Szwed

Jak się nie podoba, to nie czytajcie

Nie wiem w sumie gdzie dać tego posta, ale skoro obejrzałem na Netfliksie, to dam tutaj. The Remarkable Life of Ibelin Dokument o życiu chłopaka, który chorował na chorobę genetyczną – dystrofię mięśniową Duchenne'a. Początek filmu to po prostu pokazanie, jak wyglądało życie Matsa Steene, od urodzenia, aż po jego śmierć, z perspektywy jego rodziny. Chłopak, który urodził się jako normalne dziecko i wyniszczająca go coraz bardziej choroba. Zamiast próbować czerpać cokolwiek z życia (według rodziców), on wolał zamykać się w pokoju i grać w gierki komputerowe, głównie w World of Warcraft. Po śmierci, rodzice piszą na jego blogu, że syn zmarł i podają maila, w razie gdyby ktoś chciał się skontaktować w tej sprawie. Ich skrzynka mailowa dosłownie wybucha. I w ten sposób odkrywają, że ich syn prowadził dosłownie drugie, nawet bardziej prawdziwe życie, w WoWie, na serwerze roleplay. Druga część filmu to przedstawienie właśnie tego, jaki miał wpływ na innych graczy w WoWa na swoim serwerze, jego przyjaźnie, miłości, konflikty. Tu już nie będę spoilował, bo bardzo fajnie jest to zanimowane za pomocą modeli z WoWa. Serio łapie za serce i łzy poleciały mi same chyba z trzy razy w trakcie seansu, do tego ciągle czułem zaciśnięte gardło. Ktoś na filmwebie napisał, że "boomerzy odkrywają, że w grach też można nawiązać relacje z innymi ludźmi", ale myślę, że nie o to w tym filmie chodzi. Na dodatek mam wrażenie, że pokazuje on MMO, których już nie ma, a szkoda. Serdecznie polecam.

Ostatnia scena musi być w kościele ;)

Obejrzeliśmy ostatnio z żoną Zabójcze życzenia, czyli dramę o tym, że nastolatkowie odkrywają apkę, która spełnia życzenia. Myk jest taki, że po 24 godzinach osoba, której życzenie spełniono, umiera. Są wątki spirytystyczne (żona mówi, że w Korei podobno dużo takich szamanów xD) i w ogóle. Całkiem okej, bo zbinge'owaliśmy w dwa dni, ale nie żebym stawiał to wyżej od 1 sezonu Sweet Home czy All of Us Are Dead xd.

Tak forum śledzisz, ej :/

Ta, ja też ustawiłem sobie wyjazd do Chin na dwa turnusy we wrześniu, więc nie dam rady wpaść. A nie tylko z EP mi koliduje... Ech, trzeba było jechać w październiku xD

O ile pierwszy odcinek 4 sezonu mnie wciągnął, tak 2 to już typowy zapychacz i nic istotnego się nie wydarzyło. DAWAĆ MIĘSO xD

Wczoraj był wielki dzień dla karcianki: kończyły się regionalsy w Pradze i dwóch Polaków zajęło 1 miejsce w dwóch kategoriach wiekowych: w masterach Mateusz Łaszkiewicz (który na poprzednich mistrzostwach świata zaszedł również bardzo daleko; jest uznawany za najlepszego gracza w Polsce; wygrał regionalsy w Stuttgarcie w 2023 r.) z Trójmiasta i w seniorach Tomek Ch. z Warszawy (jego DRUGI tytuł mistrza na regionalsach w tym sezonie, to jest naprawdę niezły wyczyn, tym bardziej że chłopak ma tylko ~14 lat). Wygranie regionalsów daje zaproszenie na worldsy (nie trzeba zbierać punktów Championship Points, tylko od razu dostaje się kwalifikację, choć akurat dla chłopaków to żaden problem bo i tak by je zebrali). Warto wspomnieć że w kategorii juniors Franek R. też zajął wysokie miejsce i odpadł w półfinałach. Zdominowaliśmy to regio :D

W drugiej generacji Pokemonów (czyli dobre 27 lat temu) twierdzono, że pokemony w wersji shiny mają wyższe staty, ale nie jest to prawdą, przynajmniej teraz. Fikuśne pokeballe czy inna forma graficzna to tylko kosmetyka (ludzie lubią np. mieć pokemony typu Dark w Dusk Ballu, czy coś). Są też formy regionalne, no ale to są wtedy inne pokemony de facto.

Teraz Charizard od ponad roku już słabo sobie radził, aż ostatecznie wyrotował 10 kwietnia (mowa od Darkness Tera Charizardzie ex) ;) Ja akurat kulką dobrze w niego miałem jak grałem tamtym deckiem. W sobotę zaczynają się Regionalsy w Pradze, pewnie będą jakieś side eventy na Championsach, ciekaw jestem jak dużo ludzi przyciągną.

Ja najpiękniejszy okres w TCG miałem, kiedy grałem offmeta deckiem, ale takim, który nieźle sobie radził na te metowe. Był fajny, szybki, aggro i był po prostu fun z samego grania nim. Ech, od 2 lat nie mogę znaleźć żadnej talii dla siebie :/

Niestety, tak jak w karciance i generalnie grach z deckbuildingiem czy teambuildingiem: zawsze trafisz na prosików, którzy na tej serii gier zjedli zęby, więc z jednej strony liczy się skill i doświadczenie, a z drugiej masz utartą metę w danym momencie i grając czymś off meta zazwyczaj jesteś na straconej pozycji. W karciance też możesz sobie złożyć deck jaki chcesz z dostępnych kilku tysięcy kart, a tak naprawdę gra się 10 archetypami talii, z których każdy ma solidną bazę, którą stosuje się w każdej talii tego archetypu, bo po prostu dobrze działa.

No zawsze tak było i w sumie cała koncepcja walk Pokemon polega na tym, że możesz sobie je wytrenować i przenieść z gry do gry, żeby dalej ich używać. Te darmowe rekrutacje i inne bajery to tylko dodatek tak naprawdę na zachętę dla casuali, a pro gracze będą opierali się dalej na pokemonach z gier, w których je zdobyli i wytrenowali najpewniej. Pamiętaj, że to co było Championsami, kiedyś po prostu odbywało się w samej grze głównego nurtu (do SV), więc był ostry paywall, bo trzeba było mieć konsolę i grę (niedługo każdy zagra na telefonie). Ja jednak dalej jestem team karcianka :D

Obejrzałem wczoraj "Ktoś musi wiedzieć" - chilijski miniserial na faktach dot. sprawy zaginięcia młodego chłopaka w 1999 roku. Generalnie wszystko toczy się wokół śledztwa i tego, co się z gościem stało: jest mnóstwo poszlak, ale żadne nie są twardymi dowodami. Bardzo mało satysfakcjonujące zakończenie, kurna mać, ale z tego co czytałem, to sprawa niestety nadal nie jest wyjaśniona i pewnie nigdy nie będzie. Szkoda tylko, że w serialu tak dużo czasu poświęcono jednemu wątkowi, który ostatecznie został w rzeczywistej sprawie potwierdzony jako nieprawdziwy trop.

Monolith Arena to taka Neuroshima tylko że fantasy, z tego co kojarzę.