Byłem ostatnio w kinie na 28 lat później: Świątynia Kości.

Zasadniczo jakościowo całość jest zbliżona do poprzedniczki — jeśli ta wam się (nie) podobała, tutaj będzie raczej podobnie. Film oferuje jednak nieco inny ton — bardziej osobisty i mroczny. Jest tu mniej zombie-wirusowej groteski, a akcenty mocniej położono na makabrę — pojawia się jedna naprawdę mocna scena tortur.

Jest też trochę więcej filozofii, tempo jest wyraźnie wolniejsze, ale mimo to film ogląda się dobrze.

A ostatnia scena (plus epilog)...

Myślę, że na 7–8/10, które film obecnie otrzymuje, to oceny w pełni zasłużone.

Takie filmy są idealne do oglądania w kinie. Oglądałem poprzedniczkę i oceniłem nie za wysoko, ale ocena ogólna mi się po pewnych rozkminach podwyższyła.

Okolice 8, 8+