SlimShady

Te nowy elementy gameplayowe jakby skrojone pod tryb story dla januszy. Całkowicie zaburzają sens tej gry, ale i tak ciekawe co z nowymi lokacjami, bossami i fabułą.

STANDING

Tylko MGS ukryty w wersji reżyserskiej Death Stranding może uratować ten pożal się Boże, pokaz.

Zgwałcili Outlasta po całości.

To ten szef od Yakuzy. Za darmo kary śmierci nie dostał.

Z nową generacją mogliby dorzucić destrukcję z Red Faction. W końcu ci sami twórcy.

Jakoś mnie nie dziwi, że Donek traktuje Xboxa jak więźnia z Guantanamo.

Ten kawałek pięknie współgra z tym tematem:

Wystarczy kilka sekund tego nieśmiertelnego motywu z menu głównego i oczyma wyobraźni znowu trafiam do Nowego Jorku podczas największej śnieżycy stulecia. Później wiadomo, nieoczekiwanie zaczynamy od endingu i kultowego w pewnych kręgach "Strzelanina na dachu, strzały przy Aesir Plaza, powtarzam, strzały przy Aesir Plaza". No i zaskakująco dobry Radzio Pazura. Stąd już tylko krok od zapoznania się z jedną z gier życia. Z pobocznych spraw, jest rok 2001-2002 i gram na mocarnym wtedy Pentium 4 1.4 Ghz 512 Ram(tyle będzie miał Xbox 360 za 4 lata i tyle będzie wystarczyło, żeby GTA V urywało na nim jaja w 2013 r.). Pierwszy i jedyny kupiony PC. Z innej beczki te niszczycielskie intro(mógłbym oglądać bez przerwy, nie ma mowy, żebym przyspieszał choć raz) wespół z utworem i szałem jaki panował na punkcie DB w kraju w tamtym czasie powodował, że zagrywałem się w tę gry choć obiektywnie była co najwyżej średniakiem(46% na Gamerankings), a może i crapem zestawiając z Tekkenami czy Soul Bladem. Tylko wtedy nikt mnie o tym nie powiedział, a pewnie i nie miałem wystarczającego growego obycia, żeby oddzielić ziarno od plew. Jak w żadnej innej bijatyce znałem wszystkie ciosy, ataki i specjale, które rozkminiłem na własną rękę bez poradników, później zapisywałem je w zeszycie. Mimo, że odblokowałem wszystko, co się dało, nadal łudziłem się, że są jakieś sekretne sekrety, których nikt nie zna i , które nadal są do odkrycia. Z dzisiejszej perspektywy wyobraźcie sobie, że Mejm masteruje Rambo Gra Wideo i po filmowej trylogii szuka sposobu, żeby odblokować scenariusz z John Rambo. Pewnie byście powiedzieli, że gość pierdolnięty, no właśnie tutaj było podobnie. Niby czerwonka, a człowiek się nie przejmował. Jedna z pierwszych gier(lub pierwsza) jaką kojarzę na PS1(jeszcze nie swoim), i pierwsze w miarę świadome mistrzostwa w piłce nożnej. To nawet nie była główna odsłona, tylko coś w rodzaju przystawki, chyba chodziło o kwalifikacje do samych mistrzostw, a tamte już były w edycji fifa world cup 98 r. Chyba, że coś pojebałem i tutaj też można grać o puchar. Czasy, gdy człowiek jeszcze nie wstydził się obcowania z Fifą i piłką jako taką. Wjeżdża ten kawałek i wiesz, że będzie ŁUHU W CHUJ, cokolwiek to znaczy. Song 2 od Blur zostało wyryte w głowie na wieki. Zapomniałbym o tym: Własny szarak pachnący nowością, końcówka 98 r, a wraz z nim DEMO One w czerwonej kopercie na którym można było liznąć i obejrzeć parę sztosów. Oprócz tego miałem tylko oryginał Wild 9, więc musiało wystarczyć do czasu aż PS1 zostanie otwarty na nowe możliwości. Nie było Dema Manty, nie było T-Rexa, ale za to był ten akwariowy motyw, który zawsze będzie pełnił dla mnie role wehikułu czasu.

To chyba rzadki przypadek kiedy gra jest jednocześnie dobra i chujowa i będzie miała spolaryzowane opinie jak tylko się da(jakbym miał podać przykład, to posłużyłbym się np. Deadly Premonition).

Nie no, nie przesadzajmy. Można też obejrzeć jakiś konkretny serial i pamiętać go do końca życia, a można posłuchać się Wezyra i wjebać na minę oglądając 13 powodów. Niby czas ten sam, ale odczucia diametralnie inne. Mimo wszystko lubię te recenzje Mejma, bo nikt inny już tego nie robi, a zajmuje się tytułami, które mogły umknąć uwadze. SUDA, teraz to, czasami powrót do staroci jak stare Tomb Raidery. Tacy ludzie też są potrzebni.

Fajnie, że wyszło, ale mogło się sprzedać z 5 razy gorzej, bo te ponad 150 mln narobiło więcej smrodu niż growe Wiedźminy Sapkowskiemu. No, a do tego natrzepali sporo hajsu na mikrotransakcjach, więc nie ma co się dziwić, że jest jak jest.

Jesteśmy purystami, nie tolerujemy półśrodków.

A czego tam nie było? Pomarańczowego nieba?

Ludzie oglądają Netflixa całymi sezonami i jakoś żyją, a Rambo, to jest jeden, krótki wieczór. No i celowniczki rządzą się trochę innymi prawami. Wszystko się toczy samo, ty sobie tylko celujesz i strzelasz.

Psychę może i tak, ale gra jest niewiele dłuższa niż ostatni kinowy Blade Runner. Poza tym, czasami fajnie zobaczyć jak się deweloper rozwija. Nasze blubery też nie tak dawno robili podobne crapy: https://www.metacritic.com/game/playstation-4/basement-crawl a dzisiaj sobie radzą o niebo lepiej i możliwe, że będą maczać palce w Silent Hillu.

Żeby było śmiesznie, to po dwóch latach od premiery wydali jeszcze darmowy dodatek, który jest prequelem, ale nie miałem tej nieprzyjemności go sprawdzić: Do gry, która zebrała tego rodzaju propsy: https://www.metacritic.com/game/playstation-3/rambo-the-video-game Też grałem i tak samo oceniam, gorsze są jedynie gry, które praktycznie nie działają, albo śmigają w permanentnym slow motion.

Trójka z Jean Reno też poszło w swobodną kamerę. Bardzo dobra rzecz, aż się zdziwiłem ile God of War pożyczył patentów.

Coś podejrzanie brzydki screen jak na Onimushę. Dwie pierwsze części niszczyły prerenderowanymi tłami, nie wspominając o jednych z najlepszych CGI, które gniotą do dzisiaj.

Tylko, że ten remake to jest taki trochę zbyt betonowy. Niewiele rzeczy unowocześnili, a w tym przypadku było co poprawiać, a klimat też jakby złagodniał i uleciał. Chociaż możliwe, że to kwestia nowej grafiki i tego, że nie mam 8 lat, ale niekoniecznie. Taka typowa gra dla największych fanów, ale nowej publiki tym nie kupisz. Jestem fanem Medievila, i osobiście nie widzę w tej ocenie nic złego. To jest gra przyzwoita, nie żaden wielki hit i dzisiaj już może niedomagać. Jak spojrzysz na inne gry, które dostały rimejki(Crash, SotC, CTR, Tony) to tam zasadniczego rdzeń gameplayowy broni się do dzisiaj, więc wystarczyło nie zepsuć. Tutaj sytuacja była nieco inna. Sony też jest nastawione na meta, jest żółtko i już możesz być prawie pewien, że koniec tematu. Poza Knackiem 2, nie kojarzę, żeby ktokolwiek dostał drugą szansę. Z kolei jak będą oceny, a nie będzie wyniku, to też nic z tego będzie, albo w ostateczności będzie to rozłożone na bardzo odległe "kiedyś".

Ten ostatni TM na PS3 był według mnie słabiutki, ale oceny, o dziwo, miał dosyć dobre. Jaffe po God of War zaliczył straszny zjazd formy i już nigdy do niej nie wrócił.

Myślałem, że da chociaż poczuć jak skrzypi podłoga w DS, ale jak widzę, to jeszcze nie ten etap.

To jest jeden z moich ulubionych deweloperów i życzę im jak najlepiej, bo niewiele pozostało niezależnych zespołów, i to takich, które istnieją ćwierć wieku, ale biorę poprawkę na takie wrzuty, bo wiem ile są warte. Jeżeli zależy mnie na danej grze, to sprzedaż jest dla mnie ważna, bo jest najprostszym przełożeniem na przyszłość deva(oczywiście trzeba brać poprawkę na jej budżet, więc to też nie jest zerojedynkowe), czy konkretnej serii gier. Zresztą przy budżecie Control, pewnie nawet te 2 miliony ich urządzają, ale jak mówię, sztucznie podkręcają temat.

No właśnie, o tym mówię, że manipulują tworząc propagandę większego sukcesu niż w rzeczywistości. Wiem tyle, że sprzedaż nadal ma największe znaczenie(nikt się nie koncentruje na podawanie za ile, bo to jest oczywiste, że okres premiery jest najważniejszy i kluczowy, z tym, że premierową cenę może mieć też wydanie GOTY, które wyjdzie za rok od podstawki, więc takie rzeczy też można wydłużyć). Pomijam Nintendo, bo u nich zawsze sztywno jak sztabki złota. Zasada jest prosta, masz powód do chwalenia, to podajesz sprzedaż. Nie masz czym się chwalić, to zamieniasz w magiczny sposób dwa miliony na 10 podając liczbę osób, która zagrała, tylko co to za sukces jak wrzucili podstawkę do GP i wersję GOTY do Plusa, a to, że deweloperzy mogą zarobić kasę na oddzielnych dealach z różnymi firmami, to osobna sprawa.