Na przypieczetowanie pierwszego pomyslnie zapowiadajacego sie dnia w Portugali zaszlismy do restauracji. Na pierwszy okien wskoczyły ostrygi..

Po raz pierwszy probowałem. Tego sie nie gryzie tylko połyka. Przelecialło tak szybko po podniebieniu ze ciezko stwierdzic co to bylo. W smaku najlepiej to opisac jako surowe jajko tylko bardziej oslizgłe. Prócz octu zmieszanego z kwaskiem cytrynowym nic nie wychwycilem.

Jako danie glowne wlecial steczek i osmiorniczka...

Stek średnio wysmażony, przepyszny. Niebo w gębie.

Osmiornica bardzo zblizona smakiem do grilowanego kurczaka. Bardzo dobra jednak ja bylem zafascynowany stekiem. Moje zmysly byly skierowane wylacznie w jego strone

Filip to ty?

Ostrygi można normalnie gryźć, oni tego nie sprawdzają. Ale fakt, że świeże smakują trochę jak zleżane wnętrzności rybne. Za to grillowane albo panierowane i smażone są prima sort.

44 minuty temu, Rudiok napisał(a):

" oni tego nie sprawdzają "

Co ta za nowy slogan na forumku ?

18 minut temu, MEVEK napisał(a):

Co ta za nowy slogan na forumku ?

Jak nowy jak stary.

Nie jest to ,,szał ciał" i rarytas ,,smakowy" nie wiadomo jak mega-mocny, no ale... takiego ,,cziiiipsa" też czasami trzeba na wszamę... Ogórkowe Laysy - tu szczególnie polecam!

Wcześniej bardziej - jak widać pościk wyżej - fastfoodowo a'la ,,grupa krwi chipsy z serem i cholesterolem na dokładkę". Teraz nieco ,,lżej". Polecam te smarowidła, pyszna sprawa oba smaki - kupuję tą ,,Basię" któryś raz z kolei.

I ty tutaj się rozprzestrzeniasz, lalki i anime filmy już nie wystarczają?

Ostatnio mam smaka na rybne rzeczy, nie tylko rybę po grecku lub myśliwsku ale także.. sałatkę domowej roboty w której umieszczam tuńczyka lub makrelę z dwóch, trzech puszek, puchę kukurydzy, pokrojone w kosteczkę ogórki kiszone lub konserwowe plus odrobina soli i pieprzu. Cała micha to niebo w gębie. Można wcinać z chlebkiem albo i bez.

Doszło... W sumie syropy Herbapolu ,,niby-do-saturatorów", to dla mnie nowość. Zobaczymy, czy po tych specyfikach też będą mi ,,nerki w nocy świecić". Czasami te cosiki z Herbapolu można znaleźć na promce, np. za 12zł za sztukę, 450ml - maks się opłaca.

W ramach projektu zaliczenia wszystkich europejskich stolic tym razem padło na Litwę i Wilno. W dobrej promce można się tam dostać naprawdę za zacny piniondz. Na pewno jako polskie dziecko katowane Mickiewiczem warto choć raz odwiedzić i zobaczyć, ale na pewno nie będzie to moja topka podróżnicza.

Co do jedzenia to królują ziemniaki i klimaty znane nam z Podlasia więc mamy tu cepeliny i kołduny z różnymi nadzieniami, placki ziemniaczane w różnych wariacjach i 1000 innych odmian ziemniaka w różnej formie. Chłodnik litewski z ziemniaczkami był najciekawszym daniem z klasycznych propozycji, z kolei smażony ciemny chleb podawany z czosnkowym sosem serowym do piwka fajnie wchodził, ale za mocno ociekał tłuszczem więc takie danie szybko zamula. Fanem cepelinów nigdy nie byłem, ale oddać trzeba, że jako sztandarowe danie zje się go wszędzie i wszędzie będzie co najmniej dobre. Z klasycznych deserów to znany nam też z dawien dawna blok czekoladowy, który po prostu jest blokiem czekoladowym, nie ma tu co ideologii dorabiać. Także w klasycznych potrawach to takie 5/10.

Ale.... nie miałem w swoim tegorocznym bingo, że w Wilnie zjem najlepszego smasha w życiu w malutkim kiosku przy jednej z głównych ulic (lokal Smash By Mama). Chłopaki robią genialne buksy, kilka prostych kompozycji, mięso przypieczone z jednej strony, soczyste z drugiej, do tego miękka bułka brioche, serek, autorskie sosy i gęba się sama śmieje. Z kolei w jednej z głównych atrakcji miasta czyli starej hali targowej działa też ciekawy punkt o nazwie Halės Smokehouse, który ma w środku swojego własnego smokera(!), w którym przygotowuje pastrami, żeberka, wołowinkę i kiełbaski, a to wszystko wędzone na miejscu na dobrej jakości drewnie, co daje ten charakterystyczny dymny posmak znany z teksańskiego BBQ. Pastrami bardzo dobre, odpowiednio soczyste, mięsne, tłuste. Natomiast największy minus to cena, bo za taką kanapeczkę wołają sobie 22 EUR(!). Ogólnie z cenami ich w tym Wilnie pojebało, ale to temat na inny wpis.

Polało się też trochę puszek pysznego kwasu, no ale co tu dużo mówić, kwas to GOTY napój więc nawet nie ma co dyskutować.

Za podróże kulinarne Rudioka zawsze plusik

Dzisiaj na sniadanie i kolacje byl pyszny pasztecik ze sliwka. Na bogato i grubo z cienko-krojona kanapka swojskiego chlebka.

Na obiad zas byla smaczna ogorkowa

Gdzie ja tak sobie pojem jak nie u mamci

Zamiast jakichś Pringlesów, chipsów-sripsów, i syropów SodaStream, zastanawiam się czy nie warto inaczej poeksperymentować i nie spróbować... tychże ,,mocno zepsutych ryb w puszce". Tak sobie o tym zrobiłem wspominkę z racji istnienia takiego serialu/filmu/dokumentu o nazwie w stylu ,,najokropniejsze dania świata".

... No właśnie, jadał ktoś z Was to? Faktycznie jest to aż tak krutacko niedobre? :D A co tam Żurek, kiełbasa i jajko święcone... Takie cosik na stół :D

Jak jesz samo z puszki to trochę jak zepsute ogórki kiszone, do których dostała się mysz i tam zdechła.

Jak jesz jak przystało - otwieranie pod wodą, wymoczenie filetów i na chlebek z cebulką i śmietaną to nawet nie jest takie złe.

I jak brać to tylko takie gdzie jest długi termin przydatności - z tych krótkich robią się bomby z opóźnionym zapłonem a same filety się wręcz rozpuszczają i zostaje śmierdząca breja.

Post pod postem, ale city break w Rumunii przynosi kolejne smaczne ciekawostki. Bukareszt i Rumunia jako całość mega mnie zaskoczyły a trzymany w głowie archetyp "Rumuna" runął już chwilę po wyjeździe z lotniska. Zgadzam się, że to miasto kontrastów, ale to ile jest tam pięknych i zadbanych budynków, Ile się dzieje inwestycji, ile jest ludzi wszędzie i jaki fajny klimat to dawno mnie tak kraj nie zaskoczył.

Jedzeniowo mamy mix kuchni tureckiej, słowiańskiej i bałkańskiej.

Podstawą podstaw są mici, czyli rumuńska wersja cevapi, z dodatkiem wieprzowiny i inaczej doprawiana. Grillowane na żywym ogniu, jedzone z musztardą i pieczywem, popijane piwem to żelazny punkt kuchni. Absolutnym klasykiem i najlepszym miejscem na zjedzenie jest Terasa Obor obok największego targu owocowo-warzywnego w Bukareszcie. Przaśne miejsce z wiecznie dymiącym grillem gdzie spotykają się lokalsi z każdej grupy społecznej mieszając się z turystami i kupując mici po 5 zł za sztukę. Nie można tego miejsca przegapić i choć jestem wyzwawcą cevapów to na bank jeszcze pojadę tam kiedyś nawet na jeden dzień na same mici.

Planując wycieczkę do Bukaresztu na 200% traficie na dwie knajpy. Pierwsza z nich Caru Cu Bere to najstarsza knajpa w mieście, z pięknym wystrojem, pełna turystów, z występami na żywo, tańcami i niestety tylko średnim jedzeniem. O ile zakuska (dip z bakłażana) czy tradycyjne flaki na kwaśno w śmietanie (ciorba de burta) były nad wyraz smaczne to talerz mięs pozostawił niedosyt - twarde, suche, średnie. Dla wystroju i na piwko spoko, ale coś więcej to słabo.

Druga z knajp to Hanu lui Manuc, mieszcząca się w starej powozowni, z ogromnym dziedzińcem, otwartym grillem, tarasami na piętrach, piwnicami z winem i również występami na żywo. Jedzenie ciut lepsze, ale nierówne. Tutaj płaci się za klimat, jedzenie trochę schodzi na drugi plan. Mix mięs z ziemniakami i kiszoną kapustą był ok, ale nie dygnął.

O wiele lepszym pomysłem była wizyta w City Grill, bo mimo że w centrum to i taniej i smaczniej. Tutejsze różne rodzaje mici były 9/10 a sarmale (mięsne gołąbki zawijane w kiszoną kapustę) z mamałygą (czyli ichniejszą wersją polenty) 10/10.

Na zwieńczenie został klasyczny rumuński deser czyli papanasi - pączki podawane na ciepło, z wydrążonym środkiem, do którego lana jest śmietana z konfiturą owocową a na wierzch idzie smażony środek z pączka. Kosmicznie dobre i dekadenckie a jedzone w La Mama, którą polecam, bo ma fajne zestawy degustacyjne różnych dań, więc można sobie potestować.

A na koniec coś bez czego Rumuni sobie nie wyobrażają dnia czyli wszelkiego rodzaju precle lub przekąski z ciasta francuskiego. Sklepy z tym znajdziemy dosłownie na każdym kroku, jest to w opór tanie (precel za 1.50 zł) i w biegu super opcja bo zawsze świeże.

Bedac w weekend w Zakopcu szarpnalem sie na restauracje Giewont, tej z gwiazdka miszlen. W sumie odkad Amaro dostal pierwsza w wawie to interesowalo mnie jak to wszystko smakuje i czy faktycznie to takie specjalne. Basiura niestety zeswirowal i zamknal interes, ale w to miejsce pojawilo sie kilka innych "jedynek". Widzialem u kebaba na kanale ze odwiedzil i nawet sie podobalo wiec korzystajac z pobytu odwiedzilem. Najbardziej zalezalo mi w sumie na sprobowaniu wagyu za co trzeba bylo dodatkowo doplacic. Nie bralem "momentow" z menu degustacyjnego tylko zestaw 4 daniowy (2x przystawka, drugie, deser). Nie ma chyba sensu opisywac wszystkiego po kolei ale podsumowac mozna by to tak, ze czesc rzeczy smakuje, czesc niezbyt, jak to w kazdym miejscu. No bo taki parmezan zawsze jest dobry i nie ma znaczenia czy jest starty czy w postaci pianki. Samo waguy zaskoczylo mnie tym, ze faktycznie rozplywa sie w ustach ale tylko na poczatku, pozniej trzeba pozuc jak zwyklego wola. Przynajmniej stek byl spory, ale dali tylko jedna "frytke" a ja nie lubie jesc samego miesa. Miedzy dania wciskali tez cos w rodzaju przystawek, oczywiscie wymyslnych w stylu knajp gwiazdkowych, ale mi najbardziej siadl chleb w trzech rodzajach z maslem rowniez w trzech rodzajach. No nie ma jak prosty, dobrze wypieczony zytni na zakwasie z maslem i sola. Slowem podsumowania, ciekawe doswiadczenie. Oczywiscie duzo k u r t u a z j i oraz teatru zeby jednak czyms sie odroznic od "chamskich" knajp ale mnie to bardziej smieszylo niz dawalo poczucie "wyjatkowosci". Ceny oczywiscie z kosmosu ale pewnie juz nigdy do takiego przybytku nie trafie wiec nie bylo mi zal tych 8 stow. Jakby co to tak, da sie tam najesc.

Podazajac dalej szlakiem kebaba poszedlem do Obrochtowki. Pani na wejsciu powiedziala, ze za MINUTKE wroci bo teraz i tak wszystko zajete. Po 10 minutach czekania przed wejscie dalem sobie spokoj. Uwazam stanie w kolejce do knajp za uwlaczajace godnosci zwlaszcza jak sie jest w miejscu gdzie sa ich setki. Pojechalem wiec do poroninskiej Karcmy Muzykancko. Knajpa w stylu od kwasnicy do pizzy, czyli w zasadzie wszystko. Ale placek po zbojniucku smaczny i widac ze robiony na swiezo. Mila obsluga i niedlugi czas oczekiwania. Wiec calkiem niezle jak na all in one gdzie i wyprawicie komunie i zamowicie katering do firmy, ale nie zadne mega uniesienie.

Wyjazd zakonczyla Limanowa i jej zapiekanki z logiem muala. Najpierw te pierwsze w miescie, Mala Gastronomia. O ile gorna czesc bulki spoko, tak jedzac spod czulem ze wiecej tam samej buly. W smaku to po prostu dobre zapiekanki, na pewno lepsze niz jakiekolwiek marketowy ale tez nic za czym bym tesknil czy wspominal. Ludzi sporo i kolejka jednak byla. Pozdrowienia tutaj dla dwoch krawaciarzy z eurocash, ktorzy przed sama knajpa zaparkowali na zakazie. Niedaleko od tej zapiekarni jest druga, U Slawka. Jak ktos ogladal filmik to wie ze Slawek jest specyficzny. No jest, gada caly czas do siebie, do klientow, rzuca jakimis sloganami. Ogolnie sympatyczny ale nie wytrzymalbym dnia pracy z nim. Widac tez, ze wklada w to serce bo doglada kazdej buly samodzielnie i pilnuje piecy. W Malej Gastronomii laski wkladaja bulki do pieca i znikaja na zepleczu przygotowujac porcje. A co do samej jakosci to zapieksy U Slawka mi bardziej lezaly, ale to rowniez nic za czym bym tesknil choc czuc mlecznosc sera. I znow, pewnie juz nigdy nie trafie do Limanowej (przeje.bany dojazd wiochami) wiec skorzystalem, ale jak ktos ma tam jechac specjalnie bo kebab polecil no to nie. Ja muala bym nie dal. A propos, w ostatnim filmiku z wizyty "kontrolnej" bylo widac, ze w MG naklejka sie odrapala i mial doslac nowa. Albo nie doslal albo nie przykeili bo jest odrapana jak byla.