Kmiot

Romansidło, tyle że ciągnące na popularyzującym się w Polsce w owym czasie szale komunikowania z drugim człowiekiem przy pomocy Internetu. Wraz z upływem lat ta historia nic nie zyskała. Nawet jako obraz minionych czasów z realizmem jest na bakier.

Nie no, poważnie, na świecie istnieją miliony książek, którym znacznie bardziej opłaca się poświęcić czas stracony na lekturę "Samotności w sieci". Wiem, bo sam czytałem, a co. Chyba, że jesteś kobietą. Z drugiej strony, jeśli spodobała Ci się inna książka Wiśniewskiego, to diabli wiedzą, może i sobie "Samotność..." przeczytaj. Trochę mnie zbiłeś z tropu.

Nie osłabiaj mnie.

Przypadkiem?

Na dobrą sprawę wszystko można tym wytłumaczyć. Zasłanianie się "wewnętrznymi sprawami redakcji" to frazes jakich mało. Czym mają się interesować czytelnicy, jeśli nie sprawami redakcyjnymi?

To jak w końcu ta róża ma na imię? Hyhyhy. <Figlarz>

Chodzą słuchy, że było odwrotnie.

http://www.twitvid.com/AHCJ1 Jaki murzyn xd Ostry bulwers.

Ale muszkieter Gatuzo jest chyba zawieszony za swoje ekscesy, więc i tak pewnie by nie zagrał.

Skąd wziałes te 7 lat. 2003- wygrana, 2005- pamiętny finał, 2007- wygrana. To według moich obliczeń 4 lata. Faktycznie, jesteście już za połową drogi. Mistrzu kalkulacji i czytania ze zrozumieniem.

Za każdym razem gdy czytam czyjeś wrażenia i próby ogólnego zarysowania którejś z książek Dukaja, to nachodzi mnie myśl w stylu "kur'wa, ale to musi być zamotana powieść, nie nadążam". Tak było z "Innymi pieśniami" i "Lodem". Ale już po lekturze człowiek jakoś inaczej to odbiera, rozumie co miał na myśli recenzent i z wyrozumiałością podchodzi do prób krótkiego opisania zasad rządzących w powieści. Bo trudno w paru słowach wyłożyć pewne fantastyczne założenia, które Dukaj nieśpiesznie wpaja czytelnikowi przez całą treść. Oczywiście, Dukaj tworzy na tyle w pewnym sensie poje'bane powieści, że trudno sobie wyobrazić kogoś, kto w 100% pojmie każdy wątek i teorię, wyobrazi każdą, nawet najbardziej abstrakcyjną scenę, ale dla wielu stanowi to zaletę, bo miło po zakończeniu lektury nie zapominać o niej o razu i pogłowić się, poszukać innych interpretacji. Osobiście, po lekturze dwóch wyżej wymienionych powieści jestem zachwycony i choć oczywiście nie ogarnąłem wszystkiego jak należy, pewne teorie mnie przerosły, to jednak całością jestem zauroczony. A "Perfekcyjna niedoskonałość" czeka na półce na moment, kiedy poczuję się wystarczająco mocny do podjęcia kolejnego wyzwania. No i ja tak naprawdę nie lubię S-F ;/

W ogóle w tym komicznym zgrentgenie wszystko leży i kwiczy. Nawet korekta najwyraźniej lagę wyłożyła na poprawianie marudnych konsolomaniaków pozbawionych większych problemów, a w związku z tym niejaki Rodzyna nie wypadł zbyt korzystnie ze swoją "rządzą" i "najmniejszą linią oporu". Nie doczytałem nawet do końca, bo mnie zemdliło i substancja wydalana się wycofała w połowie drogi. A to nie jest przyjemne, wbrew pozorom.

Nie jako jedyny, problem był już parokrotnie poruszany, m.in. przeze mnie, ale wszystko co uzyskałem to "sprawdź na innym skinie", albo "skasuj kukis", "zmień przeglądarkę". Naprawdę hakerskie sztuczki, a które sam w życiu bym nie wpadł. Jak kliknę środkowym przyciskiem myszy ("otwórz w nowym oknie") to wyskakuje [#2025] Nie masz uprawnień do przeglądania tej części forum.

To nie jest puchar dla starych ludzi.

Jaki Krałcz to jest pająk to się w mojej głowie nie mieści xd Jak komuś co 5 minut na plecy z faulem nie wskoczy (z wyrazem twarzy typu "freedooom!") to chyba byłby chory. Haha, pocieszny patyczak.

Są książki i książki. Jedną się czyta w cztery godziny, 1300 stronicowego kolosa już nie bardzo. W zeszłym roku przerobiłem 43 pozycje, od Hrabiego Monte Christo składającego się z trzech sporych tomów, "Nędzników" 2x800 stron, "Atlas zbuntowany" 1200 stron, "Lód" 1100, czy "Życie i los" ok. 900, po cieniutkie: "Folwark zwierzęcy", "Tango" Mrożka, "Piotrusia Pana" i "Wielkiego Gatsby'ego". Biorąc pod uwagę, że czytam tylko wieczorami przed snem oraz w niedziele i święta, to żwawy wynik, ale nie ma co rozgraniczać, bo ciężko w tym znaleźć jakąś regularność.

Powstanie warszawskie ma fajny koncept i lubię, reszty chyba nawet nie słyszałem, ale na pewno jest chu'jowa.

Numeru jeszcze nie widziałem, ale pewnie ten Ktomaczasu.

Zwróć uwagę na "Życie i los" Grossmana.

Tam w zasadzie nie ma opisów. Lekkie, w sumie przyjemne i wciągające czytadło. Strony lecą hurtem, więc grubość to nie problem.

Ta, sam się przesiadłem z klasika, ale kiedy tylko ktoś to naprawi, to natychmiast na niego wracam. Ale nie wymagam zbyt wiele, skoro od X miesięcy nikt nie potrafi naprawić wyświetlania mojego statusu ostrzeżeń. Wciąż i wciąż nie mam podobno uprawnień do przeglądania swoich warnów. Nie, nie jest to kwestia skórki. Z tego co się orientuję, nie tylko ja mam ten problem.

Stadion może i fajny, ale słonecznika nie sprzedają.

Czy ta liga może stać się jeszcze nudniejsza?

To nie ma większego znaczenia, ale przeważnie jest tak, że najpierw lepiej poznać pierwowzór, a dopiero potem jakąkolwiek wizję czy adaptację tegoż. Stężenie bezsensownego sadyzmu w książce osiąga chwilami poziom, który wywoływał u mnie już nawet znużenie. No, ale gdy jest kontrowersja, to już większość jest zachwycona, a że co za dużo...