Suavek

Stellar Blade 2

Na pokazie Xbox będą wg leaków. Przynajmniej P6.

Założę temat, bo fajnie to wygląda. Zgaduję, że slasher. Gundam z nazwy, ale całkiem nowe uniwersum, więc nijak się to ma do anime. Tj. nie trzeba nic znać chińskich bajek. PC, PS5, XSX. 2027. https://store.steampowered.com/app/1963680/GUNDAM_ROGUE_ORBIT/

Trochę offtop, ale gdyby ktoś chciał coś do zabawy w oczekiwaniu na AC8, to polecam Project Wingman. Chyba sam sobie odświeżę... ;)

Oglądam powyższe. Bożeczku kochany, dobrze to wygląda. Dużo elementów z poprzednich odsłon (rozkazy z AC5, elitarne jednostki z AC0 itp.). OST też zapowiada się dobrze. Empik ma pierwsze pre-ordery na pudełka. Jest też pudło na PC. Ja zamówię zwykłą edycję, bo z tego co widzę Deluxe to stuff do multiplayera, w którego nie będę raczej grać, jaki by nie był. Nie no, day1 jak nic. EDIT: [Tu były gameplay'e, ale usunięto je z YT]

Wrzucę link już teraz, bo potem zapomnę, a rzuciło mi się w oczy na kanale Bamco. Gameplay trailer o 15:00. Jak ktoś chce grę na PC, to Fanatical ma ofertę 50zł tańszą niż Steam - https://www.fanatical.com/en/game/ace-combat-8-wings-of-theve

Zacząłem Sunbnautica: Below Zero, świeżo po skończeniu jedynki. Ogólnie zapowiada się na więcej tego samego z pewnymi rozszerzeniami, w nowym wizualnie środowisku i pod tym względem już wiem, że będę bawił się dobrze. Gra ma jednak już od samego wstępu jedną olbrzymią wadę, która mocno psuje odbiór wrażeń - główna bohaterka, którą sterujemy, się ODZYWA... Żeby zaraz jakiś Figaro na białym koniu nie wpadł z minusikiem, to nie chodzi mi tu o żadną nachalną awersję do postaci kobiecych, ani nic takiego. Ale tak jak pierwsza Sunbnautica była bardzo klimatyczna właśnie przez te uczucie osamotnienia, jak i potrzebę odkrywania wszystkiego samemu, tak tutaj nie dość, że mamy historię bardziej personalną, to jeszcze główna bohaterka KOMENTUJE i WYJAŚNIA dosłownie wszystko co się dzieje, często w irytujący sposób. Jakby Below Zero był stworzony dla tych (t)opornych graczy, bądź też usiłował przyciągnąć do siebie nową grupę odbiorców. Nie wiem na razie jak się potoczy fabuła. Mam lekkie obawy, że pojawią się tam motywy będące idealną pożywką dla Josha, ale z oceną się wstrzymam, aż przejdę całość. Co by nie było, to więcej tego samego więc sama rozgrywka na pewno będzie mi się podobać. Hand-holding No shit...

Był w naszym PSN "bug", że któraś edycja cyfrowa AC7 gry nadal dawała dostęp do AC5 lata po premierze. Tylko dzięki temu się załapałem, bo siódemki nie brałem na premierę, tylko po czasie. Podobno problem z tymi starymi grami wynika z tego, że są w nich prawdziwe samoloty, a licencje mogły wygasnąć. Gdzieś czytałem, że tylko dodając te gry właśnie jako taki bonusy mogą je ponownie udostępnić graczom, bo sprzedawać osobno ich nie mogą. Z dwojga złego lepszy rydz niż nic. Ja wezmę na premierę, bo serię lubię a AC0 to jedna z lepszych odsłon.

W pre-orderze "remaster" Ace Combat Zero: The Belkan War, tym razem na wszystkie platformy. Day 1 wchodzi pudło na PS5, a na PC kiedyś w przyszłości. Aczkolwiek ten AC0 na Steam też bym chciał, a jest notka, że nie będzie sprzedawany osobno w przyszłości. Durne FOMO...

Czy każdy to bym polemizował. Kiedyś kupiłem droższego Philipsa, który po kilku miesiącach ledwo co ciągnął. Bezużyteczny się praktycznie zrobił. Od ponad pół roku używam Xiaomi G20 Lite i jestem bardzo zadowolony, także jako posiadacz zwierzaka i kilku mniejszych dywaników. Na te drugie, tudzież większe drobiny żwirku działa świetnie tryb Turbo. Około 40min pracy w zwykłym trybie, ok. 15min na Turbo nawet po regularnym, niemal codziennym użytkowaniu od listopada. Za ~300zł (kupiłem za mniej) lepiej trafić chyba nie mogłem. Duży odkurzacz na kablu odpalam tylko, jak naprawdę solidnie chcę odkurzyć, a do codziennego zbierania kurzu i kłaków ten Xiaomi się sprawdza rewelacyjnie. Do tego jest lekki, wygodny w obsłudze, ma szczelinówkę i podświetlenie. Ja bym nie ryzykował z droższymi chińczykami i kupił tego Xiaomi, jeśli ktoś patrzy na budżet. W Amazon.pl jest za 289zł, w Empiku za 299zł obecnie.

Subnautica (PC) Tak bardzo chcę napisać coś o Subnautica dosłownie moment po jej ukończeniu, że zapewne w efekcie nie opiszę nawet połowy wrażeń, jakie towarzyszyły mi podczas zabawy. Ignorancja po raz kolejny dała o sobie znać, gdyż gierką zainteresowałem się zupełnym przypadkiem, oglądając fragment streamu drugiej części na YouTube. Z jakiegoś powodu byłem święcie przekonany przez wszystkie te lata, że Subnautica to jakiś niezobowiązujący walking swimming sim o podziwianiu widoczków w głębinach oceanu. Nie miałem pojęcia ani o tym, że jest to survival, ani o naprawdę rozbudowanych możliwościach budowy bazy i interakcji z otoczeniem, ani już z pewnością o bardzo ciekawej i intrygującej fabule. Mało tego, nie zainteresowałem się grą nawet pomimo tego, że miałem ją w bibliotece Playstation od czasów covida, kiedy była rozdawana za darmo. Ale że była rozdawana za darmo z Abzu, to chyba dlatego wrzuciłem ją niesłusznie do jednego wora z tym drugim pływaniem... Ale do rzeczy. Powyższe 46 godzin nabiłem w przeciągu zaledwie dwóch tygodni. Wiem, że dla wielu innych forumowiczów to jest nic, ale w moim przypadku jest to idealny przykład tego, jak mocno gra mnie wciągnęła. Grałem gdy tylko mogłem. Myślałem o grze w pracy. Czasem mi się ona nawet śniła. Zamiast iść spać, to grałem do północy i dłużej, pomimo tego, że po piątej trzeba było wstać. Będę pisał ogólnikami, bo może nie jestem jedynym, którego Subnautica ominęła, ale ja niemal co chwila odkrywałem w grze coś nowego, dowiadywałem się o nowych możliwościach, oraz z czasem zacząłem doceniać przedstawioną historyjkę, która z początku również nie spodziewałem się, że będzie taka dobra. W dużym skrócie, Subnautica to futurystyczny survival w głębinach oceanu na obcej planecie, na której rozbija się statek głównego bohatera. Większość wydarzeń prezentowana jest w postaci komunikatów radiowych oraz audio-logów. Zaczyna się bardzo niepozornie, ale z czasem całość się rozwija bardzo intrygująco i żeby nic więcej nie zdradzać, to na tym poprzestanę. Gra właściwie w ogóle nie prowadzi gracza za rączkę i wszystko musimy rozgryźć sami, bądź za sprawą wskazówek z rozmaitych logów i informacji otrzymywanych ze skanera. Zaczynamy w dryfującej kapsule ratunkowej i musimy zadbać o przetrwanie, zbierając surowce, pożywienie, filtrowaną wodę, z czasem konstruując futurystyczne podwodne bazy, nowy ekwipunek, a nawet pojazdy, kończąc na hodowli fauny i flory do wykorzystania w dalszych ekspedycjach, bądź utrzymaniu habitatu. Wszystko z perspektywy pierwszej osoby z naprawdę pokaźną interaktywnością z otoczeniem. Gra daje ogromną swobodę, począwszy od eksploracji, po konstrukcję bazy, czy jej design, bądź też zasilanie. Osoby, które przykładają uwagę do względów estetycznych również powinny być zadowolone, gdyż kolejne habitaty można tworzyć zarówno pod kątem funkcjonalnym, jak i czysto wizualnym, z dedykowanymi modułami czy pomieszczeniami do podziwiania widoków. A jest co podziwiać. Gra została wydana w 2018 roku, ale nawet po latach jest naprawdę piękna. Może niekoniecznie czysto graficznie, co stylistycznie. Podwodny świat jest zróżnicowany, kolorowy, obszerny i naprawdę zdaje się żyć swoim życiem. Fauna i flora mają swoje cechy i na przykład możemy zaobserwować, jak rozmaite organizmy zachowują się wobec siebie nawzajem, jak i wobec gracza. Czasem są to bardzo subtelne interakcje czy zachowania, ale raz jeszcze, nadają one temu fikcyjnemu światu życia, co z kolei zachęca do dalszej eksploracji. Towarzyszący całości przygrywający od czasu do czasu Soundtrack również jest rewelacyjny do tego stopnia, że musiałem dokupić wersję z OSTem na Steam. Jest to muzyka, którą z pewnością sobie odtworzę również poza grą. Co mnie jednak urzekło najbardziej, to to, że Subnautica okazała się niezwykle przyjemna, relaksująca i fascynująca. Choć w założeniach jest to survival, a kilka momentów potrafi przyspieszyć bicie serca (nawet za sprawą jump-scare'ów), to jednak całość jest w praktyce bardzo "każualowa", o ile nie gramy na poziomie Hardcore z jednym życiem. Nie ma presji czasu, nie ma prowadzenia za rączkę, a motywatorem jest tylko nasza własna ciekawość i twórczość. Jak to zwykle w tego typu grach bywa, najlepsza jest właśnie przygoda i stopniowe odkrywanie kolejnych rzeczy, lokacji, technologii, ekwipunku. Poniekąd błędne koło, jak to opowiadałem znajomemu z pracy - zbierasz surowce, żeby zbudować coś, co pozwoli ci zejść głębiej, albo przetrwać w nowym obszarze, a płyniesz tam, żeby zdobyć kolejne surowce i technologie, dzięki którym popłyniemy jeszcze dalej... Ale satysfakcja, gdy wreszcie wybudujemy np. nowy pojazd, albo zdobędziemy lepszy ekwipunek są przeogromne. Dopiero gdy odblokowałem wszystko co możliwe entuzjazm trochę opadł i dopiero wtedy skupiłem się na przejściu warstwy fabularnej. Niemniej jednak jak już wspomniałem, jeśli ktoś chce po prostu w tym wodnym świecie sobie egzystować, tworzyć coś wizualnie fajnego itp. to jest tu ogromne pole do popisu. Wady? Mógłbym wymienić raczej na upartego. Kilka bugów, z czego jeden potencjalnie groźny, gdyż popsuł moją łódź podwodną po zamontowaniu na niej pojedynczej... doniczki. Na szczęście usunięcie przedmiotu naprawiło problem. Plus wydaje mi się, że przez wspomnianą swobodę kilka rzeczy mnie ominęło, gdyż technologie albo struktury, które powinienem mieć stosunkowo wcześnie odblokowałem dopiero pod koniec gry. Poniekąd przez nieuwagę, poniekąd przez brak wskazówek. Ale ciężko mi to uznać za prawdziwą wadę. Wręcz przeciwnie, czyni to daną przygodę unikatową, a nie identyczną dla każdego gracza. Niemniej jednak w kontynuacji Below Zero na pewno będę już miał na uwadze kilka rzeczy i zwiększoną czujność. Ano właśnie, Below Zero już się instaluje. Póki co kończę przygodę ze zwykłą Subnautica, ale na 100% przejdę sobie jeszcze wersję PS5 we wcale nie tak odległej przyszłości. Jeśli ktoś z jakiegoś powodu w Subnauticę jeszcze nie grał, to bardzo polecam. Powyższy tekst może być chaotyczny, gdyż nie został napisany przy pomocy AI, lecz stanowi luźny ciąg myśli spisanych samodzielnie "na kolanie" w 30min świeżo po ukończeniu gierki oraz dwóch wypitych piwach.

Komórkowy slopik GOAT. Cudowna gierka. Tylko faktycznie protagonista ma chyba jeszcze gorszy fryz od tego rzekomego protaga z P6.

Joker to Ren. Problem polega na tym, że protagi mają inne imiona w mandze, a inne w anime. Aczkolwiek to te drugie są uznawane za kanoniczne. Niezłego mindfucka miałem, jak zacząłem czytać mangę P4, a tam jakiś Souji...

Już protag Metaphora średnio mi pasował designem, więc jestem w stanie uwierzyć, że taki styl obrali i tym razem w Atlusie... Strasznie nudno się gość prezentuje. Jak z jakiegoś Shonena. Babka za to bardzo spoko.

Przecież nie byłoby żadnej różnicy między licealistami, a studentami. Jak zwał, tak zwał, rutyna ta sama, a te +/- parę lat różnicy w postaciach nic by nie zmieniło. Mówimy w końcu o Japonii, gdzie 30 latek w grze to już dziadek z siwą brodą. Minęło tyle lat, że chyba każdy na tym etapie by już chciał dorosłych ludzi. Ja również. Ale ja nie do końca wierzę w taką opcję, bo jednak Persona ma swój appeal, zaś każda nowa odsłona przyciąga nowych fanów (dla wielu dopiero P5 była tą pierwszą) i właśnie zbyt drastyczna odmiana mogłaby się nie przyjąć. Tzn. domyślam się, nie wiem i nie chce mi się sprawdzać, jaka była sprzedaż Metaphor i jakie wnioski wyciągnął z tego Atlus. Myślę, że do końca roku jakiś teaser P6 powinien się pojawić i wtedy będzie można dalej snuć domysły. Najbardziej ciekaw jestem ogólnej stylistyki gry (w tym muzyki), bo jak by nie patrzeć każda Persona czymś się wyróżnia i bardzo bym nie chciał, żeby powtarzali cokolwiek z poprzednich odsłon w tej kwestii.

Co tu się odjebało? A jak jestem zalogowany, to wyświetla mi to: Widzę cyrylicę i już mam stracha, że jakiś hack... EDIT: Dobra, już "się naprawiło" chyba...

Mam wrażenie, że fani sami nie do końca wiedzą czego chcą od nowej Persony, to co się dziwić Atlusowi, że przy takiej marce nie chce mieć żadnej wtopy przez wydanie czegoś przedwcześnie, albo wydanie czegoś wtórnego. A lista gier od Atlusa na przestrzeni ostatnich lat jest wbrew pozorom spora i to, że nie wydali P6 wcale nie znaczy, że lecą sobie w kulki. Są porty, remastery, remaki, jak i całkiem nowe gry (po kilka tytułów w roku). Niektórzy psioczą na spinoffy, a chyba nie do końca zdają sobie sprawę, że nad nimi często (współ)pracują zupełnie inne studia. Nawet taką "znienawidzoną" P5X robią chińczyki z Black Wing Game Studios, nie Atlus. A kasa, którą z tego trzepią mimo wszystko trafia częściowo na rzecz innych gier serii. Tak samo nie mam nic przeciwko "dojeniu marki" jeśli w efekcie dostajemy gry faktycznie dobre. Strikers, Tactica, a nawet Q2, Dancing i Phantom X są bardzo dobre i zabawne. Nie dla każdego, ale to nie są produkcje robione po linii najmniejszego oporu. Mnie we wszystkie grało się bardzo dobrze, nawet wielokrotnie. Dancing chętnie bym kupił po raz n-ty, gdyby wyszło na PC, a P5X to jedna z moich ulubionych gier live-service, w jakie grałem i po całym hejcie, jaki wylałem na grę "dla zasady" jeszcze przed premierą, teraz sam jestem szczerze zaskoczony jak chętnie w nią gram. Ja się męczę, żeby przejść Metaphora i prawdę mówiąc nie wiem, jaka forma P6 by mi pasowała. Bo po raz kolejny tego samego chyba nawet nie chcę, o ile by nie wprowadzili jakichś naprawdę znaczących usprawnień QoL (których brakuje nawet w Metaphorze, a które są jak na ironię w P5X). Dla oszczędności czasu na żmudnych czynnościach. Przede wszystkim jednak chciałbym, żeby przy P6 zrobili coś nowego. Phantom Thieves byli fajnym pomysłem i z pewnością będzie trudny do przebicia, ale mimo wszystko niech będzie coś nowego, innego, a nie znowu pałace i maski. Wystarczy, że P5X jest pod tym względem do bólu odtwórcza.

Też tak sądziłem oglądając poprzedni pokaz xboxa... To było straszne.

Przecież jak wydadzą P4R, to automatycznie będzie pretekst do wydawania nowych postaci i collabów do gachy w P5X. ;) SEGA:

Tym razem już na pewno pokażą Personkę 4 bożą, prawda? prawda...?

Nie sądziłem, że coś takiego powiem, ale Tartarus jest rewelacyjny. To naprawdę mogłaby być odrębna gra sama w sobie. Na tę chwilę to najlepszy tryb, jaki P5X wypuścił, a z czasem jest on jeszcze bardziej rozwijany (kolejne piętra, poziomy trudności, kolejne grywalne postacie, Reaper itp.) Gra się w to jak w prawdziwego roguelike. Jest to poczucie stopniowego stawania się coraz to potężniejszym, a zarazem można naprawdę fajnie pokombinować rozmaitymi zagrywkami, taktykami oraz synergią dobieranych bonusów, niczym w jakimś Vampire Survivors. I tak jak pisałem, nie ma tu absolutnie żadnych barier typowych dla gacha. Jak najbardziej można grać za darmo postaciami, których nie posiadamy, a nawet levelować ich "Awareness" (czyli w gachy pasywne i aktywne bonusy za zdobywanie dubli postaci). Oczywiście teraz jednym z lepszych wyborów jest Makoto, ale ja mam w planach zrobić kolejne podejście z Yusuke, którego nigdy nie wybrałem z gachy, a którego taktyka polega na kontrowaniu wrogich ataków. Pospamuję screenami. Kilka z nich wrzucam tylko, żeby zobrazować, jak niektóre dobierane Arcany fajnie ze sobą współgrają. Np. wziąłem do drużyny Minami - jednego z lepszych healerów w grze - która lecząc nie dość, że dawała bonusy drużynie i pozwoliła na wybranie Arcany dającej co turę osłonę, to jeszcze dzięki innemu bonusowi była w stanie zadawać obrażenia wrogom za leczenie ponad 100%. A to raptem przykład możliwej zagrywki. Zarazem żeby nie było tak łatwo, to w Tartarusie trzeba uważać na Willpower, czyli odpowiednik Staminy z P3 - każda walka zabiera Willpower, a gdy spadnie poniżej pewnego progu, to nasza drużyna staje się słabsza, więc należy pilnować jej odnowę możliwą tylko na niektórych piętrach. Jeśli plotki, że nową postacią na rocznicę gry będzie Hatsune Miku okażą się prawdą, to gra będzie GOAT.

Czytam piąty tom Transformers z Energon Universe i wprowadzają tam coraz więcej wątków, ale jak na razie nie do końca wiem, co o nich myśleć. Plus jedna z kluczowych cech całego komiksu, która go charakteryzowała od samego początku chyba idzie w zapomnienie. Wrzucam w spoiler: Mniejszy spoiler Większy Spoiler

Na Steam jest demko Warhammer Survivors dostępne.