Uzytnik30

Muszę się odzwyczaić od czyszczenia pytajników i pomagania każdemu, kogo spotkam, bo serio jak czas ucieka to lekki stresik jest. Ciągle coś odciąga uwagę…

Przy upływającym czasie, to by było dopiero wyzwanie xd rodzina rodziną, ale partyjki gwinta nigdy nie odmówię.

Prolog skończony, poziom trudności duelist i faktycznie łatwo o srogi wpierdziel już na samym początku, więc później będzie już tylko gorzej. Ale absolutnie warto. I mimo że wkurvia mnie od czasu do czasu to drewno, to jednak siedzi ten wampir w głowie po tych paru godzinach na tyle, że już bym sobie pyknął kolejną sesyjkę. Rzadko kiedy nie mogę się skupić na czymś, bo potrzeba powrotu do giereczki jest tak silna. No i duch Gerwanta jest tu mocno odczuwalny, a dla mnie to instant love.

Szkalujesz polskie giereczki to karma dopadła

Wczoraj trochę popykałem i jedyne co mi w tym drewnie przeszkadza to bieg bohatera. I bez sprintu chłop leci na pełnej, ciężko mi to wyczuć i lekko wybija z rytmu, a spacerkiem nie polatam, bo czas leci… a już na sam start ciężkie wybory - zostać z dupeczką na lekcji języka hehe czy biec do matuli z ziółkami jednak. Nie jest lekko. Na razie zassało, ale na dłużej przysiądę dopiero po weekendzie mam nadzieję.

Pograłem chwilę, rozpocząłem prolog i drewienko mocne, ale czuć ducha Wieśka i dosyć szybko wsiąknąłem. Ścieżka dźwiękowa dobrze smyra. System walki też bardzo na plus i nawet 30 klatek dość płynne jakkolwiek to nie zabrzmi.

Też gdzieś czytałem o tym samym błędzie. U mnie zero jakichkolwiek bugów przez całą gierę.

Wspaniałe to było, pamiętam. Mój pajęczak uratował trzech chłopów z rzędu i każdy miał chłopa, który był wielkim fanem pajączka. Już wtedy myślałem, że jest źle, ale jeszcze wtedy nie wiedziałem o tych oświadczynach na kampusie…

No i elegancko. Sarosik to dla mnie wciąż największy wygryw tego roku, tuż nad Requiem.

Jest i on, wśród swoich.

No bidnie ta wydajność wygląda, ale może dlatego warto będzie ograć w jakości, w 30 klatkach, żeby oczy się powoli przyzwyczajały do płynności nadchodzącego GTA xd

Mi tam się podoba, zero zastrzeżeń. Proste, przejrzyste i po prostu pasuje. Z kolei na redditach co chwilę widzę przypierdolkę o UI, magiczne butelki z piwem, ukryte w dupsku telefony, ale za to masę spustów spermiarzy w kierunku spoconej Lucii i jej stooopek. Niesamowite jakie Rockstar wywołuje emocje. Jak kiedyś dojdzie do tego wersja VR, to piwniczaki dorzucą grube hajsy żeby w końcu dotknąć.

Nic a nic. Po skompletowaniu Knightfall i serii Halloweenowej zupełnie sobie odpuściłem, nawet nie wiem, co tam ciekawego wyszło od tamtego czasu… najbardziej właśnie hajpowałem się na batka Snydera i powiększone wydanie TDKR.

Fabuła dawno ukończona, zostały mi już dwa trofiki do platyny i wychodzi na to, że w moim przypadku ten asasyn najlepiej się sprawdza właśnie jako symulator życia pirata aniżeli cokolwiek innego. Historia mnie rozczarowała, w połowie znudziła, ale jednak to, co się dzieje na wodach niesamowicie relaksuje + widoczki. Gierka w sam raz, żeby sobie wrócić od czasu do czasu i po prostu pożeglować. Nawet czyszczenie odkrytych wcześniej lokacji zaczęło mi sprawiać jakąś tam frajdę. Ale te legendarne statki to kpina. Udało mi się zniszczyć jeden, z resztą się męczę i nie jest kolorowo.

Komiksowo trochę się wypaliłem, nie kupiłem nic od dawna, nie czytałem, bo nic nie potrafiło mnie przyciągnąć ani zatrzymać na dłużej, ale ten Absolute Batman jest naprawdę bardzo dobry, i tym bardziej cieszy, że udało się przed wyczerpaniem nakładu zakupić. Nie było co prawda aż takiego szoku jak przy Trybunale, ale i tak czapki z głów za pomysł i wykonanie. Tom drugi już w grudniu, oby seria utrzymała poziom.

Ominęła mnie kultowa seria Kojimy, co prawda w coś tam grałem, ale teraz ponownie małymi kroczkami wgryzam się w MGS. Pisałem w temacie o Delcie, że moja styczność z serią na tamten moment to wyłącznie MGS3, i Peace Walker. Mało pamiętam z tego drugiego, więc idealnie się składa, że mogę sobie urządzić maraton (prawie całej) serii. Metal Gear / Metal Gear 2: Solid Snake Będzie krótko. Jeżeli miałbym podsumować jednym słowem moje obcowanie z tymi tytułami, użyłbym słowa - odświeżający. Bo w zasadzie takich patentów w rozgrywce, o których poniżej, na próżno dzisiaj szukać. Nie miałem żadnych oczekiwań, plan był taki, aby ograć całość kolekcji (vol.1), więc na start dwie przystawki, żeby poznać historię od początków, a ostatecznie dostałem obuchem. Pozytywnie rzecz jasna, bo podziwiam jeżeli komuś udało się kiedyś przejść jakąkolwiek część bez poradnika choćby w małym stopniu. Kto by wpadł na sprawdzanie ściany cm po cm, żeby w odpowiednim miejscu podłożyć C4 i przebić się na drugą stronę, żeby znaleźć item, o czym gra nie informuje? Do tego dochodzą zajebiste motywy typu śledzenie mobka w celu znalezienia ukrytej trasy, albo tuż przed samym finałem zorientowanie się, że przedmiot, który mamy ze sobą przed 2/3 gry, pod wpływem zimna / ciepła zmienia swoją postać i posłuży jako klucz? wisiorka w saunie lub chłodni, co zmieni strukturę przedmiotu, aby ostatecznie otrzymać klucz do otwarcia drzwi…a później okazuje się, że w zależności od warunków pogodowych danej lokacji, wróci do poprzedniego, bezużytecznego stanu, jeśli nie będziemy ostrożni. No ja wymiękam jakie to jest dobre. Już jak na tamte czasy niesamowicie świeży był Kojima. Ciężko mi się tu podejmować oceny, rozbijać opinii na poszczególne składowe, ale na pewno niuanse i możliwości jakie te gry serwują (do dzisiaj) robią robotę i zostawiły mnie w ciężkim szoku. Lata latami, przez co ciężko było mi śledzić historię z zapartym tchem, ale jest w tych pierwszych metal gearach coś ponadczasowego. Jeżeli MG1 mnie zaczarowało, to dopiero w kontynuacji mam wrażenie, że Kojima odpalił wroty i zrobił sequel w tylu więcej, mocniej, lepiej - ciekawsze lokacje, urozmaiceni bossowie i dość psychodelicznie się nawet zrobiło. Aż wstyd, że dopiero teraz się za to zabrałem, ale lepiej późno niż wcale.

Uzupełnienie backlogu na kiedyś tam.

No to lypa, trzeba brać, tak coś czułem. Nagle hajpik mnie wziął, więc Rosomak poczeka w takim razie, bo jak dodam do tego Control i GTA to nie ma szans tego wszystkiego ogarnąć… jeszcze ten remastered edition Wieśka, który aż się prosi o kolejne przejście przed dodatkiem.

A propos bohaterów. W pewnym momencie Brian rzuca do Jasona dialogiem rodem z Gorączki Manna (o konsekwencjach), więc jeżeli dostaniemy takiego mruka, gościa po przejściach, wyszkolonego i oddanego profesji, który tylko przy kobiecie prywatnie może pokazać się z innej strony, a koniec końców przegapi idealny moment, żeby dać sobie siana i wybrać to co dla niego ważniejsze, to jak dla mnie idealnie. Jeżeli życzyłbym sobie czegoś poza większym naciskiem na napady, to właśnie tak poprowadzoną postać. Zobaczymy finalnie jak wyjdzie.

A tymczasem trzeci raz już zapętlam i nie mogę wyjść z podziwu jak to wygląda. Jak to dobrze być graczem.

Na stówkę Empik, ale i tak nieźle, że tylko mała ryska. Ja dopiero po odbiorze zauważyłem pod światło ślad z nożyka i wciąż nie wiem czy na folii czy nie, ale tak to jest z Empikiem. Do tego płyta wypadła z zaczepu xd Tak czy inaczej, z Empikiem tylko odbiór osobisty, bo ich poziom pakowania to szkoła Amazonu.

Netflix potwierdził, że materiał potrwa 26 minut, więc szykuje się sporo konkretów.

W końcu! Można zaczynać maraton.

Jutro pokaz dodatku, a ja sobie przypomniałem o wsparciu modów, które jakiś czas temu miało się pojawić na konsolkach. Ciekawe czy zlali temat czy być może na kolejny rok wraz z trzecim rozszerzeniem.

Tak jak w życiu, nie jest kolorowo, więc realizm zachowany.