Sylvan Wielki

Zapowiedzianko wersję kompletną Lies of P (gra + dodatek) na NS2.

Premiera zaplanowana jest na 22 października 2026 r.

W historii mordobić było kilka głośnych przypadków, gdy ikoniczne postacie znikały z podstawowego składu kolejnej części. Przykład: brak Kazka w Tekken 3. Owszem, można tłumaczyć to wprowadzeniem Jina jako przedstawiciela nowego pokolenia, ale mimo wszystko dla wielu graczy był to spory szok. Podobnie było z brakiem Scorpiona w Mortal Kombat 3, co również wywołało niemałe oburzenie wśród społeczności. W Dead or Alive, Guilty Gear czy Soul Calibur, sytuacja zbliżona, choć nie na taką skalę. Najbardziej ekstremalnym przypadkiem pozostaje jednak Street Fighter III, gdzie z obsady wyleciała niemal cała stara gwardia. Pamiętam jak dziś, że wręcz nie mogłem uwierzyć w to, co Capcom zaserwował fanom serii. Natomiast model sezonów wydaje się całkiem prawdopodobny. Pamiętam czasy, gdy za łebka zagrywałem się w Street Fighter Alpha, SFA 2, i Alpha 3 czy (Ultimate) Mortal Kombat Trilogy. Taki był wówczas system sprzedaży — wypuszczano kolejne części gry z dodatkowymi postaciami, planszami i usprawnieniami. Dzisiaj twórcymogą po prostu wypuścić jedną bazową wersję produktu, a następnie przez lata rozwijać ją o nowe postacie, areny i tryby. Czasami przybiera to jednak kuriozalne formy. Pamiętam, jak Street Fighter V można było kupić za około sześćdziesiąt zł, podczas gdy pakiet halloweenowych strojów kosztował ponad 80 zł — i to tylko dla garstki postaci. Powtórzę raz jeszcze. Byłbym rad, gdyby stara gwardia powróciła w pełnym składzie, a w przepustce – o ile takowa będzie – niech dodadzą nowości, ewentualnie gościnne występy. Tylko, na litość boską, niech to ma ręce i nogi, bo jak widzę te postacie w Tekken8/SF6 to zastanawiam się, kto to zatwierdza.

Za wcześnie. Słiczerson Drugi ma raptem roczek. A różnica czasowa pomiędzy NS, a wersja Lite, to było grubo ponad dwa lata. Ale różnie może być.

Dawno mnie tu nie było. To znaczy wpadałem okazjonalnie zobaczyć wasze zdobycze, ale u mnie pojawił się jakiś zastój. Nie gram mało, na pewno nie mniej niż kilka lat temu, ale od pewnego czasu te 100% idą jak krew z nosa. Kiedyś potrafiłem wbić kilkanaście rocznie, z czego spora część była naprawdę wymagająca (okolice 8/10, jak przy BlazBlue czy Dead Cells), a teraz przez ponad rok wpadły raptem trzy. Dla przykładu mam 87% w wybitnej Ekspedycji 33, i to pokonując najcięższych bossów bez ułatwień czy obniżania poziomu trudności. Zostało kilka drobiazgów, a mimo to gra od miesięcy leży niedokończona. W Darkest Dungeon II mam 85% i podobnie — jedno z najtrudniejszych trofeów, czyli pokonanie wszystkich bossów tą samą drużyną, już zdobyte, a takie proste osiągnięcie jak dotarcie do bossa z negatywnymi relacjami między postaciami nadal nieodblokowane, choć jest banalnie łatwe. Nic to. Tak na szybko kilka zaległości: REquiem 9 9/10 – gra; 6/10 – trudność platyny; 43 godz. – czas potrzebny do wbicia 100%; Platyna wpadła niedługo po premierze. Jedna z najlepszych i najpiękniejszych gier, w jakie grałem w tym roku. Samo 100% jest całkiem wymagające, ale daje sporo satysfakcji. Polecam przynajmniej spróbować przejścia na najwyższym poziomie trudności bez ułatwień. Warto też pobawić się bonusami, bo to świetnie zaprojektowany element rozgrywki. BROtato 8/10 – gra; 4/10 – trudność platyny; Znakomita produkcja. Wciąga równie mocno jak Vampire Survivors. Bawiłem się świetnie. Ukończyłem ją na Xbąku, PlayStation i Słiczu. Późniejsze fale mogą stanowić pewne wyzwanie, ale ogólnie nie jest to nic szczególnie trudnego. Zdecydowanie polecam na tak zwane szybkie sesje. 100% można zdobyć w kilkanaście godzin. Children of Morta 8/10 – gra; 5/10 – trudność platyny; Myślę, że 100% powinno wpaść w około 30 godzin. To klimatyczny, pikselowy hack'n'slash mocno inspirowany Diablo. Do dyspozycji mamy kilka różnych klas postaci, jest też całkiem przyzwoita fabuła. Gra się w to bardzo dobrze. Trochę zbieractwa jest, ale większość osiągnięć wpada stosunkowo łatwo. Problemem może być, jak to często bywa w tego typu grach, pokonanie bossów bez utraty zdrowia, ale to rogalik — po odpowiedniej liczbie prób w końcu się uda. Gorąco polecam. Bardzo dobra gra. W niedalekiej przyszłości będę atakował: Saros, Cat Quest III (w poprzedniczkach mam ), Astro Bot, Nioszka 3 i może Dead Space Remake. W originale z PS3 mam 100%. Kapitalna gra, całkiem wymagająca platyna. To tyle.

Udręka XII odblokowana. Liczę, że dodadzą 3-4 skrzynie. Jest ich stanowczo za mało. Jedną mam w całości przedmiotami mitycznymi wypełnioną, a i tak już na przemiał poszło kilkadziesiąt z nich. Udało się zdobyć kilka pieczęci o randze mitycznej. Mam już 4 sztuki z możliwością odblokowania sześciu gniazd (sprawa jeszcze rzadsza). Mój pierwszy przedmiot z pięcioma wzmocnieniami.

W serii VF raczej trzymano się zasady, że nikogo nie usuwano ze składu, a jedynie dodawano (zazwyczaj) dwie nowe postacie. W VF2 do obsady z „jedynki” dołączyli Lion i Shun Di. W VF3 zachowano wszystkich wojowników, a skład wzbogacili Aoi i Taka-Arashi. W VF4 pojawili się Vaneska i Lei-Fei (po raz pierwszy pożegnano wtedy sumokę). VF4 Evolution (swoją drogą genialna gra) dodało Brada i Goha. Piątka rozbudowała ekipę o El Blazea i Eileen, a VF5 R.E.V.O. dorzuciło Jeana oraz przywróciło sumokę. Jak widać po przeciekach, w najnowszej części zmiany będą znacznie większe, ale liczę, że Lau pozostanie w składzie. Obok Akiry i Kage-Maru to moja ulubiona postać. Plus, tak jak Observer zaznaczył, kaplica to najmniejszy problem w świecie bijatyk. Uwielbiam Virtuę. Czekam i biorę w dniu premiery. Całość prezentuje się niesamowicie.

Chłopaki, Nioszek 3 w wersji ze stilbukiem hula w niektórych sklepach za 134 zł. Natomiast wersję podstawową można obecnie kupić za nieco ponad sto dwadzieścia zł.

Pograłem kilkanaście godzin. Śliczna, znakomita gra. Kraj Kwitnącej Wiśni wypadł tu na medal, a ta japońska stacja rajdowa tylko podbija doznania. No i ta pierwsza potyczka z bossem - coś pięknego.

Kolekcjonerka.