Suavek

Oni w tej grze naprawdę nie potrafią zrobić ciekawego S-Linka... Non-stop ten sam schemat. Różnica tylko polega na tym, czy lub jak bardzo denerwująca jest postać. W ostatniej aktualizacji przebili wszystko, bo babki zdzierżyć nie mogę. "Protag-kun! Tak dobrze się czuję w twojej obecności!" Z drugiej strony tyle dodali ostatnio do gry, że jest co nadrabiać, zarówno Story, jak i Eventy.

@Figaro , nowy Star Trek dla Ciebie... W Polsce na Sky od 5 lutego.

Czuję różnicę w tej 'responsywności' w ten sposób, że w FP mam mniej Perfectów. ;) Nie jestem dobrym graczem, ale tutaj częściej mi się zdarza mieć gorszy wynik na tym samym kontrolerze. Z drugiej strony brak Hidden Notes trochę wybija mnie z rytmu. W poprzedniku jakoś tak przywykłem, że wciskałem przyciski w rytm muzyki nawet bez nutek, co trochę pomagało się wczuć. Tu bez Hidden Notes starałem się tego oduczyć, ale w efekcie mogę być właśnie wybity. Gust muzyczny mam specyficzny no i faktycznie w FP jest mniej utworów, które by mi się podobały. Jak na razie nie mogę powiedzieć, żeby balans był zachowany. Właśnie za mało tu jakichś mocniejszych tonów, a za dużo jakichś skrzeczących animków i hiphopów. Jak zwykle, kwestia gustu, ale mam wrażenie, że w WWP było więcej dla mnie. Także w podstawce było dużo więcej Vocaloidów czy Touhou, a tutaj jest przewaga Original. Anime chyba w ogóle nie ma? No ale zła gra to w żadnym wypadku nie jest. Przede wszystkim to dobra platforma, którą rozbudują DLC. Tu plus, że i gra i DLC są nieco tańsze i to mimo wszystko był dobry argument do zakupu.

Wleciała Limitka oraz River Raid. Limitka trochę uboga, choć w sumie rozumiem zamysł. Ale szkoda, że nie zrobiliście czegoś w stylu limitki Amiga Extreme, szczególnie jeśli numer ma uwzględniać różne serie sprzętu. A akurat ta grafika z Amigi była jedną z lepszych. Cały czas jestem zdania, że taka "ogólna" okładka, nie skupiona na żadnej jednej gierce najlepiej pasuje do tych specjali.

Tomik w papierowej obwolucie wrzucony luzem do koperty bąbelkowej... Żadnego zabezpieczenia. Oczywiście obwoluta musiała przyjść z wgnieceniem. Zostaję przy Gildii na przyszłość, choćbym miał dopłacić.

Chciałem odkurzyć swojego XO. Odpaliłem wczoraj oczekującego już parę lat w backlogu Crimson Skies: High Road to Revenge i jestem bardzo pozytywnie zaskoczony. Spodziewałem się jakiejś arcade'owej strzelanki podzielonej na misje, a tymczasem dostajemy chaptery z dużą otwartą mapą i zbiorem zadań, często opcjonalnych. Gameplay też zróżnicowany, np. z możliwością przesiadki z samolotu do działek stacjonarnych, albo zmiany samolotów w środku walki. Bardzo entuzjastycznie jestem nastawiony, szczególnie, że klimat też niczego sobie. Jedyny minus to brak jakichkolwiek napisów. Czasem ciężko zrozumieć dialogi, szczególnie w środku misji czy walki. No i do sterowania trochę trzeba się przyzwyczaić, bo wciąż mam "pamięć mięśniową" po Ace Combat.

Może mam inne oczekiwania względem tych specjali, bo czytam je bardziej z ciekawości i dla zapoznania się z biblioteką, o której mogłem nie mieć pojęcia. Niekoniecznie, żeby znaleźć coś "nowego/starego" do zagrania. Zakładam, że teksty będą również pisane przez osoby, które z Atari miały do czynienia w młodości, więc i jakieś wspomnienia powinny się znaleźć w recenzjach. To nie były czasy fotorealistycznej grafiki, tylko prostych kolorów działających na wyobraźnię. I to też przekładało się na odbiór tych gier. Sam byłem zdziwiony, jak próbowałem znaleźć kilka gier z dzieciństwa na YT, żeby okazało się, iż kompletnie inaczej je zapamiętałem - zarówno graficznie, jak i dźwiękowo. I sam przyznaję - absolutnie w nic z Atarii w tym wieku już nie zagram, ale sam specjal jako zbiór materiałów o retro-sprzęcie uważam za dobry pomysł, który chętnie przeczytam. Mam nadzieję, że sprzedaż nie będzie jakaś wyjątkowo niska. O to, to! W mojej głowie ta gra wyglądała zupełnie inaczej, niż to, co oglądam teraz na filmiku.

Fajny dobór okładek. Nadal uważam, że pomysł na numer dobry i serio nie rozumiem do końca reakcji. Tj. rozumiem, że nie wszyscy mogli się na sprzęcie wychować i nie być zainteresowani, ale osobiście znałem za dziecka więcej osób z Atari, niż dajmy na to Amigą. Mnie bardziej interesuje taki numer, niż przykładowo jakaś stara konsola Segi, albo N64. Wezmę Limitkę oraz River Raid. Do Robbo jest sentyment i fajnie, że się załapał na okładkę, ale sama grafika... no tak już średnio. Bardziej bym widział jakiś napis Robbo (albo i od razu Atari Extreme) zrobiony w edytorze poziomów. ;)

Clickbaitowy tytuł, ale gościa nawet lubię, więc wrzucę: W najnowszym patchu dodali bardzo fajny nowy tryb - Astrolabe. Swego rodzaju drzewko z serią walk, gdzie każdą postać można użyć ograniczoną ilość razy. Tym samym lepiej na tym wychodzą gracze, którzy mają więcej zróżnicowanych postaci, aniżeli mniejszą ilość jakichś killerów. Jest to zarówno świetna okazja do sięgnięcia po mniej popularne postacie, także te "czterogwiazdkowe" jak i do pokombinowania z mniej konwencjonalnymi ustawieniami drużyny. Bo nie można po prostu w każdej walce wziąć swoich największych DPSów. Dziś trochę pograłem i miałem niemałą radochę kończąc jedną z trudniejszych walk z wykorzystaniem w drużynie trzech darmowych postaci 4* (jedynie Chord użyłem z limitowanych). Na ukończenie całego "drzewka" jest cały miesiąc, wiec nie ma pośpiechu. Będzie to chyba mój ulubiony tryb w grze. Ciąg dalszy fabuły - trochę przyznam zaczyna się nie tyle dłużyć, co jednak bolą przerwy między aktualizacjami. Bo po większej przerwie zdarza mi się już gubić fakty, co się działo poprzednio i na czym skończyliśmy. Ogólnie historyjka jest też nieco bardziej "zagmatwana" niż oklepany złol miesiąca. Już sam fakt, że trzeci pałac to tak naprawdę 2w1 o tym świadczy. Mimo tego wciąż gra mi się bardzo dobrze. Tj. szczerze gram dla frajdy, bez przymusu czy zobowiązań "daily". O dniówkach już kiedyś pisałem, że to maks 10min dziennie, a z czasem i mniej. Trochę przez bliźniaczki się wykruszyłem z kryształków, więc trzeba przemyśleć dalsze plany do gachy. Przy okazji wspomnę, że trailery kolejnych nowych postaci są lepiej wykreowane, niż właściwe cut-scenki w grze... Nieco dziwnie to wypada, bo to co w nich widać nijak się ma do "gadających głów" z właściwej gry, no ale niektóre filmiki same w sobie są warte obejrzenia mimo tego. Na te dwie muszę zacząć oszczędzać

Dyskusyjne utworki zdecydowanie największy problem. To plus fakt, że w Story w każdym poziomie mamy do wyboru dwa, góra trzy i często jest to dla mnie wybór mniejszego zła. Wiem, że utworków jest w grze więcej, a na przestrzeni na razie czterech chapterów było kilka takich, które gra wałkuje niemal non stop. Jak tylko widzę ikonkę "I Love Music" to mną telepie. Ogólnie jest tu dużo jakichś infantylnych, cukierkowych klimatów, czy czegoś zahaczającego o hiphop, bądź motywy zwyczajnie ciężkie w wyłapaniu rytmu. Na tę chwilę coś czuję, że jak przejdę/odblokuję wszystko, to i tak częściej będę odpalać WWP niż FP. Sam gameplay jest ok. Odmienili go na tyle, że obie gry mogą istnieć obok siebie. No tylko ten tryb Story to męczarnia, także przez ilość loadingów.

Na rodzimym Discordzie startrekowym opinie po pierwszym odcinku ST 90210 są zaskakująco... pozytywne, lub neutralne i sam nie wiem, co o tym myśleć... A to są ludzie, którzy również nie trawią Discovery, S31 i pokrewnych potworków. Nie wiem, co się dzieje, bo aż ciężko mi uwierzyć, co czytam. A seriale ze streamingu znikają i wracają regularnie, z tego co kojarzę. Przez jakiś czas były na Sky Showtime, potem Netflix i tak w kółko. Nie zdziwię się, jak gdzieś wrócą wkrótce. Na Sky z klasycznych seriali jest póki co tylko Enterprise oraz te nowe plus filmy. EDIT: A propos społeczności, reaktywowano po długiej przerwie polską stronę ST - https://www.startrek.pl/ . Jest tam trochę fajnych materiałów, także dla potencjalnych nowych widzów.