Quake96

Czwarty NFS na PSXa w zbiorze

Jak najbardziej się zgadzam. 2000 rok to już czas, gdy szarak był raczej mocno "w tyle" sprzętowo, ale wciąż wydawano wiele świetnych jak na możliwości tego systemu gier. Wiadomo, tutaj nie ma co porównywać wersji PC i PSX 1:1, bo już poza aspektami wizualno-dźwiękowymi, to po prostu zupełnie inne gry, tworzone przez zupełnie innych ludzi, a jedyne co je łączy to trzon rozgrywki, tytuł i wydawca. W PCtowego Porsche dawno nie grałem, ale kojarzę, że jest to ta bardziej "realistyczna" i może trochę symulacyjna odsłona. Wersja na pierwszego plejaka to po prostu czysta, arcade'owa ścigałka, niczym poprzednie odsłony. W wersję PSX też nigdy za dużo nie pograłem, ale teraz odpaliłem i jestem naprawdę miło zaskoczony. Gra się bardzo przyjemnie, a gra jak na standardy szaraka wygląda całkiem przyzwoicie. Miły detal to obsługa trybu 16:9 No i tutaj akurat nie do końca się zgadzam. Jasne, CMR 2.0 różni się wizualnie od wersji PC z naturalnych względów, ale gameplay'owo jest to moim zdaniem niemal to samo. Naprawdę zadziwiające jest to, że udało im się upchnąć tę gierkę na szaraka, wraz z jej cudownym modelem jazdy. Osobiście uważam, że PSXowej wersji nic nie brakuje i bardzo chętnie w nią pocinam. Z resztą, nie tak dawno temu ją ogrywałem

No i trzeci NFS na szaraka w zbiorze

Uskuteczniłem dzisiaj lokalne polowanie na gry i oto efekty

To na PS4 też to wyszło na płycie? Uuu muszę zapolować

Czej, to jest fizyczne wydanie pierwszego Quake'a na Switcha?!

Darkstone na PSX Mój osobisty klasyk na ukochane, pierwsze PlayStation. Uwielbiam wracać do tej gry i ponownie odwiedzać kolejne lokacje, ubijać kolejnych przeciwników i zbierać coraz to lepszy oręż. Gra cholernie mnie wciąga, wobec czego codziennie starałem się zdobywać choć jeden kryształ w ramach wieczornego grania. Nie ma tu jakiegoś wywindowanego poziomu trudności, ale walka z ostatnim bossem to już wyższa szkoła jazdy. Czy polecam? No oczywiście Ta gra to mój osobisty "hidden gem", którego darzę ogromnym sentymentem. Nie grałeś? Zagraj!

Przez ten fragment gry miałem ochotę wy***ać Dreamcasta za okno No, ale to taka zajebista konsolka, że nie mógłbym

Grand Theft Auto Vice City Stories na PS2 Zaczęło się niewinnie od testowania mojego różowego PS2 za pomocą tej gry, a skończyło się na tym, że pierwszy raz od wieeeeelu lat dotrwałem do końca fabuły. Gra jest naprawdę cudowna, klimat lat 80' wylewa się z ekranu. Wszędzie dookoła neony, pastelowe kolory i słońce Nie mam pojęcia czemu nie sięgam po ten tytuł równie regularnie co po jego pierwowzór (Vice City), który z kolei ogrywam nawet i do trzech razy w roku. Podobna sytuacja ma się z LCS i GTA III, gdzie "trójkę" również ogrywam regularnie na kilku konsolach w ciągu roku, a LCS podobnie jak VCS, ostatnio ukończyłem jakieś wieki temu, bo nawet nie pamiętam tego dokładnie.

No to jak już mnie wywołujecie do tablicy, to pokażę jak to u mnie bez większych zmian Tak, tak wiem wiem, jeszcze miesiąc do świąt, ale ja po prostu lubię takie świecidełka

Podobno InPost nie pracuje w ten weekend, a tu taka niespodzianka No i tym razem dzban sprzedający wysłał egzemplarz, który był wart wydanych pieniędzy. Pudełko całe i zdrowe, płyty prawie jak lustro. No i nie można było tak od razu?

Oto mój osobisty pretendent do miana "Najgłupszy zakup roku" A wszystko zaczęło się od ogłoszenia z widocznym na foto różowym padem. Cena 80zł może i nie robiła wrażenia, bo pad wymaga gruntownego czyszczenia i wymiany gałek, ale nie jest też źle. Normalnie bym w sumie olał sprawę, padów do PS2 mam po brzegi, ale w ogłoszeniu było wspomniane, że gość posiada też różową konsolę z padniętym laserem. Napisałem, dogadałem się i za nieco więcej kupiłem to co widać na zdjęciu. Może i konsola nie powala stanem wizualnym, zwłaszcza ten uszczerbek na pasku "PS2", ale różowa memorka o której nie było nigdzie wspominki rekompensuje mi ten skromny ubytek Po co mi to? Nie wiem. Kupiłem, bo stwierdziłem, że różowe PS2 to jest to czego chcę Laser sprawdzę, może go w przyszłości wymienię, może nie. Nie wiem, zobaczy się

Mat Hoffman's Pro BMX na PSX Przyznam szczerze, trochę dała mi w kość ta gra. Teoretycznie gra od strony technicznej stoi bardzo dobrze, ale w praktyce nie raz miałem problem z łączeniem, lub w ogóle wykonywaniem tricków, gdzie nie raz gra jakby nie rejestrowała tego, że będąc w powietrzu naciskam "kółko + kierunek". Było to momentami irytujące, bo system kombosów i punktów w tej grze jest wyraźnie surowszy niż w bardziej znanych mi odsłonach THPS, czyli 3 i 4. Tej grze bliżej do pierwszego THPS, nie wiem jak z drugim, bo szczerze mówiąc, oryginalnej wersji jeszcze nie ograłem Niemniej, satysfakcja z ukończenia jest, zwłaszcza, że trochę się "zblokowałem" pod koniec gry, gdzie miałem problem z dobiciem wymaganej ilości "coverów" do odblokowania ostatniego poziomu z zawodami, które swoją drogą nie są aż tak trudne, ale na srebrnym medalu poprzestałem. Czy polecam? No pewnie! Technicznie to po prostu "THPS na BMXie", dość łatwo się w niego wkręcić, a i same wyzwania na poszczególnych poziomach nie są trudne, może z wyjątkiem ilości wymaganych punktów w kilku ostatnich etapach, ale pewnie nie jeden to ogarnie z palcem w nosie. Aaa no i można powiedzieć że w ciągu kilku godzin od odebrania przesyłki z grą, ukończyłem też Soul Calibur na DC. Wiadomo, nie maxowałem wszystkiego co się da, ale standardowo dla tego typu gry postawiłem sobie za cel odblokowanie wszystkich postaci, włącznie z bossem i ukończenie każdą z nich trybu arcade, co poniekąd się ze sobą łączy, bo aby odblokować Inferno, trzeba odblokować Edge Mastera, którego odblokowuje się przechodząc arcade 17 postaciami, oraz ukończyć tenże tryb Xianghua w trzecim kostiumie. Nie wiem czemu to tak, ale spoko, dałem radę

No i nareszcie coś, co nie dość że przyszło w przyzwoitym stanie, to jeszcze działa! Odpaliłem, pograłem, zakochałem się Ta gra to cyfrowe złoto, czysta niczym nieskrępowana arcade'owa rozrywka, zupełnie jak stary, dobry Tekken!

21:30 - Twoja paczka została umieszczona w paczkomacie Fajnie by było jakby jakiś frędzel nie przebił mnie w ostatnich sekundach licytacji i kupiłbym ten tytuł trochę taniej No, ale jako że podbudowałem sobie hype na weekendowy szpil, to zamówiłem drożej, za to od ręki. Szkoda tylko, że sprzedający to jeden z tych "stan jak na foto", gdzie na zdjęciu nie było widać ani uszkodzonego pudełka (standard), ani nieco porysowanej płyty nr 1. Człowiek by się tak nie przejął jakby to była gierka za 5 dyszek a nie ponad 2 stówy, więc stosowny komentarz na allegro poleciał, ale grę i tak zostawiam, bo płyta mimo tych rys działa bez zarzutu (mam gorsze płyty na inne konsole w zbiorach i działają), a pudełko to po prostu standard. Nie chce mi się wojować, bawić w zwroty i tym podobne, z resztą nie po to przede mną długi weekend żeby nie ograć w końcu tego klasyka No i sobie wykrakałem... Jak się szybko okazało, gra jednak nie działa tak pięknie jak się wydaje. Po kilku minutach gry zawiesza się losowo podczas ładowania lokacji. Czyli z grania nici, leci reklamacja...

Jak lubię też Dave Mirra Freestyle BMX, tak trudno się tutaj nie zgodzić. Mat Hoffman's Pro BMX to po prostu klasa sama w sobie, bo grę zrobiono na silniku THPS, a to już niemal murowany przepis na dobrą grę.

W końcu dotarła zaginiona paczka nadana niemal tydzień temu Ale spokojnie, choć to wszystko z poprzedniego tygodnia, to w tym złożyłem już kolejne zamówienie na dwie gierki na DC

Need For Speed III Hot Pursuit na PSX Trzecia część NFS to jedna z tych gier, które dają czystą frajdę z mocno arcade'owej zabawy. Nie ma tu miejsca na żaden tuning, różne rodzaje wyścigów czy głupkowatą "fabułę". Po prostu wybierasz furę, odpalasz zawody i ciśniesz. Niestety, jak typowy NFS i ta część cierpi na problem "rubberbandingu", przez co czasem nawet nasze największe starania nie zapewnią nam pewnego zwycięstwa. Na własne oczy widziałem jak przeciwnik brał zakręt 90 stopni "na pełnej", a gra po prostu obróciła jego pojazd w porządanym kierunku w ułamku sekundy. Przez ten problem, oraz nieco wymagające, dynamiczne sterowanie gra nie wybacza błędów, tutaj musisz być w czołówce, albo odpadasz i powtarzasz kolejne wyścigi do bólu. Podczas zawodów nie jeden wyścig zaczynałem od nowa, gdy znów zaliczyłem spektakularny dzwon na drzewie, zakończony wylądowaniem na jednej z ostatnich pozycji, który niemal z góry skazywał mnie na porażkę, a już na pewno brak możliwości odzyskania prowadzenia. Na szczęście, jeśli po kilku wyścigach zyskamy wyraźną przewagę, później musimy już tylko starać utrzymać się w pierwszej trójce, aby spokojnie wygrać całe mistrzostwa, no przynajmniej na łatwiejszym poziomie trudności. Podsumowując - Gra mimo standardowego syndromu "gumki recepturki" i momentami wymagających tras dała mi masę frajdy. Nie liczę ile wyścigów powtórzyłem, ani ile razy zatrzymałem się na drzewie czy innej przeszkodzie. Wiem za to doskonale, że mój kciuk na długo zapamięta desperackie wręcz deptanie gazu w podłogę

Mała poprawka - W czwórce na PSXie jak najbardziej mamy "free ride" w trybie kariery, z tą tylko różnicą, że na PSXie zadania rozpoczynamy od specjalnych znaczników rozmieszczonych po mapie, a nie od spotkania z innymi postaciami. Fajnie jest zobaczyć ten kontrast między "typową" wersją na PC/PS2 czy inne konsole 6tej generacji, a tym co dostał PSX. Moim zdaniem ta wersja wcale nie jest taka zła. Jest na pewno inna, ale też choćby dlatego warto rzucić na nią okiem. Takie gry pokazują jak długo popularną konsolą wciąż był pierwszy plejak.

Stówka bez grosika szanowny panie Dużo, nie dużo, po zakupach na Dreamcasta takie ceny to dla mnie nic

Trójka i Czwórka to już mocno wykastrowane wersje. Moim zdaniem jak najbardziej grywalne Po prostu etapy są mocno "skurczone", a sama grafika utrzymana w standardach dwójki, na której silniku się te gry bodaj opierają.

I jeszcze więcej dobrego, tym razem na PSXa

Więcej miodu

Trochę to absurdalne, że zdecydowałem się ukończyć ten tytuł właśnie na Dreamcascie, bo od lat na półce leży wersja na PS2, a i fizyczne wydanie na PC nie jest pewnie jakoś trudno osiągalne. Tu po prostu zadecydował hype na DCka i fakt, że SoF jest jedną z pierwszych gier jakie na tą konsolę dopadłem. Skoro już ją kupiłem, to zdecydowałem że przebrnę przez ten tytuł. No i finalnie jak już pisałem, bawiłem się nawet nieźle, tylko ta ostatnia walka odbijać będzie mi się czkawką.

Soldier of Fortune na Dreamcast Tak, zrobiłem to... Przeszedłem SoF na DC Tona loadingów, FPSy które momentami można było liczyć na palcach jednej ręki, pokraczne sterowanie z celowaniem lewą a chodzeniem prawą ręką, to wszystko nie zdołało mnie zniechęcić do gry i z uporem dotarłem do samego ekranu końcowego Szczerze mówiąc, z czasem przywykłem do dziwnego układu sterowania, loadingi jakoś zupełnie mi nie przeszkadzały, a faktycznie było ich mnóstwo (wiem, jestem poyebany), spadki FPSów to dla mnie nie pierwszyzna (ograłem HL2 na Xboxie ), więc gra finalnie dała mi masę frajdy i satysfakcji z ukończenia. Przez całą rozgrywkę szło mi naprawdę nienajgorzej, pewnie dlatego że grałem jak ostatnia lama na easy. Dopiero finalny boss dostarczył mi nerwów za całą grę i to z nawiązką, ale o tym w spoilerze: