Suavek

Tomik w papierowej obwolucie wrzucony luzem do koperty bąbelkowej... Żadnego zabezpieczenia. Oczywiście obwoluta musiała przyjść z wgnieceniem. Zostaję przy Gildii na przyszłość, choćbym miał dopłacić.

Chciałem odkurzyć swojego XO. Odpaliłem wczoraj oczekującego już parę lat w backlogu Crimson Skies: High Road to Revenge i jestem bardzo pozytywnie zaskoczony. Spodziewałem się jakiejś arcade'owej strzelanki podzielonej na misje, a tymczasem dostajemy chaptery z dużą otwartą mapą i zbiorem zadań, często opcjonalnych. Gameplay też zróżnicowany, np. z możliwością przesiadki z samolotu do działek stacjonarnych, albo zmiany samolotów w środku walki. Bardzo entuzjastycznie jestem nastawiony, szczególnie, że klimat też niczego sobie. Jedyny minus to brak jakichkolwiek napisów. Czasem ciężko zrozumieć dialogi, szczególnie w środku misji czy walki. No i do sterowania trochę trzeba się przyzwyczaić, bo wciąż mam "pamięć mięśniową" po Ace Combat.

Może mam inne oczekiwania względem tych specjali, bo czytam je bardziej z ciekawości i dla zapoznania się z biblioteką, o której mogłem nie mieć pojęcia. Niekoniecznie, żeby znaleźć coś "nowego/starego" do zagrania. Zakładam, że teksty będą również pisane przez osoby, które z Atari miały do czynienia w młodości, więc i jakieś wspomnienia powinny się znaleźć w recenzjach. To nie były czasy fotorealistycznej grafiki, tylko prostych kolorów działających na wyobraźnię. I to też przekładało się na odbiór tych gier. Sam byłem zdziwiony, jak próbowałem znaleźć kilka gier z dzieciństwa na YT, żeby okazało się, iż kompletnie inaczej je zapamiętałem - zarówno graficznie, jak i dźwiękowo. I sam przyznaję - absolutnie w nic z Atarii w tym wieku już nie zagram, ale sam specjal jako zbiór materiałów o retro-sprzęcie uważam za dobry pomysł, który chętnie przeczytam. Mam nadzieję, że sprzedaż nie będzie jakaś wyjątkowo niska. O to, to! W mojej głowie ta gra wyglądała zupełnie inaczej, niż to, co oglądam teraz na filmiku.

Fajny dobór okładek. Nadal uważam, że pomysł na numer dobry i serio nie rozumiem do końca reakcji. Tj. rozumiem, że nie wszyscy mogli się na sprzęcie wychować i nie być zainteresowani, ale osobiście znałem za dziecka więcej osób z Atari, niż dajmy na to Amigą. Mnie bardziej interesuje taki numer, niż przykładowo jakaś stara konsola Segi, albo N64. Wezmę Limitkę oraz River Raid. Do Robbo jest sentyment i fajnie, że się załapał na okładkę, ale sama grafika... no tak już średnio. Bardziej bym widział jakiś napis Robbo (albo i od razu Atari Extreme) zrobiony w edytorze poziomów. ;)

Clickbaitowy tytuł, ale gościa nawet lubię, więc wrzucę: W najnowszym patchu dodali bardzo fajny nowy tryb - Astrolabe. Swego rodzaju drzewko z serią walk, gdzie każdą postać można użyć ograniczoną ilość razy. Tym samym lepiej na tym wychodzą gracze, którzy mają więcej zróżnicowanych postaci, aniżeli mniejszą ilość jakichś killerów. Jest to zarówno świetna okazja do sięgnięcia po mniej popularne postacie, także te "czterogwiazdkowe" jak i do pokombinowania z mniej konwencjonalnymi ustawieniami drużyny. Bo nie można po prostu w każdej walce wziąć swoich największych DPSów. Dziś trochę pograłem i miałem niemałą radochę kończąc jedną z trudniejszych walk z wykorzystaniem w drużynie trzech darmowych postaci 4* (jedynie Chord użyłem z limitowanych). Na ukończenie całego "drzewka" jest cały miesiąc, wiec nie ma pośpiechu. Będzie to chyba mój ulubiony tryb w grze. Ciąg dalszy fabuły - trochę przyznam zaczyna się nie tyle dłużyć, co jednak bolą przerwy między aktualizacjami. Bo po większej przerwie zdarza mi się już gubić fakty, co się działo poprzednio i na czym skończyliśmy. Ogólnie historyjka jest też nieco bardziej "zagmatwana" niż oklepany złol miesiąca. Już sam fakt, że trzeci pałac to tak naprawdę 2w1 o tym świadczy. Mimo tego wciąż gra mi się bardzo dobrze. Tj. szczerze gram dla frajdy, bez przymusu czy zobowiązań "daily". O dniówkach już kiedyś pisałem, że to maks 10min dziennie, a z czasem i mniej. Trochę przez bliźniaczki się wykruszyłem z kryształków, więc trzeba przemyśleć dalsze plany do gachy. Przy okazji wspomnę, że trailery kolejnych nowych postaci są lepiej wykreowane, niż właściwe cut-scenki w grze... Nieco dziwnie to wypada, bo to co w nich widać nijak się ma do "gadających głów" z właściwej gry, no ale niektóre filmiki same w sobie są warte obejrzenia mimo tego. Na te dwie muszę zacząć oszczędzać

Dyskusyjne utworki zdecydowanie największy problem. To plus fakt, że w Story w każdym poziomie mamy do wyboru dwa, góra trzy i często jest to dla mnie wybór mniejszego zła. Wiem, że utworków jest w grze więcej, a na przestrzeni na razie czterech chapterów było kilka takich, które gra wałkuje niemal non stop. Jak tylko widzę ikonkę "I Love Music" to mną telepie. Ogólnie jest tu dużo jakichś infantylnych, cukierkowych klimatów, czy czegoś zahaczającego o hiphop, bądź motywy zwyczajnie ciężkie w wyłapaniu rytmu. Na tę chwilę coś czuję, że jak przejdę/odblokuję wszystko, to i tak częściej będę odpalać WWP niż FP. Sam gameplay jest ok. Odmienili go na tyle, że obie gry mogą istnieć obok siebie. No tylko ten tryb Story to męczarnia, także przez ilość loadingów.

Na rodzimym Discordzie startrekowym opinie po pierwszym odcinku ST 90210 są zaskakująco... pozytywne, lub neutralne i sam nie wiem, co o tym myśleć... A to są ludzie, którzy również nie trawią Discovery, S31 i pokrewnych potworków. Nie wiem, co się dzieje, bo aż ciężko mi uwierzyć, co czytam. A seriale ze streamingu znikają i wracają regularnie, z tego co kojarzę. Przez jakiś czas były na Sky Showtime, potem Netflix i tak w kółko. Nie zdziwię się, jak gdzieś wrócą wkrótce. Na Sky z klasycznych seriali jest póki co tylko Enterprise oraz te nowe plus filmy. EDIT: A propos społeczności, reaktywowano po długiej przerwie polską stronę ST - https://www.startrek.pl/ . Jest tam trochę fajnych materiałów, także dla potencjalnych nowych widzów.

Transformers: Fall of Cybertron (PS3) Właśnie ukończyłem na PS3, ale samą grę przeszedłem... naście(?) razy na PC na przestrzeni lat. To musi być jedna z moich ulubionych gier akcji, zdecydowanie. I nawet nie wynika to wyłącznie z faktu, że mam duży sentyment do bajki z dzieciństwa, co po prostu High Moon Studios stworzyło kawał naprawdę solidnego, przemyślanego i urozmaiconego shootera. Tak jak War for Cybertron był po prostu "dobrą" grą, tak Fall of Cybertron to już gigantyczne usprawnienie i naprawdę nie mam wiele złego o grze do powiedzenia, nawet (a może i szczególnie) po latach. Dla kogoś, kto się wychował na kreskówce G1 FoC będzie cudownym fanservicem. Nawiązań, easter-eggów, znanych bohaterów oraz ikonicznych scen jest tutaj mnóstwo. Jednocześnie gra kontynuuje historię War for Cybertron w swoim własnym, nieco "dojrzalszym" uniwersum. To nie kreskówka, w której nikt nie ginie. Trup ściele się gęsto i nawet znani bohaterowie nie są zupełnie bezpieczni. Autoboty muszą opuścić Cybertron, a Decepticony próbują temu zapobiec, jednocześnie szukając sposobu na otwarcie portalu na Ziemię w celu wydobycia surowców z planety. Historyjka liniowa, ale bogata w zwroty akcji i mnóstwo "epickich" momentów. W przeciwieństwie do War for Cybertron sequela nie można już przejść w co-opie, za co gra swego czasu była lekko krytykowana. Dla mnie to zaleta, gdyż zmiana ta pozwoliła na świetne urozmaicenie poziomów i zmianę tempa akcji, a przede wszystkim na zróżnicowanie rozgrywki. To moim zdaniem największy atut gry - niemal każdy z dwunastu poziomów jest inny. Nie tylko w niemal każdym kierujemy innym robotem, ale do dyspozycji mamy unikatowe zdolności specjalne, które diametralnie zmieniają styl zabawy. Jednocześnie poziomy nie są na tyle długie, żeby jakakolwiek mechanika się przedwcześnie znudziła. Bez większych spoilerów, początek gry może wydawać się niepozorny, ale bardzo szybko uzyskujemy dostęp do potężnej artylerii dewastującej otoczenie. W kolejnym rozdziale naszej postaci towarzyszy gigantyczny i potężny robot-miasto, aby następnie akcja nieco zwolniła i wprowadziła elementy skradankowe, czy też platformowe. Mamy rozległy poziom, w którym sterujemy helikopterem, mamy atak na gigantyczny pojazd, w którym rozgrywka skupia się na walkach pojazdów naziemnych rodem Mad Max, a z czasem sterować nam przyjdzie gigantycznym Combinerem, a nawet samym dinobotem Grimlockiem, gdzie gra przestaje być strzelanką, a przypomina bardziej slashera. Wszystko to jest urozmaicone licznymi cut-scenkami, dialogami między postaciami, komentarzami postronnych NPC, zaś same poziomy skonstruowano w taki sposób, że zachęcają do eksploracji, poszukiwania sekretów, ukrytych audio-logów, czy odblokowania nowych broni i ekwipunku. Strzelanie w ogólnych założeniach jest proste. Żadnego przylegania do osłon i temu podobnych. W miarę klasyczny TPS. Jednak możliwość transformacji w pojazd świetne urozmaica akcję, zaś same bronie są fajnie zróżnicowane i satysfakcjonujące w użyciu. Wprowadzono w grze również prosty system ulepszeń, w którym niektóre bronie mogą zyskać dodatkowe bonusy, nie tylko takie pasywne. Moim ulubionym jest ulepszony Riot Cannon (domyślna broń Megatrona), którego każdy ostatni pocisk w "magazynku" dostaje bonus 500% DMG. Eksplozja jest głośna, rozległa, efektowna wywołująca banana na mordzie. Tylko trzeba się pilnować, żeby przedwcześnie nie przeładować. Ścieżka dźwiękowa jest świetna. Gra ma kilka charakterystycznych motywów w rozmaitych wariacjach i często zmienia ton w zależności od akcji. Reszta oprawy dźwiękowej również rewelacyjna, od wspomnianych satysfakcjonujących broni, po naprawdę solidny voice-acting. Niektórzy mogą kojarzyć, że bywam bardzo krytyczny jeśli chodzi o lektorów w grach, ale w FoC dobrano ich rewelacyjnie. Co prawda niektórzy z nich to dość oklepane nazwiska w branży, jak Nolan North, Troy Baker itp. ale gdybym tego nie sprawdził, to bym nawet nie powiedział, że niektórzy podkładali głos pod kilka postaci - na tyle dobrze głosy są urozmaicone (czy też przerobione). Najbardziej mi się podobała chyba nieustanna wymiana komentarzy między Cliffjumperem i Jazzem. Graficznie jest bardzo dobrze, nawet dzisiaj... przynajmniej na PC. Gra jest dużo bardziej kolorowa od poprzednika i w tym przypadku Unreal Engine dobrze się sprawdza w odzwierciedleniu mechanicznej planety. Jeśli chodzi o wersję PS3, to mógłbym pomarudzić trochę. Jest co prawda dużo lepiej od War for Cybertron i większość czasu gra jest dużo bardziej stabilna, ale zdarzały się momenty - szczególnie pod koniec - że framerate spadał poniżej 10 klatek. No i sama gra jest mocno rozmazana i ma tekstury niskiej rozdzielczości oraz chwilami wyprane kolory, co zauważyłem wracając do swoich screenshotów i filmów z wersji PC. Niemniej jednak byłem tego wszystkiego świadomy sięgając po wersję konsolową i mimo tych mankamentów grało mi się bardzo dobrze. Po grę w tej wersji sięgnąłem z czystej fanaberii. Fall of Cybertron nie jest długi - kilka godzin, nawet z lizaniem ścian w poszukiwaniu sekretów i słuchaniu audio-logów. Ale to bardzo satysfakcjonujące kilka godzin. A i motywacja do powtórnego przejścia też jest. Osobiście - jak widać - robię to po raz n-ty. Na PS3 też pewnie jeszcze się pokuszę o powtórne przejście na Hard w przyszłości, zbierając przy tym pominięte logi i schematy, czy też robiąc kilka bzdurnych osiągnięć. W grze były jeszcze swego czasu jeszcze tryby Multiplayer, zarówno PvP jak i PvE, ale serwery wyłączono i grać się w to oficjalnie nie da. Wspomniane achievementy też już nie do zdobycia w komplecie, jeśli to dla kogoś ma znaczenie. Pamiętam, że całkiem fajnie się grało multi swego czasu. Była nawet ciekawa opcja, w której sami mogliśmy sobie stworzyć robota z różnych części, w tym robotów, których nie było w kampanii. O dziwo się nawet ładnie takie pokraki animowały podczas transformacji. No ale to tylko wspomnienia, bo teraz została sama kampania. Wiem, że ktoś, kto nie lubi Transformersów może mieć inne spojrzenie na grę. Dla mnie Fall of Cybertron jest rewelacyjny i naprawdę mocno żałuję, że Activision uśmierciło High Moon Studios, gdyż był tu naprawdę ogromny potencjał i aż chciałoby się zobaczyć więcej. To gierka, do której na pewno będę jeszcze wielokrotnie wracał aż do usranej śmierci. Tak dobrze mi się w nią gra za każdym razem, a ewentualne wady są tak nieznaczące w ogólnym rozrachunku, że naprawdę bym się musiał zastanowić, żeby wymienić coś szczególnego. Jeśli ktoś ma możliwość zdobycia gry, nie ważne na jaką platformę, to bardzo polecam. Najbardziej bym oczywiście polecił na PC, no ale wiadomo... Ach, no i napisy końcowe... Fani na pewno dostali gęsiej skórki słysząc ten motyw. Trailery zresztą też były świetne, nawet jeśli to 100% CGI. W spoiler wrzucam kilka swoich starych filmków z ciekawszych momentów gry. Szczególnie ostatnia misja to kwintesencja "epickości", z nagłymi zwrotami akcji. Spoiler (duh)

To jest tak wiekowe i ma tak niskie wymagania, że jeśli masz jakikolwiek działający PC, to gra pójdzie. A może i nawet będzie mniej problemów z odpaleniem, niż na nowych sprzętach. Gra kosztuje kilka złotych, w promocji bywała chyba za około złotówkę, to w ogóle nie ma przeciwwskazań, żeby sprawdzić. Beyond nie grałem. Próbowałem, ale klimat i zmiany w tej części wprowadzone jakoś mnie zniechęciły swego czasu.

Jak coś, to Star Trek Voyager Across the Unknown wyjdzie też na konsole. Premiera 18 lutego.

Nie analizowałem osiągnięć. Grę przeszedłem kilka lat temu na PC i przy pojedynczym przejściu zdobyłem tylko 9/30. Bardzo dobra i przyjemna gierka i stwierdziłem, że wejdzie idealnie przy obecnej fazie na robociki. No ale ogólnie nie zamierzam tego platynować, tylko sobie odświeżyć. Na PS3 gra chodzi w 60fps, a była tańsza od wersji PS4. Wzrok i tak mam słaby, to ta niższa rozdziałka mi różnicy nie zrobi.

Trochę nie rozumiem niezadowolenia. Chcą ludzie magazyny specjalne o retro sprzętach, a nagle coś dla nich za stare, lub zbyt obskurne. A dopiero co się śmiali, że forum starych ludzi w innym temacie. Atari 65XE to był mój pierwszy komputer, jak i długi czas jedyny sprzęt w domu, dlatego mam pewnie inne spojrzenie na temat. Oczywiście chyba żadna z gier tamtych czasów nie byłaby już dla mnie grywalna na poważnie, tj. dłużej niż ciekawostka na 5 minut, ale poczytać chętnie poczytam zarówno o gierkach (których wielu tytułów mogę już nie pamiętać), jak i samej historii sprzętu i marki. Co do okładek, to mam sentyment do Robbo i River Raid, ale zakładam, że ten pierwszy nie będzie się cieszył popularnością w ankiecie. Jako przedszkolak w Robbo zagrywałem się najwięcej, jak i bawiłem edytorem poziomów. Kurczę, zamiłowanie do robotów naprawdę miałem od najmłodszych lat... Znajdzie się strona dla proto-GTA w postaci New York City? O rodzimym Battle Ships też bym poczytał.

Po jednym starociu na każdą markę. Trochę fazę mam...