ginn

Romantyczne kolarstwo chciałoby się rzec

Ja w tym roku planuję poszaleć i chcę wystartować w dwóch ultramaratonach. Jeden z nich to Poland Gravel Race - ponad 500 km, ponad 10 km podjazdów, trasa z Przemyśla w okolice Zakopanego. Na drugi jeszcze bardziej się jaram - GravON Three Countires. Ponad 450 km po Górach Izerskich, czeskiej i saksońskiej Szwajcarii, łącznie około 9 km przewyższeń.

@Bartg ale Ray'e to mógłbyś po wczorajszym pochwalić, co uratował z linii bramkowej Fajny wynik, Victor próbujący skutecznie odkleić łatkę flopa i być może booster na resztę sezonu. Z drugiej strony za dużo już widziałem, żeby tak łatwo dać się nabrać, bo dzisiejsza gra nie była jakoś porywająca.

No właśnie nie taka wieś, wszystko pod ryjem - lidl, biedra, netto, Dino, nawet polo market się znajdzie i stomatolog u którego prostuję sobie zęby. Aa, no i jeszcze stadion z bieżnią po której można napierdalać interwały, więc absolutnie nie ma na co narzekać. Też pamiętam to uczucie. Nagle zacząłem nienawidzić wszystkich sąsiadów i negować każdy aspekt mieszkania w bloku

Leci mi już zaraz drugi rok mieszkania w bliźniaku i jakoś tak ciągnie jednak spowrotem do tego miasta. Fajnie było sprawdzić życie w miasteczku, ale gdybym teraz, po sprzedaniu wcześniej mieszkania ponownie stał przed wyborem to chyba poszedłbym w coś 4 pokojowego 70-75 m2. Mieć 98m2 + garaż do dyspozycji to super sprawa, zwłaszcza jeżeli nie ma się dzieciaków, jednak czas jaki trzeba poświęcić na sprzątanie i bujanie się co chwilę po parterze i piętrze jest męczące. Do tego dojazdy 30 min do miasta, żeby zobaczyć się ze znajomymi albo wyskoczyć do lekarza - kolejne godziny, które uciekają przez palce. Może to kwestia tego, że jednak po tej 30tce człowiek bardziej ceni sobie czas i chce go maksymalnie wykorzystać póki forma dobra...

Ten ancymon z Urugwaju za celowy atak na twarz Trossarda też powinien wylecieć. Niesamowite gówno w wykonaniu Arsenalu. Potencjał ofensywny zabity, zawodnicy oddychają rękawami, cienko widzę te pozostałe mecze. W zasadzie to teraz wszystko w nogach City. Wystarczy, że zrobią serię do końca. Arsenal już wykorzystał cały margines błędu.

Oczy krwawią, robię detoks od meczów, bo patrzeć się na to nie da.

Kto się pochwali problemami z bólem pleców w odcinku lędźwiowym? Dyskopatia? A może od razu kręgozmyk tylny? Ostatnio wziąłem się za przegląd po 30tce, przyszedł czas na rtg kręgosłupa i entuzjazm opadł. Wyszło mi własnie przesunięcie jednego kręgu do tyłu, co jest dosyć niepokojące. Standardowo zostałem odesłany na rehabilitację i wzmocnienie mięśni głębokich.

Ogólnie to mnie też już zaczęło bawić to mityczne zesranko metr przed kiblem, ale tak na dobrą sprawę to takie prawdziwe zesranko to miało miejsce jedynie w sezonie 21/22 gdzie zaskoczeni swoją pozycją i poziomem gry po zajęciu 5 miejsca w poprzedzającym sezonie nie dowieźli i nastąpił incydent, no i było to całkowicie akceptowalne, a zajęcie drugiego miejsca? Duży sukces. Kolejny sezon - genialna końcówka sezonu 12 wygranych w ostatniej fazie sezonu, która mimo wszystko nie wystarczyła na walec City. Poprzedni sezon? Dużo problemów kadrowych i wystrzał Liverpoolu. Tam już wypisanie się z walki o tytuł nastąpiło dużo szybciej. Overall, fajnie się pośmiać, ale patrząc na fakty - Arsenal urósł do rangi klubu elitarnego, który konsekwentnie bije się o najwyższe cele i jest stawiany w roli faworytów we wszystkich rozgrywkach, do tego niesamowicie dobrze poukładany w strukturach i finansowo. Wyszedł z tego genialny projekt, w którym Arteta ma ogromny udział, ale niestety, póki nasz piękny Barista nie dowiezie mistrza to ta medialna bańka kręcenia beki z 4senalu nie pęknie.

Ogólnie to jestem w stanie sobie wyobrazić, że Arsenal wdupia na Etihad, ale w pozostałych 11 spotkaniach dowozi 3 punkty i zgarnia majstra. Z drugiej strony, City zgubi punkty w tym sezonie i to pewnie nie raz, tak samo Armatki. Trzeba sobie powiedzieć, że poziom ligi z roku na rok rośnie i takie "wtopy" powoli stają się normą. Nie zmienia to faktu, że Arteta musi coś wymyślić na tą końcówkę sezonu, bo fani doświadczą kolejnej traumy

Fajny ten Odegaard, taki niepodający. Jeżeli na ostatnią fazę sezonu wylosuje się City w formie, to faktycznie ten metr przed kiblem zaczyna być namacalny.

Brentford bardziej chciało dzisiaj wygrać niż Arsenal. Dramat...

A na górze walka o majstra. City na pewniaku punktuje i łapie wiatr w żagle, no i Arsenal musi dzisiaj odpowiedzieć. Oby nie było zesranka, bo znów zaczyna się szpital - Havertz, Odegaard, Saka, Trossard, Merino i tak się kręci to koło przez cały sezon. Wypadają kluczowi zawodnicy z tyłu, wracają, to teraz czas na przednią formację.

Scena po napisach to najczystsze złoto.

Co tu się odskoczyło, 18 latek na luzie robi sobie srebrny medal olimpijski i przyklepuje emeryturę

Czyli gramy dalej w grę. Jeżeli City wygra w środowy wieczór z Fullham to minimum do czwartku będzie tylko 3 pkt za Arsenalem. Mogło być 9, a może być 3. Tak na marginesie, to Guehi nie powinien wylecieć za faul na Salahu? Kontrowersyjna decyzja.

Dzisiaj jeden z tych partaczy na pewniaku zapunktował, i uwaga, bez sfg. Zabawna jest ta narracja o strzelaniu bramek wyłącznie z piłki stojącej. No i Gyokeres pozytywnie zaskakuje. Może coś jednak z tego Szweda będzie. Wrócił Havertz i od razu chłop odżył. Wychodzi ns to, że Arteta docelowo chce grać właśnie tą dwójką. Plan był taki od początku sezonu, ale Kai się połamał. Niemiec może się okazać gamechangerem na decydującą fazę sezonu.

A mi się podobało. Absolutna kontrola i wypełnianie założeń taktycznych z miłym akcentem na koniec w postaci Havertza z brameczką.

Widzę, że wszyscy chcą tego mistrza dla Armatek i żeby w końcu skończyło się to medialne nakręcanie

Fajny mecz z przekazem, że nie chcą się zesrać metr przed kiblem. Swoją drogą głębia składu porażająca, jeżeli gry nie łapie się Lewis-Skelly i Norgaard.

Prawda, 1917 świetnie nakręcony, do tego muzyka w pewnych momentach świetnie oddaje. Wiesz co, patosu nie było w scenach, w których bardzo bym go nie chciał. Tam z kolei, gdzie można było przymknąć oko to był.

Ostatnio zrobiłem sobie rewatch filmów wojennych - Dunkierka, 1917 i Szeregowiec Ryan. Impuls przyszedł po tym, jak przebrnąłem przez niemal 900 stron książki Antony’ego Beevora o II wojnie światowej. Te dwa pierwsze to porządnie fimy, ale Private Ryan zostaje w serduchu... Absolutne kino. Scena lądowania na plaży to majstersztyk - brutalna, chaotyczna, pozbawiona heroizmu, pokazująca wojnę taką, jaka była naprawdę, czyli głośną, brudną i kompletnie nieprzewidywalną. Kamera nie daje chwili wytchnienia, a dźwięk momentami ogłusza. Do dziś nikt nawet nie zbliżył się do tego poziomu realizmu. No i finał... ostatnie słowo: „Zasłuż”. Proste, ciche, wypowiedziane bez patosu i jednocześnie ważące tak cholernie dużo. To zdanie zamyka historię pytaniem, które zostaje na dłużej i zmusza do refleksji: co zrobić z życiem, które ktoś inny oddał za ciebie, i czy da się w ogóle na taki dług odpowiedzieć. Chyba po raz piąty wjedzie Kompania Braci.

Dopóki Odegaard był kontuzjowany i w jego miejsce grał Eze to paradoksalnie lepiej to śmigało na boisku, wrócił Martin i jest bicie w mur, kółeczka i bezradność. Straszny zjazd Norwega.

No jeszcze jedno takie gunwno i sam faktycznie zacznę w to wierzyć. Swoją drogą to kryminał za brak karnego za rękę Mcguire'a.

Beznadziejny Arsenal po raz trzeci...