Amer

Po blisko 10h jak dla mnie jest to gierka o której można by książkę napisać. Zero znużenia (o które ktoś tutaj pytał wcześniej), non-stop świeże wątki, zabawki i ścieżki. Całość jest skonstruowana absolutnie genialnie. No i serwuje ogrom smaczków do poznania. Świetne np. jest to jak młoda komentuje graty które podnosimy (wpada nowa waluta, a Diana: "ooo, będziemy mogli teraz ulepszyć brońki w bazie" itp). Pięknie mieszają się też tony i nastroje - nawet w rozmowach z Dianą dotykane są wątki zarówno humorystyczne (od których bije autentyczne ciepło), jak i dużo bardziej przygnębiające. Warto obserwować jak wówczas zmienia się reakcja naszej rozmówczyni. Sam wyczerpuję dosłownie wszystkie możliwe dialogi i śledzę je z przyjemnością. Tak samo jak każdy nowy gift dla Diany sprawia, że chcę niezwłocznie wrócić do stacji i podarować go jej. Kolejna rzecz: odpalając grę po nocy Diana przywitała mnie słowami "gdzie byłeś?". No kurcze, zaniemówiłem (choć wiem, że coś podobnego było już w Detroit), a na twarzy pojawił się lekki uśmiech.

Wiecie co mi się szalenie podoba w tej gierce? Duuuużo rzeczy tak naprawdę :) Niemniej obecnie mam na myśli system progresji i rozwoju bohaterów. Świetnie zrobili to "levelowanie" i wzmacnianie poszczególnych umiejętności i sprzętu. Gra się w to trochę jak w takiego rogalika + ogniska z Soulsów (powroty do bazy po drabince by nabyć to i owo przed dalszym wyruszeniem w drogę). Kapitalna gra! Edit: i fakt, gierka powinna być zdecydowanie trudniejsza, ew. powinni dać harda od razu.

Gierka jest absolutnie fantastyczna IMO. Z tego co już widziałem praktycznie bez większych bolączek czy rażących wad. Technicznie rewelacja, szefowie z Capcom zdecydowanie potrafią w wizualia i optymalizację. 140fps ze wszystkim na maxa + patch tracing i serio momentami wygląda to obłędnie. Cudownie śledzi się relacje jakie zachodzą pomiędzy bohaterami, a przy tym jest też całkiem humorystycznie momentami. Naprawdę świetny i świeży tytuł.

Również ogrywam, choć póki co mało widziałem. Mogę powiedzieć tylko, że w ruchu gierka sprawia dużo lepsze wrażenie niż na screenach. Dynamiczna, zabawna, upakowania pomysłami. Mocny vibe BioShocka także jest wyczuwalny, mamy więc myszkowanie po zakamarkach w poszukiwaniu lootu i sekretów, sejwy przy maszynach, hakowanie w postaci minigierek itp. Naprawdę fajna strzelanka za bardzo rozsądne pieniądze.

Skończyłem właśnie podstawę (po raz 3-ci) wraz z dodatkiem. Całościowo jest to dla mnie gra niemalże perfekcyjna, jako zestaw właśnie. To jak przeplatają się wątki z DLC-ka, jakie lokacje i postacie wprowadza to rozszerzenie... No i wreszcie - bossowie! Szalenie wymagający (w żadnych Solusach nie musiałem spinać się aż tak bardzo), a jednocześnie cudownie zaprojektowani i... śliczni po prostu. Lies of P + DLC to dla mnie spokojnie jedno z najlepszych doświadczeń w gierkach ever, poziom Ekspedycji 33, Bloodborna itp. Absolutna miłość.

Jak wyżej. Planowałem ogrywać kiedyś tam, ale z racji mocno skondensowanej formuły chcę zagłosować portfelem na tak. Sztuka na steam już zakupiona.

W Khazan bitka jest fest, jednak lokacje niestety średnio mi siadły. Miałem wrażenie że mamy tu non-stop jakieś zamczyska. Oczywiście w realu nie jest aż tak źle, niemniej takie przeświadczenie pozostało mi po tej gierce. Ale responsywność i mechanika starć naprawdę świetna.

Wróciłem do giereczki by nadrobić DLC. Wcześniej ukończyłem podstawkę 2-krotnie i pamiętam, że byłem w niej kompletnie zakochany. Odświeżam całość od początku by zbudować sobie postać pod dodatek i ponownie złapać nieco wprawy. No i cóż - zdecydowanie podtrzymuję, że są to najlepsze Soulsy nie od From jakie powstały. Jestem na świeżo po ponad 30h w trzech innych grach (Wuchang, Nioh 3 i Khazan) i jak dla mnie żadna z nich nie ma podjazdu do Pinokia jeśli chodzi o fabułkę, otoczkę, klimat oraz bossów. Jedyna rzecz którą bym tu poprawił to lekka rozbudowa lokacji, może nie do tego stopnia zakręcenia jak w Wuchangu, niemniej coś więcej zdecydowanie by się przydało. Reszta praktycznie perfekt.

Wiem, wiem, czytałem zachwyty w temacie. Ogólnie jest naprawdę spoko z tego co już widziałem (niewiele w skali całości jak mniemam), niemniej irytują mnie tu różne pierdoły których jest sporo. Ja by to nazwał brakiem szlifu, do którego przyzwyczaiły mnie niektóre gierki z gatunku. W moim odczuciu np. poruszaniu brakuje dostatecznej precyzji. Obecnie cisnę też w Nioh 3 i różnica jest kolosalna. W Wuchangu nawet samo wcelowanie się w przedmiot który chcemy podnieść jest fe (trzeba ustawić się idealnie w punkcie). Tak samo jest z podejmowaniem rozmów z NPC-ami (musimy stanąć z nimi idealnie twarzą w twarz). Ta konkretna ułomność z podnoszeniem resztek, dała mi się nieco we znaki na którymś bossie, gdy po zgonie musiałem wbijać na jego arenę i błyskawicznie je podnosić (mocując się z tym nieco), podczas gdy ten od razu rzucał się na mnie. Oczywiście można rozwiązać to w inny sposób, chociażby odciągnąć bossa i dopiero wówczas lecieć po odpady, no ale... W żadnej innej gierce nie miałem podobnych problemów i pewnie dlatego też tak mocno mnie to zakuło. Dam grze i sobie jeszcze kilka godzin. Jak zaskoczy to cudo. W sumie nadal trochę na to liczę. Edit: spędziłem w gierce ponad 30h i przyznaję, że nie chwyciło kompletnie. Odpuszczam bo zwyczajnie szkoda mi na nią więcej czasu. Jest kilka fajnych motywów (np. niektóre lokacje), jednak w ogólnym rozrachunku Wuchang to dla mnie straszliwy średniak. Takie 5/10 w swojej kategorii. Kilku fajnych bossów, spoko pomysł na rozwój postaci przez drzewko, zdrowo rozbudowane miejscówki i... tyle jeśli chodzi o rzeczy które naprawdę mi siadły. Reszta do śmietnika IMO.

10h obecnie i nadal jest dziwnie i nieco drętwo. Gra ma dużo niedoróbek jak dla mnie (chociażby w samym zaliczaniu trafień). Oczywiście postawiłem na długi miecz (bo najbardziej leży mi wizualnie), a mimo to zasięg na nim jest raczej taki se. Często trafiają mi się sytuacje, w których po uniku i błyskawicznym ataku nie jestem w stanie dosięgnąć przeciwnika. Oprawa spoko (choć Małpa nadal zdecydowanie lepsza pod tym względem). Inna sprawa że jest też w tym tytule coś takiego, co nakazuje mi brnąć dalej (łudząc się, że może jeszcze zaskoczy). Ew. to składowa po prostu - tj. moje zamiłowanie do gatunku oraz kilka fajnych pomysłów, które sprawiają, że chcę wgryzać się w grę jeszcze bardziej.

Wziąłem 3-kę ostatecznie bo sporo dobrych głosów było i argumentów za. Przyznaje że mocno intrygowało mnie też to połączenie open worlda z liniowymi poziomami. No i co mogę powiedzieć - jak dla mnie gra jest rewelacyjna. Ilość systemów i pomysłów powala, a zmiksowane otwartego świata z korytarzami wyszło tu perfekcyjnie. System walki - muaaa, mucha nie siada. Po Ninja Gaiden 4 miałem chęć na więcej czegoś dynamicznego i właśnie to dostałem. Oprawa nie zachwyca ale jest do przeżycia. Zresztą ja jestem z tych którzy szybko zmęczyli się śliczną Tsushimą, a w paskudnego Ronina zagrywali do upadłego. No i tutaj jest podobnie - wsiąkłem bo naprawdę odpowiada mi ten format rozgrywki i konstrukcja świata. Eksploracja wynagradza, a mapa nie jest przesadnie ogromna. A gdy już zmęczy nas zwiedzanie wskakujemy w liniową misję i dekorujemy otoczenie ścierwem przeciwników.

To jeszcze pytanie, jak w tej serii (i poszczególnych jej odsłonach) wyglądają kwestie defensywne? Pytam bo zaliczam się do tych graczy, którzy zdecydowanie wolą (bo uwielbiają) parować i lawirować miedzy ciosami, niż chować się za blokiem.

Planuję niedługo spróbować się z tą serią. Daaaawno temu grałem z godzinkę w jedynkę. Którą odsłonę najlepiej atakować obecnie?

Udało mi się wyrwać gierkę za śmieszną kwotę na PC, zacząłem wczoraj i... pierwsze wrażenie jest mocno negatywne niestety. Przynajmniej po tych 3 pierwszych godzinach. Widzę, że nawet tutaj odbiór gry był bardzo różny, niemniej u mnie jest to zdecydowanie ta kiepska strona. Dziś postaram się wgryźć w nią ciut mocniej, tzn. bankowo dam jeszcze szansę, jednak mając obecnie na tapecie takiego Khazan (system i precyzja), a w pamięci również Wukonga (którego bardzo sobie cenię, bardziej jako slashera ze świetną plejadą bossów niż kolejne Soulsy), to Wuchang wydał mi się dość nijaki. Do tego ciut drewniany i niedogotowany. No ale tak jak mówię - mam za sobą tylko 3h, nie wszystko jeszcze kumam i wciąż chcę próbować.

@giger_andrus , cudo!

Skończyłem dodatek, krótki ale mięsisty. Nowa kosa Yakumo + świeżość w kolorystyce w moim odczuciu na ogromny plus. Postrzegam to DLC jako must have by docenić tego Gaidena w pełni. Ogólnie jak już wspominałem, jak dla mnie super gierka. Zostawiam ją sobie na dysku i będę wracał by upierniczyć kilka kończyn. Pewnie też polecę z jakimiś wyzwaniami oraz NG+ (jest tutaj coś takiego?). Aha, pewnie narażę się teraz komuś, jednak jak dla mnie Yakumo > Ryu. Ten drugi swoje już w życiu powojował, więc zmiana protagonisty była tu fajnym odświeżeniem wg mnie. Podsumowując: tak treściwego slashera nie przypominam sobie od bardzo dawna. Serduszko/10, serio - liczę na kolejne DLC-ki.

Ja bym tu dorzucił jeszcze mój ulubiony wątek: na PC najczęściej warczą osoby których wyobrażenie n/t grania na blaszaku nadal kręci się wokół jednego - biurko, monitor 14 cali i gracz zgarbiony nad klawiaturą, wciśnięty dupskiem w taboret zwędzony z kuchni. Do tego obowiązkowo problemy z konfiguracją gier, wywalanie do pulpitu, ciągłe aktualizacje sterowników, niezgodność komponentów itp. A ile się trzeba przy tym naklikać? Łooo panie... Podczas gdy konsolka-boża - wiadomo: wygodna kanapa, ekran na pół ściany, dobry zestaw kolumn... tak można żyć. WKŁADASZ i GRASZ! Poczuj to flow. Jak cywilizowany człowiek, pan życia

Zacząłem 2-gi rozdział z DLC. Jaka to jest różnica w wyglądzie otoczenia to brak słów. Szczególnie chapter nr 2, cudo. Gdyby od razu poszli w podobne klimaty (i różnorodność) odbiór gry na premierę byłby zapewne zdecydowanie lepszy.

Dziś ukończyłem 4-kę i z tej okazji wróciłem na moment do NG2 Black. Powiem Ci, że systemowo to jest przepaść tak naprawdę. W 2 aż ciężko mi się gra obecnie, tj. wszystko wydaje się ślamazarne, jak pod wodą. Dotyczy to nawet podstawowego movementu, o walce nawet nie wspominając. Dla mnie jest to trochę taki Returnal (moje TOP5 gierek życia) tyle że z bronią białą! Tak więc - o ile nadal rozważasz zakup - to zdecydowanie atakuj NG4. Po ograniu go powrót do czegokolwiek innego jest zwyczajnie bolesny. PS. DLC zakupione! A jak, nie mogłem się oprzeć. Kosa jest niesamowita. Pozostałe dodatkowe brońki raczej mi nie siadły, a tutaj wszystko jest perfekcyjne jak dla mnie (włącznie z finiszerami). No cudna jest ta gierka, żałuję że nie brałem na premierę.

Toś mi zaimponował Panie Soul Mam awersję do tego typa, a że się nawinął akurat...

Widziałeś tego bezbeka Soul? Pograł jebaniec na easy pewnie z 30 minut i marudzi. Weź go zagryź albo zakop w lesie... Pamiętajcie dzieci, "bramy z niebieskim ogniem w NG4 są fajne i WYZYWAJĄCE"...

Zdecydowanie w story powinni dać przerywniki na fulla, tj. wylacznie animacje, a nie przeplatać je z gadajacymi głowami rodem z VN. Wowczas ta cena miałaby jeszcze jakieś uzasadnienie.

U mnie poszedł zwrot. Posiedziałem chwilkę, szarpnąłem kilka wyścigów, sprawdziłem tryby i nie siadło kompletnie. Pusto, sterylnie i - ku zaskoczeniu - bez większego powera. Samo sterowanie na dwie gały bardzo OK, nie do końca chwytam gdzie wielu graczy widzi tutaj problem. No ale tak jak mówię - dla mnie to sterylność i brak mocy okazały się mocno odstraszające. Audio też nie do końca mi siadło (choć oczywiście nie słyszałem jeszcze wszystkiego). Gra pewnie warta sprawdzenia jednak nie w takiej cenie. Wracam do ukochanego Wipeout'a OC (dla mnie to ścigałka absolutnie perfekcyjna, pod każdym względem tak naprawdę).

Skończone. Tak w sumie to... fantastyczna gierka IMO. W zasadzie wszystko już zostało powiedziane. Idealny przykład tytułu w którym zajebista walka przysłania wszelkie minusy (których w NG4 zdecydowanie nie brakuje). Starcia z końcowych rozdziałów niemalże perfecto (z wyjątkiem pierwszej fazy smoka). Z miłą chęcią sprawdzę też DLC, jednak póki co paluchy muszą chwilę odpocząć. @Soul poziomy z DLC faktycznie takie dobre? Wezmę tak czy siak (szalenie podoba mi się perspektywa machania kosą).