SlimShady

Ta forza horizon 2 na 360, to gówno jakich mało. Jak mają takie robić porty, to lepiej ich nie robić wcale.

Manhunt nigdy wyjdzie, tego nawet deweloperzy nie potrafili usprawiedliwić.

Nie wiem, czy te jedno ujęcie, to nie jest sztuka dla sztuki. Fajnie, jakieś tam osiągnięcie techniczne/reżyserskie w branży, ale czy jest warte aż takiego zachodu?

Barty przyjechała po maratonie turniejów z kontuzją, więc ten mecz nie był zbyt miarodajny. Radzę schłodzić głowę.

Tylko Bioware istnieje, Crytek istnieje, a Visceral niestety nie. Oczywiście, to nie jest nie wiadomo jaka robota, nasz polski QLOC mógłby takie coś spokojnie ogarnąć, ale jednak podchodzę do tego z dystansem. No i wypadałoby wyrobić się przed duchowym następcą tj. The Callisto Protocol(wstępnie 2022), bo później nikt się nawet na to nie wysra.

To było do przewidzenia, docelowo taki Horizon i Ragnarok i tak były skrojone pod PS4. Takich decyzji nie podejmuje się na poczekaniu. No nic, trzeba się nastawić, że pierwsze 2-3 lata tak będą wyglądały z małymi wyjątkami, a później już i tak nie będzie innego wyjścia jak odłączyć respirator.

Przecież możecie między sobą na privie pisać, na to samo wyjdzie.

Też wolę BP, ale w sumie nie ma różnicy, czy to będą gry first, czy second party. To tak jak ze Spiderem od Insomniac(wtedy jeszcze nie byli kupieni). Ostateczny efekt jest ten sam. Jedyny pozytyw jest taki, że jest to zabezpieczenie, żeby nie zostali podkupieni przez jakiś Amazon/Google. Coś jak ReadyatDawn, gdy zostało wciągnięte przez Facebooka i teraz klepią VR-owe gry na Occulusa zamiast spróbować odkuć się z kolejnym Orderem. Nad czym ubolewam, bo potencjał był niemały.

Nacisk na niezbyt oczywistych protagonistów, którzy nawet nie do końca są pozytywnymi postaciami byłby wskazany. Takich postaci jak uzależniony od alkoholu i painkillerów Max Payne powinno być więcej, ale też nie ma co przesadzać i popadać w śmieszność, bo zaraz ktoś będzie chciał w grze wieprza 400kg, który potrzebuje dźwigu, żeby pójść do kibla, bo przecież tacy ludzie tak samo jak baby na sterydach też istnieją(Hi, Abby). Kalekich postaci też nie brakuje, choćby w MGS V, Yakuza. Są gry o chorobach psychicznych( co ciekawe, głównie na Xboxie ), czy o różnych jazdach z psychiką jak Eternal Darkness(polecam, najlepsze łamanie czwartej ściany ever). Naughty Dog od 2013 też jakoś z kobiecych postaci nie robi typowych piękności, wręcz powiedziałbym, że nie ma ich tam wcale, co z jednej strony jest spoko, ale z drugiej strony też jest dziwne w drugą stronę. Możesz grać podstarzałym Joelem, stetryczałym i schorowanym staruchem Snakem w MGS4. Te gry już są, społeczeństwo może otworzyć szampana. Alojka mnie nie kręci od początku(jak każdy rudy i tak nie ma duszy), jak jest pyzata, to niech sobie będzie. Zmierzam do tego, że wygląd nie jest aż tak istotny jak charakter. Jakby to powiedział grzybi, liczy się to jaki jesteś w środku . Postaci z jakimś tam bagażem, historią i przejściami są bardziej ciekawi niż to, czy baba jest ładna, czy brzydka, ale też nie ma nic złego, żeby pogodzić jedno z drugim. Trochę śmiesznie jak taki nowy Mortal Kombat, który zawsze bazował na tanich instynktach jak przemoc i sex postanowił wpierdolić baby do konserwy i zrobić z nich gearsowych babochłopów, ale to już znak czasów.

Spokojnie, jest co robić. Walka z Diablo, walka o pas kadrowicza z Zimnym, może jeszcze nasz polski liść klonowy Binio zahaczy o Polskę. Najman nie, bo to jest głupota, ale np. Don Kasia na zasadach bokserskich w Fame jest niezłym pomysłem, a na koniec zawsze zostaje cyrk w KSW.

Wygląda bardzo ładnie(pod wodą obłędnie), ale też czuć trochę crossgena i jednak trochę czasu minie aż na ziemie zejdzie niszczator gejmingowych światów(może Ragnarok). Gameplay w jedynce był najlepszym elementem i tutaj widać, że jest podrasowany, taka klasyczna ewolucja. Nowa zwierzęta, parę nowych ruchów, nurkowanie itd. Walki z ludźmi były słabe, to tutaj z ludzi też zrobili dinoboty(elementy do urwania). Na pewno dobrze, że pokaz nie wygląda na podkręcony i premiera zgaduje, że może być albo końcówka roku, ale będę chcieli podszlifować i wypadnie na pierwszy kwartał 2022.

Co to jest? Strzelanie Verbatimami?

Nie ma nawet takiej potrzeby, bo jest w miarę podobny. Podałem przykład skrajny, gdzie ktoś kompletnie niepasujący ostatecznie pasował tak bardzo, że aż zgarnął Oskara.

Fajna dupeczka? Tak, tak, zgadliście, to jest Charlize Theron. O wygląd aktorów bym się nie martwił.

Znając historie adaptacji gier jakoś mnie to nie kręci, bo jeżeli taki w sumie b klasowy Mortal Kombat, który ma ćwierć wieku, uchodzi za najlepszą z nich(do dzisiaj), to już nie wiem, czy to gorzej świadczy o twórcach tych filmów/seriali, czy o grach. Wiem tyle, że to powinny być oddzielne twory, bo ostatni Ratchet na takim miksowaniu nie wyszedł najlepiej i to w jednym i drugim przypadku. Tylko jeszcze chodzi oto, że nie zawsze jakość jest potrzebna, wystarczy spojrzeć na netlixowego Wiedźmina(umówmy się, nie najwyższych lotów). Nakręca ludzi na gry, książki i na odwrót. Tylko tyle potrzebują, nic więcej. Być może HBO pierwszy raz dostarczy z TLoU, ale to się jeszcze okaże.

Niepotrzebnie kliknąłem nie wiedząc kto to, i teraz algorytmy będę mi sugerować przerzuty od tego odmieńca.

Z Rise była też taka kwestia, że to jednak była bezpośrednia kontynuacja multiplatformy(ludzie jeszcze nie wiedzieli, że to czasówka). Nie żeby fabularne niuanse miały tam wielkie znaczenie.

Jak się optymalnie zabrać za Berserka jeśli chodzi o anime/filmy(sprawdziłbym ze względu na inspiracje soulsów). Lepiej obejrzeć dwa pierwsze sezony z 90-tych i udawać, że te z nową kreską nie istnieją, czy wystarczy filmowa trylogia Gold Age?

Nawet jeśli, to jest tylko święta Alojka, to nadal jest to od jedną postać więcej niż w KZ. Odkrywanie jej przeszłości było lepiej napisane i bardziej pasjonujące niż te typowe pretekstowe fabułki z większości fpsów(w tym KZ). Jedyne, co zapamiętałem z całej serii, to zakończenie trójki, które było tak chujowe, że aż śmieszne(choć detali sobie nie przypomnę).

Killzone(jakakolwiek odsłona) i dobra fabuła, to oksymoron. Mimo, że lubię ten świat, to o tych postaciach zapomina się kilka minut po zobaczeniu napisów końcowych.

Jaka randomka, co ty gościu gadasz. To jest potencjalna następczyni sióstr. W wieku 15 lat zrobiła czwartą rundę na Wimbledonie i pokonała m.in Venus, która na trawie jest koksem bez względu na wiek.

Ostatnio sobie myślałem o kultowej kwestii z samej końcówki AW tj. i dopiero teraz powiązałem to z z Control.

Nie powiedziałbym, że indyki nie kalkulują. Miały być niby lekiem na całe zło tego świata, a aktualnie jest tak, że trzeba przebierać w śmieciach na wysypisku. Ile był tych wannabee soulsów 2d, które były fajne głównie na trailerach. Ogólnie męczy mnie też, że większość próbuję iść w stylówę z pegazusa w 21 wieku(gdy możliwości są dużo większe), ale znajdzie się parę wyjątków jak Cuphead, Ori, które pokazują, że można zrobić małą, ale wielką grę zamiast zasłaniać nostalgią nieczytelną pikselozę z Atari. Ten ich brak kalkulacji często się sprowadza do tego, że wychodzi na siłę kontrowersyjny crap pokroju Agony, czy jego następnych interacji, gdzie możesz ruchać diabła w dupę, albo kopać ciężarną babę po brzuchu. No po prostu rewelacja, tego jeszcze nie było.

Osobiście mam tak, że kiedyś bardziej grałem dla samego grania(więc najwięcej było ścigałek, sportówek, bijatyk), a teraz muszę mieć poczucie celu i staram się grać w tytuły, które mają wyraźny początek i koniec. Rogalików nawet nie ruszam, bo mam zbyt dużo szacunku do swojego czasu, żeby w kółko zaczynać od nowa jak w dniu świstaka. Returnal pewnie będzie pierwszym na poważnie i wtedy się okaże, czy mam tolerancję. W MMO nie zagram, ni chuja, brzydzę się tym gatunkiem. Czasami w chujowiznach pokroju Andromedy widzę pozostałości jak to wygląda w trybie offline. Strategię raczej mają silny rodowód blacharski, ale w jakieś tam komandosy(o ile to jest strategia, nie wiem) kiedyś były. Raczej nie moja bajka. Na jrpgi nigdy nie miałem chęci, zawsze dla mnie były, jakby to powiedzieć delikatnie, powiedzmy, że zbyt zniewieściałe nawet jak byłem szczylem. Pierwszy taki świadomy kontakt miałem z OG Nierem, Automata, FF7(bo lubię wiedzieć jak wypadają pierwotne tytuły w porównaniu z rimejkiem), FF7 Remake. Ten gatunek ma jeszcze gorsze przywary jak grindowanie, losowe walki co kilka kroków i walka turowa, która dla mnie nigdy nie była zbyt naturalna. Jak ktoś czeka na wpierdol, to nie mogę się wczuć, wole jak się wszystko dzieje w czasie rzeczywistym. Visual nowele, no raczej nie tykam chociaż zakładam, że fabularnie może być fajne, ale to raczej nie są pełnoprawne gry. W sumie te "gry" książki z mikrotekstem do przewijanie jak tormenty, disco elisium są dosyć podobne, ale jednak więcej jest tam grania. Symulatory menadżerskie. Jedyna gra od, której byłem uzależniony, czyli FM. Dzisiaj odkąd od dawna nie interesuje się piłką nie tykam takich rzeczy. Jak człowiek się zastanowi "co ja właściwie odpierdalam? od świtu do nocy gapię się na jakieś pierdolone kapsle". Jeszcze wcześniej był to sam tekst, typu scholes podaje do giggsa, giggs centruje do Yorke'a, GOOOOOOL. No zajebiście, to niezły ze mnie menadżer. Załatwić więźniom dostęp do FM-a i nawet dożywocie zleci im jak z bicza strzelił. Slaszery i bijatyki są dla mnie najbardziej skillowym gatunkiem i też lecą trochę w odstawkę. No wiadomo, można sobie na odpierdol pograć, ale na naprawdę satysfakcjonującym poziomie wymagają zapamiętania wielu kombinacji na pamięć i wyegzekwowania ich w odpowiednim momencie. To nie jest nic, co zrobisz w biegu i bez nauki. Wszelkiego symulatory czegokolwiek. Nie odczekuje od gier odwzorowania prawdziwego życia. W grach preferuje co najwyżej względny realizm(jak w Mafii), taki RDR 2 już momentami przesadzał. Nie mógłbym być tym gościem, co np. kieruje ciuchcią naprawdę, a później wraca na chatę i znowu kieruje ciuchcią, tylko wirtualną. Samochodówki z początkowej fazy jak Gran Turismo, czy Colin jeszcze robił wrażenie(prawdziwe fury itd), ale na dłuższą metą zbyt dużo pierdolenia i zbyt mało frajdy. M.in nie czuć poczucia pędu, nie ma tego czegoś. Dzisiaj bardziej jako ciekawostka na chwilę i do zapomnienia. Arcade, czy semi arcade lepiej mnie wchodzą. W sumie zawsze tak było. Road Rash 3d/Jailbreak, V- Rally 2, MOTO Racer, Sled Storm, Vigilante 8, Toca(ze względu na destrukcję fur), Destruction Derby. Survivale na poważnie. Tutaj podobna sytuacja jak z realizmem w grach symulatorach. Lubię survival, ale taki na słowo honoru, z przymrużeniem oka. Jak w The Last of Us, czy w nowych TR. Zbieranie jagód, dbanie o żarcie, wodę, budowanie chatki z kamienia i mchu. No, nie, dla mnie nuda i siermięga chociaż ogólne założenie mogą być fajne. Powiedzmy rozbijasz się samolotem w dżungli i musisz tam jakoś przeżyć, ale w grając czuję, że musiał bym zbyt wiele zainwestować czasu i też nie wiadomo, czy będzie się opłacało. Ostatnio choćby Kmiotowa Subnautica. Chyba już nie mam na coś takiego cierpliwości...a może nigdy nie miałem. Multi online - raz, że szkoda mnie czasu na jedną grę, która zabierze mnie potencjalnie czas dla kilkunastu fajnych gier singlowych, ale też bardziej toleruję multi przy jednej konsoli/pc. Przez kabel kompletnie tego nie czuję, wręcz wkurwiają mnie gracze online. Z randomami raczej też nie potańczysz. GaaS- jedna z większych bolączek branży. Zapłać za grę premierową cenę i czekaj nie wiadomo ile czasu aż zapełni się zawartością i w ogóle stanie się grywalna. Może za rok, może za dwa, może za trzy, albo nigdy. Takim krzywym akcjom, mówię "nie, dziękuję." Jestem zniechęcony na starcie i nie mam ochoty powracać. Często jest to płatny Early Acces pod inna nazwą. Jebać.

Dwójkę polecam dwa razy(jest dosyć krótka), bo jedno przejście, to jakbyś stracił pół gry pod względem zawartości.