Rudiok

Tyś to jakiś Wojownik Maryi czy za dużo kofeiny o poranku? Ja nie rzucam prawd objawionych tylko dzielę się swoimi odczuciami. Lepiej mi się likwidowało przeciwników w takim Days Gone niż w TLOU2, ale to jest _moja_opinia_, nie aksjomat.

Bardziej mi o schematyczność chodzi i powtarzalność akcji. Mimo że można się fajnie pobawić pułapkami, bombami i skradaniem, tak lepiej jednak mi się walczyło ogółem w części pierwszej. Może to też przez to, że w dwójce jest więcej starć z ludźmi (a przynajmniej takie mam wrażenie), które generalnie wypadają słabiej.

Skończone, przesiedziałem w ciszy dobre kilka minut na napisach końcowych. Mocny i emocjalny rollercoaster oraz historia, która zostaje w pamięci. Graficznie - jakościowo majstersztyk, dbałość o detale na najwyższym poziomie. Jedyne do czego można się doczepić to monotonia lokacji. Całe Seattle to jedna szaro-bura, skąpana w deszczu metropolia a w oczy bije ciągle zgniła zieleń, metal i beton. Dobrze, że jest kilka etapów flashbackowych i w miarę odmienna Santa Barbara. Gameplay - jeden ze słabszych elementów wg mnie. Trochę na jedno kopyto wszystko - nowa lokacja, kilroom, zbieranie znajdziek, powtórz. Strzelanie strzelaniu nierówne, bo taki pistolet Ellie to one-shot one-kill, a z kolei Abby strzela kapiszonami. Są etapy wyróżniające się jak Ellie w podziemiach metra, Abby pod ostrzałem snajpera czy też w podziemiach szpitala, ale jako całość walki są jedynie przerywnikiem do opowiadanej historii. Fabularnie - odważnie, dojrzale, dotykając trudnego tematu zemsty, nienawiści i empatii, ale bez przechylania szali w żadną stronę. Wątki LGBT - nic a nic mi nie przeszkadzały bo były podane normalnie, bez krzykliwości i wycierania nimi twarzy gracza. Zresztą Lev okazał się jedną z lepszych i ciekawszych postaci w grze. Jeśli ktoś tylko dlatego oceniał grę na 1/10 to współczuję. Muzyka - pierdolone GOTY. Ta gitara, te uderzenia strun i muzyka wręcz przepełniona bólem. Główny motyw muzyczny normalnie aż ściska w gardle. Zajebista robota. Podsumowując - odważne widowisko, oparte na złożonych emocjach. Z trudnymi decyzjami i rozwiązaniami fabularnymi, które po prostu trzeba zaakceptować jako wizję twórców. Trudno mi nawet porównać do części pierwszej bo jednak obie gry mają zupełnie inną konstrukcję i inne tematy przewodnie. Grze daleko do ideału świetnie spinającego fabułę z gameplayem, ale za warstwę fabularną, prowadzenie historii, poruszane tematy i odwagę w łamaniu konwenansów należy się jej mocny szacun.

Andor, jak ty mie z każdym odcinkiem imponujesz Zero mieczy świetlnych, zero mocy, a klimat SW sączy się z każdej minuty. Już nawet nie dbam jak to skończą, ale te odcinki w kolonii to majstersztyk pokazania całego raka pod nazwą Imperium od środka. A przy dzisiejszym to aż się bliżej do ekranu przysunąłem. Szapo ba.

No raczej

No nie wiem nie wiem. Zobaczymy początkiem 2023 jak tarcz nie będzie i mleko się rozpędzi do 10 zł. Stamtąd to już sky is the limit.

Tak. Bialetti dopasowane wielkością do pożądanej ilości kawy. Jednak są dwa typy - te srebrne o cienkich ściankach (venus, kitty, musa), które są może małe i poręczne, ale lubi z nich kipieć i dość szybko się eksploatują i te solidniejsze jak Moka induction, które polecam bardzo.

Taki czeski cyrk - nikt nic nie wiedział. Kolejny numer po prostu nie pojawił się w kioskach, redaktorzy twierdzili, że to przerwa, niektórzy, że nie wiedzą o co chodzi. Jedni niby potwierdzali, inni dementowali, a prenumeratorzy zostali olani i nie szło się nigdzie dowiedzieć co i jak. I tyle, po prostu, było i nagle przepadło.

Z tym, którego imienia nie wymawia się. No ale serio, 7-9 trzeba trochę traktować jako fan fiction, albo jakiś elseworld o przygodach Jake'a Skywalkera.

Flashbacki mam z końcówki żywota NEO+.

Tylko może odpuść sobie ep. 7-9, bo jest szansa, że się zrazisz Idąc chronologicznie to między ep. 3 a 4 pasowałoby wcisnąć Solo, serial z Obi Wanem i Rogue 1.

Wyciekły tajne dokumenty opisujące procedurę decyzyjną RPP w sprawie stóp procentowych.

Developerzy przecież dopłacają do interesu to jak mają tanieć?

Jeśli nie będzie nawet minimalnej podwyżki to Glapa nas wsadzi do shinkansena w kierunku Zimbabwe.

Zacny NY slice. A przepis to gdzie? Jaki ser? Spowiadaj się.

The Good Nurse / Dobry opiekun - film twórców "Na rauszu", "1917", "Mindhunter" czy też "Penny Dreadful". W rolach głównych Jessica Chastain i Eddie Redmayne. Historia o tajemniczych zgonach pacjentów w szpitalach (i więcej lepiej się nie zagłębiać żeby na świeżo podejść). Jest klimacik, są dobrze zagrane role, bardzo oszczędne zdjęcia, szaro-buro, wręcz naturalistycznie. Samej historii wcześniej nie znałem, a oparta na faktach i to mrożących krew w żyłach. Spokojne 7/10 i aż dziwne, że tu akurat N maczał paluchy.

Same here jeśli chodzi o Enolę 2. To już nawet nie jest śmieszne tylko żałosne... Dobrze, że się chociaż od LGBTQWERTY powstrzymali. A The Stranger też już polecałem. Gęsty i mroczny klimat oraz niepokój przez cały seans. Good shit.

Inside Man - miniseria, 4 odcinki, za kamerą i scenariuszem Moffat, w obsadzie m.in. Tucci i Tennant. Po pierwszym odcinku się wkręciłem, ale później już trochę zachwyt opadł (głównie przez mocne stężenie deus ex machiny). Udany, ale nie aż tak, choć dobrze się ogląda, 6.5/10. Taki mix braci Cohen, Tarantino i trochę Sherlocka. Ciekaw jestem opinii jak ktoś też już oglądał.

Niestety, tego tematu w ogóle nie pociągnięto.

Nie no, źle nie było na Czarnym Adasiu. Mocno komiksowy, zarówno w scenariuszu (łopatologiczne prowadzenie widza, mnóstwo umowności) jak i w kadrach (slow-mo, niektóre sceny prosto z komiksów). Najbardziej zagrało JSA, Czarny Hawkman i Brosnan jako szefostwo i dwójka nieopierzonych Smasher i Cyclone, w sam raz żeby się nie pogubić w bohaterach, ale żeby każdy dostał chwilę dla siebie. W ogóle sceny z Fate najciekawsze i bardzo dobrze oddane z komiksów, marzyłby mi się solowy film z nim. No i nie sposób było nie czuć satysfakcji jak Adaś używał swoich turbo pięści. Przeglądając pierwsze recenzje i znając Gram_We_Wszystkim Rocka spodziewałem się większego paździerzu. A tymczasem mocny średniak z plusem.

Oglądam, bo kobieta się wkręciła. I w sumie nie taki zły ten sezon, więcej tu akcji i emocji niż w poprzednich, mimo że w sumie niewiele się dzieje. Serena i jej relacje z June to największy plus tego sezonu (scena w więzieniu <3), choć trochę beczunia jak