Czytając ten temat bardzo łatwo rozróżnić kto grał, a kto powtarza tylko argumenty zasłyszane z Twittera czy YouTube'a.

Mixtape zupełnie niezasłużenie stało się w centrum wojny kulturowej, chyba głównie dlatego że dostało zbyt wysokie oceny od recenzentów. Tak jakby to była wina twórców, że kilku recenzentom gra za bardzo się spodobała. I teraz na siłę trzeba udowodnić że tak nie jest. Zaczęłó doszukiwanie się wątków LGBT, powiązań z Żydami, przekupionych recenzji i inne takie

Minie tydzień, dwa, ludzie się znudzą, zasięgi jutuberom spadną i zacznie się poszukiwanie innego celu. IMO to chyba będzie nowy James Bond bo już widziałem jakieś narzekania że baby są tam za brzydkie czy coś.

Tutaj na forum ktoś gnoił tę grę za wątki LGBT? Ktoś w ogóle coś o tym wspomniał poza Figaro? Bo ja widzę głównie narzekanie na brak gameplayu, słaby repertuar muzyczny, banalne story i krótki czas przygody. Jakaś większa internetowa drama mnie ominęła, raz tylko wyskoczył mi filmik Asmongolda ale tam też naśmiewał się tylko z sekwencji z wózkiem sklepowym i chyba nic nie mówił o żadnej gejozie. Największa beka i tak jest nie z samego Mixtape, a z tych pseudo-recenzentów, którzy mają problem z ukończeniem tutorialu w Cuphead, ale już trzygodzinna przygoda, w której praktycznie nie musisz trzymać pada to spełnienie marzeń i najmocniejszy kandydat do GOTY.

Edytowane 5 godzin temu5 godz. przez Josh

Po tylu plusikach myślałem że jednak chodzi o W O K E. A na historie i muzykę do tej pory to chyba tylko Hanza narzekał, ale z tego co zauważyłem on ogólnie nienawidzi gier wideo (pewnie Alter Milana )

15 godzin temu, Observer napisał(a):

Sugerowanie się "opinią forum" xd Jedyna opinia forum jaka się tu sprawdza, to jak widzisz taki rozkład reakcji:

To wiesz że post jest wart przeczytania.

wszystko się zgadza

2 godziny temu, Pupcio napisał(a):

Po tylu plusikach myślałem że jednak chodzi o W O K E. A na historie i muzykę do tej pory to chyba tylko Hanza narzekał, ale z tego co zauważyłem on ogólnie nienawidzi gier wideo (pewnie Alter Milana )

Dalej podtrzymuje że tak jest, dorastałem w biednej Polsce i nie wiem jak wyglądało życie Amerykanów w latach 90 ale dużo ludzi podkreśla że kompletnie inaczej niż przedstawia to gra. Niech każdy gra w co chce ale jeżeli najbardziej WOKE serwis w historii giereczkowa daje grze 10/10 gdzie Crimson Desert czy też myszy od Polaków dostają 6/10 to ewidentnie coś jest nie tak. Każdy ma swój rozum, ja po prostu widzę tutaj to samo co miało miejsce przy woke produkcjach które oceniane są wysoko przez IGN. Jeżeli ten serwis robi takie fikołki jak podane wcześniej przykłady gdzie gra dostaje minus bo ma w grze o myszach za dużo tekstów o serach to dla mnie lampka ostrzegawcza. Nie oceniam gry źle bo nie mam zamiaru w nią grać( zresztą z tego co czytam to nie gra a interaktywny film) natomiast tego typu serwisy nauczyły mnie aby nie ufać ich opinii.

Zarówno Crimson desert jak i mixtape dostały od IGN o dwa punkty za dużo.

God Hand: 3/10

Doom (2016): 7/10

Alien Isolation: 5.9/10

oni po prostu nienawidzą dobrych gier

Wanted: Dead: 4/10

Co za bezguście

I bardzo dobrze, nie jak większość portali same bezjajeczne oceny 8 i 9 dla wszystkich gier. Nie dziwota, że jest to największy i najbardziej szanowany portal o grach. IGN od zawsze na zawsze kojarzyło mi się z wysoką jakością artykułów i nic się nie zmienia.

Zaliczone. Nawet calaczek wbity z przyjemnością (kiedy człowiek się spina pod acziki to przynajmniej ma więcej grania, więc win-win).



Naczytałem się, że jakieś "woke", że "żydzi" i ogólnie spisek, a tu poleciały napisy końcowe i nic takiego nie stwierdziłem, a przecież podobno mam pierdolca na punkcie wyszukiwania tego typu rzeczy.
Historyjka prosta, ale cieplutka, podana w naprawdę zjadliwy sposób i w akompaniamencie masy zajebistych kawałków muzycznych (na tym zresztą opiera się cały zamysł tego tytułu - momenty z życia unieśmiertelnione za pomocą ścieżki dźwiękowej).
Ekipa bohaterów fajna, jest między nimi chemia, lecą fajne teksty i choć oczywiście całość jest wybitnie dla nostalgicznych Amerykanów, chcących powspominać sobie swoje dorastanie w małych miasteczkach, to i tak uważam, że niektóre motywy są na tyle uniwersalne, że nawet polski smutas z szaroburego blokowiska lat 90-tych znajdzie tu trochę swoich doświadczeń.
Jedynie, co mnie trochę drażniło to zbyt hardkorowy ojciec jednej z bohaterek, ale daleki jestem od szukania podtekstów typu "ACAB" i "defund the police" - ot małomiasteczkowy szeryf, który w kultowym "Footloose" z Kevinem Baconem występował w postaci kaznodziei np, więc motyw raczej od dawna wykorzystywany w amerykańskiej popkulturze.

Odnośnie oceny IGN to niby beka, ale z drugiej strony, jak rzetelnie ocenić dzieło tego typu?
Jest tu oczywiście trochę grania, a jak się chce wbić wszystkie acziki to na pewno nie da rady odłożyć pada i samo się nie przejdzie.
Owszem, jest to doświadczenie wizualno-muzyczne (należy dodać, że przepiękne zarówno w jednym, jak i drugim przypadku), ale jednak na tyle interaktywne, że grzechem byłoby odmawiać MIXTAPE przynależności do gier video.
Ogólnie niezbyt lubię symulatory chodzenia i tytuły z nikłą obecnością gameplayu, nie przepadam za A Way Out, pierwszego Life is Strange nie byłem w stanie zmęczyć, a pierwszych przygód Senuy w Hellblade wręcz nienawidzę, ale z kolei uwielbiam drugą ich odsłonę, a teraz do grona tych lubianych, upośledzonych gameplayowo tytułów, dołącza u mnie MIXTAPE.
Rozbijając na części pierwsze i osobne składowe, można obrzydzić sobie każdą gierkę, ale kiedy wszystkie te elementy składają się w jedną fajną całość i kiedy ta całość po prostu sprawia, że nie ma się ochoty na tzw "nitpicking", bo jest się zbyt zajętym chłonięciem tego doświadczenia to znaczy, że jest dobrze i nie ma co szukać dziury w całym.

Podsumowując...
MIXTAPE mogę z czystym sumieniem polecić każdemu, kto lubi tego typu produkcje, a patrząc po swoim przykładzie - nawet tym, którzy uważają, że tego typu tytuły nie są dla nich (muszę spróbować wrócić do Life is Strange, może tym razem kliknie).
To przepiękna (wizualnie, muzycznie, ale nawet tak po prostu, w wymiarze czysto emocjonalnym) opowieść o grupce nastolatków, celebrujących ostatnie chwile beztroski tuż przed wkroczeniem w brutalną rzeczywistość nadchodzącej dorosłości.
Mnie to kupiło, polubiłem naszą ekipę i nawet jeśli niektóre ich akcje czy teksty waliły zbyt mocną kliszą to i tak nie wybiło mnie to z ogólnego pozytywnego odbioru ich przygód, perypetii oraz ogólnego tonu opowieści.
Na ocene numeryczną silić się nie będę, bo szczerze mówiąc niezbyt mam pojęcie i doświadczenie z produkcjami tego typu, żeby takową wystawić w zgodzie z własnym sumieniem, ale uważam przygodę z MIXTAPE za udaną i gierkę na pewno będę polecał.

Dodam również, że ograłem to zupełnie za darmo (Gamepass wzięty wczoraj, dziś anulowany ze zwrotem pełnej kwoty na kartę), ale jeśli tylko pojawi się wersja pudełkowa na PS5 to na pewno będę chciał dołączyć ten tytuł do mojej kolekcji i z przyjemnością przeżyję tę przygodę raz jeszcze na konsoli Sony.

33 minuty temu, Wredny napisał(a):

a pierwszych przygód Senuy w Hellblade wręcz nienawidzę, ale z kolei uwielbiam drugą ich odsłonę

Skąd ta nienawiść do pierwszej Senuy ? przecież główny wątek daje radę i ma naprawdę dobrze napisane zakończenie. Dwójka też nie była zła, ale fabularnie mnie już tak nie wciągnęła jak poprzednia odsłona.

@Czokosz - żeby nie robić offtopu to zapraszam do odpowiedniego tematu.
Tam opisywałem swoje wrażenia i to, czym podpadła mi pierwsza Senua.