XM.

Przeszedłem jeszcze Metroid other M i tez mi się podobał. Tez mam trylogię MP i czeka, ale 5 tygodni mija i konsoli nadal nie mam. Widzę poziom Sony i ich serwisu.

Jak sobie pomyślę, że za mną juz trzy gry z serii Metroid ale jeszcze przede mną trylogia MP to

Hòjki z Nintendo kasuja gdzie popadnie AM2R xd

O je'b'any, przecież tutaj nie można wybierać. ;/ Brandle Fly przehoi, ale jak musze wybierac to jednak głos idzie na Cosia.

AM2R Return of Samus - no co ja mam napisać? Genialny remake, tempo gry urywa siusiora, jest szybciej niż w SM co bardzo mi się spodobało. I to wszystko za darmo, nono.

Myślę, że białe trzymają na jakąś transformację Goku / Vegety No, ale to znowu będzie transformacja po najmniejszej linii oporu i bez jakiejkolwiek logiki + znowu tylko zmiana kolorku. Niech jeszcze dowalą nazwę Super Saiyan Old i można zamykać temat.

Obejrzałem. Niby film spoko, budowanie napięcia, klimat, oprawa dźwiękowa daje radę mocno, ale ufoków mało no i nie wiem, brakowało mi czegoś. Od połowy juz się mocno wierciłem i stopowałem co jakiś czas wiec troche jednak mnie wynudził choc początek nastrajał nader optymistycznie.

Ja dziś cały dzień prawie siedzę przed kompem i gram. Polowanie na Metroidy ma swój klimat i nie mogę się oderwać.

A u mnie dziś na tapecie Fire in the Sky. Liczę na dobry film z ufokami.

Tak, metroidvania jak w SotN. Osobiście nie podpasowało mi Circle of the Moon, ale kolejne dwie części z GBA to juz była bomba i przeszedłem po trzy razy.

To sporo dobrego Cie ominęło. Teraz ogarnąłem, że chodziło Ci oto, że w parę grałeś, ale sotn jedyna którą skończyłeś. To i tak w sumie szkoda bo wszystkie z GBA Casty są fpytkę.

Czemu nie dadzą mu białych, no jpd. ehh, już nic nie piszę.

O PANIE

Wystarczy, Monster Hunter przestanie wreszcie wyglądać jak gufno rozmazane.

Mroczny rycerz chłopcze.

No właśnie jest jeden taki moment w "trójce" i robił jako jedyny z całej gry: Świetnie się latało w przestrzeni, na coś takiego czekałem od "pierwszej" części i to im wyszło.

Dead Space - Przeszedłem po raz n-ty i cóż mogę rzecz - jedna z lepszych pozycji na ostatniej generacji. Prócz jakiś tam mniejszych wad które można byłoby poprawic gra jest raczej od deski do deski zrobiona genialnie. Co mi się nie podoba to na pewno słabo zrobione użycie telekinezy i walka przy jej użyciu - rzucanie nawet piłą w nekromorfa nic nie daję, aż prosi sie o soczyste przepołowienie jak w HL2. Do tego strasznie spierniczona walka melee - dobijanie noga służy jedynie do otwierania skrzynek, nawet nie ma co się bawic w walkę w przeciwnikami bo i tak się nie zabije go z buta; to samo cios łapą - pseudo odepchnięcie przeciwnika równający się zazwyczaj szybko odpowiedzią i kolejna stratą energii. Nie pamiętam dokładnie bo DS2 przeszedłem raz i to na szybcika w okolicach premiery, ale tam oba te elementy były juz chyba poprawione i fajnie się grało. Szkoda również, że nie pokuszoną się mimo wszystko o całkowitą ciemność pomieszczeń które rozświetlane byłyby za pomoca latarki - w pomieszczeniach widac wszystko bez latarki, a ona sama zaliczyła spory downgrade względem pierwszego traileru na którym faktycznie coś dawała. Niestety w pełnej wersji latarka rzuca na ściane nic nie dające światło, L4D to to nie jest. Tyle z wad choc dla mnie pozostaje fakt mocnego niewykorzystania potencjału w hunterze (nieśmiertelnym typie) - fakt tego, że poluje na nas w max trzech małych wybranych przez twórców pomieszczeniach mocno trąci hóiem, nie jestem sobie nawet w stanie wyobrazić napięcia, gdyby polował na nas przez te 2-3 misje w pełnej krasie, a nie tylko w tych dwóch/trzech kill roomach wybranych przez developera. A tak to klimat, atmosfera, soundtrack, bestiariusz, pukawki, intrygująca fabuła opuszczonego statku... robi to wszystko. Musze kupić "dwójeczkę" i jeszcze raz przejść bo pamiętam, że w okolicach premiery mocno na nia psioczyłem, ale może teraz mi się spodoba. No to jest niesamowite, że seria z takim potencjałem i wypuszczono coś takiego jak DS3

Pierwszą talię kupiłem w 1 gim w 2004 roku, zaraz po premierze GTA SA, pograłem miesiac, sprzedałem i pół roku później znowu kupiłem islandy i grałem już zdrowo - na każdej przerwie i w kazdy weekend z kumplami. Złożyło się zaje.biscie bo było Nas 5 dobrych kumpli i każdy grał innym kolorem więc formacji i fajnych rozgrywek było wpi.zdu. Dobre kurde czasy.

Kosmos.

Jest tu wielu fanów Castlevanii i już wielokrotnie polecałem fanowski TLC które jest totalnym kosiorem, a w kolejnym roku wychodzi sequel! Nikt nie chciał spradzic TLC wiec moze ten trailer zainteresuje serią:

O Cie Hói, Alucard! Pierwsza cześć TLC to najlepsza Castlevania ever, czuję, że będzie jeszcze lepiej.

Ja kiedyś tez mocno psioczyłem na tego typu kamerę i niewygodę w sterowaniu d-padem, ale potem kupiłem sobie REmake i ustawiłem poruszanie analogiem - puszczałem kur.vy do końca gry przez kuriozalne sytuacje występujące miedzy przechodzeniami miedzy ekranami. Potem wróciłem do klasycznego sterowania i mimo przechodzenia miedzy ujęciami miałem pewność, że postać zawsze będzie biegła gdzie chce, w innych grach też już przestałem na to narzekać. Tak na temat to ja też cisnę Onimushę, natomiast w Dawn of Dreams i zdecydowanie najlepsza cześć, przed "dwójeczką".

Takie sterowanie ma swoje zastosowanie przez wykorzystanie typowej dla tej serii (czy też serii SH, trylogii RE) kamery (nie pamiętam jaką ma ona nazwę własną). Unika to tzw. przeskoków podczas przechodzenia miedzy "ekranami", czego w przypadku sterowania analogami nie dałoby się wykluczyc.