Sylvan Wielki

Tomb Raider: Legacy of Atlantis wyjdzie w 2026 r. natomiast Catalyst rok później.

Fus Ro Dah!

@Kuba0101 widzę, że jesteś weteranem, zatem poradzisz sobie bez (większego) problemu. Poziom trudności jest zbliżony do wymienionych gier, zatem pozostaje mi tylko życzyć miłej gry. Nie uważam przy tym, by oponenci szamali za dużo żelaza, nim padną. Jest dobrze i mięsiście.

Rangę Flame Ruler zdobyłem bez najmniejszych problemów, a biorąc pod uwagę fakt, że 8 na 10 walk wygrywam tu bez kropli potu na czole, liczę, że przede mną jeszcze 3–4 awanse — zwłaszcza że ostatnio pokonałem trzech graczy z rangą Tekken Emperor. Zrobiłem sobie też Fega-Sagata. Żałuję tylko, że ominąłem pakiet z białą tęczówką — byłby wtedy naprawdę kompletny. Wpadł też Steve-Leon z RE4. Hayabusa też wpadł.

Tak sobie testuję od kilku dni i muszę przyznać, że nowe możliwości, jakie oferuje Portal, wypadają nad wyraz dobrze — żeby nie powiedzieć: świetnie. Włączyłem „na chwilę” m.in. Dead Space i Evil West, a skończyło się na tym, że obie gry przeszedłem w wersji przenośnej. Obecnie ogrywam klasyki z PSX, w tym Tekken 3. I już wiem, że SandLand oraz Yakuza również będą przeze mnie ogrywane w takiej formie.

Święta Beatryczne niech ma nas, graczy, w swojej opiece. Ta gra powinna być prawnie zakazana — wzorem Balatro. Miałem już kilkadziesiąt godzin nabite na Xbąku, a że Portal przeszedł solidny lifting, to włączyłem „tylko na chwilę”. Kilka dni później mam już odblokowanych kilkadziesiąt trofeów i wciąż myślę: „jeszcze raz, ostatni raz i kończę”. Co za burzowo dobra gra.

84 godziny spędziłem przy Khazanie (Seria X) i postanowiłem, że kiedyś pudełko w wersji na PS5 zagości u mnie w kolekcji, a samą grę raz jeszcze przejdę. Tak mi się spodobała. To świetny souls-like. Obok Lies of P – mój ulubiony, zdecydowanie. Kapitalna stylistyka (cel-shading tylko pomógł grze), znakomity system walki, całość jest przy tym dość wymagająca (to lubię). Ukończyłem wątek główny i wykonałem każda misję poboczną. Plus za bossów (są kapitalni). Z chęcią zobaczyłbym kiedyś kontynuację. Oczywiście gra ma swoje wady. Niektóre rozwiązania to wręcz bezczelne kalki z innych tytułów – choćby bieganie po wąskich gzymsach i walka na nich, kiedy ktoś ostrzeliwuje cię z oddali… wypisz-wymaluj Anor Londo z Dark Souls. No i ostatni boss… prawdziwy sk***ysyn. Najtrudniejsza walka w całej grze. Nie spodziewałem się, że spodoba mi się aż tak bardzo. 9/10 ode mnie. Rewelacja.

Silent Hill f ukończone — zajęło mi to 21 godzin. Bardzo dobra gra. Oprawa audiowizualna, klimat, sama historia — wszystko mi tu zagrało. Przyznam, że nawet ta niesławna walka nie była aż taką solą w oku. Jasne, daleko, oj daleko jej do doskonałości, ale całkiem przyzwoicie okładało mi się potwory. Rytuał, jak i samo zakończenie gry, zostaną mi w pamięci na długo. Ryukishi07 spisał się na medal. Niektóre sceny były zupełnie jak wyjęte z książek McCarthyego. Gdybym miał wystawić SHf ocenę, byłoby to solidne 8/10. W moim prywatnym rankingu nie ma opcji, by mroczna przygoda jaką oferuje Ebisugaoka wygryzła Ekspedycje 33, niemniej z czystym sumieniem mogę polecić zapoznanie się z historią Hinako. Warto.