ogqozo

Inny look w priorytety Nintendo - w stwierdzeniu do akcjonariuszy, Furukawa opisuje też "3 główne obszary inwestycji" dla Nintendo na najbliższy czas: "wzmocnienie developerki gier". Oznacza to zakup studiów (jako filii Nintendo - w tym momencie N ma kilka filii robiących gry, głównie Monolith, Retro, Cube czyli twórcy m.in. Mario Party, i kilka mniejszych które głównie pomagają przy większych projektach czy montują innowacje), poprawę wyposażenia i budowę drugiego biura głównej centralnej developerki. "budowanie wartości majątków software'owych w środowiskach nie-growych". Czyli dodatkowe filmy będą zwiększały wartość danych serii gier, i pewnie nie tylko filmy "utrzymanie i rozwinięcie relacji z klientem". Więcej kontaktu firmy z klientem, głównie poprzez konto Nintendo. Nie wiem, w co tu inwestować, no ale różne ciekawe programy są możliwe

Świetna gra. Podoba mi się dużo bardziej, niż poprzednie Legends, i dla mnie jest pełnoprawna i może istnieć. Także dlatego, że szybciej idzie i ogólnie fajnie się gra (głównie wkurwiają te plansze po każdym dniu i nocy, po co mi to oglądać non stop... To jest rozwiązanie "na poziomie PS2", które recenzenci powinni krytykować, zamiast liczyć pikseliki jak clauny). Teoretycznie uproszczono system, ale i skomplikowano. Trzeba ogarniać, czemu po zmianie pokemona od razu dostaje w czambuł, albo jak uniknąć ataku. Jest kwestia lockowania, flinchowania, nie ma już celności ataku, ale jest kwestia czasu jego animacji (oraz czas odnowienia). Meta w tej grze to będzie coś jak w Tekkenie, strasznie wiele rzeczy trzeba będzie wziąć pod uwagę, kiedy już ludzie będą wiedzieć, jakiego dokładnie pokemona z jakimi dokładnie statsami oczekiwać i czy Charizard cię załatwi jednym czy dwoma Fire Blastami... Tylko że na to wszystko będzie można odpowiedzieć lekką zmianą w teamie. Nie wiem, czy ludziom będzie się CHCIAŁO, bo robienie tego na czas, nie turowo, to już ciężka zabawa. Walki z wieloma pokemonami naraz to lekkie piekło lol. Rzucają się na ciebie (nie na twojego pokemona), czasem jak wyślesz nowego z pokeballa to zanim jeszcze zobaczysz że możesz atakować to już zdechł. Połączenie unikania ataków by mnie nie walnęli, by mojego pokemona nie walnęli, z obracaniem kamery by złapać locka i używaniem krzyżaka, by wybierać pokemony, jest zaskakująco porąbane. Alfy też wkurzają, chcesz sobie powalczyć powiedzmy na poziomie 20... Ale na środku malutkiej strefy chodzi sobie wielka alfa na poziomie 40 i musisz ją rozpieprzyć, żeby serio sobie połazić na luzie po strefie bez bycia atakowanym potężnie non stop. Takie alfy działają w open worldach, gdzie są duże odległości i nie trzeba się z nimi angażować. Walki z bossami są średniackie mocno. Nie jest to tak dobre, by były tak częste i tak długie. Oczywiście posiadanie dopakowanego pokemona potrafi załatwić sprawę dość szybko. Ale nie jest to rzecz pociągająca wyzwaniem. Ogólnie - nie wiem, czy tego chciałem od pokemonów, że serio latam i biegam i turlam się by unikać ataków przeciwnika, próbując znaleźć okienko, by zaatakować kombinacją przycisków lol. Mało tu tego, co było podstawą rozgrywki w głównej serii, a jednak jakoś jest podobny urok rozwijania ekipy i zbierania pokemonów i taktyki. Jak zawsze, główną grę można pewnie przejść, po prostu mając jednego pokemona tak silnego, że bez względu na taktykę rozpieprza wszystkich pierwszym atakiem, ale przecież nie po to się gra w pokemony.

Nic nie widzę w tym głupiego, to będzie taka sama gra czy ktoś grał w poprzednie części czy nie. Dzisiaj standardy gatunku są już dobrze znane i ogólnie z racji internetu nic nie będzie specjalnym sekretem. Dziś poprzednie części Metroid Prime to po prostu jedne z bardzo wielu świetnych gier z przeszłości, które nie są aż tak popularne, by je jakoś portowano. Jeśli czwórka jakoś zejdzie poważniej, to pewnie siądą nad jakimś portem trójeczki, czemu nie, skoro ludzie jednak chcą. A jak nie zejdzie, to nie siądą, tylko Retro będzie robić trasy do Mario Karta i levele do 2D Mario.

Przed nami dziwny wieczór. PSG-Bayern oraz Liverpool-Real naraz. PSG i Bayern tak gniotą swoje ligi, że tylko czekali na bezpośrednie starcie, acz PSG ma tyle kontuzji i problemów ostatnio, że kto wie, co tam wymodzą. Liverpool niby też pod formą ostatnio, ale powiem tyle - jak nie wystawiali Kerkeza tylko doświadczonego Robertsona, to wygrali każdy mecz. Coś tam jeszcze umieją, w ostatnim starciu jakby odżył Salah...

Wygląda nawet ładnie jak na grę na GameCube'a, chociaż dalej nic w tym zwiastunie w sumie nie mówi, jaka to w ogóle będzie gra i czy będzie to metroidówka lol. Ach ten zastrzyk EKSCYTACJI że w dniu premiery się dowiemy, co tam wymodzili.

W kwestii czołówki gatunku to najważniejsze, że niedługo na Switcha 2 wyjdzie Origins, czyli nowy król i standard serii.

Kilka ciekawostek z raportu: Nintendo oczywiście notuje wyższy przychód, niż przed premierą Switcha 2, ale wskaźnik zysku brutto jest znacznie niższy, około 36%. Innymi słowy - przypomnienie, że sprzedać to jedna rzecz, a sprzedać z wysoką różnicą to inna. Prawdziwe klepanie kapuchy jest na rzeczach, które się taniej robi, a drogo sprzedaje (głównie gierki). W tym momencie główny przychód Nintendo to sama konsola Switch 2, co nie jest specjalnie zyskowne samo w sobie. Ogólnie firmie daleko do strat, mają świetne wyniki właściwie na każdym polu, tylko mówię że procent zysku do wydatków jest znacznie mniejszy. Nie na tym się klepie kapuchę. Udział sprzedaży softu cyfrowego jest nieco NIŻSZY, niż rok temu, w postaci 54%. (Mówimy o udziale cyfrówek w sprzedaży w walucie, nie ile pojedynczych sztuk softu się sprzedaje - wiadomo, że niektóre cyfrówki są znacznie tańsze niż typowy hit pudełkowy i sztukowo jest ich więcej) Sprzedaż gierek na Switcha 1 nie spadła na razie drastycznie. Nadal 75% gierek sprzedanych przez Nintendo było na pierwszego Switcha. Sumarycznie oznacza to wyższą sprzedaż softu, niż rok temu. Niewiele wyższą, ale mówimy nadal o złotych czasach Nintendo w kwestii tego, ile kupuje się gier Zestaw Switch 2 + Mario Kart World sprzedał konkretnie 8,1 miliona na te 10,3 mln konsol. Wychodzi na to, że zdecydowana większość ludzi, która nie kupiła zestawu, i tak kupiła Mario Karta lol. Mandatory fun.

To są wyniki sprzedaży do końca 3. kwartału, do końca września. Trudno chyba mówić o "zwalnianiu" przy tak krótkim okresie, bo to chyba jasne, że najwięcej chętnych będzie na premierę produktu, niż w dowolnym późniejszym randomowym tygodniu/miesiącu. Powiedzmy tyle, że sprzedaż Switcha 2 jest dużo wyższa w mierzonych regionach, niż pierwszego Switcha w danym czasie po premierze. W raporcie kwartalnym, Nintendo prognozuje obecnie aż 19 mln sprzedanych sztuk konsoli w ciągu roku. Przypomnijmy, że przed premierą zakładali 15 mln sztuk; zaznaczmy, że było to zawsze raczej pytanie o możliwości produkcyjne, niż zainteresowanie klientów. (Za to pierwszy Switch ma obniżone prognozy i sprzedaje się nieco mniej, niż firma oczekiwała). Widać nadal też, że Nintendo to firma dwóch krajów. USA i Japonia odpowiadają za ok. połowę wszystkich Switchów, może więcej (Japonia i "Ameryki" to łącznie 60%). Mniej niż 25% rynku Switcha to Europa, i niecałe 20% to reszta świata.

Wydanie tej gry tuż po poprzednich Dragon Questach dziwi - projekt zapowiada się naprawdę ciekawie i powinien dostać trochę atencji. Wygląda ślicznie, na swój sposób. Trochę chyba za bardzo starali się być "wierni" oryginałowi mimo wszystko, ale nowe efekty i modele to naprawdę uroczy wariant typowego sweet remake'u. Co do zawartości... tak, siódemka jest uważana za pewnego "Dragon Questa dla koneserów", dla ludzi którzy naprawdę mają czas się wgłębić w najbardziej "tru" Dragon Questa. Gra nie jest tak kultowa jak części 5 czy 6, potem zaś 8 podbiło serca na Zachodzie, 9 w Japonii, 11 znowu na Zachodzie, więc sumarycznie ta odsłona pozostała czarną owcą, jak na tę serię. Dlaczego, to już nieraz mówiono - tradycjonalizm, bardzo powolne tempo, bardzo długa opowieść która też nie jest ciągła i docenia się ją dopiero po 100 godzinach klepania często banału. Nasza główna ekipa jest nierówno zarysowana, mija wieeele godzin zanim mamy więcej osób w zespole, a fragmentaryczna struktura scenariusza sprawia, że mało czujemy z nimi związku. To najmniej przystępna dla nie-dragonquestowców część serii. Czy ta zawartość się zmieni? Tak, Reimagined odpowie na zarzuty o "zbyt rozwlekłą grę" (i stało się to na prośbę samego Horego). Rzadko developer remake'u chwali się USUNIĘCIEM zawartości, ale Square Enix tak reklamuje grę - zapowiadając usunięcie trzech lokacji/wątków w drugim rozdziale, mających mało wspólnego z głównym wątkiem (dla jasności: te trzy wątki to nie taka duża część gry, ale zawsze coś hehe). Ma też być inaczej działający Mysterious Fragment, ale w sumie nie rozumiem, jak. Zniknie wiele aktywności pobocznych i minigierek (w tym jakże pożerające czas kasyno, choć jest hipoteza, że to dlatego, by gra nie dostała podwyższonej kategorii wiekowej w Europie z racji pokazywania hazardu - nie sprawdzałem, czy prawdziwa, ale tak czy siak nie ma za czym płakać, nikomu dzisiaj życia nie zmieni to kasyno). Tak czy siak, będą też nowe rzeczy i treści fabularne (bardziej związane z głównym wątkiem - np. dzieciństwo głównego i Maribel), ale gra ma jakoś tam odpowiadać na zarzuty i być bardziej "zwięzła", według twórców. Czy to dobrze? Hm... fani DQ7 (są tacy! Tuziny!) zazwyczaj cenią sobie właśnie te indywidualne, niedosłownie powiązane scenariusze. Po części metoda na tę grę właśnie w tym się zawiera i obserwujemy powoli wypełniającą się całość (powoooli), ale najbardziej chciałbym po prostu przyspieszenia i ciekawszego sterowania. Pomijając sam scenariusz, ta gra to masa typowego oldskulowego latania do kolejnego miasta, poznanie historii, rozwikłanie jej, powrót do teraźniejszości, i tak dalej. Jest to wszystko właściwie robione po kolei, więc mimo ogromnej długości gry nie mamy specjalnie luźnej eksploracji. System klas też dopiero po wieeeeelu godzinach zaczyna dawać jakieś możliwości (a przewijanie skilsów w menusach było absurdalne, już nie pamiętam jak to wyglądało na 3DS-ie).

OFICJALNIE chyba jest to forum konsolowe i wersje na peceta się nie liczą, acz w dzisiejszych czasach chyba każdy zakłada, że każda gra wychodzi ostatecznie na wszystko lol (poza grami dosłownie robionymi przez samo Nintendo) i w sumie wszystko jest tutaj. Sterowanie i tak trzeba przygotować na te same przyciski, bo Switch tego wymaga. Sayonara i Lorelei wyszły na Plejstejszyn potem i pewnie tak samo będzie tutaj.

Gol z rożnego, spokojna wygrana do zera, przeciwnicy się sami tępią i na drugim miejscu dalej jest Bournemouth - i tak się łatwo żyje w tym Arsenalowie. Eze trudno chyba ocenić na razie. Gra jako środkowy pomocnik, ale zdecydowanie mniej dotyka piłki niż pozostali. Próbuje lekko rajdów, różnych rzeczy. Ogólnie na plus, ale szkoda, że Odegaard doznał kontuzji akurat wtedy, gdy zaczynał chyba może lepiej wyglądać.

Wiadomo, że Ayton trafia rzuty, jeśli jest karmiony. Ale trzeba trochę poświęcić, by skupić na się na karmieniu go. Ta sama kwestia, co zawsze. W Lakers interesuje mnie defensywa, czy są w stanie to jakoś poprawić bez Doriana. Ciekawie pokazał się Marcus Smart, zwłaszcza przeciw Wolves. Bardzo ciekawy występ. Już myślałem, że Smart to przeszłość w NBA. Ale może dać Lakersom to, co najważniejsze.

Założyciel rodziny płaci Nintendo sam kwotę, więc żadnego zwrotu ty nie dostaniesz za to, że jesteś w rodzinie. Ot będziesz miał swój abonament (w praktyce nieaktywny, z tego co wiem) i ponadto w rodzinie. Nie jestem pewien, jak to jest jeśli dołączysz do familii i potem z niej odejdziesz przed upływem swojego własnego, słyszałem różne wersje. Jakbyś sam zakładał familię, to jak zawsze przy zmianie abonamentu na droższy, miałbyś zniżkę w wysokości tego, czego nie wykorzystujesz. Tak mi się wydaje.

Tak, Finowie to przykład wydawania ostatecznej gry. Returnal się dużo zmienił po premierze lol. Znacznie poprawiono działanie, dodano save'a, wiele rzeczy mocno przebalansowano, wielu przeciwników atakuje w inny sposób, osłabiono drony w świecie 3 i 5. No i ta liczba kończących ci de facto runa bugów na premierę... była ogromna, została poprawiona.

Jest kilka powodów, dla których instalowanie gier nie jest dla tego sprzętu idealne, aczkolwiek znając życie - głównym powodem dla Nintendo jest utrudnienie piractwa. Można tego nie lubić, nie popierać, no ale nie ma w tym nic specjalnie z dupy lol. Firmy od lat poświęcają wiele, by ograniczyć piractwo i do pewnego stopnia im się udaje, bo nowe konsole czasem nie są łamane przez lata od premiery; z racji na to, że to właściwie ostatnia konsola z ekskluzywnymi grami, Switch na pewno znowu będzie celem nr 1 dla piratów; kto wie, ile miliardów oczekuje Nintendo zarobić na tym, że może Switch 2 będzie się opierał dłużej, niż bodaj 15 miesięcy poprzednika.

W końcu zacząłem. Na razie mieszane uczucia. Pierwsze to walki. Są zaskakująco szybkie, nie ma tu myślenia jak w pokemonach normalnie hehe. W sensie trochę jest, ale trzeba naprawdę nawalać natychmiast rzeczy. Jest coś bardzo fajnego w walkach na żywo, ale jako że efekty nie są zbyt dokładnie opisane, a WSZYSTKO jest inne (np. Swords Dance podnosi atak - nie jest powiedziane jasno, o ile, na jak długo? I tak ze wszystkim), to zajmie sporo czasu opanowanie gry na poziomie głównej serii i porównanie, jak wypada ten system dla faktycznego serio gracza. Scenki bez głosów są dziwne - wykonane są filmowo, tylko nie ma głosów. To jest dziwny, słaby element gry - jest niby całkiem nastawiona na historię, scenki, ale jakby zabrakło budżetu, bo to było jakieś zbyt dobre. Tak jakby robiąc Sun Moon postanowili, że gry mają być nieco jak anime (tak postanowili), ale od tego czasu nie mogą zrobić gry tak faktycznie ładnej, jak Sun Moon. Jednak da się z tym żyć. Eksploracja miasta nawet fajnie pomyślana. Brakuje mi nadal bardziej regularnej aktywności, jak w Gold Silver itd., ale masa punktów, pokemonów i side questów daje innego rodzaju uczucie życia w mieście. Wiadomo, na co BYŁ budżet - gra jest jak zwykle usrana masą pokemonów. Gdzie inne gry zrobiłyby może z parę tuzinów stworków na całą grę, tutaj ciągle jest więcej i więcej pokemonów, bez końca, aż chuj wie, co można z nimi wszystkimi robić. Ale osobiście, po tylu latach z serią, zawsze wolę odkrywać nowe pokemony w liczbie 100-150, niż grać starymi. Który już raz biorę Abrę, no bo wiem, że ma najwyższy Special Attack, Gastley, Heracross, Houndour... zbieram te same bezużyteczne patraty i te inne-niż-pikachu-myszy, i tak dalej. Właśnie, ma ktoś się wymienić by aktywować Kadabrę i Huntera?

Nie przez przypadek niedzielny mecz, pierwszy dla nas "w ludzkiej porze", zawierał Spurs. Trudno teraz prezentować ligę NBA, nie wspominając o Wembym. Czy Wemby już teraz jest najlepszym koszykarzem świata? Przy wszystkich swoich ograniczeniach, rzuca 30 punktów na mecz, jest koszmarem w defensywie, a Spurs zaczęli sezon serią efektownych zwycięstw. Ogólnie jak co roku mam wrażenie, że w NBA dostali solidny level up i grają jak nigdy. Dziwnie się pisze o "ograniczeniach" Wemby'ego, bo pamiętam czasy, gdy jego skilla z piłką miewał i przeciętny 190 cm rozgrywający, ale.. Taki Doncić czy Giannis wydają się trafiać WSZYSTKO i nadal pokazują nowy poziom perfekcji w koszykówce. Cholera, Austin Reaves wydaje się trafiać wszystko (acz ja akurat pisałem, że spodziewam się, że Reaves dowiezie pod nieobecność LeBrona). Wemby nadal nie jest liderem ofensywy i "się uczy" - gdy jakiś prawdziwy obrońca nie produkuje lekkiej magii, to Spurs atakują mało skutecznie, jak na dzisiejsze czasy. Strach patrzeć na te wyniki i mówić, że Spurs nadal bardziej testują na przyszłość, niż mają serio skład do wygrywania... (I nie, nie wierzę na razie w to, że DeAaron Fox wniesie tu jakąś nową jakość, ale kto wie...)

Z Brighton świetny, ale musiałby dodać trochę takich meczów, by zaliczyć sezon na miarę poprzedniego. Widać że ożywił Man United tak czy siak, ale najlepszy w lidze? A Xhaka i Mukiele, Roefs? A Kudus? A jeśli liczymy tylko gole - tyle samo strzelił ich 19-letni Eli Kroupi, który gra tylko ogony z ławki, czy też jakże wszechstronny Woltemade? Nie, nie uważam by na ten moment Mbeumo był najlepszym transferem w lidze.

Technicznie to chyba jest "pre-order bundle", ale faktycznie coś nieopisany w ten sposób w tytule. Jest to uważane wśród fanów gry raczej za pokaz fanostwa, szpanu online i wspierania studia, niż żeby był jakiś wielki powód płacić, bo dodatki to strój, tło do nazwy gracza, a także trochę gachy i kasy. Co też ciekawe, gra niczym jakiś kickstarter uzależnia prezenty za zarejestrowanie się przed premierą (potwierdzając konto Google lub NetEase) od tego, ile osób to łącznie zrobi. Wygląda na to, że teraz zarejestrowało się między 7 mln a 10 mln ludzi.

To jest potwierdzone, że wyjdzie na inne konsole? Widziałem tylko newsa, że Switch i Steam. Świetna sprawa, od dawna jęczałem, że ich gry były za dobre, by być uwięzione na iPhone'ie. Device 6 to wybitna gierka, która z powodu tej platformy została nieco zlana w świecie poważnego grania. Być może najlepsza gra w historii iPhone'a, w każdym razie jedna z tych kilku serio wartych uwagi. Świat potrzebował tej kolekcji.

Na Switcha 2 pojawił się Two Point Museum. Recenzje mówią jednak o słabej wersji. Gra nie ma obsługi myszki, wygląda gorzej, a przy większej liczbie obiektów ma niedomagać z płynnością. Ogólnie to nadal świetna gra, ale wygląda na to, że średni port. Na Switchu 1 za to wyszedł Once Upon a Katamari. Mimo że to pierwsza faktycznie nowa gra w serii od bardzo dawna, to wydaje się nie zaskakiwać i trzymać dość wiernie tego, z czym wszyscy kojarzymy Katamari. Może wręcz będzie ciekawsza dla nowych graczy, niż dla osób znających już dobrze serię. Dzisiaj ma chyba wyjść Stray Children po angielsku, nowa gra twórcy Moon, a więc wielce przeze mnie oczekiwana. Niemniej nadal nie widzę jej na eShopie.

Wersja S2 do Ball X Pit już wyszła. Różnica nie jest wielka czy coś. Warto jednak wejść do sklepu i pobrać, jeśli ktoś ma Switcha 2. Zapowiedziano też update do wersji S2 dla Animal Crossing. Wyjdzie 15 stycznia, wraz nowym patchem 3.0 do gry. Patch bezpłatny oczywiście, ale wersja S2 będzie płatna w postaci 5 dolarów. Animal Crossing dołączy do grona kilku gier, które mają obsługę myszki (chyba tylko do rysowania wzorów itd.).

W FF VI miał całe królestwo, więc jeden dziad w sadzie w gierce sprzed 20 lat to nic wielkiego.

Przeceniono grę "S.p.l.i.t.", bardzo mały mroczny horror od twórcy Buckshot Roulette. Było 3 euro, na promo jest bodaj 2,40. Gra jest tak krótka (pół godzinki), że trudno cokolwiek o niej powiedzieć, psując efekt zaskoczenia. Z recenzji 9/10 nie spodziewałem, że jest aż tak minimalna, uważam je za dość mylące. Sam gameplay nieźle mnie zaskoczył i nie spodziewałem się właśnie tego. Chyba nie da się jednak gry jakkolwiek opisać bez wspomnienia o nim jakoś. W grze klepiemy w klawiaturę. Kto obsługiwał software w czasach linii komend, typu MS DOS, to poradzi sobie z tym co się tu robi (coś dla dosłownych boomerów). Dla młodego gracza, zagadka (bo w sumie gra to jedna większa zagadka do rozwiązania) będzie chyba kompletnym niemożliwym do pojęcia absurdem. Dialogi bowiem nie trzymają za rączkę w tej kwestii. Przydaje się (a może nawet trzeba) mieć klawiaturę z przyciskiem PageUp/PageDown - boomersko! Dzięki temu jednak mamy wyjątkową wczuwę w bycie prawdziwym hakierem. Gra ma króciutką, ale brutalną historię, bez specjalnego tłumaczenia szczegółów, i dwa zakończenia (jedno gdy wykonamy "ostatnie zadanie" poprawnie, drugie gdy nie - to pierwsze daje nam pełną grę). Gra, którą się pamięta, mimo że jest bardzo krótka.

Nie śledziłem nawet do końca dramy Kumingi. Tera widzę, że skończyło się na kontrakcie średniej wielkości na 2 lata. Sam nie wiem, czy Warriors się z tego cieszą. Ale nie rozumiałem przesadnego ograniczania jego gry w internecie i tym bardziej tego nie czaję teraz, widząc, jak gra. Kuminga jest wartościowy dla tej ekipy. Widzimy to w większości meczów teraz. 23-latek się rozwija w czytaniu gry. Czuje nieco lepiej, kiedy podać, nie rzucać jeszcze samemu, wejść na naprawdę dobrą pozycję. Ma lepsze wyczucie, jak dojść do zbiórki. Może takie mam wrażenie, bo po prostu gra sporo minut, ale wydaje się więcej brać udziału w akcjach, rotowaniu piłki. Ba, Warriors czasem robią wrażenie, że cała podstawowa piątka niemal równo dzieli się piłką. Jasne, Draymond pozostaje głównym rozgrywającym, ale pozostałych czterech często ma piłkę. Jeśli fani Warriors nie chcą takiego zawodnika w wieku 23 lat, to świadczy o tym, jak zostali rozpieszczeni...