Suavek

Nie dałem rady Shivie na Switchu. To samo Demi Fiend. Ale na Switchu gra mnie wymęczyła ogólnie i nie czułem najmniejszej motywacji robić cokolwiek nadmiarowego pod koniec gry. Zobaczymy, jak będzie w Vengeance.

Vincent nie ma cycków, kostiumu dla niego mi nie potrzeba. A bronie wpadną przy okazji. Za biedny jestem, żeby teraz w całkiem nową postać inwestować od podstaw. Tifa kusi, aczkolwiek nie jest to u mnie dobrze wyposażona postać. Wszyscy czekają na tę rocznicę, bo coś ma być konkretnego, czy po prostu taki zwyczaj w gacha? Sam nie wiem, czy odkładać, czy po prostu inwestować w to, co chcę. Tym bardziej, że coraz mniej chce mi się "grać".

Jakby ktoś chciał pograć w 30fps i obiektami wyświetlającymi się dopiero przed nosem.

Czyli będzie można śmiało dobierać waifu bez obaw, czy aby na pewno są pełnoletnie? Nie wierzę do końca plotkom o dorosłych ludziach. Pewnie faktycznie przecieki prędzej mogły mówić o studentach, ale nadal byłoby to życie 'szkolne'. Sprawdzona formuła i pewnie bezpieczniejsza. Co nie zmienia faktu, że wolałbym coś bardziej dojrzałego.

A nawet nie kojarzę, czy wspominałem o Endgame. Generalnie leveluje się w Vengeance dużo lepiej/szybciej, niż w oryginale. Ja Mitamy wyłączyłem w obawie przed zepsuciem gry, bo z DLC na dzień dobry mi wyskakiwały w dosłownie co drugiej-trzeciej potyczce. Ale mogą być fajne do NG+ albo do zrobienia przegiętego Jacka Frosta. Zazdroszczę czasu na granie. Ja dopiero kończę Fairy Village. No ale tak jak mówiłem, pogrywam czasami raptem 10-15 minut i choć to jRPG, to formuła temu sprzyja.

Ech, chciałbym grę jakoś bardziej polecić, zareklamować pomimo tematyki, ale oficjalne materiały promocyjne średnio w tym pomagają...

Fajna lampka. Nawet bym chciał. Final Fantasy Series Pixel Light FF Pixel Remaster Black Mage (play-asia.com)

To coś jak Fusion Spell, czy tam atak łączony. Skill, który wymaga konkretnych demonów w drużynie (oraz itemu/odblokowania). Przykładowo, Nekomata, Cait Sith i Neko Shogun. Wystarczy, że jeden demon jest aktywny. Pozostałe mogą siedzieć w rezerwie, aczkolwiek muszą być obecne w Party. Skoro skill masz nieaktywny, to znaczy, że nie masz kompletu demonów.

Tęczowi już do japońskich gier się dobierają? Myślałem, że chociaż azjaci się uchowają. Co następne? Persona 6 z czarnoskórą niebinarną homo babo-protagonix i tęczowa drużyna walcząca z patriarchalizmem białoskórych przy pomocy demonów w stylistyce BDSM? Łudzę się, że jak się konsumenci w końcu tego wyprą, to żaden inwestor nie pomoże i te wszelkie sweet baby inc i temu podobne odejdą w zapomnienie, a gry dla zasady zrobią zwrot o 180 stopni. Na zasadzie, "wiemy, że macie dość lewackiej polityki, więc oto gra z cycatą modelką i strzelaniu do czarnych zombie".

Side-questy dają sporo EXP. Warto je robić zamiast grindu. Plus niekiedy dają unikatowe nagrody/demony. Czasem nowe questy pojawiają się w poprzednich regionach, więc warto sprawdzać mapę. Gospel i Grimoire powinieneś mieć sporo, nawet bez DLC z Mitamami. To samo Incense i Balm. Mitamy pojawiają się zwykle w tych samych miejscach. Warto mieć na uwadze, bo można sobie oszczędzić czasu na grind.

Nie licząc usprawnień QOL i drobnych zmian w fabule, to większość jest taka sama. Jak na razie dotarłem do Fairy Village i jeśli chodzi o lokacje, to niewiele uległo zmianie. Inni są niektórzy bossowie, scenki fabularne, dialogi, doszły nowe side-questy itp. Ale na tym etapie to mimo wszystko wciąż ta sama gra. Później podobno jest jakieś większe rozwidlenie, nowy/inny region, czy coś, ale jeszcze do tego etapu nie dotarłem.

Zrobiłem quest A Goddess in Training, który pierwotnie był płatnym DLC. W nagrodę Artemis dołącza do drużyny. No i chyba prędko jej nie opuści, bo jest to jak na ten etap gry wyjątkowo mocarny kompan. Wręcz zbyt dobry. Zakładam, że reszta demonów z DLC jest równie przepakowana, względem tych normalnych. Niby zrozumiałe, bo pierwotnie trzeba było trochę dodatkowej kasy wyłożyć, ale teraz jest to integralna część gry i jednak wyróżniają się bardziej od reszty. A tak przy okazji, to kondolencje dla osób, które grają z angielskim dubbingiem... Kurde przecież protag brzmi jak jack frost.

Ciągle tylko u chińczyków. Playlista: https://www.youtube.com/playlist?list=PLnNM8-u6uPNqm5TPIjkZZ6O458R-X9D9V Ja odpuszczam. Copypaste P5, gacha, najebane tych postaci do tego stopnia, że sprawiają wrażenie produkcji taśmowej, aniżeli czegoś przemyślanego. Chyba nawet gdyby wyszło na Steam, to bym wolał przejść inne gry, niż się z tym męczyć. Już zresztą pisałem o pułapce, w jaką wpadłem z Ever Crisis i kolejny raz tego błędu nie chcę popełnić. EDIT:

Ech... A gdzie moje remastery Digital Devil Saga...?

Wg dość wiarygodnych źródeł wewnątrz Segi P4 jest w produkcji. P1 i P2 to zupełnie inny typ rozgrywki, ale podobno również coś jest na rzeczy i jakaś odnowiona forma jest szykowana. Remake P4 łykam bez zastanowienia, może nawet kolekcjonerkę. Jedna z "gier życia".

Kto pamięta Magic Knight Rayearth? Nowe animu się szykuje.

Mam oryginały w pudełkach na półce oraz konsolę w kartonie, ale i tak ogrywam 'kopie zapasowe' na Steam Decku lub Anbernicu. Nie zdziwię się, jeśli z kolejnymi generacjami w przyszłości będzie podobnie.

Wiesz, zależy jak na to patrzeć. Przykładowo, ja przestałem już odbierać darmowe gry z Epic Games Store, bo... to Epic Games Store. Nie jest to platforma, w którą chciałbym inwestować czas i zasoby. Serio wolę zapłacić i mieć tę samą grę na Steam, na którym mam profil, osiągnięcia, statystyki itp., albo na GOG, który jest DRM-Free i oferuje inne extrasy. Ktoś mógłby powiedzieć "no ale darmo!" i tak samo stwierdzić, że wybrzydzam "szkoda że nie Steam". Oczywiście wiem, co masz na myśli i jak najbardziej rozumiem, że to już jest lekkie przegięcie, ale byłbym hipokrytą, gdybym zgrywał świętoszka w tej kwestii. Może dla niektórych po prostu wszelkie statystyki, osiągnięcia, społeczność, wszystko w jednym miejscu itp. są ważniejsze na Steam, niż żeby mieli się rozdrabniać. To już odrębny temat, których pełno jest na forum. Tj. o chorobie achievementowej, console wars itp.

Myślę, że podejście graczy też się zmieniło. Kto ma piracić, ten będzie piracił, niezależnie od okoliczności. Ale tak jak z platformami streamingowymi, tak w gamingu jest znacznie więcej "zachęt" do inwestycji w legalne zakupy. Promocje są częstsze niż kilkanaście/kilkadzieścia lat temu, mamy mnóstwo bundli, korzystnych abonamentów, czy nawet tytułów F2P, albo wręcz przykłady rozdawania gier za darmo, bądź inne Family Sharing. Standardy życiowe również uległy zmianie, niż kiedy my byliśmy młodzi. Wtedy zakup jednego pudełka to była wielka inwestycja w mniej zamożnych rodzinach, więc siłą rzeczy się piraciło. A teraz? No mógłbym pobrać całą bibliotekę GOG paroma kliknięciami, albo nową grę z zatoki. Tak naprawdę nic nie stoi na przeszkodzie. Ale nie chcę. Ja gry chcę na własność, na swoim koncie/profilu/platformie. Czy to GOG, czy Steam, konsolach, czy nawet na kilku z nich jednocześnie w niektórych przypadkach. I myślę wielu graczy może się z tym utożsamić. Prawdę mówiąc osobiście nie znam już nikogo, kto by otwarcie mówił o piraceniu gier. Nawet pośród znajomych, którzy piracili na potęgę jeszcze kilkanaście lat temu teraz wszyscy gry kupują. Ich dzieci, jeśli mają, to też dostają oryginały. I pomimo komentarzy purystów nadal uważam, że platforma taka jak Valve ze Steamem zachęciła do siebie całą masą innych funkcjonalności czy korzyści. Nie jest to zakup gier "bo tak", tylko "bo jest wygodnie, dogodnie, praktycznie i sprawnie", między innymi. GOG wspieram, ale są gry, które mając wybór i tak zakupię na Steam, bo cały klient i platforma są dla mnie po prostu najbardziej praktycznie i funkcjonalne. A lubię mieć wszystko w jednym miejscu, nie porozrzucane. To nawet nie jest kwestia tego, co GOG mógłby zrobić lepiej/inaczej, tylko, że nie widzę na tę chwilę powodów, żeby ze Steam rezygnować, czy powoli odchodzić. Wręcz przeciwnie. Ale mimo tego mam nadzieję, że nie dojdzie do sytuacji, w której monopol Steama zabije, bądź ograniczy GOGa. Reszta klientów PC mnie totalnie nie obchodzi, ale te dwa mam nadzieję będą wieść prym.

Niby tak, ale plus ten, że gra jest dobra na krótkie posiedzenia. Tak też w nawiązaniu do tego, co pisałem wcześniej. Save w dowolnym momencie, niezobowiązująca struktura zabawy. Sprawdza się do takiego grania z doskoku, bez poczucia, że trzeba poświęcić przynajmniej godzinę na granie, jak już się odpala. Można po prostu zwiedzić kawałek mapy i zrobić dwie walki i po kwadransie wyłączyć. Ja takiej gry teraz potrzebowałem i dlatego zakupu nie żałuję. Fakt, że gra okazała się dużo lepsza od oryginału tylko w tym pomaga. Ale spokojnie, jak coś mnie wkurzy, albo zmęczy, to równie dobrze mogę wrócić do "jęczenia" post pod postem, jak parę lat temu.

No weź... Niech te gry się czymś wyróżniają, a nie że potem czytam artykuły w necie o tym, że "kolejny shin megami tensei powinien mieć romanse jak w personie" (sic!). Na upartego Demon Haunt to właśnie taki socjal z demonami. Można w sumie niektóre z nich fajnie podpakować z tego co widziałem, bo dzięki temu poprawiają im się statystyki i dochodzą losowe skille. Nic nie stoi przez to na przeszkodzie, żeby słabsze demony do 99 poziomu dobić w miarę sensownie. Niektóre teksty też całkiem zabawne. Ja nie mam takiego tempa z grami, ale i tak już widzę, że idzie mi szybciej, niż w oryginale. Choć może też dlatego, że już wiem co i jak i nie tracę tyle czasu na grind, czy lizanie ścian.

Kurczę no, obawiam się, że się sam niepotrzebnie nakręcam pozytywnie i przez to wystawiam na potencjalne rozczarowanie. Fabularnie jestem zaintrygowany. Jest znacznie więcej interakcji między postaciami i w sumie wypadają one znacznie ciekawiej, niż pamiętam. Do tego stopnia, że może i zakończenia będą ciekawsze. Tj. nie wiem, nie czytałem żadnych spoilerów, ani poradników. Gram "po swojemu" na razie nie nastawiając się na żadną konkretną ścieżkę i tak na czysto jestem nawet ciekaw, jak to się potoczy. Plus wczoraj miałem fajną odskocznię, która mi umknęła z zapowiedzi - sterowanie nawigatorem podczas niektórych side-questów. Miałem na razie taki jeden i choć ogólnie to bardziej ciekawostka, niż coś praktycznego, to naprawdę mile urozmaiciło zarówno grę, jak i lore. Jestem w drugim regionie i znużenia nie czuję. Jest dobrze, jest fajnie, usprawnienia QOL robią swoje. Raz jeszcze, tylko ograniczone sloty bolą i wypatruję stale w oddali tych Abscesses, żeby jak najszybciej odblokować kolejne.

Ironia jest taka, że cyfra na PC jest potencjalnie "bezpieczniejsza" przyszłościowo niż pudełko na jakąkolwiek konsolę. Nawet jeśli mówimy o "wypożyczaniu". Zostają jeszcze exy, ale wtedy wraca temat posiadania danego sprzętu za XX lat, działającego, szczególnie u Nintendo. Oczywiście jeśli nie mówimy o emulacji. Nawet teraz nie mamy stuprocentowej gwarancji, czy kartridże takiego Switcha będą obsługiwane przez następcę, albo kolejny sprzęt za np. 10 lat. I tyle z tego poczucia "bezpieczeństwa". Myślę, że jeszcze trochę i pudełka naturalnie zaczną być postrzegane bardziej jako obiekt kolekcjonerski, podczas gdy wszystko inne będzie naturalnie zmierzało w stronę praktyczniejszej cyfry i ewentualnych abonamentów, czy nawet chmury. Ludzie też będą sięgali po inne metody, żeby ogrywać starocie - zarówno legalnie, jak i nie do końca. Bo ilu przeciętnych graczy faktycznie szuka kartridży z grami np. SNES i działającej konsoli, a ilu woli zamiast tego opłacić abonament Nintendo, lub po prostu spiracić starocia? Ale ogólnie to wciąż będzie proces wieloletni. Chociaż kto wie, może konsole skończą jak PC, na którym pudełka praktycznie już nie istnieją. A te co są, to bardzo często tylko kod na cyfrę w pudełku. To osobna kwestia, bo często słyszę "po co kupować klucz steam w boxie", ale mnie osobiście to nie razi. Czasem mnie nawet satysfakcjonuje takie pudełeczko na półce czegoś, co mogę sobie pobrać z neta, nawet jeśli to tylko symboliczny kawałek plastiku. Pudełkowe Metaphor czy Baldura 3 sobie na ten przykład zamówiłem w pełni tego świadomy. Obie gry i tak skończą na moim profilu Steam, ale serio nie jestem na etapie, żeby się martwić, że coś z tym Steamem kiedyś tam za wiele lat może się stać, przez co stracę dostęp do gierek. Zanim to się stanie, to albo gierki zdążę przejść, albo przestanie mnie to po prostu obchodzić. Co by nie gorzej, ale nie chcę, żeby ktoś mi znowu zarzucił gadanie o "zabijaniu się, bo i tak wszyscy zginiemy".