God of War (2018) - ostatnio pomyslalem, ze aby sobie urozmaicic gierki z tej smutnej gatunkowo jak piz.da branzy, bede przeplatal fpsy z tpsami. Wiec po skonczeniu Prey padlo tym razem na gre TRZYA, ktora miala byc w moim zalezniu slasherkiem killerkiem, no tylko z inna kamera i systemem walki. Tego jednak co zobaczylem po sekwencji otwierajacej to sie szczerze mowiac nie spodziewalem. Zacznijmy jednak od rzeczy milych.
Grafika w tej grze robi. Ale nie, ze jakis raytracing czy 4k (gralem bez tego, tryb performance), po prostu jest tak dobra i na tyle (ale bez przesady) szczegolowa, ze klimat kazdej lokacji po prostu chlonie sie przez osmoze. Plansze nie sa zapier.dolone niepotrzebnym badziwiem byle brandzlowac sie mozliwoscia silnika, czy graficznymi efektami przestajacymi miec znaczenie po godzinie grania. Schludnie, ladnie i czysto a pierwsza lokacja w lasku ze sniegiem super nastrajala na reszte.
Zmienil sie za to system walki i mozna by pomyslec, ze to z powodu nowej kamery, tym razem zza plecow Kratosa (swoja droga, wlasnie mnie naszlo, ze to imie nie pada chyba przez cala gre...), ale to co znajdujemy w pewnym momencie gry doskonale temu przeczy. Pomysl z siekierka i tarcza super. Czuc ciezar i brutalnosc nowego oreza, zwlaszcza po przytrzymaniu i puszczenu R2. Rzucanie nia tez dodaje nowego smaku i rozszerza mozliwosci interakcji z przeciwnikiem i zagadkami. Troche zawodza jednak finiszery po zastunowaniu wrogow, nie ma w nich tej brutalnosci poprzednich czesci, jedynie zabicie golymi rekoma wilkolaka jeszcze trzyma poziom. Bron ma jeszcze trzy sloty na dodatkowe ataki z cooldownami i w sumie calosciowo system wyglada bardzo dobrze. Jest tez oczywiscie drzewko skili bo oczywiscie, ze jest. Szkoda, ze na tym rozwoj czegokolwiek w tej grze sie nie konczy.
Bo dochodzimy do najgorszego elementu nowego GoWa czyli systemu skalowania zbroi a co za tym idzie i przeciwnikow. Niestety, to juz nie jest nasz dobry, poczciwy slasherek. To przyklad tego czym gra nowoczena musi byc - wszystkim. Juz pisalem w dedykowanym temacie, ze po wcisnieciu inventory mamy menu pelne zakladek z roznego rodzaju badziewiem. Lore na ktore mamy wyje.bane bo nie jest powiazane z wydarzeniami w grze, opisem wrogow i podpowiedziami jak ich pokonac co jest w sumie zbedne, jakimis mini challengami na ubicie x stworow na y sposobow, zadaniami glownym, pobocznymi i innymi. Do tego musimy nieustannie ulepszac kazdy z trzech elementow zbroi, luk, kolczan, kubrak go.wniaka, krysztalki mocy, trzonek axa i ch.uj wie co jeszcze. A to wszystko za materialy znajdywane po drodze, co wymusza na nas czyszczenie planszy bo inaczej nie przeskoczymy skalowanych (i z poziomami) wrogow. No strasznie tu je.bie Assassynami, gdzie masa badziewia to tylko niepotrzebne zapchajdziury. W grze jest ze 20 armorow a nosilem 3 bo nie wiedzialem czy mi starczy surowcow na upgrade, czy teraz jest dobry moment na to, ale moze nie bo skoro znalalzem lepsza zbroje to czy za pare minut nie znajde jeszcze lepszej? Czytelnosc menusow, zwlaszcza uzbrojenia to tez maly kek. Ok, jest porownywarka tego co nosimy z tym co chcemy zalozyc, no ale ona bierze rowniez pod uwage wsadzone kamyczki. Czesto wiec zbroja o wyzszym bazowym levelu byla gorsza niz ta o nizszym z upgradem, co po zmianie kamykow nie bylo juz prawda. Ale to trzeba bylo sobie zaryzykowac i zuzyc materialy. Wisienka na torcie czytelnosci menusow jest to, ze dopiero po zakonczeniu fabuly zorientowalem sie, ze wsadzane pod R1 i R2 cooldowny tez sie upgraduja xDDD Dzieki Barloga.
Swiat jest teraz polotwarty wiec dymamy w lodce za markerem na kompasie. Tyle dobrego, ze sie nie zgubimy a od jakiegos momentu daja nam mozliwosc teleportacji. Niestety na ps4 pro loadingi, mimo ze maskowane, nadal sa dlugie, co szczegolnie irytuje jak mamy zmienic biom. Te zas sa dosyc krotkie i z kolei maskuja cos co dawniej mielibysmy w osobnym trybie gry gdzies w menusach (wyzwania i ten je.bany grind w biome z mgla, czyli de facto walka z czasem). Biore to jednak za dobra monete bo mimo, ze marnuje moj czas to jednak zapakowali to w cos, co ma forme. Bo w sumie widac golym okiem, ze jest to jedna z tych gier gdzies ktos usiedl i sia zastanowil czy to co wrzuca ma sens. I generlalnie ma. Od zawsze podobalo mi sie w GoWach, ze nie ukrywa sekretow z dopy tylko pokazuje nam marchewke, ze sie da, ale sami musimy dojsc jak. Tak jest rowniez tym razem.
Podobala mi sie rowniez fabula, postacie i tematy, ktore gra porusza (i nie chodzi mi o naszego glownego tatka). Tego chyba nikt sie nie spodziewal w grze o Bogu Wojny a wyszlo strawnie i do tego zostalo napisane z glowa. Go.wniak nie irytuje, moze jedynie tymi podpowiedziami w strone gracza. Ogolnie jak na tak rozlegla gre, to postaciowo jest ubogo. Przeklada sie to niestety tez na ilosc walk z bossami. Nie liczac tych z kamulcami i jotunami, to mamy trzy pojedynki z bossem, z czego dwa z tym samym. Ale Ragnarok zapowiada sie pod tym wzgledem lepiej.
No nie powiem, wku.rwil mnie ten GoW na poczatku. Mialem sobie pomachac bez zobowiazan siekierka a siedzialem jak w turowce i rozkminialem rozklad statystyk na ubraniu. Z czasem jak sie oswoilem bylo lepiej, no ale niesmak z powodu wachania dopy assasynom pozostaje. Gra jest niesamowicie solidna i dopracowana i przez to ciezko ja mi ocenic, bo mimo wszystko czas spedzilem milo, ale moze zamiast implementowac te wszystkie rpgowe siury, to moznaby przeznaczyc zasoby na paru bossow i cutscenek wiecej. 8+/10.
