Sylvan Wielki

Przy platynowaniu wszystkich wersji Demon's Souls bodaj tylko raz przyzwałem błękitnego fantoma. Wówczas mało kto w nią grał, na forach o tej grze się nie pisało. Zrobiłem to z ciekawości, bardziej z ciekawości jak to wygląda. Pomocnik dość szybko padł, a ja stwierdziłem, że gra mi się tak doskonale samemu, że nie widzę powodów by grać z kimś w kooperacji. Dodatkowo +4 do klimatu i zapewne trudności rozgrywki. To samo miało miejsce przy DkS, DkS Remastered, Bloodborne, odświeżonym DkS II oraz trójce. Niemniej podczas zdobywania w DkS III często pomagałem innym graczom, by zdobyć medale potrzebne do rangi - plus okazjonalna chęć pomocy mniej doświadczonym. O ile mnie pamięć nie myli, to w DkS III można było grać w trzy osoby i gdy tak pomogłem innym ubić tego, czy tamtego bossa, to zastanawiałem się gdzie tu frajda i wyzwanie - jeden skupiał na nim ataki, drugi rozpraszał i lał z półdystansu, a trzeci rzucał ogniste hadokeny w plecy przeciwnika z bezpiecznej odległości. Z tego co czytałem, w trybie kooperacji boss ma więcej HP, ale .... mnie to wyglądało na pogrom i bardziej kopanie leżącego, niż wyzwanie. Rzecz jasna nie twierdzę, że nie masz racji, ponieważ ekspertem w kooperacji nie jestem, ale mocno pachniało to easy mode. A propos kooperacji w Soulsach,taka ciekawostka. Miałem znajomego, który twierdził, że on nie ma czasu, ani ochoty się męczyć przy Bloodborne, a chce platynę, więc grał z innym graczem. Graczem - wymiataczem, jak go określił. Zapytałem z ciekawości, kimże jest ów legendarny zawodnik wagi ciężkiej .... Nie uwierzycie co odpowiedział: Wracając do bohatera tematu, tak, zgadzam się, że bossowie powinni być bardziej agresywni. Nie chodzi mi o to, by Adjudicator nagle szalał, jak sam Laurence the First Vicar, ale podkręcić tych bardziej ślamazarnych mogą - bo taki Old Hero to chyba nikomu nigdy krzywdy nie wyrządził.

Ten fatal .... Ale poza zwycięska

Zgadzam się z przedmówcami. Jeżeli ktoś przespał PS4 (nie posiadał konsoli Sony, bądź bardzo mało grał i chce nadrobić zaległości), to ta opcja jest wprost kapitalna. Sporo gier, niemało bardzo dobrych tytułów. Zmodyfikował bym jedynie nieco ich różnorodność - mogli dodać dla przykładu fantastyczną Kolekcję Omega (Wipeout). Gier akcji jest tu od groma, a o miłośnikach wyścigów zdaje się nie pomyśleli. Obiektywnie i sprawiedliwie, jest to rewelacja i tak. Szczególnie, że część tych pozycji będzie wykorzystywała dobrodziejstwa boost mode. Z drugiej strony, subiektywnie kompletnie mnie owo zestawienie nie rusza: God of War - posiadam od premiery The Last Guardian - ukończone, mam w kolekcji; Bloodborne - posiadam od premiery Persona 5 - nie miałem przyjemności zagrać jeszcze; Days Gone - mam ja w kolekcji Resident Evil VII - kupione przed premierą, nie ukończyłem, bo na PSVR ta gra stara się spowodować zawał wiem, można bez, ale dużo wówczas traci. Batman Arkham Knight - mam w kolekcji od premiery, lata temu przygoda ukończona; Monster Hunter World - posiadam na Xbox One; Final Fantasy XV Royal Edition - już dawno ograne Fallout IV - ukończone lata temu Mortal Kombat X - mam od premiery; Uncharted 4: Kres Złodzieja - kupione przed premierą Ratchet i Clank - zaliczone lata temu Until Dawn - ograne kilka lat temu; Detroit Become Human - platyna zdobyta niedługo po premierze Battlefield 1 - spędzięłm przy niej kilkadziesiąt godzin; Infamous Second Son - kupione jak tylko się ukazał The Last of Us Remastered - od dnia premiery; Jak widać lista wybitnie nie pode mnie, niemniej z całą pewnością + dla Sony za nią. Teraz tylko czekam, która jeszcze z tych gier otrzyma poprawiona grafikę. Z całą pewnością nie będzie tak pięknie, że każda, ale licze na tryb boost.

Spokojnie, kombo już naszykowane. Wybacz, że tyle zwlekałem z odpisaniem, ale ostatnio raczej tylko przeglądam forumek. Tak, tylko jej mi brakuje do kolekcji w Soulsach, ale i ona wpadnie. Chciałem początkowo zdobyć ją przed premierą rimekju Demonów, ale nie sądzę by się udało No nic, kiedyś na pewno. Wracając do głównego tematu, to ciekawi mnie ten tryb starej wersji. Zapewne stonuje kolory i doda nieco klimatu. Będzie sprawdzane. Podobnie jak 4k przy 30 k/s, a tryb wydajności. Jestem jednak pewny, że wybiorę (podobnie jak w Nioszkach i The Surge) ten drugi. Bo jednak komfort gry będzie znacznie lepszy. Cieszę się też z trybu foto. Gra wygląda ślicznie, więc zdjęć się sporo zrobi. Jeżeli chodzi o wybór poziomu trudności.... To zawsze będzie kwestia sporna. Opcja uniwersalna, to możliwość wyboru. Znam wiele osób, które chętnie zagrałyby w Soulsy (głównie chodziło o kapitalne, legendarne Bloodborne), ale wiedziały, bo gdzieś czytały, że ciężko. Niektórzy nie mają tez czasu, cierpliwości, bo nie zawsze o umiejętności tu chodzi. Mnie jednak to nie przeszkadza. Znakiem firmowym serii jest to, że bazowo łatwo nie jest. Zawsze pozostaje kooperacja, jak ktoś sobie nie poradzi, jednak uważam, że w Soulsy najlepiej gra się w pojedynkę.

Dead Cells, to jedna z moich ulubionych gier tej generacji, zatem do wersji GOTY dołączyła edycja kolekcjonerska. Z tej serii mam już Faraama. Do kupienia został jeszcze Solaire z Astory oraz Artorias. Mafia, to (bardzo) dobra gra, która otrzymała rimejk na wysokim poziomie. Mafia II jest według mnie jeszcze lepszą grą, niestety jej remaster nie należy do udanych Trójka to najsłabsza część serii, a jej odrestaurowanie jest takie sobie. Cuszimę kupiłem nieco przed jej premierą. Śliczna, bardzo dobra gra. Drugą kupiłem na prezent i pod kooperacje. Ale to już na PSV w 60 k/s. Krasz 4 - piękny powrót w znakomitym stylu. Jeżeli ktoś posiada VR i jest miłośnikiem Star Wars, śmiało może kupić. Jeżeli nie, powinien poczekać aż spadnie (mocno) z ceny. Growe zdrapki. Masz planszę zawierająca sto tytułów i zdrapujesz te, które już ukończyłeś. Przekrój - kilka generacji sprzętów. Miła odskocznia i ciekawostka przy tym. Zakupione, by sprawdzić xCloud.

Do kolekcji ZA HORDĘ

Warto obejrzeć. Piękne odświeżenie.

Tower of Latria Będzie grane.

DMC V: SE w wersji pudełkowej będzie miał swoją premierę pierwszego grudnia.

Pod nóż w większości przypadków poszła rozdzielczość. N. Sane Trilogy faktycznie działa w trzydziestu klatkach (tu się nie mylisz), ale konsole oferują 1080p (bazowe sprzęty), 1440p w przypadku Pro i natywne 4k u One X. Natomiast 4ta odsłona to 900p na One(S), a pozostałe konsole celują w fHD, które jest dynamiczne. Dzięki temu na One(S) otrzymujemy najczęściej do 40 klatek, PS4 to nieco powyżej 40 fps (w obu przypadkach klatkaż jest uwolniony), a Pro/One X oferują niemal przez całą rozrywkę 60 klatek animacji na sekundę. Warto tez dodać, że już dwa lata temu John Linneman sprawdzał trylogię na GTX 960, który przecież jest słabszy od One X, i przy niższej rozdzielczości na ogół nie było problemów z uzyskaniem 60 k/s. Najwidoczniej twórcy postanowili animację zablokować na każdej z konsol (nawet tych najmocniejszych), a teraz wybrali inną drogę. Pograłem już nieco w Krasza 4 i faktycznie, może obraz nie jest najostrzejszy, ale nie przeszkadza to grze prezentować się świetnie. Natomiast sama gra jest bardzo, ale to bardzo dobra i gorąco ją polecam miłośnikom serii.

Będzie również dostępna taka wersja Czyli to samo co na Słiczu, ale w zielonym wydaniu.

Nawet tak nie pisz.

Było coś takiego. Również miło wspominam. Podobnie zresztą, jak fakt, gdy kontroler zaczął do mnie "mówić" podczas gry w Killzone: Shadow Fall/Resogun. Szkoda tylko, że te bajery nie są zbyt czeto wykorzystywane i dla przykładu taki dotykowy panel w DS4 głównie pełni funkcję dodatkowego przycisku. Machanie padem w TLoU II - nie do końca mnie to przekonuje. Natomiast w Ghost of the Tsushima spisuje się to bardzo dobrze - aż pięć dodatkowych funkcji. Mam tylko nadzieję, że Dual Sense przy tych wszystkich wodotryskach wytrzyma dłużej niż kilka godzin ciągłej gry. Byłoby miło.

Tak. Updade of Plenty przynosi sporo zmian. Jedną z najważniejszych, jak Faka wspomniał, jest fakt zajmowania dwóch miejsc przez kusze. Te należą już tylko do zielonego koloru (survival). Natomiast łuki Nervees of Steal oraz Marksman's Bow to fiolet (tactic) i zostały one wzmocnione. Zlikwidowano skalowanie złota. W sklepie nie mamy przedstawionych kategorii broni, widnieje tylko: tactic, survival, brutality. Gdy wybierzemy tą ostatnią, to będziemy przebierać tylko w broniach czerwieni - zmiana jest darmowa i wydłużono ilość losowań z trzech do pięciu. Przedmioty rangi S oraz ++ zostały obdarte z bonusów. Zmodyfikowano trucie i krwawienie. Ceny kusz tudzież granatów poszybowały w górę. Natomiast Giant Killer, Ice Bow/Armor, jak kilka innych są tańsze. Przeciwnicy na 4 cell mode Nightmare teleportują się do nas znacznie szybciej. dodało sześciu nowych przeciwników (niektórych zobaczymy na wyższych poziomach trudności). Zmodyfikowano działanie większości broni - dla przykładu The Mushroom Boi! podczas ataku pozbawia nas niewidzialności. Tak poza tym, wbiłem po raz kolejny w Dead Cells tym razem na drugim koncie - niestety wzorem niektórych gier, nie da się kilku 100% na jednym. Na sam koniec zostawiłem w sumie najłatwiejsze trofeum - użycie mutacji Ygdar Orus Li Ox, czyli wykorzystanie swego rodzaju kontynuacji. Co zrobić, kapitalnie się przy niej bawię. Rozrywka jest fantastyczna, a całość wciąga jak przysłowiowe bagno.

Zdobyłem ostatnio w The Last of Us II i nie jest prawdą, że trzeba korzystać z poradnika, aby odszukać wszytko. Przecież ta pozycja to (głównie) korytarz. Ot masz jakiś budynek, tam kilka pomieszczeń i albo karta znajduje się na stole, albo moneta umiejscowiona jest (bądź nie) przy biurku i tyle. Dodatkowo można włączyć tryb nasłuchu, który zaznacza ci poszczególne przedmioty - suplementy, naboje, materiały i znajdźki. Jeżeli chodzi o Soulsy, to tak jak napisałem w temacie NioH II. Mam platynę w każdej wersji Demon's Souls, w trylogii Dark Souls oraz w Nioszku właśnie. To świetne pozycje. Uwielbiam je wszystkie. Spędziłem z nimi setki godzin. Większość trofeów wpada naturalnie, ale uwierz, że nie brakuje tam zbieractwa, kombinatorstwa (bez wiki nie ogarnie się 100% - patrz tendencje w Demonach), jak i osiągnięć, które są solą w oku - farma przedmiotów (souvenir of reprisal w DkS, czy legendarny pure bladestone w DS). Dochodziło nawet do tego, że niektóre rzeczy paczowali (jak w DkS III), bo aż się odechciewało. Dlaczego grający zbierają osiągnięcia - z różnych powodów. Niektórym sprawia to najzwyczajniej w świecie satysfakcję. Prawdopodobnie też trzeba lubić RPG (zdobywanie kolejnych poziomów profilu). Kiedyś trofeów nie było, ale grający i tak chcieli zaliczyć takiego Krasza na 100%, bądź wykonać kolejne wyzwania w serii Raczet i Klank. Teraz robimy to samo, tylko otrzymujesz wirtualną wizualizację tego. Tak jak napisał kolega Bzduras - "jak ktoś lubi zbierać, to czemu nie". Jeden ma je w poważaniu, inny nie ma nic przeciwko dźwiękowi wpadającego osiągnięcia. Jeszcze inny to lubi. kotlet_schabowy bardzo dobrze to ujął na poprzedniej stronie. Jeżeli kończysz grę, ta jest dobra i brakuje niewielu osiągnięć (takich przyzwoitych), to jak najbardziej można się skusić. Można, ale nie jest to niezbędne. Sprawa oczywista. Natomiast jeżeli kończysz takiego molocha, jak Star Ocean: The Last Hope i okazuje się, że wzorem Prince of Persia: Warrior Within musisz do 100% ją zaliczyć jeszcze kilkukrotnie na rożnych poziomach trudności, dodatkowo jest tam od groma znajdziek różnego typu (a pomiń coś ), to chyba tylko najwięksi zapalańcy tego dokonają - bo też jest różnica maksymalnie 40 godz. w PoP, a blisko tysiąc w Star Ocean, ale są przecież tacy, którzy tego dokonali Rzecz jasna da się połączyć przyjemne z pożytecznym. Weźmy taki komplet w Dead Space. lata temu zdobyłem tam platynę i szalenie miło ja wspominam. Gra to absolutnie fantastyczna - osobiście daję 10/10. Natomiast pucharki są świetnie napisane - poziom "niemożliwy"stanowi wyzwanie, przejście gry przy użyciu jednej broni jest ciekawym doświadczeniem, a szperactwo nie jest inwazyjne - zjadziek jest niewiele, są ciekawe i (co szalenie istotne) do osiągnięcia nie są wymagane wszystkie. A teraz porównaj to z plakatami w Mafii II, które są rozsiane po całym mieście, często w kuriozalnych miejscach - jedź autostradą, przebij barierkę z taką prędkością i w takim miejscu, by zatrzymać się na dachu budynku, bo tam twórca umieścił znajdźkę.

Od niego zaczęły się w serii zabawy typu - nieduża przestrzeń, jakiś błąd i lecisz na sam dól, a jak ci mało, to dwóch bossów na raz - proszę bardzo. Wracając bezpośrednio do rimejku, szkoda, że w nadchodzący czwartej jednak nie dostaniemy (najprawdopodobniej) nic z odświeżonych Demonów. Szkoda. W każdym razie moja kolekcja czeka na 4te pudełko. A osiągnięcia na nr 4.

Yooka-Laylee and the Impossible Lair w wersji na PS4 w sieci empik za jedyne 44zł. Jeżeli ktoś się zastanawia, to warto. Cena znakomita, a sama gra bardzo dobra. Polecam.

Tu się zgodzę. Ograłem poprzedniczki, podobały mi się. N4S: Szift to jedna z moich ulubionych gier poprzedniej generacji. Spędziłem przy niej dziesiątki godzin, znakomicie się przy tym bawiąc. zdobyłem z nieukrywaną przyjemnością. Jednakże jeżeli chcieli zrobić coś na modłę Shift, to mogli serię bezpośrednio kontynuować, a ideę PC rozwijać osobno przy tej części. Przecież dwie pierwsze odsłony zgarniały bardzo dobre noty. Łączna sprzedaż serii, to kilka milionów egzemplarzy. Zatem wynik Twórcy mogli szlifować (a jest co) sprawdzoną formułę, a nie tak potężnie zmieniać uznaną grę. Niemniej kupię i chętnie się przekonam czy wyszło im to na dobre.

Super. Z chęcią sprawdzę. Arcade Edition posiadam, być może kupię kiedyś i tę wersję. SF4 to moje 10/10. Nie jestem pocieszony formą jaką prezentuje się graczom SFV, ale doceniam rozwój. Choć liczę po cichu, że przy SF VI, nie będą się patyczkować i otrzymamy na dzień dobry sutą zawartość i świetną grę. Później mogą sobie ją rozwijać, ale niechaj bliżej temu będzie do premiery i ulepszeń SF4 i kolejnych wersji, aniżeli V.

Ian Bell już rok temu mówił, że chce stworzyć duchowego następcę Szifta, więc Nowy materiał.