego Metroida z miesiąc temu i cały czas o nim myślę, ale niestety nie z pozytywnych powodów. Jestem fanem serii i też czekałem na czwórkę jak pojebion (w zasadzie to Switcha 2 kupiłem parę miesięcy wstecz, żeby "mieć z głowy" i ogrywać czwórkę w najlepszej jakości). I nawet pomimo meh trailerów, podszedłem do gry z pozytywnym nastawieniem, dając jej uczciwą szansę, od początku do końca. Po tym miesiącu kontemplacji czuję jeszcze większe rozczarowanie, niż zaraz po przejściu xD Gra jest bardzo nierówna, tzn. momenty dobre przeplatają się z momentami słabszymi, na dodatek o wiele dłuższymi. Sam początek? 10/10, do czasu spotkania sojaka. Potem jest słabo, dopóki nie dojdziemy do lodowego biomu, który jest niezły. Niestety po nim znów jest zjazd: słabizna -> aż do tragedii. Im dalej, tym bardziej widać, że brakuje tutaj zrozumienia na czym polega ten gatunek gier. Nie chodzi tutaj wyłącznie o obecność NPCów i braku ciszy - bo to tylko jeden wśród wielu problemów tej gry. Uważam w ogóle, że jeżeli Nintendo chciałoby mieć grę z wesołą ekipą młodzieżowych żołnierzy, to jak najbardziej mają u siebie jeszcze miejsce na nowe IP, gdzie mogliby ich wsadzić. Tutaj zwyczajnie nie pasują i odbierają sporo z klimatu oczekiwanego przez fanów serii. Natomiast w innej gierce - why not? Może jakiś spin-off Advance Wars w FPP? Miałem taki moment, kiedy na pustyni spotkałem bossa (Varmis), że pomyślałem sobie "nie jest mi na to szkoda czasu?". Nie pamiętam już kiedy ostatni raz grałem w coś tak nienatchnionego. NPCe, liniowość lokacji, hand-holding, pustynia i kryształy, ogólny brak duszy... Tu nie tyle brakuje pieprzu, co przede wszystkim soli :/ Metroid Prime 4 to moim zdaniem przede wszystkim zmarnowane zasoby, bo wiele elementów składowych jest na swoim miejscu: techniczne wykonanie, wizualia (nie podoba mi się design lokacji, ale to jak wyglądają już tak), muzyczka, oczywiście HUD i powiązane z nim smaczki. No i szkoda, że to wszystko zostało zmarnowane na akurat tę grę. Wszyscy dowieźli, poza zespołem odpowiedzialnym za sam core gierki.

XC2 to pewnie przyszły rok, żeby było jako Definitive Edition na 10-lecie oryginału.

Przyszła "limitka" (bez gry w zestawie) z Ekspedycji 33 Zamawiana w połowie ubiegłego roku. Figurka, pozytywka, na żywo prezentuje się naprawdę nieźle, chociaż spodziewałem się, że będzie o wiele większa. Kot dla skali i inspekcji pudełka.

Z backlogu najwięcej w tym roku pograłem w cztery dobre gierki: Bloodborne, Elden Ring, Yakuza 0 i (niedawno zaczęty) Ghost of Tsushima. Zwycięzcą jest oczywiście Bloodbornik boży. Jezu, co za gra To pierwsze ukończone przeze mnie solusy i oczywiście miałem ochotę na więcej - odpaliłem więc Elden Ringa, który też mi się spodobał, ale jednak nie tak bardzo, jak wycieczka po Yharnam. Gra jest dla mnie kompletna, ma wszystko to, czego szukam w gejmingu - uczciwego wyzwania, gęstego klimatu (pierwsza wizyta w Hemwick, o matko), zapadających w pamięć potyczek z bossami... No cudo. Mam ochotę wrócić i przejść jeszcze raz, co jest u mnie rzadkie Elden Ring jest też świetny, ale męczą mnie bossowie w tej grze. Mam wrażenie, że nigdy nie przychodzi moja kolej na wyprowadzenie ataku. Git gud, wiem, to dopiero moje drugie soulsy, kiedyś skończę Yakuza 0 - cudo. To mój pierwszy kontakt z serią. Jedyny mój problem to taki, że gry za bardzo nie ma co odpalać na krótsze posiedzenia, więc jeszcze jestem gdzieś przy końcu. Ghost of Tsushima - dostałem na urodziny, jeszcze za długo nie pograłem. Powiem tak: jeśli ubi-rak, to tylko taki od Sony. Niestety widać trochę, że powstawała już w erze woke-izmu Sony, więc na sequel raczej nieprędko się skuszę.

W 2025 r. więcej grałem w starsze gry, a z tych nowych dużo mnie w jakiś sposób rozczarowało. Odpuszczę więc sobie 2 i 3 miejsce goty (nie chcę na siłę dawać Bananzy, bo aż tak mocno mnie nie zachwycił) oraz średniaka roku. GOTY: Clair Obscur: Expedition 33 Rozczarowanie roku: Death Stranding 2. Na początku nie chciałem wskazywać konkretnej gry, tylko ponarzekać na zbyt daleko idące, moim zdaniem, uproszczenia, czy wręcz wywalanie całych mechanik gry, żeby przypadkiem jakiś niedzielny graczyk się nie zniechęcił. Głównymi winowajcami są (wg daty wydania) Monster Hunter Wilds, Death Stranding 2 oraz Metroid Prime 4. Każda z nich mnie mocno rozczarowała, wycinając z rozgrywki to, co uważałem za kluczowe w ich poprzednikach. Z takiego MH to w następnej części zrobią kompletnego samograja, jak tak dalej pójdzie. Nowy Metroid to zwykły shooter na licencji Metroida. Jednak te dwa tytuły przynajmniej skończyłem - przy MH trzymał mnie, jak zawsze w tych grach, multi ze znajomymi, a w Metroidzie właśnie ta licencja xd DS2 sobie odpuściłem, dając mu uczciwe 15 godzin na rozkręcenie się. Niestety nie zatrybiło, co zabolało mnie tym bardziej, że DS1 to dla mnie jedna z gier życia. Najbardziej wyczekiwany tytuł: Pragmata Na czym grasz? PS5, Switch2, XSX

Udało się pograć jakoś 3x więcej, niż w zeszłym roku Przede wszystkim cieszę się z tego, że udało się wreszcie nadrobić Bloodborne'a. To pierwsze soulsy jakie w ogóle przeszedłem i chyba jedna z gier życia

Jestem w tym samym momencie gry, co Daffy. Po tych paru godzinach mogę nieco uspokoić, że gra mocno luzuje z naszym towarzyszem. Ostatni jego irytujący moment to był ten, kiedy siłą otwiera nam mapę i pokazuje co trzeba zrobić, na co narzekałem w poprzednim poście. Od tego momentu już był luz i te (rzeczywiście bardzo liniowe) lokacje przemierzamy w spokoju. Mam problem z tą grą, bo to jest Metroid, ale nie jest to metroidvania xD Wspomniany tutaj wielokrotnie design, muzyczka, klimat, wszystko jest na miejscu, poza właściwym gameplay-loopem. Nie wiem jak to nazwać, niewymagajacy shooter na licencji Metroida? Z drugiej strony też, to chyba przy każdej premierze nowej gry z tej serii zlatują się fani i jojczą, że "to już nie jest Metroid". Tutaj chyba jest to bardziej uzasadnione, niż przy poprzednich premierach. Pustynia jako centralny hub, w miejsce różnorako połączonych ze sobą poszczególnych biomów, to mega niewypał imo. Może byłoby to do odratowania, gdyby same te biomy były większe i nieliniowe, no ale każdy widzi, że nie są. To są proste korytarzyki bez jakiejś możliwości zgubienia się. Klimatu izolacji, pomimo uspokojenia się sytuacji z MacKenzim, też nie ma. Gra mi się dalej podoba, ale co tu ściemniać, nie na takiego Metroida czekałem. Ta część byłaby spoko, gdyby od premiery poprzedniej części nie minęło 18 lat. Tutaj imo mogli rozegrać to bezpiecznie, tzn. zrobić jeszcze raz coś w stylu jedynki i chyba każdy byłby zadowolony, a takie niedogotowane rewolucje w gameplayu, jakie mamy teraz, zostawić na kolejnego sequela za 2 lata, lub najlepiej do jakiegoś spin-offa.

Pograłem godzinę, doszedłem do drugiego 'biomu' i muszę zrobić chwilkę przerwy. Ta gra MA klimat i to jest Metroid Prime jakim go znamy. Kiedy trafiłem do pierwszej właściwej lokacji (Fury Green), to poczułem się jak: nagle odmłodniałem te 20 lat, bez kitu jakbym pierwszy raz wylądował na Tallon IV z pierwszej części Klimat, muzyka... prawie wszystko tu jest na miejscu. No właśnie - prawie. McKenzie nie przekonuje mnie do siebie. Ten sojak, moim zdaniem, rujnuje pewną intymność, która jest właściwa tej serii. Spotkanie z nim, oraz ta escort mission, jest na szczęście bardzo krótkie. Niestety gra zarzuca przykrego baita, bo w pewnym momencie chłop mówi, że jak coś od niego chcemy, to możemy do niego zadzwonić z menu mapy. Myślę - spoko, więc teraz już z górki, niech zdycha. Parę minut potem gra zabrała mi kontrolę nad postacią, otworzyła tę mapę i nasz towarzysz zaczął objaśniać co mamy zrobić, gdzie trzeba iść xD Żebyśmy się przypadkiem nie zgubili! Splunięciem było jeszcze dodanie na końcu - "czy mam to powtórzyć?" Nawet w tej krótkiej chwili, kiedy chodził za nami, był mega irytujący - okrzyki jak pizda na widok mobków, suche kwestie dialogowe, komentowanie niemal każdej naszej akcji... Jego postać naprawdę niczego nie dodaje do gry, jest zwyczajnie wartością ujemną. Ale dopóki się nie zjawił, to naprawdę - 10/10. Widać, że Retro jeszcze potrafi.

FromSoftware nie pokazuje nic nowego z tej gry i trzeba się ratować ploteczkami: https://www.vice.com/en/article/the-duskbloods-is-more-innovative-than-elden-ring-according-to-new-leak/ W skrócie: podobno gra jest tworzona od 2019 r. , rozgrywka ma być bardziej "innowacyjna" od poprzednich tytułów i marketing miałby ruszyć po premierze DLC do ER Nightrein.