Kmiot

Abby już w pierwszy dzień opuściła szeregi Wilków i na dobrą sprawę już tam nie wróciła, więc nie mogła wiedzieć tego, co Wilki w drugim dniu (Hillcrest). Jesteś nieuważny. Pierwsza styczność Wilków z Ellie to szkoła, do której został wysłany Jordan. Abby i Manny w pierwszym dniu nie mogli o niej wiedzieć. Poza tym udając się do teatru z Levem wciąż mówiła o tym, że "go" dopadnie, co miało sens, skoro wcześniej starła się z Tommym, więc to jego podejrzewała. I jakim cudem "friends/przyjaciół" sugeruje płeć? Nic nie wskazuje, że wiedziała. Już na samym początku poniższego filmiku Lev się pyta "what do we do, when we find HIM?" - https://www.youtube.com/watch?v=52EyEJ8TPvE Tutaj masz znowu w polskiej wersji: "TROPIŁ nas" - https://youtu.be/gZ0iU2Xf1ig?t=357 Szli za Tommym. Tylko "Zabiliście mi przyjaciół/bliskich, pozwoliliśmy wam żyć i tak się odpłacacie" (jak wskazuje oryginał) ma sens, dziura w scenariuszu znika, ale najwyraźniej wbiłeś sobie już do głowy inną wersję, by mieć się do czego przyczepić. Nie twierdzę, że pisarstwo w TLoU2 jest tip top, ale tutaj to akurat co najwyżej przykład nieakuratnego tłumaczenia, albo złej interpretacji.

Mały chińczyk/chinka jej zabronił. Czego nie rozumiesz? Ty byś zabił, gdyby chińczyk Ci zabronił?

No dobra, ale teraz to już poruszamy interpretację polskiego tłumaczenia. To żaden argument. Tym bardziej, że w oryginale nie pociągnęła wypowiedzi w stylu "pozwoliliśmy ci żyć i tak się nam odpłacasz". Wyjaśnij mi, skąd miałaby wiedzieć, że to Ellie zabiła jej przyjaciół, skoro do tego momentu nawet nie wiedziała o jej obecności w Seattle.

Mogła mówić o nich - w liczbie mnogiej. Angielskie "ty" i "wy" to nadal "you". W sensie "zabiliście mi przyjaciół". Tym bardziej, że dalej mówi coś w stylu "pozwoliliśmy wam żyć i tak się odpłacacie". Bo skąd miałaby wiedzieć, że zrobiła to akurat Ellie?

Kurde, sam nie wiem. Niby Mistrzostwa to zawsze było słońce za oknem, często upały, mecze w ogródkach barowych, zimne piwo i w ogóle jakaś taka piknikowa atmosfera. A teraz to nie wiem, ale może być czarująco i w sumie niepowtarzalnie. Kto wie czy i kiedy podobne doznanie będziemy mogli powtórzyć.

Abby odpuściła, ale też aż do tamtego momentu Ellie nie była jej obsesyjnym celem zemsty, za którym zjeździła pół kraju. Nawet idąc do teatru za cel brała Tommy'ego, przekonana, że to on zabił nie tylko Manny'ego (to akurat na jej oczach), ale również Owena i Mel. No i na miejscu nikt jej w sumie nie wyprowadził z błędu, więc kto wie jaki sobie scenariusz ułożyła w głowie. My wiemy, że zrobiła to Ellie samodzielnie, ale dla Abby nie było to tak oczywiste. Chyba ze coś przeoczyłem.

No, jak się człowiek ociera o śmierć i leży pobitym do nieprzytomności z mordą jak galareta, to nietrudno zauważyć, że życie w dyskretny sposób daje do zrozumienia, żeby na chwilę jednak odpuścić. Nawet jeśli nie chciała odpuśić, to Abby wielkiego wyboru jej w tamtej chwili nie dała.

W ogóle najbardziej uderzające w tym całym kierowaniu się motywacjami było to, że Ellie tak naprawdę do końca nie poznała powodu, który pchał Abby do zemsty. Wiem - piszę tutaj oczywistość, ale mam wrażenie, że wielu graczom to trochę umyka w tej całej rozkmince "psychologicznej". A przecież Ellie nigdy się nie dowiaduje, że chodziło o ojca Abby i mocno się to rzuca w oczy podczas konfrontacji w teatrze. Ellie jest święcie przekonana, że chodzi o kwestię lekarstwa, a Abby ma wyraz twarzy jakby chciała powiedzieć "w piź'dzie mam szczepionkę, on mi zabił ojca", ale jednak tego nie mówi. Może gdyby wiedziała, to łatwiej byłoby jej po krwawym dramacie na deskach teatru odpuścić.

No na tym to miało polegać. Mieliśmy znienawidzić Abby, by potem poznać jej motywacje i być może zmienić o niej zdanie. Nie ma w tym nic sztucznego, tylko prosty zabieg narracyjny. Pewnie, że można było zrobić to odwrotnie, pobawić się chronologią, ale to już decyzja twórców i według mnie wyszło dobrze - przez pół gry współdzieliliśmy motywację Ellie i wraz z nią szukaliśmy Abby, by się zemścić. Gdybyśmy wtedy wiedzieli dlaczego Abby to zrobiła, to czy nasze zaangażowanie nie byłoby mniejsze? Nasza niewiedza działała na korzyść zaangażowania. A koniec końców i tak sukces twórców, bo było mi żal Abby na koniec jej części opowieści, bo zniosła równie wiele co Ellie.

Ech, ta walka jest okropna. Przeciwnicy grzecznie czekający po obrzeżach na swój wpier'dol, mashing przycisku ataku i pięciometrowe rolki. Wracają stare grzechy.

Aha. Niespecjalnie śledziłem temat, więc nie do końca jestem.. no... w temacie xd Podszedł mnie jak Ellie klikacza, spryciarz.

Ale że ja? Napisałem gdzieś, że wolno tylko pozytywnie? Nie sądzę, więc to chyba jednak nie o mnie. Ale wolałem się upewnić.

Pewnie w wolnej chwili i tak coś napiszę, może tylko pozwolę sobie na kilka dni dla ostudzenia i nabrania odrobiny dystansu, póki co chciałem jedynie zająć ogólne stanowisko. Z ochotą zacząłem też drugie przejście, już bez tego czasochłonnego lizania ścian w poszukiwaniu znajdziek, z bardziej bezpośrednim podejściem do starć i wychwytywaniem wszystkich smaczków, więc jest nawet lepiej.

Odwagi mi nie brakuje. To kwestia lenistwa i oceny "czy warto się starać i wysilać".

Grę ukończyłem w piątek, czterogodzinna końcówka zaliczona ciurkiem i bez przerwy, w sumie wyszło blisko 50 godzin lizania ścian oraz chłonięcia tego świata. Trochę przetrawiłem już całość i je'bać to, bez silenia się na rzetelność dałbym suche i niewiele znaczące 10/10, mogąc to uzupełnić długą listą zarówno obiektywnych jak i subiektywnych argumentów, wytknąć również kilka oczywistych wad, ale w sumie ponownie - je'bać to, nie chce mi się szeroko rozwodzić tylko po to, by jakiś śmieszek wyrwał zdanie z kontekstu i robił "HIO HIO xD". Jak te sępy i hieny tylko czekają w temacie na padlinę do rozszarpania xd

Tej grze można wybaczyć wiele, ale za zakończenie to należałoby nasrać twórcom na talerz.

A już takie pożegnania organizowali - całe "Listy" zaje'bane żalami czytelników z "łzami w oczach", jakby już stali nad trumną. I cyk, jedziemy dalej xd Wczoraj stypa, za tydzień urodziny u nieboszczyka. No nie powiem, mogli się wstrzymać, skoro sprawa była rozwojowa. Z drugiej strony była dobra okazja, by pokazać jacy są wspaniali i sobie posłodzić słowami czytelników, to skorzystali.

Następnym razem weź coś z Mario.

Została tylko Ofelia.

Jakby ktoś był zainteresowany, to mam liska na wyspie i dostępne dwa oryginały do kupienia. Bramka otwarta, gdyby ktoś chciał wpaść na zakup.

Nie-e. Kierunek na gałce + O + L1 (czyli czołganie i unik, jeśli ktoś ma inaczej rozmieszczone przyciski). Wszystko przytrzymać.

No coś cicho siedzą, więc pewnie coś kleją, bo nie po to zatrudniali nowych mapperów, aby podawali im kawę.

Tak, wychodzi na to, że tylko Ty. Twórcy już wielokrotnie zaznaczali, że nie ma szans na customy w PSVR. Chociaż średnio trzy razy dziennie ktoś ich o to pyta na twitterze, więc może jednak nie tylko Ty.

No, też jestem po szóstym i ogólnie to fabuła wygląda mniej więcej tak: - on/ona cię okłamał/a i wcale nie chce uratować świata od zagłady. Tak naprawdę to ja chcę uratować świat od zagłady, więc rób co powiem, bo przecież ja bym cię nie okłamał/a. - ok. Powtórzyć kilkanaście razy w różnej obsadzie postaci. No trochę przysypiam.

Zero ciśnienia. Przez rok od premiery będą optymalizować i łatać, więc dopiero po tym czasie się ogra, jak panicz, a nie betatester. No, chyba że wszystkich zaskoczą i gra będzie warta uwagi już na premierę. Ale zapewne sami w to nie wierzą.