Yap

- Sekiro bedzie mialo podbitke na XSX/PS5? - Zewnętrzny SSD od SanDisk to dobra rzecz? Mierze w 2TB, ale nie mam pojecia jak jest z defektywnoscia.

Ja podchodzilem do GTA4 dwa razy - dwa razy budzac sie nad ranem z padem w lapie. Do reszty nawet nie podchodzilem. Ale mam teraz kilka gierek w backlogu, ktore XSX podbije jeszcze bardziej wiec pierwsze wrazenie bedzie o klase wyzej.

Crash 3 - aa co tam. Dawno juz nie platynowalem. Do jedynki i dwojki nie mam zamiaru nawet podbijac. C3 to sama przyjemnosc masterowania.

Ogladam malo seriali, ale ten wciagnalem w trzy dni i teraz zaluje, ze nie zaczekalem kilku lat na final. Sa oczywiscie nudnawe przestoje, ale tak czy owak sieczka jest niesamowita. No i ci dwaj skurkowancy - Butcher i Homelander

Ja również jestem hoarderem. Zbieram nawet najmniej potrzebne psińce, żeby tylko miejsce zabierały w vault’ach czy sejfach. Jednak jeśli chodzi o płatne dooperele to niech wsadza je sobie w buty. Byc może później będą te drobiazgi w jakimś bundlu.

U mnie kreuje się to tak: 1. Kup na premierę, ale najpierw sprawdź w backlogu czy będziesz miał czas w to grać czy kupujesz bo oczy chcą. 2. Spokojnie, zapisz w backlogu i zagrasz jeśli w jakimś bundlu za 1/3 ceny na Marketplace czy PSStore będą dawać, ewentualnie sprawdź półkę brata. 3. Sprawdź backlog. Może coś ciekawego tam wisi sprzed roku bądź dwóch lat.Sprawdź w lokalnym Game'ie bądź na eBayu i pamiętaj, że możesz wydać góra 20£. Skala od 1-10 zawsze mi wystarczyła, dlatego używam jej wszędzie gdzie ktoś może czytać co mam do powiedzenia na temat ogólnie pojętej jakości gry. Nie wiem po co kombinować. I tak większość ma inne zdanie.

Ja bym na Twoim miejscu spuścił gaz i zaczekał. W tej grze i tak jest tyle ścierwa, że jedna kosa w tą czy w tą nic nie zmieni. Chyba że lubisz alternatywne okładeczki, steel booki (o ile wchodzi to w grę) i takie pierdoły jak extra kosa. Ja już przestałem się nabierać na pre-ordery.

Pamietam. Moj wyraz pogardy do polonizacji nie wynika z niecheci do posiadania takiego wyboru. Rozumiem, ze ktos to lubi. Rozumiem, ze nie wszyscy moga sie polapac w jezyku co moze skutkowac zacieciem sie w grze czy ogolnym zniecheceniem do zlozonosci. Ja po prostu nie cierpie polskiego dubbingu. Do tego stopnia, ze nigdy go nie uzywam. Kiedys polskie napisy jeszcze jako tako mi podpasowywaly, ale moje ucho nie moglo zdzierzyc jak bardzo tlumaczenie odstaje od oryginalu. Ot, male zboczenie.

Odlamek kamienia swiatla ksiezyca... Co za pierdoly. Nie pamietam, zeby ktos narzekal na brak polonizacji te iles tam lat temu przy premierze DS. Te tlumaczenia brzmia jakby usluge translatorska swiadczyla osoba bez znajomosci jezyka, ale za to z 50oma slownikami wokol siebie.

Darksiders Genesis - jako fan serii podszedlem do tematu optymistycznie i w kilku kwestiach (gameplay, klimacik, szukajki) gierka bardzo mi siadla. Odgrazalem sie nawet, ze po raz pierwszy od lat siegne po calaka, ale...idz pan w uj z tymi zwiechami. Raz na sesje obraz sie zmrazal co sprawialo, ze mialem ochote wyskoczyc przez okno. Jeden z cheevosów polega na ubiciu 70 tys dusz na arenie. Wczoraj przy 57iu obraz postanowil wystawic srodkowy palec i...od razu wywalilem gre z dysku. Niezla optymalizacja panowie devowie. No szanujmy sie... bez oceny/10

Zaczalem A Plage Tale: Innocence. Bardzo przyjemna gierka. Bez fajerwerkow i bitej smietany, ale idzie sie do przodu bez znudzenia i poczucia checi robienia czegos innego. No i ten setting...

Najlepsza recka gry 4/10 jaka czytalem .

Uff, czyli to nie tylko u mnie takie cyrki. Mi takie gierki bardzo odpowiadaja. W zwiazku z tym, ze mamy izometrvanię niektore szukajki sa calkiem sprytnie poukrywane. Gameplay dziala dobrze choc granie War’em jest troche mniej wydajne niz Strife’em, ktory sobie z konca mapy zdejmuje barachlo. Dwa zupelnie odmienne style i umiejetnosci daja niezle mozliwosci kombinowania. Chyba skusze sie na calaka. Juz dawno nie nerdzilem tak przy gierce.

Mi w tej grze podoba sie...wszystko. Nie kalam swojego czasu ubisofciakami zbytnio procz FarCry’ow wiec HZD wciagnalem w tydzien nawet sie nie zajaknawszy. Cala otoczka zrobila swoja robote, a calak nie byl zagrozony nawet przez sekunde. Jesli masz dopakowana postac to Ultra Hard jest trzygodzinna igraszka. Dla mnie z lokacji na lokacje bylo coraz lepiej, gesciej i intensywniej. No i ten sliczny sniezny etap z DLC (gralem od razu w Complete Edition).

Nikt jeszcze nic? Chyba zbytniej ekscytacji tym mistrzostwem nie ma. Tak czy owak Jezioranie sa na szczycie i moim zdaniem slusznie rozniesli Goraczki z Miami choc...jaki 2020 takie mistrzostwo NBA. Nie czulem nic na koniec meczu procz lekkiego optymizmu na rzecz Rondo. Zawsze lubilem chlopa za finezje i wizje boiska. Oby Heat doyebali w przyszlym sezonie bo inni nie beda na nich czekac.

Hellblade Senua’s Sacrifice - dzieki GPU moge sobie pozwolic na siegniecie po tytuly, ktore raczej nie byly w sferze moich zainteresowan. Tak wlasnie bylo z ta perelka bo rzec musze, ze zrobila mi dobrze lechtajac mnie po gamingowych jajach do samego finalu. Gralem na sluchawkach wiec te wszystkie glosy mialy zintensyfikowany charakter co chwila albo mnie zniechecajac do „pociagniecia wajchy” lub kuszac wejsciem do ciemnego jak Djimon Hounsou korytarza. Wydawalo mi sie, ze jest to gra na wskros indycza, a tu taka niespodzianka. Senua jest tu glowna bohaterka i lsni na kazdej plaszczyznie. He? Glowna postac jest glowna bohaterka? Yap ze starczej zgryzoty zglupial do reszty? Ano tak. Wiekszosc gier blyszczy postaciami, gameplay’em, side quest’ami, NPC. Hellblade blyszczy przede wszystkim Senuą, a na doczepke mamy proste, acz atrakcyjne zagadki logiczne, okazjonalna sieczke z niezle zaprojektowanymi zakapiorami i bardzo fajna wizualizacje szalenstwa naszej nordyckiej wojowniczki. Pojedynki sa proste jak uj bo polegaja na parowaniu ciosow przeciwnika co szybko czysci arene. Nawet bossow. Bede milo wspominal ta przygode i na stowke dam szanse kontynuacji.

Ori & The Will of the Wisps - pierwsza czesc podsumowalem dosc krotko, a druga mozna by jeszcze krocej bo ciezko wyrazic slowami orgazmatron platformingu w gierkach geniuszy z Moon. No bawilem sie przezayebiscie. Kazda lokacja przyprawia o slodki zawal, a w kazdej jest jakas postac (mniej lub bardziej ciekawa), dla ktorej mozna cos zrobic, pogadac dziwnym jezykiem czy podarowac jakas duperele. Ta cala otoczka znajdywajek, wyszukiwajek, rozyebywajek i wygrywajek z nie najlatwiejszymi bossami czy ucieczki przed nimi (a co za tym idzie swietne i dlugie zrecznosciowki ) uczynila ze mnie starego i byc moze zdziadzialego, ale jakze szczesliwego gracza. Udzielilo mi sie nawet lekkie wzruszenie na koniec, a przeciez jestem ponad takie pierdoly jak ckliwe zakonczenia „gierek dla dzieci”. Tuzy AAA powinny sie uczyc od magikow z Moon jak uczynic gierke prosta w zalozeniu, ale miodna i rajcujaca w gameplayu i klimacie, a ten jest niewatpliwie magiczny i uzalezniajacy. Ocena moze byc tylko jedna Adriana Lima/10

Mecz sztosik jak uj. Horror w koncowce przyprawil mnie o mentalny zawal.

Ja tez probuje od jakichs szesciu miesiecy. Nie jest tak zle, ale bez paragonu te konwersacje sa bezcelowe. Zapomnij o przypertoleniu dziennikarce w wary. Tego DMC4 nie dalo sie wyrwac w edycji Special na X1?

Właśnie wciągnąlem ostatni ep na HBO Go. Mhem, mje, mmm, miije...no taki se. No tak ok,ale bez fajerwerków i bitej śmietany. Całe szczęście HBO ma multum seriali, które chcę nadrobić (ostatnio The Sopranos) bo wyczekiwanie na finał byłoby istną męką. Ciekaw jestem dlaczego w końcu No nic. Oby padły jakieś wyjaśnienia bo jeśli walną finale a'la Lost to chyba mnie czarny luj srzeli.

W takich grach nie polegam zbytnio na pomagierach w wydaniu AI. Po prostu sam wszystko rozwalam jakbym nie mial kompana. Uwielbiam kampanie Gears 5, ale w momencie wyboru nawet mi powieka nie drgnela i skierowalem noz w prawo. I tak Pupcio - Ludwes dobrze radzi.

Dla mnie nie ma zadnej rozkminy - najmocniejszy model albo w ogole nie ma zakupu. Nawet nie chce wspominac jak sie wscieklem kiedy uslyszalem o X1X i Prosiaku. Chodzilem wkoorwiony z miesiac do momentu uswiadomienia sobie, ze i tak nie ma dla mnie ratunku i wezme obie konsole. W tym przypadku Ska jest dla mnie tylko ciekawostka. Nawet sekundy nie spedzilem na rozwazaniach, ktora opcja bardziej mi pasuje cenowo. Ma jednak nadzieje, ze ta generacja uciagnie juz sie sama do konca bez zadnych udziwnien z podbijaniem do 2.0.

Przed chwila niejaka Melissa z MS Supportu rozwiazala moj problem z podbiciem do Ultimate. Brett zawiodl, Melissa w 5 minut rozpykala sprawe. Kolejka 6ciu gier juz ustawiona. I to wszystko za 1£ .

Zaczekam kilka miesiecy az zapomne jak w to sie gra. Bedzie ciezej, a co za tym idzie fajniej.