Suavek

Głównie w kopalni na północy. System walki jest banalny, ale jest kilka typów broni i przeciwników. Fajne urozmaicenie monotonnego klepania gleby czy kamieni, bo też z tego są surowce i inne korzyści. Ale szczury wyłapie, czasem się przymili, a i dziennie je chyba 2x tyle co ja. W grze nawet karmić go nie trzeba - muh immersion! ;>

Zabawnie jest grać w grę muzyczną nie znając języka, a tym samym tekstów piosenek. Po włączeniu angielskich napisów ciekawe rzeczy czasem wychodzą na jaw.

Można. Nie ma konsekwencji - aż tak rozbudowana ta gra nie jest. Ja dziś dałem 'śmieciowy' tort jednej babuszce z okazji growego odpowiednika świąt. Się ucieszyła. W sumie jeśli na chwilę obecną miałbym wymienić jakieś wady SV, to byłby to fakt, iż kot/pies to wyłącznie bezużyteczna ozdoba, a koń traktowany jest tylko jako środek transportu. Nie trzeba ich karmić, nie można się z nimi bawić, nie biorą udziału w eventach itp. Nawet miska z wodą na farmie jest tylko dla picu. Nie wiem, czy twórca ma zamiar jakoś ten element rozwinąć w przyszłości, ale na chwilę obecną taki kot to tylko ozdoba.

Nic szczególnego. Tu nie ma limitu czasu, ani jako takiego zakończenia, więc nie ma pośpiechu. Powiem tyle, że warto pilnować urodzin tubylców i dawać im jak najlepsze prezenty (Wiki pomocą...). Można wtedy jednym giftem zdobyć dwa, czy nawet trzy serduszka. Zupełnie jak w prawdziwym życiu! Warto też śledzić itemy potrzebne do naprawy Community Center. Można stosunkowo wcześnie zdobyć w ten sposób niezłe itemy - np. piec. Przy zwiedzaniu miasteczka można też... grzebać w śmietnikach... Tylko tak, żeby żaden NPC nas nie zauważył. Czasem niezłe itemy wpadają w ten sposób. Śmiechłem, gdy wyciągnąłem z kosza cały tort czekoladowy. Mmmm... Edit: Aha, warto przejrzeć opcje. Włączenie auto-run to właściwie konieczność, a i w niedawnym patchu autor dodał opcję zoom +/-. Domyślnie na niektórych monitorach FOV jest bardzo niskie, co na początku było główną krytyką gry.

Tak po prostu użyłem tego słowa. Dla mnie Harvest Moon to jeden z najlepszych typów relaksu, jakich kiedykolwiek doznałem w grach dla dzieci. Ostatnie miesiące są generalnie dla mnie dosyć ciężkie, jeśli chodzi o czerpanie frajdy z czegokolwiek, ale mimo tego Stardew Valley przyciągnął mnie nie mniej, jak stare HM za młodu. To o czymś świadczy imo. Nie zmienia to faktu, że do dziś ukrywam fakt bycia graczem przed niektórymi znajomymi, czy ludźmi z pracy, bo wiem, jakie jest ich podejście do tego tematu. Bo przecież upić się na imprezie, obejrzeć durną komedię romantyczną w kinie, czy reality show w TV to o wiele lepiej spożytkowany czas...

Wybuduj stajnię, to będziesz mógł poruszać się na koniu. Można też z czasem naprawić wagoniki i nimi błyskawicznie przemieszczać się między kilkoma lokacjami. Są też te całe totemy, ale nimi nie zawracam sobie głowy, bo to drogie consumable. Edit: SNESowy Harvest Moon to moja pierwsza styczność z serią. Jak zobaczyłem gierkę u kumpla, to go wyśmiałem, gdy pokazywał mi bieganie z gigantycznymi pomidorami nad głową. Ale potem za namową sam zagrałem i w efekcie straciłem stertę godzin życia. Następne były Harvest Moon 64, Back to Nature, Friends of Mineral Town, A Wonderful Life, Hero of Leaf Valley, Grand Bazaar i Rune Factory. I zaryzykuję stwierdzenie, że Stardew Valley jest lepszy od nich wszystkich. Nawet BtN.

Zakładam temat, bo się grze należy. Bezdyskusyjnie dla mnie tegoroczne GOTY. 10/10 za całokształt. Wady, czy minusy zliczę na palcach jednej ręki, a i nawet wtedy byłoby to czepialstwo. Pewnie nikt nie gra, bo tu same cebule, ale serio, jeśli ktoś lubi Harvest Moon, to Stardew Valley jest dla niego pozycją obowiązkową. Za grę odpowiada JEDNA osoba, która wykorzystała koncept Harvest Moon i stworzyła twór bardzo podobny, ale jednocześnie o wiele bardziej rozbudowany, nieco dojrzalszy, ze znacznie lepszym sterowaniem i interfacem, o bardzo przystępnej cenie. Gram jak głupi od kilku tygodni i stale odkrywam coś nowego, odblokowuję nowe lokacje, przepisy, itemy do craftingu, uczestniczę w eventach z różnymi postaciami, które w przeciwieństwie do HM nie są wcale idealne i cukierkowe. Są tu nawet drobne elementy RPG, z rozwojem skillów i prostym systemem walki, niczym w Rune Factory. Do tego dochodzi fakt, że całą farmę konstruujemy sami, samemu stawiając budynki w dogodnych miejscach, zasadzając drzewa, stawiając płoty, ścieżki itp. Całokształt robi wrażenie, bo jest naprawdę dopracowany i przemyślany, okraszony śliczną grafiką i naprawdę relaksującą muzyką. Gra jest generalnie bardzo przystępna i nadal towarzyszy jej dość sielankowy klimat, ale mimo tego NPC potrafią być niemili, antypatyczni, mogą skrywać jakieś sekrety, przejawiać nałogi itp. A to tylko przykład kontrastu z HM. - Za inny niech posłuży fakt, że można nawet wejść w związek z osobą tej samej płci i nadal mieć dzieci. Patrząc na ogół tego, co gra oferuje, oraz fakt, że została stworzona przez jedną osobę stwierdzam, że cena 14€ jest komicznie niska. Szczególnie jeśli wziąć pod uwagę, że za przeciętną konsolową odsłonę Harvest Moon trzeba dać 2-3 razy tyle. Tym bardziej polecam nie czekać na wyprzedaże i brać z miejsca. Nie wierzę, żeby jakikolwiek fan Harvest Moon się zawiódł. A tymczasem wracam zarywać Penny i szykować się na wiosnę.

Before the Echo Świetna, niedoceniona gra na zająca. Polecam.

Po pierwszej Danganronpie i w oczekiwaniu na Danganronpa 2 na PC dałem szansę Ultra Despair Girls, mimo innego stylu. Po około godzinie stwierdzam, że gra jakaś cudowna nie jest, a historyjka nawet jak na Danganronpę jest absurdalna, ale całościowo ciekawa. Fajny styl graficzny, a gameplay to taki upośledzony RE4. Największy plus póki co to częsty banan na mordze po przeczytaniu niektórych dialogów oraz ujrzeniu kilku zabawnych scenek z udziałem jednej z głównych postaci (co by nie spoilerować za dużo). Niemniej jednak liczę, że czeka mnie jakiś twist fabularny, bo serio cała otoczka gry jest tak absurdalnie głupia, że nie jestem w stanie jej nawet odrobinę brać na poważnie.

Mam taki problem - kupiłem Danganronpa Another Episode na PSN oraz DLC w postaci japońskich głosów. Pobieram grę, następnie pobieram DLC, wrzuca mnie na ekran instalacji, po czym wyrzuca błąd z komentarzem Could not Install. Nic nie mogę zrobić po tym, tylko anulować cały proces, który usuwa mi wszelkie pobrane dane z karty. Robiłem już trzy podejścia. Teraz pobieram na nowo grę. Wolne miejsce na karcie jest (ponad 4GB). Help? EDIT: Dobra, skasowałem wszystko, pobrałem grę od nowa, dopiero potem w ogóle wrzuciłem DLC do pobierania i zadziałało.

Jaka to wersja? Android? Ta "remasterowana" podobno jest nieco okrojona, chociażby z niektórych utworów w stacjach radiowych, którym wygasła licencja. Tak czy inaczej, SA było świetne. Fani klasycznych GTA narzekali, a dla mnie była to jedyna odsłona, która mnie wciągnęła. Parę lat temu przeszedłem wreszcie całość "w 100%". Świetna gra. W sumie sam się sobie dziwię, że do dziś nie ruszyłem GTA5. Jakoś mi się nie chce.

Od gameplay'u Snake Eatera proszę się grzecznie odpie*dolić. Przeszedłem cztery razy na różne sposoby i bawiłem się przednio, i to bez kamery TPP.

Kek. Pamiętam jak wersja Early Access kosztowała bodajże 80 Euro na Steamie...

Już 18 kwietnia? Czyli wersję na PSV mogę sobie odpuścić. Biorę PC bez namysłu.

Patch usuwa resztki bielizny i dodaje "śmietankę" na fotkach. Bez szału, w dobie internetu. A gierka w rzeczy samej zacna. Chciałem kiedyś komplet achievementów zdobyć, żeby sobie "Zero Life" wrzucić na profil STEM.

Stardew Valley jest cudowne, potwierdzam. Nie ma co cebulić i warto dać pełną cenę, bo twórcy się należy.

Może się mylę, ale odnoszę wrażenie, że w PDX strasznie idą na łatwiznę z klipami i większość to postać tańcząca po prostu na arenie. Taki LOL z filmiku powyżej w Project Mirai DX miał ładny teledysk, a tutaj wspomniana potańcówka. Ale Satisfaction spoko utworek.

Wiedzieliście. Chime fajniejsze.

Temat w wersji Hard, bo wymaga umiejętności i śmiałości przyznania się do zmiany opinii. Czyli temat o gierkach, o których Wasza opinia zmieniła się z czasem, bądź powtórnym przejściem/podejściem. Zarówno na lepsze, jak i na gorsze. Zachwalaliście coś w dniu premiery, rzucając furę kasy na drogi pre-order z nadzieją na mesjasza, o którym po miesiącu już nawet nie pamiętaliście? Albo równaliście z błotem coś, co przy ponownym podejściu jednak się Wam spodobało? Może po prostu niektóre gry nie zestarzały się najlepiej? Pamiętam, jak uległem hajpowi na premierę Skyrima. Tyle zachwytów, jaki to świat ogromny, jakie questy zróżnicowane, że co chwila natykamy się na coś nowego, że GOTY, wszechobecne 10/10 itd. No to nie wytrzymałem, polazłem do sklepu i kupiłem. Zaczęło się od zachwytów, wsiąknięcia w ten cały świat i kilku nieprzespanych nocy. Do tego stopnia, że sam byłem skłonny grę zachwalać, jak to się dobrze bawię w tym świecie, gdzie ciągle jest coś do roboty. Szkoda tylko, że koniec końców gra okazała się bardzo płytka, a świat wcale nie taki żywy jak by się wydawało. Miejscami już NPC w Morrowind i Oblivion zdawali się bardziej żywi. A dodam, że przy Oblivionie bawiłem się wyśmienicie, choć miał o wiele gorszą opinię, głównie ze względu na level-scaling. To samo mogę powiedzieć o Falloucie 3. A tutaj? Nic, bez modów zero uroku, zero charyzmy, plus horrendalnie upośledzony interface. Tak jak innej grze Bethesdy jeszcze bym dał powtórną szansę, tak do Skyrima w ogóle mnie nie ciągnie. Żadne smoki i okrzyki nie ratują całokształtu. W drugą stronę miałem przygodę z Resident Evil 4, w którym za cholerę nie mogłem przyzwyczaić się do sterowania na początku. Narzekałem, że zbyt ślamazarne, nienaturalne, a niskie pole widzenia utrudnia rozeznanie przy większych potyczkach, oraz walkami z bossami. Poniekąd zdanie tę podtrzymuję, ale mimo wszystko gdy już się do takiej formy przyzwyczaiłem, to zacząłem nawet rozwiązanie usprawiedliwiać a samą grę doceniać jeszcze bardziej. Efekt taki, że RE4 to jedna z tych gier, którą na przestrzeni lat ukończyłem wielokrotnie i pewnie ukończę jeszcze nie raz. Jeszcze Silent Hill Shattered Memories bym musiał obronić. Dziś wszelkie walking simulatory to chleb powszedni, cieszący się sporą popularnością. Wtedy jednak nie mogłem przeboleć faktu, że w SM praktycznie nie było gry. Chodziliśmy, oglądaliśmy, czuliśmy się w pełni bezpieczni poza kilkoma skryptowanymi segmentami. Niemniej jednak właśnie taka a nie inna forma ukazania całości przełożyła się na bardzo ciekawą historyjkę z niezłym twistem i różnymi wersjami wydarzeń. Nadal nie uważam, żeby była to dobra _gra_, ale i tak stwierdzam, że pozycji nie doceniłem.

Prostoty. Zarówno od strony graficznej, jak i gameplay'owej. I bynajmniej nie chodzi mi tutaj o fakt, że współczesne gry są łatwe. Kiedyś proste sprite'y potrafiły działać na wyobraźnie i wywoływać więcej emocji, niż obecne motion-capture i nie wiem jak kosmicznie droga animacja twarzy bohaterów. Nie żebym zaraz tu krytykował jedno i chwalił drugie, ale brakuje mi tego, bo coraz częściej grafika idzie na pierwszy plan, w gruncie rzeczy niepotrzebnie, bo koniec końców dostajemy po prostu wypolerowanego stolca. Co do gameplay'u, kiedyś jak kupowaliśmy strzelankę, to faktycznie mieliśmy dużo strzelania. Teraz, jak kupujemy strzelankę, to mamy nachalną i prostą fabułę, prowadzenie gracza za rączkę, czekanie na NPC którzy po długim monologu otworzą nam drzwi, plus pierdyliard okienek z obowiązkowym craftingiem, zbieraniem świecidełek, i nie wiem czym jeszcze. Oczywiście to tylko przykład. Za inny niech posłużą RPGi - kiedyś nie były one wcale AŻ tak rozbudowane od strony mechaniki czy systemu, i w efekcie każdy mógł po nie sięgnąć. To plus wyższość tekstu bez voice-actingu nad współczesnymi wyborami "good/bad/neutral" i kompletną liniowością. Tymczasem coraz więcej współczesnych (j)RPG przytłacza gracza pierdyliardem okien, pięciogodzinnymi tutorialami, ogromnym, ale biednym światem, obowiązkowym craftingiem i zręcznościowym systemem walki. Efekt taki, że praktycznie w ogóle od lat nie sięgam po te wszelkie rozreklamowane "AAA", a sięgam po jakieś niszowe twory na handheldy, japońszczyznę, albo indyki.

Rune Factory 2 lub 3. Nie do końca to samo, bo dodano elementy walki, a całość dzieje się w świecie fantasy, ale poza tym reszta to nadal ten sam typ rozgrywki.

Friends of Mineral Town to dokładnie to samo co Back to Nature, z subtelnymi zmianami i z grafiką 2D. Karen best waifu.

W Stardew Valley z czasem ma być dodane multi, ale nie znam szczegółów.